دارایی چیست؟تعریف ، انواع و نمونه ها

آدام بارون یک روزنامه نگار برنده جوایز و مالک Contentoven.com است. وی به عنوان یک استراتژیست/ویرایشگر محتوا 5+ سال تجربه دارد.

دیوید مهربانی یک حسابدار عمومی معتبر (CPA) و یک متخصص در زمینه حسابداری مالی ، برنامه ریزی و تهیه مالیاتی شرکت و فردی و برنامه ریزی سرمایه گذاری و بازنشستگی است. دیوید به هزاران مشتری کمک کرده است تا سیستم های حسابداری و مالی خود را بهبود بخشند ، بودجه ایجاد کنند و مالیات خود را به حداقل برسانند.

تیموتی لی مشاور ، حسابدار و مدیر دارایی با MBA از USC و بیش از 15 سال تجربه مالی شرکت است. تیموتی به ارائه مدیرعامل و CFO با تجزیه و تحلیل عمیق شیرجه کمک کرده است ، و داستانهای زیبایی را در پشت تعداد ، نمودارها و مدلهای مالی ارائه می دهد.

Investopedia / Nez Riaz

دارایی چیست؟

دارایی منبعی با ارزش اقتصادی است که یک فرد ، شرکت یا کشور با این انتظار که این مزیت آینده را فراهم کند ، مالک یا کنترل آن را کنترل می کند.

دارایی ها در ترازنامه یک شرکت گزارش شده است. آنها به عنوان فعلی ، ثابت ، مالی و نامشهود طبقه بندی می شوند. آنها برای افزایش ارزش یک شرکت یا بهره مندی از عملکرد شرکت خریداری یا ایجاد می شوند.

یک دارایی را می توان به عنوان چیزی تصور کرد که در آینده می تواند جریان نقدی را ایجاد کند ، هزینه ها را کاهش دهد یا فروش را بهبود بخشد ، صرف نظر از تجهیزات تولیدی یا ثبت اختراع.

غذای اصلی

• دارایی منبعی با ارزش اقتصادی است که یک فرد ، شرکت یا کشور با این انتظار که این مزیت آینده را فراهم کند ، مالک یا کنترل آن را کنترل می کند.
• دارایی ها در ترازنامه یک شرکت گزارش شده است.
• آنها برای افزایش ارزش یک شرکت یا بهره مندی از عملکرد شرکت خریداری یا ایجاد می شوند.
• دارایی چیزی است که ممکن است بدون در نظر گرفتن تجهیزات تولیدی یا ثبت اختراع ، باعث کاهش هزینه های نقدی ، کاهش هزینه ها یا بهبود فروش شود.
• دارایی ها را می توان به عنوان فعلی ، ثابت ، مالی یا نامشهود طبقه بندی کرد.

دارایی

درک دارایی

یک دارایی نمایانگر یک منبع اقتصادی است که به عنوان مثال یک شرکت متعلق به آن یا کنترل می شود. منبع اقتصادی چیزی است که ممکن است کمیاب باشد و با تولید جریان نقدی یا کاهش جریان های نقدی ، می تواند سود اقتصادی داشته باشد.

دارایی همچنین می تواند دسترسی به افراد یا شرکت های دیگر را نشان دهد. علاوه بر این ، یک نوع حق یا نوع دیگر دسترسی می تواند از نظر قانونی قابل اجرا باشد ، این بدان معنی است که از منابع اقتصادی می توان با اختیار یک شرکت استفاده کرد. استفاده از آنها را می توان از طرف یک مالک ممنوع یا محدود کرد.

برای اینکه چیزی که یک دارایی در نظر گرفته می شود ، یک شرکت باید از تاریخ صورتهای مالی شرکت حق آن را داشته باشد.

دارایی ها را می توان به طور گسترده ای به دارایی های فعلی (یا کوتاه مدت) ، دارایی های ثابت ، سرمایه گذاری های مالی و دارایی های نامشهود طبقه بندی کرد.

انواع دارایی

دارایی های فعلی

در حسابداری ، برخی از دارایی ها به عنوان فعلی گفته می شود. دارایی های فعلی منابع اقتصادی کوتاه مدت هستند که انتظار می رود ظرف یک سال به پول نقد تبدیل شوند یا مصرف شوند. دارایی های فعلی شامل معادل نقدی و نقدی ، حساب های دریافتنی ، موجودی و هزینه های مختلف پیش پرداخت می شود.

در حالی که پول نقد آسان است ، حسابداران به طور دوره ای بازپرداخت موجودی و حساب های دریافتنی را ارزیابی می کنند. اگر شواهدی وجود داشته باشد مبنی بر اینکه یک دریافتنی ممکن است غیرقابل جمع آوری باشد ، به عنوان اختلال طبقه بندی می شود. یا اگر موجودی منسوخ شود ، شرکت ها ممکن است این دارایی ها را بنویسند.

برخی از دارایی ها با استفاده از مفهوم هزینه تاریخی روی ترازنامه شرکت ها ثبت می شوند. هزینه تاریخی نشان دهنده هزینه اصلی دارایی هنگام خرید توسط یک شرکت است. هزینه تاریخی همچنین می تواند شامل هزینه ها (مانند تحویل و راه اندازی) باشد که برای گنجاندن دارایی در عملیات شرکت انجام شده است.

