وزن بدن و عوارض جراحی پستان

چاقی با افزایش تقریباً 12 برابر عوارض بعد از عمل پس از عمل جراحی انتخابی پستان همراه است. 1 میزان عوارض در تمام روشهای پستان در بیماران چاق در مقایسه با بیماران با وزن ایده آل افزایش می یابد ، اما به دلیل اینکه میزان عارضه پایه در روشهای پیچیده تر پستان بیشتر است ، در ارتباط با روشهای پیچیده تر است که تأثیر چاقی بیشترین است. با افزایش سطح چاقی (کلاس 1 ، کلاس 2 و کلاس 3) در مقایسه با وزن طبیعی ، افزایش تدریجی در خطر عوارض وجود دارد.

بیماران باید از طبقه بندی وضعیت وزن خود آگاه شوند و مهم است که جراحان پستان و جراحان پلاستیک ، بیماران چاق را از خطر ابتلا به خطر عوارض بعد از عمل ، به ویژه هنگامی که در فکر جراحی غیرقانونی ضروری هستند ، مانند بازسازی پستان آگاه می کنند.، علاوه بر جراحی ضروری سرطان پستان در قالب لامپکتومی یا ماستکتومی. بیماران باید بدانند که این یک تمرین "شرم آور چربی" یا "سرزنش قربانی" نیست ، اما تقریباً با دو سوم (63 ٪) استرالیایی ها اکنون اضافه وزن یا چاق (36 ٪ اضافه وزن اما چاق و 28 ٪ چاق) در آنجا وجود دارد. یک "عادی سازی" پیشرونده چاقی بوده است به حدی که بسیاری از افراد دارای اضافه وزن و چاق از اضافه وزن یا چاقی آگاه نیستند و بنابراین متوجه نمی شوند که افزایش عارضه بعد از عمل برای آنها صدق می کند. یک مطالعه بریتانیایی در مورد ادراک وزن نشان داد که خود شناسایی چاقی کم است ، با این که نسبت زنان بزرگسال چاق که اصطلاح "چاقی" را برای توصیف اندازه بدن خود از 13 ٪ در سال 2007 به یک سطح حتی پایین تر انتخاب می کنند (11 ٪)در سال 2012. یک تحقیق در دانشگاه سیدنی در سال 2016 به همین ترتیب نشان داد که بیش از یک در چهار (26. 8 ٪) اضافه وزن یا چاق استرالیایی نمی دانند که آنها اضافه وزن یا چاقی دارند.

در بالا: میزان عارضه سلولیت ماستکتومی در عمل جراحی سرطان پستان به طور کلی نسبتاً کم است و عفونت زخم شایع ترین است. در تجزیه و تحلیل چند متغیره از 26. 988 بیمار ، یک شاخص توده بدنی بالا و مصرف دخانیات فعلی تنها عوامل خطر مستقل برای ایجاد عفونت زخم بعد از عمل در تمام روشهای پستان در یک تجزیه و تحلیل چند متغیره از 26. 988 بیمار بود. 2

به طور بالقوه دو جنبه برای جراح وجود دارد که می تواند در رابطه با خطر عوارض جراحی ارزیابی کند. اولین مورد خطر ابتدایی است که با عمل جراحی سرطان پستان آنکولوژیکی ضروری است ، خواه لامپکتومی باشد یا ماستکتومی. دوم ، خطر اضافه شده از هرگونه عمل جراحی ضروری غیر انکولوژیکی اضافی مانند بازسازی پستان ، ماستکتومی پیشگیری کننده مقابل (CPM/حذف پستان دیگر برای اهداف پیشگیرانه) یا کاهش پستان مقابل است.

