تجزیه و تحلیل ریسک: تعریف ، انواع ، محدودیت ها و مثال ها

آدام هیز ، دکتری ، CFA ، یک نویسنده مالی با 15+ سال تجربه وال استریت به عنوان یک معامله گر مشتقات است. علاوه بر تخصص گسترده تجارت مشتق ، آدم متخصص اقتصاد و امور مالی رفتاری است. آدم کارشناسی ارشد خود را در اقتصاد از مدرسه جدید تحقیقات اجتماعی و دکتری خود دریافت کرد. از دانشگاه ویسکانسین-مدیسون در جامعه شناسی. او یک منشور CFA و همچنین مجوزهای FINRA سری 7 ، 55 و 63 است. وی در حال حاضر تحقیق و آموزش جامعه شناسی اقتصادی و مطالعات اجتماعی امور مالی در دانشگاه عبری در اورشلیم است.

چارلز یک متخصص و مربی بازار سرمایه در سطح ملی با بیش از 30 سال تجربه در زمینه توسعه برنامه های آموزشی عمیق برای رشد متخصصان مالی است. چارلز در تعدادی از موسسات از جمله گلدمن ساکس ، مورگان استنلی ، اجتماعی ژنرال و بسیاری دیگر تدریس کرده است.

تجزیه و تحلیل ریسک چیست؟

اصطلاح تجزیه و تحلیل ریسک به فرایند ارزیابی اشاره دارد که پتانسیل هرگونه عوارض جانبی را که ممکن است بر سازمانها و محیط زیست تأثیر منفی بگذارد ، مشخص می کند. تجزیه و تحلیل ریسک معمولاً توسط شرکت ها (بانک ها ، گروه های ساختمانی ، مراقبت های بهداشتی و غیره) ، دولت ها و غیرانتفاعی انجام می شود. انجام تجزیه و تحلیل ریسک می تواند به سازمانها کمک کند تا تعیین کنند که آیا آنها باید یک پروژه را انجام دهند یا یک برنامه مالی را تصویب کنند و چه اقداماتی را برای محافظت از منافع خود ممکن است انجام دهند. این نوع تجزیه و تحلیل تعادل بین خطرات و کاهش خطر را تسهیل می کند. تحلیلگران ریسک اغلب با متخصصان پیش بینی کار می کنند تا اثرات منفی پیش بینی نشده آینده را به حداقل برسانند.

غذای اصلی

• تجزیه و تحلیل ریسک به دنبال شناسایی ، اندازه گیری و کاهش قرار گرفتن در معرض خطر مختلف یا خطرات ناشی از تجارت ، سرمایه گذاری یا پروژه است.
• تجزیه و تحلیل ریسک کمی از مدل های ریاضی و شبیه سازی ها برای اختصاص مقادیر عددی به ریسک استفاده می کند.
• تجزیه و تحلیل ریسک کیفی به قضاوت ذهنی شخص متکی است تا یک الگوی نظری از ریسک برای یک سناریوی معین ایجاد کند.
• تجزیه و تحلیل ریسک اغلب یک هنر و یک علم است.

درک تجزیه و تحلیل ریسک

ارزیابی ریسک شرکت ها، دولت ها و سرمایه گذاران را قادر می سازد تا احتمال تأثیر منفی یک رویداد نامطلوب بر کسب وکار، اقتصاد، پروژه یا سرمایه گذاری را ارزیابی کنند. ارزیابی ریسک برای تعیین میزان ارزش یک پروژه یا سرمایه گذاری خاص و بهترین فرآیند(های) برای کاهش این ریسک ها ضروری است. تجزیه و تحلیل ریسک رویکردهای مختلفی را ارائه می دهد که می تواند برای ارزیابی ریسک و پاداش یک فرصت سرمایه گذاری بالقوه مورد استفاده قرار گیرد.

یک تحلیلگر ریسک با شناسایی مواردی که ممکن است اشتباه پیش برود شروع می کند. این منفی ها باید با یک متریک احتمال که احتمال وقوع رویداد را اندازه گیری می کند، سنجیده شود.

در نهایت، تحلیل ریسک تلاش می کند تا میزان تأثیری را که در صورت وقوع رویداد ایجاد می شود، تخمین بزند. بسیاری از ریسک هایی که شناسایی می شوند، مانند ریسک بازار، ریسک اعتباری، ریسک ارز و غیره را می توان از طریق پوشش ریسک یا با خرید بیمه کاهش داد.

