تاریخچه blockchain و بیت کوین

در میان بحران مالی 2007-08 ، یک نویسنده نام مستعار به نام Satoshi Nakamoto یک مقاله سفید با عنوان بیت کوین منتشر کرد: یک سیستم نقدی الکترونیکی همکار. ناکاموتو بیت کوین را به عنوان "نسخه کاملاً همکار به همتا از پول نقد الکترونیکی" توصیف کرد. مقاله سفید باعث ایجاد حسی - به ویژه در جامعه سرمایه گذاری - می شود زیرا تصور می کند که ارز با کاربرد جهانی ، عاری از سیاست های پولی بانکهای مرکزی ، توسعه ارز را تصور می کند. به عبارت دیگر ، کاغذ سفید ناکاموتو یک ارز مجازی را تصور می کرد که غیرمتمرکز است که در آن هیچ واسطه مالی ، مانند بانک ها ، به عنوان واسطه خدمت نمی کند. در حالی که بیت کوین فوراً هواداران را به دست آورد ، سهم واقعی آن - که در آن زمان ناشناخته است - به عنوان جایگزینی برای ارز فیات نبود. در عوض ، پیشنهاد اصلی آن پتانسیل بی حد و حصر فناوری اساسی آن بود: blockchain.

Blockchain به فناوری اشاره دارد که به عنوان یک دفترچه دیجیتال غیر متمرکز ، توزیع شده و غالباً عمومی عمل می کند. این پرونده شامل سوابق معروف به "بلوک" است که معاملات را در بسیاری از ترمینال ها مستند می کند. به عبارت دیگر ، blockchain به عنوان مکانیسم تأیید عمل می کند که معاملات فردی را تأیید می کند. علاوه بر این ، blockchain باعث ایجاد تغییرات برگشتی در معاملات تقریباً غیرممکن می شود زیرا هرگونه تغییر نیاز به تغییر همه بلوک های بعدی در زنجیره دارد. بر این اساس ، معاملات رمزنگاری نهایی است و نمی توان معکوس کرد. این ویژگی یکی از دلایلی است که فناوری در صنایع مختلف مورد توجه قرار گرفته است.

همچنین باید ذکر کنیم که فناوری blockchain دقیقاً یک مفهوم جدید نیست. تقریباً چهل سال پیش ، رمزنگاری دیوید چاوم در پایان نامه خود با عنوان سیستم های رایانه ای در سال 1982 با عنوان سیستم های رایانه ای تأسیس ، نگهداری و مورد اعتماد گروه های مشکوک متقابل ، یک پروتکل شبیه به blockchain را پیشنهاد کرد. این کار بستر فناوری فعلی blockchain را تشکیل می داد ، اما مفهوم blockchain به عنوان نوعی از رمزنگاری آثار به دهه 1970 باز می گردد. با گذشت سالها ، پیشرفت های بیشتری به ایده اصلی که Chaum پیشنهاد کرده است ، معرفی شد. این تغییرات بعداً در کاغذ سفید بیت کوین Satoshi Nakamoto محصور شد. در زیر لیستی از پیشرفت های کلیدی پروتکل اصلی Chaum آورده شده است.

جدول زمانی از اکتشافات منتخب در رمزنگاری و فناوری blockchain.

اما چگونه blockchain با بیت کوین ارتباط دارد؟

پیوند بین این دو را می توان به طور مناسب از طریق قیاس به اشتراک گذاشته شده توسط سالی دیویس ، گزارشگر فناوری Financial Times خلاصه کرد. او نوشت ، "blockchain به بیت کوین است ، آنچه اینترنت برای ایمیل است. یک سیستم الکترونیکی بزرگ ، که در بالای آن می توانید برنامه های کاربردی ایجاد کنید. ارز فقط یک است. "حتی امروز ، یک تصور غلط رایج این است که blockchain و بیت کوین یک و یکسان هستند. اگرچه آنها متفاوت هستند ، بیت کوین یک محصول جانبی از blockchain است حتی اگر می تواند به عنوان اولین نوآوری مهم blockchain مورد توجه قرار گیرد. چهل سال پس از پایان نامه Chaum ، سرمایه گذاری در بازار بیت کوین بیش از 28 میلیارد دلار است (و در حال افزایش است). علاوه بر این ، میلیون ها نفر در سراسر جهان برای انجام معاملات از cryptocurrency استفاده می کنند. با این حال ، بیت کوین تنها یکی از ارزهای دیجیتالی بی شماری است (همچنین به عنوان "altcoins" شناخته می شود) که از blockchain به عنوان چارچوب بنیادی خود استفاده می کند. در حقیقت ، بیش از 10،000 نوع مختلف ارز رمزپایه یا "altcoins" وجود دارد که روی blockchain اجرا می شوند.

دومین نوآوری blockchain فنی کمتر و فلسفی تر است و پتانسیل فناوری را نشان می دهد. با افزایش محبوبیت بیت کوین ، فناوری blockchain نیز به برجستگی رسید. این افزایش منجر به ایده های بسیاری در مورد چگونگی ادغام blockchain در زنجیره های ارزش صنایع شد. در حال حاضر ، بیش از 400 بانک و موسسات مالی به نوعی از blockchain استفاده می کنند و این تعداد به سرعت در بخش مالی و فراتر از آن افزایش می یابد. این مرحله از تکامل به طور گسترده ای برای blockchain محور محسوب می شود ، که از مترادف با بیت کوین به نمایندگی از یک فناوری انقلابی به خودی خود منتقل شده است.