در بیمارانی که بر اساس آسیب شناسی بیوپسی هسته قبل از عمل امکان پیش بینی نیاز به شیمی درمانی (به عنوان مثال HER2 +VE و سرطان منفی سه گانه) وجود دارد ، مزایای بالقوه بسیاری در تجویز شیمی درمانی قبل از عمل (neadjuvant) وجود دارد که یکی از این موارد هر یک از این جراحی ها استعوارض شروع شیمی درمانی را به تأخیر نمی اندازد ، زیرا قبلاً قبل از عمل جراحی انجام شده است ، و بنابراین این گزینه ممکن است در زنانی که خطر عوارض جراحی به دلیل BMI بالا به طور قابل توجهی افزایش یافته است ، جذاب باشد. علاوه بر این ، تهویه فیزیکی کلی به طور بالقوه می تواند در طی شیمی درمانی قبل از عمل با انجام یک برنامه پیش از کار بر روی آنکولوژی نظارت شده بهینه شود.

با وجود گیرنده هورمون مثبت/سرطان منفی HER2 منفی ، که شایع ترین زیرگروه سرطان پستان است ، معمولاً نمی توان قبل از عمل به طور قطعی تشخیص داد که آیا نیاز به شیمی درمانی کمکی بعد از عمل و عوارض زخم بعد از عمل وجود دارد ، در صورت طولانی شدن ،ممکن است به طور بالقوه شروع شیمی درمانی را به تأخیر بیندازد. درمان آنکولوژیکی همیشه باید اولویت داشته باشد و شرایطی وجود دارد که تیم درمانی ممکن است به دلیل افزایش خطر عوارض ، از انجام غیر از جراحی ضروری آنکولوژیکی توصیه کند. به عنوان مثال ، بیمار مبتلا به BMI بالای 40 نفر که به ماستکتومی نیاز دارد ، ممکن است توصیه شود که بازسازی فوری پستان از نظر پزشکی منع مصرف باشد ، و گزینه ارجح در مورد آنها این است که در ابتدا فقط عمل جراحی انکولوژیکی ضروری انجام شود و به دنبال آن شیمی درمانی و رادیوتراپی به عنوانمورد نیاز ، و پس از آن می توان بازسازی تاخیر در پستان را انجام داد ، ترجیحاً پس از دستیابی به کاهش وزن.

تعدادی از مطالعات نشان داده اند که چاقی با میزان بالاتر عوارض جراحی از جمله عفونت ، سرم و عملیات مکرر همراه است و همچنین با اقامت طولانی تر بیمارستان مرتبط است. در یک مطالعه 2403 زن چاق و 5597 غیر چاق که تحت عمل جراحی پستان قرار می گیرند ، میزان عوارض کلی از جمله عفونت ، درد ، ترمیم تأخیر ، حذف ایمپلنت ، سرم و هماتوم ، در زنان چاق در مقابل 2. 2 ٪ در زنان غیر چاق 18. 3 ٪ بودبشرخطر بیشتر عوارض در انواع روشها مشاهده شد. 1 میزان عارضه کلی در روشهای پیچیده تر پستان ، مانند بازسازی پستان بیشتر است ، اگرچه در تمام روشهای موجود در بیماران چاق در مقایسه با بیماران با وزن ایده آل افزایش می یابد. یک مطالعه از 7207 زن تحت ماستکتومی بدون بازسازی ، نشان داد که با افزایش BMI ، عوارض عمده و جزئی افزایش یافته است. 3 (شکل زیر)

درصد بیماران مبتلا به عوارض پس از ماستکتومی (بدون بازسازی) بر اساس BMI 3

یک کارآزمایی بزرگتر که شامل 55903 بیمار مبتلا به سرطان پستان است ، این یافته ها را تأیید می کند. افراد چاق در مقابل افراد غیر اوبا میزان بالاتری از عوارض کلی داشتند (9. 0 ٪ در مقابل 5. 9 ٪ برای لامپکتومی ؛ و 9 /5 ٪ در مقابل 4. 8 ٪ برای ماستکتومی ؛ منجر به ماندن بیشتر بیمارستان و هزینه های بالاتر

