1. repo چیست؟

در یک repo ، یک طرف دارای یک دارایی (معمولاً اوراق بهادار با درآمد ثابت) به یک طرف دیگر با یک قیمت می فروشد و متعهد می شود همان یا بخش دیگری از همان دارایی را از طرف دوم با قیمت متفاوت در تاریخ آینده یا (در خرید) خریداری کند. پرونده یک بازپرداخت باز) در صورت تقاضا. ** اگر فروشنده در طول عمر repo پیش فرض کند ، خریدار (به عنوان مالک جدید) می تواند دارایی را به شخص ثالث بفروشد تا ضرر خود را جبران کند. بنابراین دارایی به عنوان وثیقه عمل می کند و ریسک اعتباری را که خریدار برای فروشنده دارد کاهش می دهد.

اگرچه یک دارایی در ابتدای بازپرداخت به طور کامل فروخته می شود ، تعهد فروشنده برای خرید دارایی در آینده به این معنی است که خریدار فقط استفاده موقت از آن دارایی را دارد ، در حالی که فروشنده فقط استفاده موقت از درآمد نقدی را داردفروش اولیهبنابراین ، اگرچه repo از نظر قانونی به عنوان یک فروش و خرید اوراق بهادار ساخته شده است ، اما مانند یک سپرده وثیقه یا ایمن از نظر اقتصادی رفتار می کند (و استفاده اصلی از repo در واقع وام و وام نقدی امن است).

تفاوت بین قیمت پرداخت شده توسط خریدار در شروع یک بازپرداخت و قیمتی که در پایان دریافت می کند ، بازده وی به پول نقد است که او به طور مؤثر به فروشنده وام می دهد. در معاملات خرید مجدد ، و اکنون معمولاً در مورد خرید/فروش ، این بازده به عنوان درصدی در هر نرخ سالانه نقل می شود و نرخ repo نامیده می شود. اگرچه از نظر قانونی صحیح نیست ، اما بازگشت به خود معمولاً به عنوان علاقه repo گفته می شود.

نمونه ای از repo در زیر نشان داده شده است.

خریدار در یک repo اغلب به عنوان انجام یک repo معکوس (یعنی خرید ، سپس فروش) توصیف می شود.

یک repo نه تنها ریسک اعتباری خریدار را کاهش می دهد. مشروط بر اینکه دارایی که به عنوان وثیقه مورد استفاده قرار می گیرد ، مایع است ، خریدار باید در هر زمان در طول زندگی یک repo با فروش یا بازپرداخت دارایی ها به شخص ثالث ، خود را مجدداً تصفیه کند (البته او پس از آن باید همین کار را بخردیا یک دارایی مشابه به منظور بازگشت آن به همتای خود در انتهای repo). این حق استفاده (که اغلب به آن استفاده مجدد گفته می شود) خطر نقدینگی را که خریدار با وام به فروشنده می گیرد ، کاهش می دهد. از آنجا که وام از طریق یک repo خریدار را در معرض کاهش اعتبار و نقدینگی قرار می دهد ، نرخ repo باید پایین تر از نرخ بازار پول ناامن باشد.

تعریفی از repo در آیین نامه معاملات تأمین مالی اوراق بهادار اتحادیه اروپا (SFTR) وجود دارد اما این نادرست است و نباید به غیر از هدف گزارش تحت SFTR استفاده شود. ماده 5 SFTR یک معامله خرید مجدد را به عنوان انتقال اوراق بهادار یا کالاها یا حقوق تضمین شده مربوط به عنوان به اوراق بهادار یا کالاهایی تعریف می کند که در آن ضمانت نامه توسط یک مبادله شناخته شده صادر می شود که حقوق اوراق بهادار یا کالاها را در اختیار دارد و توافق نامه نیستبه طرف مقابل اجازه دهید امنیت یا کالای خاصی را به بیش از یک طرف مقابل در یک زمان منتقل یا تعهد کند. در واقعیت ، هیچ بازپرداخت در برابر حقوق تضمین شده وجود ندارد و repo های واقعی از تعهدات استفاده نمی کنند. علاوه بر این ، SFTR نادرست یک خرید/فروش را تعریف می کند (به سوال 11 مراجعه کنید).

* repos گاهی اوقات به عنوان "توافق نامه های فروش و بازسازی" یا فقط "توافق نامه های خرید مجدد" شناخته می شود. در برخی از بازارها ، نام "repo" می تواند فقط دلالت بر معاملات خرید مجدد داشته باشد و خرید و فروش را خریداری کند. معاملات خرید مجدد همچنین به عنوان "repo کلاسیک" شناخته می شوند. طبق مقررات اتحادیه اروپا --- همراه با وام های اوراق بهادار ، وام کالاها و وام های حاشیه ای --- معاملات خرید مجدد و خرید و فروش پس از آن انواع "معامله تأمین مالی اوراق بهادار" (SFT) هستند.

** در توافق نامه خرید کارشناسی ارشد جهانی (GMRA) ، دارایی های مشابه یا مشابه به عنوان "اوراق بهادار معادل" توصیف شده است."معادل" به معنای دارایی هایی است که از نظر اقتصادی اما لزوماً از نظر قانونی یکسان نیستند (همان مسئله اوراق بهادار با همان ISIN یا اگر مسئله به کلاس ها یا ترانشه ها تقسیم شود ، همان کلاس یا ترانچ ، اما همان بخش آن مسئله نیست ،کلاس یا ترانشه).

یک repo نه تنها ریسک اعتباری خریدار را کاهش می دهد. مشروط بر اینکه دارایی که به عنوان وثیقه مورد استفاده قرار می گیرد ، مایع است ، خریدار باید در هر زمان در طول زندگی یک repo با فروش یا بازپرداخت دارایی ها به شخص ثالث ، خود را مجدداً تصفیه کند (البته او پس از آن باید همین کار را بخردیا یک دارایی مشابه به منظور بازگشت آن به همتای خود در انتهای repo). این حق استفاده (که اغلب به آن استفاده مجدد گفته می شود) بنابراین خطر نقدینگی را که خریدار با وام به فروشنده می گیرد کاهش می دهد. از آنجا که وام از طریق یک repo خریدار را در معرض کاهش اعتبار و نقدینگی قرار می دهد ، نرخ repo باید پایین تر از نرخ بازار پول ناامن باشد.