تقریباً همه انواع مشاغل بزرگ به حداقل نوع تجزیه و تحلیل ریسک نیاز دارند. به عنوان مثال، بانک های تجاری باید به درستی از قرار گرفتن در معرض ارز خارجی وام های خارج از کشور محافظت کنند، در حالی که فروشگاه های بزرگ باید احتمال کاهش درآمد را به دلیل رکود جهانی لحاظ کنند. مهم است بدانید که تجزیه و تحلیل ریسک به متخصصان اجازه می دهد تا خطرات را شناسایی و کاهش دهند، اما به طور کامل از آنها اجتناب نکنند.

انواع تحلیل ریسک

تحلیل ریسک می تواند کمی یا کیفی باشد.

تجزیه و تحلیل کمی ریسک

تحت تحلیل کمی ریسک، یک مدل ریسک با استفاده از شبیه سازی یا آمار قطعی برای تخصیص مقادیر عددی به ریسک ساخته می شود. ورودی هایی که عمدتاً مفروضات و متغیرهای تصادفی هستند به مدل ریسک وارد می شوند.

برای هر محدوده معینی از ورودی، مدل طیفی از خروجی یا نتیجه تولید می کند. خروجی مدل با استفاده از نمودارها، تجزیه و تحلیل سناریو و/یا تحلیل حساسیت توسط مدیران ریسک برای تصمیم گیری برای کاهش و مقابله با ریسک ها تجزیه و تحلیل می شود.

شبیه سازی مونت کارلو را می توان برای ایجاد طیف وسیعی از نتایج احتمالی تصمیم گرفته شده یا اقدام انجام شده استفاده کرد. شبیه سازی یک تکنیک کمی است که نتایج را برای متغیرهای ورودی تصادفی به طور مکرر محاسبه می کند و هر بار از مجموعه متفاوتی از مقادیر ورودی استفاده می کند. نتیجه حاصل از هر ورودی ثبت می شود و نتیجه نهایی مدل، توزیع احتمال همه نتایج ممکن است.

نتایج را می توان در یک نمودار توزیع خلاصه کرد که برخی از اقدامات تمایل مرکزی مانند میانگین و میانگین و ارزیابی تنوع داده ها از طریق انحراف استاندارد و واریانس را نشان می دهد. نتایج همچنین می تواند با استفاده از ابزارهای مدیریت ریسک مانند تجزیه و تحلیل سناریو و جداول حساسیت ارزیابی شود. تجزیه و تحلیل سناریو بهترین ، میانه و بدترین نتیجه از هر رویدادی را نشان می دهد. جدا کردن نتایج مختلف از بهترین تا بدترین ، گسترش معقول بینش برای یک مدیر ریسک را فراهم می کند.

به عنوان مثال ، یک شرکت آمریکایی که در مقیاس جهانی فعالیت می کند ممکن است بخواهد بداند اگر نرخ ارز کشورهای منتخب تقویت شود ، خط اصلی آن چگونه می تواند کرایه کند. یک جدول حساسیت نشان می دهد که وقتی یک یا چند متغیر تصادفی یا فرضیه تغییر می کند ، چگونه نتایج متفاوت است.

در جای دیگر ، یک مدیر نمونه کارها ممکن است از یک جدول حساسیت استفاده کند تا ارزیابی کند که چگونه تغییرات در مقادیر مختلف هر امنیت در یک نمونه کارها بر واریانس نمونه کارها تأثیر می گذارد. انواع دیگر ابزارهای مدیریت ریسک شامل درختان تصمیم گیری و تجزیه و تحلیل یکنواخت است.

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی

تجزیه و تحلیل ریسک کیفی یک روش تحلیلی است که خطرات را با رتبه بندی عددی و کمی شناسایی و ارزیابی نمی کند. تجزیه و تحلیل کیفی شامل یک تعریف کتبی از عدم قطعیت ها ، ارزیابی میزان تأثیر (در صورت بروز خطر) و برنامه های متقابل در مورد یک رویداد منفی است.

نمونه هایی از ابزارهای ریسک کیفی شامل تجزیه و تحلیل SWOT ، نمودارهای علت و معلول ، ماتریس تصمیم گیری ، تئوری بازی و غیره است. بنگاهی که می خواهد تأثیر نقض امنیتی بر سرورهای خود را اندازه گیری کند ممکن است از یک روش ریسک کیفی برای کمک به آماده سازی آن برای هر گمشده استفاده کند. درآمدی که ممکن است ناشی از نقض داده باشد.

در حالی که بیشتر سرمایه گذاران نگران ریسک نزولی هستند ، از نظر ریاضی ، ریسک واریانس هم به نزولی و هم صعود است.