یک مطالعه بزرگ دیگر با استفاده از مجموعه داده های برنامه ملی بهبود کیفیت جراحی ، که شامل 15. 937 زن که تحت بازسازی پستان قرار گرفتند ، میزان عوارض 30 روزه را برای کسانی که دارای BMI حداقل 40 در مقابل کسانی هستند که BMI کمتر از 30 دارند ، ارزیابی کردند. محققان نشان دادندافزایش خطر عوارض زخم ، بازگشت به اتاق عمل و عفونت محل جراحی در زنان چاق و همچنین زمان عمل طولانی تر. 5 مطالعه كوچكتر از 551 بيمار كه تحت بازسازی پستان با ایمپلنت ها قرار گرفتند ، یافته های مشابهی داشتند كه میزان عارضه كل 9. 9 ٪ در زنان با وزن طبیعی ، 23. 3 ٪ در زنان اضافه وزن و 6 /20 ٪ در زنان چاق بود. علاوه بر این ، BMI به عنوان یک پیش بینی کننده مستقل و قوی از نکروز فلپ ، عفونت و سرم مشخص شد. 6

در بالا: وجود هرگونه عارضه در دوره 30 روزه بعد از عمل بعد از عمل پستان ، با استفاده از روش نوع 1

بازسازی پستان برای بیماران چاق یک کار چالش برانگیز است. به خوبی شناخته شده است که چاقی اثرات جانبی بر نتایج بعد از عمل دارد و پدیده مشابهی در زمینه بازسازی پستان گزارش شده است. به طور خاص ، بازسازی مبتنی بر پروتز برای بیماران چاق میزان نارسایی بازسازی بالا و پیامدهای فاجعه بار را نشان می دهد ، و بنابراین بازسازی فلپ بافت اتولوگ برای بیماران چاق ترجیح داده شده است. در میان گزینه های مختلف در بازسازی اتولوگ ، فلپ های شکمی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند زیرا نه تنها بافت نرم فراوانی برای بازسازی سینه های بزرگ و پوتوتیک (گنگ) فراهم می کنند ، که در بیماران چاق رایج است ، بلکه عوارض قابل قبول سایت اهدا کننده شکم را نیز فراهم می کند.< SPAN> بازسازی پستان برای بیماران چاق یک کار چالش برانگیز است. به خوبی شناخته شده است که چاقی اثرات جانبی بر نتایج بعد از عمل دارد و پدیده مشابهی در زمینه بازسازی پستان گزارش شده است. به طور خاص ، بازسازی مبتنی بر پروتز برای بیماران چاق میزان نارسایی بازسازی بالا و پیامدهای فاجعه بار را نشان می دهد ، و بنابراین بازسازی فلپ بافت اتولوگ برای بیماران چاق ترجیح داده شده است. در میان گزینه های مختلف در بازسازی اتولوگ ، از فلپ های شکمی به طور گسترده ای استفاده می شود زیرا آنها نه تنها بافت نرم فراوانی را برای بازسازی سینه های بزرگ و پوتوتیک (گنگ) فراهم می کنند ، که در بیماران چاق رایج است ، بلکه عوارض قابل قبول سایت اهدا کننده شکمی است. بازسازی برای بیماران چاقیک کار چالش برانگیز استبه خوبی شناخته شده است که چاقی اثرات جانبی بر نتایج بعد از عمل دارد و پدیده مشابهی در زمینه بازسازی پستان گزارش شده است. به طور خاص ، بازسازی مبتنی بر پروتز برای بیماران چاق میزان نارسایی بازسازی بالا و پیامدهای فاجعه بار را نشان می دهد ، و بنابراین بازسازی فلپ بافت اتولوگ برای بیماران چاق ترجیح داده شده است. در میان گزینه های مختلف در بازسازی اتولوگ ، فلپ های شکمی به طور گسترده ای مورد استفاده قرار می گیرند زیرا نه تنها بافت نرم فراوانی برای بازسازی سینه های بزرگ و پوتوتیک (گنگ) فراهم می کنند ، که در بیماران چاق رایج است ، بلکه عوارض قابل قبول سایت اهدا کننده شکم را نیز فراهم می کند.