سومین نوآوری blockchain به عنوان "قراردادهای هوشمند" شناخته می شود ، که به عنوان مشتق اتریوم (نوع دیگری از altcoin) تجسم یافته است. Vitalik Buterin ، بنیانگذار Ethereum ، یک کمک کننده اولیه در پایگاه کد بیت کوین بود. با این حال ، او به زودی نگران محدودیت های برنامه نویسی بیت کوین شد. Buterin قادر به متقاعد کردن جامعه بیت کوین برای اصلاح پایه کد فناوری نیست ، برای ساخت یک بستر جداگانه معروف به "Ethereum" تصمیم گرفت. امروز ، اتریوم دومین رمزنگاری ارزشمند در سراسر جهان است.

تفاوت اصلی بین بیت کوین و اتریوم در مورد اهداف مورد نظر آنها است. در حالی که بیت کوین قصد دارد به عنوان جایگزینی برای ارز فیات عمل کند ، اتریوم تلاش می کند تا به عنوان بستر تسهیل قراردادها و برنامه های برنامه نویسی از طریق ارز خود ، اتر خدمت کند. این قراردادهای برنامه ای به عنوان "قراردادهای هوشمند" شناخته شدند زیرا آنها به عنوان پروتکل های رایانه ای عمل می کنند که به صورت دیجیتالی ، شرایط توافق نامه ها را بدون نظارت شخص ثالث تسهیل ، تأیید و اجرای می کنند. به همین ترتیب ، برنامه های ساخته شده با قراردادهای هوشمند "برنامه های غیر متمرکز" (در اصطلاحات فنی ، "dapps") نامیده می شوند. آنها به طور فزاینده ای برای توسعه "امور مالی غیرمتمرکز" (DEFI) استفاده می شوند - یک اصطلاح چتر برای DAPP هایی که در جهت از بین بردن واسطه های مالی هستند. قراردادهای هوشمند با قدرت اتریوم توسط شرکت های مختلف به عنوان یک بازیگر GameChanger مورد توجه قرار می گیرند زیرا می توانند نیاز به نظارت توسط واسطه های مالی را از بین ببرند.

چهارمین نوآوری اصلی blockchain (که در حال حاضر در حال توسعه است) به عنوان "اثبات سهام" (POS) یا معدن رمزنگاری شناخته می شود. هنگامی که بیت کوین به عنوان یک ارز دیجیتال در دسترس عموم قرار گرفت ، یک نگرانی اساسی این بود که چگونه معاملات تأیید می شوند. بشربرای حل هرگونه مشکل اصالت ، جامعه بیت کوین مشخص کرد که با انجام محاسبات فشرده انرژی برای اعتبارسنجی هر بلوک ، معاملات تضمین می شود. این محاسبات ، به نوبه خود ، بخشی از یک مشکل اثبات بزرگتر (POW) را تشکیل می دهد-یک معمای ریاضی بسیار دشوار که مقادیر عظیمی از انرژی محاسباتی را به خود اختصاص می دهد-باید برای اعتبارسنجی معاملات حل شود. با کمال تعجب ، مفهوم POW با نگرانی های انرژی و مقیاس پذیری محاصره شد. به عنوان مثال ، در سال 2015 ، برآوردها حاکی از آن است که یک معامله بیت کوین واحد برق مورد نیاز برای برق 1. 57 خانوار آمریکایی را هر روز مصرف می کند.

برای غلبه بر مدلهای فعلی انرژی سنگین ، یک مدل POS فرموله شد. این همان هدف اعتبار سنجی معامله را به اشتراک گذاشت اما در رویکرد متفاوت بود. مفهوم POS به جای حل پازل های پیچیده POW ، پیشنهاد می کند که معاملات متناسب با دارایی های مربوطه Altcoins تأیید شود. به عبارت دیگر ، یک شخص (در ژارگون فنی ، "معدنچی") که 5 ٪ از Altcoin را در اختیار دارد ، می تواند از لحاظ نظری تنها 5 ٪ از معاملات Altcoin را تأیید کند. بنابراین ، چارچوب POS باعث می شود تا یک شبکه پایدار را حفظ کند و قصد مخرب را حفظ کند. بعلاوه ، از آنجا که مفهوم POS هیچ محاسبه محاسباتی را شامل نمی شود ، هم افزایی زمان و هزینه را ارائه می دهد. در حال حاضر ، اتریوم به طور آزمایشی قرار است تا اواخر سال 2020 یا اوایل سال 2021 از POW به POS منتقل شود.

فناوری blockchain به آرامی پتانسیل های خاص خود را تصدیق می کند. از این نظر ، این فضا شبیه به کلارک کنت است که کشف می کند که او سوپرمن است و به تدریج از یک روزنامه نگار معمولی به یک ابرقهرمان صرفه جویی در زمین می رود. به احتمال زیاد ، بیت کوین "blockchain" را به یک اصطلاح محبوب تبدیل کرد و منجر به توسعه آلتکین های بی شماری شد که پتانسیل blockchain را مهار می کند. با تکثیر Altcoins ، مقیاس پذیری و مشکلات انرژی blockchain آشکار شد. به زودی پس از آن ، یک پلتفرم blockchain بهبود یافته معرفی شد. اما حتی امروز ، فناوری blockchain هنوز در حال تحقق پتانسیل های خود است. و با توجه به ماهیت پویا این فناوری ، تا چه حد به آن رسیده است که هنوز دیده می شود.