دارایی های ثابت

دارایی های ثابت منابعی با عمر مورد انتظار بیشتر از یک سال مانند گیاهان ، تجهیزات و ساختمانها هستند. تنظیم حسابداری به نام استهلاک برای دارایی های ثابت با افزایش سن انجام می شود. این هزینه دارایی را با گذشت زمان اختصاص می دهد. استهلاک ممکن است یا ممکن است منعکس کننده از دست دادن دارایی ثابت از قدرت درآمد باشد.

به طور کلی اصول حسابداری پذیرفته شده (GAAP) تحت روش های مختلفی استهلاک می کند. روش مستقیم فرض می کند که یک دارایی ثابت نسبت به عمر مفید خود ارزش خود را از دست می دهد ، در حالی که روش شتاب فرض می کند که دارایی در سالهای اول استفاده خود ارزش خود را سریعتر از دست می دهد.

دارایی های مالی

دارایی های مالی نشان دهنده سرمایه گذاری در دارایی ها و اوراق بهادار سایر موسسات است. دارایی های مالی شامل سهام ، اوراق قرضه حاکمیت و شرکت ها ، سهام ترجیحی و سایر اوراق بهادار ترکیبی است. دارایی های مالی مطابق با امنیت اساسی امنیت و عرضه و تقاضا و تقاضا ارزش دارند.

دارایی های نامشهود

دارایی های نامشهود منابع اقتصادی هستند که حضور فیزیکی ندارند. آنها شامل حق ثبت اختراع ، علائم تجاری ، حق چاپ و حسن نیت هستند. حسابداری دارایی های نامشهود بسته به نوع دارایی متفاوت است. آنها می توانند هر سال برای اختلال در اختلال استهلاک یا آزمایش شوند.

در حالی که یک دارایی چیزی با ارزش اقتصادی است که توسط شخص یا شرکت متعلق به آن یا کنترل می شود ، مسئولیت چیزی است که توسط شخص یا شرکت بدهکار است. یک مسئولیت می تواند یک وام ، مالیات قابل پرداخت یا حساب های قابل پرداخت باشد.

دارایی چه چیزی محسوب می شود؟

هنگام نگاه به تعریف دارایی ، به طور معمول متوجه خواهید شد که این چیزی است که یک مزیت اقتصادی فعلی ، آینده یا بالقوه را برای یک فرد یا شرکت فراهم می کند. بنابراین ، دارایی چیزی است که متعلق به شما یا چیزی است که به شما بدهکار است. یک لایحه 10 دلاری ، یک رایانه رومیزی ، یک صندلی و یک ماشین همه دارایی است. اگر به کسی پول وام داده اید ، آن وام نیز یک دارایی است زیرا به این مبلغ بدهکار هستید. برای شخصی که مدیون آن است ، وام یک مسئولیت است.

نمونه هایی از دارایی ها چیست؟

دارایی های شخصی می تواند شامل خانه ، زمین ، اوراق بهادار مالی ، جواهرات ، آثار هنری ، طلا و نقره یا حساب چک شما باشد. دارایی های تجاری می تواند شامل مواردی از قبیل وسایل نقلیه موتوری ، ساختمانها ، ماشین آلات ، تجهیزات ، پول نقد و حساب های دریافتنی باشد.

دارایی های غیر جسمی چیست؟

دارایی های غیر جسمی یا نامشهود حتی اگر نمی توانید از نظر جسمی آنها را لمس کنید ، فواید اقتصادی را ارائه می دهد. آنها طبقه مهمی از دارایی ها هستند که شامل مواردی مانند مالکیت معنوی (به عنوان مثال ، حق ثبت اختراع یا علائم تجاری) ، تعهدات قراردادی ، حق امتیاز و حسن نیت هستند. عدالت و شهرت برند همچنین نمونه هایی از دارایی های غیر جسمی یا نامشهود است که می تواند بسیار ارزشمند باشد.

آیا نیروی کار دارایی است؟

خیر. کار کارهایی است که توسط انسان انجام می شود ، که برای آنها در دستمزد یا حقوق پرداخت می شود. نیروی کار از دارایی ها متمایز است ، که به عنوان سرمایه در نظر گرفته می شوند.

دارایی های جاری با دارایی های ثابت (غیر جریان) چگونه متفاوت است؟

در حسابداری ، دارایی ها با افق زمانی استفاده آنها طبقه بندی می شوند. پیش بینی می شود دارایی های فعلی ظرف یک سال فروخته یا استفاده شود. دارایی های ثابت ، که به عنوان دارایی های غیر جریان نیز شناخته می شوند ، انتظار می رود بیش از یک سال در حال استفاده باشد. دارایی های ثابت به راحتی انحلال نمی شوند. در نتیجه ، برخلاف دارایی های فعلی ، دارایی های ثابت تحت استهلاک قرار می گیرند.

Investopedia نویسندگان را ملزم به استفاده از منابع اصلی برای حمایت از کار خود می کند. این موارد شامل مقالات سفید ، داده های دولت ، گزارش های اصلی و مصاحبه با کارشناسان صنعت است. ما همچنین در صورت لزوم به تحقیقات اصلی از سایر ناشران معتبر اشاره می کنیم. شما می توانید در مورد استانداردهایی که در تولید محتوای دقیق و بی طرفانه در سیاست تحریریه خود دنبال می کنیم ، اطلاعات بیشتری کسب کنید.