جراحی های بازسازی پستان با میزان بالای عوارض بعد از عمل همراه است ، از 43 تا 64 ٪ ، و در یک گزارش ، تقریباً دو سوم از زنان تحت ماستکتومی پیشگیری کننده دو طرفه حداقل یک عارضه بعد از عمل داشتند و در زنانی که این کار را انجام می دادند ، کمتر یک عارضه بود. تحت بازسازی قرار نگیرید. مطالعات بیشماری نشان داده است که افزایش BMI به شدت با افزایش عوارض بعد از عمل برای بازسازی پستان ارتباط دارد. یک مطالعه نشان داد که بیماران چاق می توانند به اندازه افزایش 11. 8 برابر در شانس تجربه یک عارضه داشته باشند. علاوه بر این ، هر افزایش 1 واحدی در BMI می تواند 5. 9 ٪ را به خطر عارضه کلی بیمار اضافه کند. توضیح احتمالی در مورد اینکه چرا بیماران چاق در معرض خطر بیشتری برای عوارض هستند این است که آنها سطح پستان بیشتری دارند و بنابراین امکان پرفیوژن ضعیف در نهایت منجر به نکروز و عفونت بیشتر است. علاوه بر این ، عمل جراحی برای بیماران چاق اغلب طولانی تر است که این امر باعث افزایش پتانسیل آلودگی می شود. در حالی که افزایش تدریجی در نرخ عارضه بعد از عمل برای BMI بالاتر از محدوده وزن ایده آل ، (25 و بالاتر) نشان داده شده است ، در گروه چاق (BMI 30 و بالاتر) است که افزایش خطرات از نظر بالینی مرتبط می شوند. هیچ سطح قطع BMI خاص وجود ندارد که بالاتر از آن بازسازی فوری از نظر پزشکی منع مصرف شود ، و سایر عوارض مانند سیگار کشیدن و دیابت بدیهی است که در نظر گرفته می شود. با این حال ، با سطح BMI 37 و بالاتر ، خطر عوارض بعد از عمل به سطحی می رسد که گزینه جایگزین ماستکتومی ساده ، بدون بازسازی فوری ، با هدف تأخیر در بازسازی پس از اتمام روشهای درمانی سرطان ، باید به طور جدی مورد توجه قرار گیرد ،در حالت ایده آل بعد از اینکه بیمار تحت یک برنامه کاهش وزن تحت نظارت پزشکی قرار گرفت. 11

هنگامی که بازسازی فوری در زمان ماستکتومی انجام می شود ، پاکت نامه بومی پوست حفظ می شود (ماستکتومی/SSM ، پوستی/SSM) اغلب شامل نوک پستان (ماستکتومی پراکنده/NSM) و بنابراین تنها چالش برای بازسازی پستان است. حجم و کانتور یا با روشهای فلپ مبتنی بر ایمپلنت یا اتولوگ. یکی از عوارض SSM و NSM ، ماستکتومی فلپ نکروز است که پس از انجام ماستکتومی رخ می دهد که پوست پوشاننده پستان به اندازه کافی خون برای زنده ماندن ندارد و پس از عمل ، پوست به تدریج تیره تر و نکروز می شود و ایجاد می کندeschar (زخم خشک).

ماستکتومی نکروز فلپ پوست یک مشکل نسبتاً شایع پس از ماستکتومی SSM و NSM با بازسازی فوری است. بررسی ادبیات نشان می دهد که میزان نکروز فلپ پوست پس از بازسازی در حدود 15. 8 ٪ است ، و برخی گزارش ها حتی اگر نکروز/desquamation جزئی پوستی در این گروه گروه بندی شود ، به میزان 30 ٪ استناد می کند. مهم است که مشخص شود که بیماران بیش از همه مستعد نکروز فلپ پوست هستند. مروری بر ادبیات مطالعات بیشماری را نشان می دهد که نشان می دهد یک شاخص توده بدنی (BMI) بیش از 30 ، وزن ماستکتومی بالاتر ، سیگار کشیدن فعال ، سابقه پرتودرمانی قبل از عمل ، نوع برش و سن بیش از 65 سال عوامل مهمی است.

