عواملی که بر بازده خزانه داری ایالات متحده تأثیر می گذارد

Jefreda R. Brown یک مشاور مالی ، مربی معتبر آموزش مالی و محقق است که بیش از یک حرفه بیش از دو دهه به هزاران مشتری کمک کرده است. او مدیرعامل شرکت های مالی Xaris و یک تسهیل کننده دوره برای دانشگاه کرنل است.

در این مقاله مشاهده همه در این مقاله

بازار اوراق قرضه اغلب به عنوان یک شاخص اقتصادی پیشرو دیده می شود. این امر به ویژه در مورد بازده خزانه داری ایالات متحده صادق است.

بیش از 100 سال ، بازده در یادداشت های خزانه داری 10 ساله ایالات متحده ("T-notes") به طور قابل توجهی متفاوت بوده است. در پاییز سال 2020 ، T-Notes به 100 سال رسید. در آگوست سال 2020 ، نرخ 10 ساله به 0. 52 ٪ کاهش یافت که کمترین سطح آن در تاریخ نرخ 10 ساله خزانه داری است.

اوراق قرضه 30 ساله خزانه داری ایالات متحده (T-Bonds) نیز بسیار متنوع بوده است. T-Bonds در ژانویه 1990 به 8. 26 ٪ رسید. آنها در مارس 2020 به میزان 0. 99 ٪ رسیدند.

در اینجا برخی از عوامل تأثیر می گذارد که بر بازده تأثیر می گذارد.

چرا نرخ بهره و بازده افزایش و کاهش می یابد

بسیاری از سرمایه گذاران برای مقابله با نوسانات ظاهرا بیشتر سهام ، اوراق قرضه دارند ، عملی به نام "پرچین". با این حال ، هر دو اوراق قرضه و سهام بی ثبات هستند. تفاوت بین آنها در چگونگی ارتباط نوسانات بالا و پایین آنها با بازار است.

پنج عامل به رسمیت شناخته شده توسط فدرال رزرو ("فدرال رزرو") وجود دارد که بر نرخ بهره کمربندهای T کوتاه مدت تأثیر می گذارد. اما هر پنج عامل حداقل به همان اندازه در نرخ های مربوط به یادداشت ها و اوراق قرضه خزانه داری طولانی مدت کمک می کنند ، در حالی که بر عملکرد نیز تأثیر می گذارد. این عوامل عبارتند از:

• شرایط اقتصادی: احساسات و اعتماد به نفس سرمایه گذار تحت تأثیر عوامل اقتصادی است. آنها در طی یک بازار خرس به دنبال سرمایه گذاری های پایدار تر هستند.
• تقاضا برای اوراق بهادار بدون ریسک: هنگامی که شرایط اقتصادی سرمایه گذاران را وادار به جستجوی بازده خارج از بازار سهام می کند ، تقاضا افزایش می یابد.
• تأمین لایحه T: هنگامی که تقاضا برای خطوط T نوسان می کند ، عرضه نیز انجام می شود. فدرال رزرو می تواند به عنوان بخشی از سیاست پولی خود ، عرضه را افزایش یا کاهش دهد.
• سیاست پولی: فدرال رزرو از سیاست های پولی برای کنترل تورم یا سایر نوسانات اقتصادی استفاده می کند.
• تورم: افزایش قیمت منجر به کاهش قدرت خرید ارز می شود.

توجه داشته باشید

شرایط اقتصادی باعث می شود سرمایه گذاران اوراق قرضه بیشتری بخرند. این باعث می شود قیمت اوراق قرضه افزایش یابد ، که بر عملکرد آنها تأثیر منفی می گذارد.

شرایط اقتصادی

با افزایش نرخ بهره در بازارهای گاو ، قیمت اوراق بهادار کاهش می یابد. هنگامی که نرخ ها در بازارهای خرس کاهش می یابد ، قیمت اوراق قرضه افزایش می یابد. قیمت اوراق قرضه و عملکرد در راه های مخالف افزایش می یابد. بازده نرخ سود پرداخت شده توسط اوراق قرضه است که به عنوان "کوپن" آن نیز شناخته می شود.

افزایش و سقوط قیمت اوراق به سن اوراق قرضه و همچنین تقاضا در ارتباط است. اوراق قرضه با نرخ ثابت صادر می شود. سرمایه گذاران همیشه به دنبال بالاترین بازده هستند. هنگامی که اوراق قرضه جدید با نرخ های بالاتر صادر می شود ، قیمت ها برای اوراق قرضه موجود کاهش می یابد ، زیرا تقاضا برای اوراق قرضه جدید افزایش می یابد ، اما وقتی نرخ اوراق بهادار شماره جدید پایین باشد ، سرمایه گذاران خواستار اوراق وجود هستند که نرخ بالاتری دارند. یک مفهوم مهم مربوط به این تعریف مدت زمان اوراق قرضه یا حساسیت قیمت آن به تغییر در نرخ بهره است. هرچه بلوغ پیوند طولانی تر باشد ، مدت زمان آن بیشتر می شود.