مثال تجزیه و تحلیل ریسک: ارزش در معرض خطر (VAR)

ارزش در ریسک (VAR) آماری است که سطح ریسک مالی را در یک شرکت ، نمونه کارها یا موقعیت در یک بازه زمانی خاص اندازه گیری و تعیین می کند. این متریک معمولاً توسط بانکهای سرمایه گذاری و تجاری برای تعیین میزان و نسبت بروز خسارات احتمالی در اوراق بهادار نهادی آنها استفاده می شود. مدیران ریسک از VAR برای اندازه گیری و کنترل سطح قرار گرفتن در معرض خطر استفاده می کنند. می توان محاسبات VAR را در موقعیت های خاص یا کل اوراق بهادار یا اندازه گیری قرار گرفتن در معرض خطر در سطح شرکت اعمال کرد.

VAR با تغییر بازده های تاریخی از بدترین به بهترین حالت محاسبه می شود با این فرض که بازده ها تکرار می شوند ، به ویژه در مواردی که مربوط به خطر باشد. به عنوان یک نمونه تاریخی ، بیایید نگاهی به NASDAQ 100 ETF ، که تحت نماد QQQ (که گاهی اوقات "مکعب ها" نامیده می شود) و که در مارس 1999 شروع به تجارت می کند. بیش از 1400 امتیاز. بدترین ها به طور کلی در سمت چپ تجسم می شوند ، در حالی که بهترین بازده در سمت راست قرار می گیرد.

برای بیش از 250 روز ، بازده روزانه ETF بین 0 تا 1 ٪ محاسبه شد. در ژانویه سال 2000 ، ETF 12. 4 ٪ بازگشت. اما نکاتی وجود دارد که ETF نیز منجر به ضرر شده است. در بدترین حالت ، ETF ضررهای روزانه 4 ٪ تا 8 ٪ را پشت سر گذاشت. این دوره به بدترین 5 ٪ ETF گفته می شود. بر اساس این بازده های تاریخی ، می توانیم با اطمینان 95 ٪ فرض کنیم که بزرگترین خسارات ETF فراتر از 4 ٪ نخواهد بود. بنابراین اگر 100 دلار سرمایه گذاری کنیم ، می توانیم با اطمینان 95 ٪ بگوییم که ضررهای ما فراتر از 4 دلار نخواهد بود.

نکته مهمی که باید در نظر داشته باشید این است که VAR اطمینان کامل را به تحلیلگران ارائه نمی دهد. در عوض ، این یک تخمین مبتنی بر احتمالات است. اگر بازده بالاتر را در نظر بگیرید ، احتمال بیشتر می شود و فقط بدترین 1 ٪ بازده را در نظر بگیرید. ضررهای NASDAQ 100 ETF از 7 ٪ تا 8 ٪ بدترین 1 ٪ از عملکرد خود را نشان می دهد. بنابراین می توانیم با اطمینان 99 ٪ فرض کنیم که بدترین بازده ما 7 دلار برای سرمایه گذاری ما از دست نمی دهد. همچنین می توانیم با اطمینان 99 ٪ بگوییم که یک سرمایه گذاری 100 دلاری فقط حداکثر 7 دلار ما را از دست می دهد.

محدودیت های تجزیه و تحلیل ریسک

ریسک یک اقدام احتمالی است و بنابراین هرگز نمی تواند به شما بگوید که قرار گرفتن در معرض خطر دقیق شما در یک زمان معین چیست ، فقط آنچه توزیع ضررهای احتمالی در صورت بروز و چه زمانی رخ می دهد. همچنین هیچ روش استانداردی برای محاسبه و تجزیه و تحلیل خطر وجود ندارد و حتی VAR می تواند چندین روش مختلف برای نزدیک شدن به کار داشته باشد. ریسک اغلب با استفاده از احتمالات توزیع عادی فرض می شود ، که در واقعیت به ندرت رخ می دهد و نمی تواند وقایع شدید یا "قو سیاه" را به خود اختصاص دهد.

به عنوان مثال ، بحران مالی سال 2008 ، این مشکلات را به عنوان محاسبات VAR نسبتاً خوش خیم در معرض وقایع احتمالی وقایع ریسک ناشی از پرتفوی وام های فرعی قرار داد.

بزرگی خطر نیز دست کم گرفت ، که منجر به نسبت اهرم شدید در پرتفوی های زیرپرداخت شد. در نتیجه ، دست کم گرفتن وقوع و بزرگی ریسک باعث شد تا موسسات نتوانند میلیاردها دلار ضرر را بپردازند زیرا ارزش وام مسکن فرعی فرو می رود.