افزایش BMI یک عامل خطر مستقل برای عوارض فلپ پوست است ، به طوری که بیماران چاق از نظر چربی نسبت به همتایان طبیعی ، اضافه وزن و چاق خود را به طور قابل ملاحظه ای تجربه می کنند. وزن ماستکتومی همچنین یک عامل خطر قوی برای نکروز فلپ است ، با افزایش وزن با خطر بیشتر نکروز. بیماران مبتلا به سینه های بزرگتر ، عوارض را افزایش داده اند و نشان داده شده است که وزن ماستکتومی بالاتر با شاخص بیشتر توده بدن همراه است. اندازه بزرگ پستان سطح سطح فلپ ماستکتومی بزرگتر را به همراه دارد که ممکن است مستعد ابتلا به پرفیوژن اختلال و عواقب ایسکمیک باشد.

در زیر: نکروز فلپ پوست پس از ماستکتومی. ماستکتومی با پوست سمت چپ (SSM) سمت راست: ماستکتومی پستانک نوک سینه (NSM) (توجه: مثل همیشه ، عکسهای بالینی بیماران خودم نیستند)

بیماران مبتلا به سینه های بزرگتر غالباً از برش های کاهش پوست الگوی عاقلانه (در بالا سمت چپ) بهره مند می شوند ، زیرا اغلب آنها نیاز به کاهش پاکت پوست دارند ، و این برش ها با افزایش خطر ابتلا به ماستکتومی نکروز پوستی همراه هستند.

به دنبال SSM و NSM ، پرفیوژن فلپ پوست ماستکتومی با استفاده از عروق در بافتهای زیر پوستی و زیر جلدی ارائه می شود. SSM و NSM در بیماران مبتلا به سینه های بزرگتر ، فلپ های ماستکتومی را با مساحت سطح بیشتر و خطر کلی بیشتر از اختلال در پرفیوژن در این فلپ ها بازده می کنند. فاصله از عروق سوراخ دار که این پلکسوسهای زیر پوستی و زیر جلدی را به مجتمع نوک پستان-آرول و لبه های فلپ های ماستکتومی تأمین می کنند نیز ذاتاً با افزایش اندازه پستان بیشتر است و بنابراین به تدریج خطر ابتلا به عوارض ایسکمیک با اندازه بزرگتر سینه و ماستکتومی بالاتر وجود دارد. وزن. چاقی یک عامل خطر اثبات شده برای عوارض بی شماری در بازسازی پستان اتولوگ مبتنی بر شکم مانند فلپ DIEP که در حال حاضر معمولاً انجام می شود ، است. با افزایش شاخص توده بدنی (BMI) ، افزایش متناسب در میزان عوارض وجود دارد. متاآنالیز اخیر بیش از 6000 بیمار ، خطر تقریباً همه عوارض در بیماران چاق از جمله عوارض کلی ، عوارض سایت گیرنده را به طور کلی افزایش داده است ، عوارض سایت اهدا کننده به طور کلی ، عفونت زخم سایت اهدا کننده ، سروما سایت اهدا کننده ، نکروز پوستی ماستکتومی ، گیرندهسایت تاخیر در بهبود زخم و نارسایی جزئی فلپ. به طور کلی ، شیوع جمع شده از دست دادن کل فلپ در بیماران چاق تقریباً 1. 9 برابر بیشتر از بیماران غیر اوبا بود ، اما هنوز هم بسیار کم بود.(1. 5 ٪ در مقابل 0. 8 ٪). میزان از دست دادن فلپ جزئی در بیماران چاق 2. 6 ٪ و تقریباً 3 برابر بیشتر از بیماران غیر کوبه (9 /0 ٪) بود. شیوع هرگونه از دست دادن فلپ در بیماران چاق 2. 1 برابر بیشتر از بیماران غیر کوبنده (4. 5 ٪ در مقابل 2. 1 ٪) بود.