تقاضا

دوره های عدم قطعیت مالی تقاضا برای ابزارهای مالی را که درک می شوند برای ریسک کمتری درک می کنند ، افزایش می دهد. ابزارهای بدهی دولت ایالات متحده (T-Bills و T-Notes) امن ترین در جهان محسوب می شوند. در نتیجه افزایش تقاضا برای خزانه های جدید یا موجود ، سرمایه گذاران با وجود کاهش احتمالی سود سال گذشته ، نرخ و بازده پایین تر را می پذیرند.

سیاست های پولی

اوراق قرضه بیش از یک عملکرد دولت دارد. علاوه بر جمع آوری پول ، اوراق قرضه و نرخ بهره پیشنهادی آنها در بازارهای مالی تأثیر دارد. فدرال رزرو نرخ های بلند مدت را کنترل نمی کند ، اما سیاست آن با توجه به نرخ های کوتاه مدت مبنای بازده اوراق قرضه دولتی با سررسید طولانی تر را تعیین می کند.

توجه داشته باشید

فدرال رزرو از قدرت سیاست های پولی خود برای تأثیرگذاری بر نرخ و تورم استفاده می کند.

پس از بحران مالی 2007 و 2008 ، فدرال رزرو نرخ بهره را تا حد امکان پایین نگه داشته است تا بتواند وام را برای مشاغل آسان تر کند. این نرخ به سطحی که از رشد اقتصادی پشتیبانی می کند و نرخ های ترکیبی با بازپرداخت دارایی های دولتی را کاهش می دهد. این سیاست به عنوان "کاهش کمی" شناخته می شود. این در سراسر جهان پس از بحران مالی 2008 و 2009 اجرا شد.

عرضه

اوراق قرضه دولتی به منظور افزایش سرمایه وجود دارد. دولت می تواند از این سرمایه برای تأمین بودجه ابتکارات ، حقوق و دستمزد یا بدهی خدمات استفاده کند. هنگامی که دولت ایالات متحده مازاد بودجه دارد (همانطور که بین سالهای 1998 و 2000 انجام شد) ، نیاز به پول وام گرفته شده کمتری دارد. این تعداد یادداشت ها و اوراق بهادار خزانه داری کمتر خواهد بود.

تورم

تورم تمایل به افزایش نرخ بهره و بازده اوراق بهادار دارد. علت بازده بالای اواخر دهه 1970 و اوایل دهه 1980 تورم زیاد در آن زمان بود. این امر باعث شد تا پل ولکر ، رئیس فدرال رزرو ایالات متحده ، در اوایل دهه 1980 نرخ بهره کوتاه مدت را افزایش دهد.

به خاطر داشته باشید که در دوره هایی با نرخ تورم بالا ، عملکرد واقعی که دریافت می کنید پایین تر از آنچه به نظر می رسد است. با افزایش تورم ، بازده اوراق قرضه کاهش می یابد. افزایش چشمگیر پل ولکر در نرخ ها منجر به بازده بالاتر کلیه ابزارهای خزانه داری شد.

سوالات متداول (سؤالات متداول)

شکاف عملکرد بین نکات 10 ساله و یادداشت خزانه داری به ما چه می گوید؟

اوراق بهادار محافظت شده از تورم خزانه داری (نکات) اوراق قرضه ای هستند که پرداخت ها را برای تغییر در محیط نرخ بهره تنظیم می کنند. هنگامی که نرخ بهره بالا می رود ، اوراق قرضه راهنمایی می پردازند در حالی که یادداشت های خزانه داری استاندارد پرداخت را یکسان نگه می دارند. با اندازه گیری تفاوت در این بازده ها برای طول مدت معینی ، می توانید تخمین تقریبی از آنچه انتظارات تورم برای آن زمان است ، دریافت کنید. به عنوان مثال ، اگر نکات 10 ساله 1 ٪ به دست می آید ، در حالی که 10 سال T-نت 3 ٪ به دست می آورد ، ممکن است انتظار داشته باشید که تورم حدود 2 ٪ در سال برای 10 سال آینده باشد.

چگونه بازده خزانه داری بر نرخ وام تأثیر می گذارد؟

بازده خزانه داری بخشی از محیط وسیع تر نرخ بهره است و آن حرکات نرخ بهره در سراسر صنعت وام می چرخد. به عبارت دیگر ، هنگامی که بازده خزانه داری افزایش می یابد ، نرخ وام نیز افزایش می یابد و برعکس. نرخ وام مسکن دقیقاً مطابق بازده خزانه داری حرکت نمی کند ، اما می توانید انتظار داشته باشید که آنها در همان جهت کلی روند روند را طی کنند. هر وام گیرنده با توجه به ریسک پذیری درک شده خود به نرخ وام اضافه می کند و این نرخ های مربوط به ریسک لزوماً با محیط وسیع تر نرخ بهره تغییر نمی کند.