میزان عوارض کلی شکم در بیماران چاق (2 /19 ٪) نسبت به بیماران غیر کوبنده (5 /11 ٪) تقریباً بیشتر بود ، اگرچه عوارض در گروه چاق در مقایسه با بیماران مبتلا به BMI طبیعی ، بازسازی آلوپلاستیک (مبتنی بر ایمپلنت) بیشتر بود. با نرخ عارضه حتی بالاتر. علیرغم افزایش خطر عوارض در بیماران چاق که تحت بازسازی اتولوگ قرار دارند ، رضایت به طور قابل توجهی بالاتر از بیمارانی است که تحت بازسازی مبتنی بر ایمپلنت قرار دارند. 7

Findings were similar in a 2018 systematic review and meta-analysis which included 71,368 patients, 20,061 of whom were obese. Obese women (body mass index>30 کیلوگرم در متر مربع) 2. 29 برابر بیشتر احتمال دارد که عوارض جراحی را تجربه کند ، 2. 89 برابر بیشتر از عوارض پزشکی و 1. 91 برابر بیشتر از خطر مجدد مجدد برخوردار بود. شایع ترین عارضه ، از بین بردن زخم ، در زنان چاق 2. 51 برابر بیشتر بود. 8

بیماران چاق میزان بالاتری از عوارض جانبی ، نیاز به زمان عمل طولانی تر و اقامت در بستری دارند ، خطر بی حسی بیشتری دارند و تجربه کلی عوارض بالاتری از عوارض پزشکی و جراحی را تجربه می کنند ، چه در بازسازی پستان ، و چاقی یک عامل خطر مستقل استو عوارض جراحی

کاهش پستان اغلب در رابطه با جراحی حفاظت از پستان برای سرطان انجام می شود ، و همچنین به عنوان یک روش تقارن بر روی پستان تحت تأثیر در زنان تحت ماستکتومی یک طرفه با بازسازی. عوارض بعد از عمل پس از کاهش پستان نسبتاً شایع است ، با بروز 14 ٪ -53 ٪ در مطالعات گزارش شده ، و متاآنالیز 2016 نشان داد که افزایش BMI قوی ترین پیش بینی کننده عوارض از جمله عفونت و کاهش زخم است. 9 متاآنالیز دیگر نشان داد که خطر ابتلا به پوست و نکروز چربی در گروه چاق 2. 01 بود (در مقایسه با گروه غیر کوبی). عوارض نکروز بافت برای مدیریت نسبتاً دشوار است و اغلب نیاز به تجدید نظر در جراحی اضافی دارد. 10

Above-typical examples of the type of wound complications common in obese patients following breast reduction surgery

مطالعات متعددی نشان داده اند که در بیماران چاق که تحت بازسازی مبتنی بر فلپ قرار دارند با دو مطالعه گزارش میزان عوارض شکم 50 ٪ در بیماران چاق ، عوارض اهدا کننده سایت شکم بیشتر است. 7 مطالعات قبلاً نشان داده اند كه بهبود زخم در چاق به دلیل كاهش فعالیت میوفیبروبلاست و بلوغ كلاژن منحرف ممکن است در چاقی اختلال ایجاد شود. این دو فرآیند تغییر یافته ، مراحل بسیار مهمی را که در بهبودی یک زخم اهدا کننده بزرگ وجود دارد ، نشان می دهد و احتمالاً ممکن است بیماران چاق را به تأخیر در بهبود زخم ، به ویژه زخم سایت اهدا کننده شکم مستعد کنند.

بافت چربی زیر جلدی بیش از حد ، بیماران چاق را به دلیل کمبود پرفیوژن منطقه ای و تنش اکسیژن در معرض اختلال قرار می دهد. ثانیا ، افزایش زمان کار برای چاق وجود دارد و زمان کار طولانی تر به عنوان پیش بینی کننده قابل توجهی از عفونت های زخم بعد از عمل توصیف شده است. عملیات روی بیماران چاق بیشتر طول می کشد ، مزارع عملیاتی عمیق تر هستند ، فضاهایی که در آن عفونت می تواند ایجاد شود ، اغلب بیشتر است و جریان خون در بافت چربی کمتر از سایر انواع بافت است که منجر به بهبودی کندتر می شود.

در بالا: سایت اهدا کننده شکم زخم نکروز چربی نکروز چربی می تواند بعد از هرگونه عمل جراحی که چربی را از بین می برد و/یا دوباره تنظیم می کند ، رخ دهد و هنگامی که خون خون به چربی ناکافی است رخ می دهد. بیشتر در بیماران اضافه وزن/چاق که لایه ضخیم چربی دارند رخ می دهد. سلولهای چربی می میرند و در حالی که می میرند ، اسیدهای چرب و سایر مواد شیمیایی را آزاد می کنند که باعث التهاب و تورم و گاهی درد می شود. معمولاً نکروز چربی به عنوان یک توده غیر منافع ارائه می شود ، اما می تواند بسیار شبیه به عفونت زخم به بیمار باشد. بیشتر در بیماران اضافه وزن /چاق که لایه ضخیم چربی دارند رخ می دهد. در بیشتر موارد ، توده ها به مرور زمان کوچک می شوند و به عنوان یک توده کوچک محکم که معمولاً نیازی به مجدداً ندارد ، به پایان می رسد ، اما اگر این یک زحمت باشد ، می توان توده را برداشت کرد.

زنان مبتلا به BMI بیش از 30 نفر که در محل اهدا کننده شکم یا عوارض زخم کاهش پستان به شکل کمبود ، نکروز ، عفونت یا ترمیم تأخیر ایجاد می کنند ، غالباً آگاه نیستند که چاق هستند و/یا ب) نمی دانند که چاقی محتمل استتوضیح در مورد مشکل زخم آنها. زخمهای آنها برای بهبودی آهسته است ، نه به این دلیل که جراح پلاستیک به اندازه کافی به طور ایمن زخم شکمی را بسته نشده است ، یا تخلیه جراحی را خیلی زود از بین نمی برد ، بلکه به این دلیل که بافت چربی زیر جلدی بیش از حد ، بیماران چاق را به دلیل پرفیوژن منطقه ای کم و در معرض اختلال در بهبود زخم قرار می دهد. تنش اکسیژن و کاهش فعالیت میوفیبروبلاست و بلوغ کلاژن منحرف.

عکس های زیر نشان دهنده شفابخشی آهسته/زخمی معمولی زخم های سایت اهدا کننده شکم در افراد دارای اضافه وزن ، و همچنین در عکس در سمت چپ ، باعث بهبودی تقاطع T از زخم کاهش پستان می شود.

بر خلاف زخمهای فوق ، عکسهای زیر زخم سایت اهدا کننده شکم معمولی را در بیماران مبتلا به BMI در محدوده وزن ایده آل نشان می دهد. علیرغم این واقعیت که زخم شکم باید در افراد نازک تر تحت تنش بیشتر بسته شود ، مشکلات زخم بسیار کمتر است.

اکثر عوارض جراحی پس از عمل جراحی پستان از نظر ماهیت نسبتاً جزئی هستند و معمولاً به راحتی با آن برخورد می شوند ، اگرچه ممکن است بازگشت به تئاتر عملیاتی برای دفع زخم نیاز باشد. گاهی اوقات مجدداً مجدداً زخمی انجام می شود که به تدریج تحت شرایط عادی بهبود می یابد ، اما در بیماران به دلیل شروع شیمی درمانی (که به طور معمول حدود 4 هفته پس از عمل آغاز شد) ممکن است تمایل به تسریع در بسته شدن زخم وجود داشته باشد. در صورت عدم وجود سایر عوامل خطرناک دیگر مانند دیابت یا استعمال دخانیات ، اضافه وزن/چاق معمولاً منع مصرف مطلق برای جراحی انتخابی پستان مانند بازسازی یا کاهش پستان علاوه بر عمل جراحی ضروری سرطان پستان ، با این وجود زنانی که وزن آنها است ، نیست. بالاتر از محدوده وزن ایده آل باید آگاه باشد که وزن آنها آنها را در معرض خطر قابل توجهی از عوارض زخم قرار می دهد ، به خصوص اگر BMI آنها 30 یا بالاتر باشد.

Obese patients exhibit higher rates of comorbidities, require longer operative times and inpatient stays, possess greater anaesthetic risk, and overall experience higher rates of morbidity, both medical and surgical, when undergoing breast surgery. Neglecting the risks of a high baseline BMI interferes with the surgeon’s ability to assess the risk of surgery and provide accurate information to the patient. It is very important that you are made aware of your body weight status prior to any breast surgery, especially if it is in the obese range (BMI>30) که در آن خطر عوارض به طور قابل توجهی بالا می رود ، به طوری که شما قادر به افزایش خطرات و مزایای احتمالی تحت عمل جراحی غیرقانونی ضروری در زمان عمل جراحی سرطان پستان ، مانند بازسازی پستان یا کاهش پستان هستید. قبل از اقدام

بیماران اطلاعات قد و وزن را در فرم ثبت نام بیمار خود ارائه می دهند و از این برای محاسبه BMI استفاده می شود.

منابع:

1. تأثیر چاقی بر عوارض جراحی پستان ، چن و همکاران ، جراحی پلاستیک و بازسازی ، 2011.
2. شاخص توده ای و سیگار کشیدن بالای عوارض در جراحی سرطان پستان ، د بلاکام و همکاران ، Aals of Jurgery ، 2012.
3. تأثیر چاقی بر نتایج بیماران تحت ماستکتومی ، گارلند و همکاران ، تحقیقات و درمان سرطان پستان ، 2018.
4. هزینه قابل انتساب چاقی در جراحی پستان: تجزیه و تحلیل گروهی همسان ، سان و همکاران ، مجله جراحی آمریکایی ، 2015.
5. تأثیر چاقی بر نتایج در بازسازی پستان: تجزیه و تحلیل 15937 بیمار از مجموعه داده های ACS-NSQIP ، فیشر و همکاران ، جراحی پلاستیک و بازسازی ، 2013.
6. شاخص توده بدنی به عنوان یک پیش بینی کننده مداوم از نتایج پس از بازسازی پستان اکتشاف کننده ، نگوین و همکاران ، Aals of Plastic ، 2014.
7. اثرات چاقی بر عوارض بعد از عمل پس از بازسازی پستان با استفاده از عضلات آزاد عرضی رکتوس Domocuteand ، سوراخ کننده اپیگاستریک تحتانی عمیق و فلپ شریان اپیگاستریک تحتانی سطحی. یک بررسی منظم و متاآنالیز ، لی و همکاران ، Aals of Plastic Caregery ، 2016.
8. تأثیر چاقی بر نتایج در بازسازی پستان: یک بررسی سیستماتیک و متاآنالیز ، Panayi و همکاران ، مجله میکروسکوپ بازسازی ، 2018.
9. عوامل خطر عوارض پس از کاهش ماموپلاستی: متاآنالیز. ژانگ و همکاران ، PLOS ، 2016.
10. رابطه بین چاقی و عوارض جراحی پس از کاهش ماماپلاستی: بررسی ادبیات سیستماتیک و متاآنالیز ، میونگ و همکاران ، مجله جراحی زیبایی شناسی ، 2017.
11. مزایای فلپ های مبتنی بر شکم آزاد بر روی کاشت برای بازسازی پستان در بیماران چاق ، گاروی و همکاران ، جراحی پلاستیک و بازسازی ، 2012

برای مشاهده و چاپ این اسناد به Adobe Reader نیاز خواهید داشت.

با جین O 'Brien MB. bs fracs آشنا شوید بیشتر بخوانید