ارز فیات یا استاندارد طلا؟

اگرچه بازگشت به سیستم قدیمی به احتمال زیاد نیست ، مدیریت فدرال فیات بدتر شده است.

9 اوت 2021

همچنین در وال استریت ژورنال دوشنبه منتشر شد. 2 آگوست 2021 «نمایش کمتر

رئیس جمهور ریچارد نیکسون به بازپرداخت دلار برای طلا پایان داد و در دوره پول فیات در 15 آگوست 1971 به وجود آمد. بسیاری از اقتصاددانان با خوشحالی به این مناسبت نگاه می کنند و با جان مینارد کینز موافقت می کنند که استاندارد طلا "یک یادگار وحشیانه" است. امروز تقریباً همه اقتصاددانان معتقدند که اقتصاد ایالات متحده تحت پول فیات نسبت به استاندارد طلا عملکرد بهتری داشته است.

این خرد متعارف اشتباه است. استاندارد طلا عالی نبود ، اما دلار فیات حتی بدتر شده است. پنجاه سال پس از شوک نیکسون ، لازم به یادآوری است که استاندارد طلا چقدر خوب کار کرده است.

طبق یک استاندارد طلای اصلی ، یک واحد پولی به عنوان مقدار خاصی از طلا تعریف می شود. سکه ها ، یادداشت ها و مانده سپرده در معاملات استفاده می شود. رقابت بین معدنچیان طلا در پاسخ به تغییرات تقاضا ، عرضه پول را تنظیم می کند و باعث می شود قدرت خرید پایدار و قابل پیش بینی در دوره های طولانی باشد. تهدید مشتریانی که یادداشت ها و سپرده های طلا را بازخرید می کنند ، بانکها را از انتشار بیش از حد دلسرد می کند ، و اطمینان می دهد که ادعای قابل بازپرداخت به طلا به طور کلی با طلا گردش می کند.

سیستم برتون وودز در سال 1944 ، که نیکسون به پایان رسید ، یک استاندارد اصلی طلا نبود. شهروندان ایالات متحده از سال 1933 از نگه داشتن هرگونه طلای پولی ممنوع شده بودند ، هنگامی که رئیس جمهور فرانکلین دی روزولت دستور اجرایی 6102 را صادر کرد. برتون وودز بازخرید دلار برای طلا به دولت های خارجی ، که ارزهای خود را صادر می کرد و سیاست های پولی را برای حمایت از نرخ های ثابت مبادله انجام می داد. با دلار

دلارهای فیات محدود به عرضه طلا یا هر کالای دیگری نیستند. فدرال رزرو می تواند بدون در نظر گرفتن تغییر در تقاضای پول ، عرضه پول را به همان اندازه یا کم به نظر می رسد. هنگامی که فدرال رزرو بیش از حد عرضه پول را گسترش می دهد ، رونق ناپایدار و تورم پرهزینه دنبال می شود. هنگامی که فدرال رزرو خیلی کم گسترش می یابد ، اقتصاد در رکود اقتصادی قرار می گیرد.

تقریباً همه اقتصاددانان معتقدند که یک بانک مرکزی می تواند عرضه پول را بهتر از استاندارد طلا مدیریت کند. اما در عمل ، فدرال رزرو نتوانسته است با مسئولیت پذیری تأمین پول را اداره کند. با تصویب قانون فدرال رزرو ، تورم به طور متوسط تنها 0. 2 ٪ در سال از سال 1790 تا 1913 بود. تورم طبق استاندارد طلای تحت مدیریت فدرال رزرو بالاتر بود ، به طور متوسط 2. 7 ٪ از سال 1914 تا 1971. بدون محدودیت طلا حتی بالاتر بوده است. از سال 1972 تا 2019 ، تورم به طور متوسط 4 ٪ بود.

سطح قیمت فقط در زمان فدرال رزرو سریعتر رشد نکرده است ، بلکه کمتر قابل پیش بینی شده است. در مقاله ای در سال 2012 که در مجله کلان اقتصاد ، جورج سلگین ، ویلیام دی لاستراپس و لارنس اچ وایت منتشر شده است "تقریباً هیچ پایداری در واریانس تورم قبل از تأسیس فدرال رزرو و پس از آن درجه بسیار بالایی از پایداری وجود ندارد."آنها استدلال می كنند كه از آنجا كه انحراف در قدرت خرید پول طبق استاندارد طلایی موقت است ، پیش بینی قیمت آن آسان است. در مورد فدرال رزرو نیز همین موضوع درست نیست.

سابقه ضعیف فدرال رزرو عواقب واقعی دارد. تورم بالا به این معنی است که مشاغل باید بیشتر قیمت ها را تغییر دهند و مصرف کنندگان مقایسه قیمت کالاها و خدمات با گذشت زمان را دشوارتر می دانند. مشاغل و مشتریان آنها تشویق می شوند که پول کمتری داشته باشند و این باعث می شود معاملات دشوارتر شود.

سطح قیمت غیرقابل پیش بینی نیز با افزودن ریسک به قراردادهای بلند مدت ، تولید را دلسرد می کند. در سال 1863 ، با افزایش سطح قیمت توسط Gold Standard ، شرکت راه آهن Elmira و Williamsport اوراق قرضه ای صادر کرد که تا اول اکتبر 2862 بالغ نمی شود. حتی اوراق قرضه 100 ساله نادر است. ریسکی که سطح قیمت از انتظار منحرف خواهد شد بسیار زیاد است.

اگر یک دلار فیات با مدیریت فدرال فدرال کاهش نوسانات کلان نامطلوب را کاهش دهد ، ممکن است مایل باشد هزینه های تورم بالاتر و سطح قیمت کمتر قابل پیش بینی را بپذیرد. اما این اتفاق نیفتاده است

دو دهه گذشته را در نظر بگیرید. اوایل دهه 2000 رونق ناپایدار داشت ، زیرا بانک فدرال رزرو نرخ بهره را برای مدت طولانی خیلی پایین نگه داشت. سپس ، در سال 2008 ، فدرال رزرو رژیم عملیاتی جدیدی را اتخاذ کرد ، که به طور موثری مانع از افزایش تقاضای پول شد. فدرال رزرو با پرداخت نرخ بهره حق بیمه در ذخایر ، آنچه را که ممکن است یک اصلاح خفیف به بزرگترین رکود اقتصادی از زمان افسردگی بزرگ تبدیل شود ، تبدیل کرد. رویکرد جدید آن وام بانکی را دلسرد کرد ، که به بهبودی لاغری که در پی آن نیز بود ، کمک کرد.

اخیراً ، فدرال رزرو اقدامات جسورانه ای را برای مبارزه با رکود اقتصادی ناشی از همه گیر Covid-19 انجام داد. با این حال ، همانطور که با نیکلاس کاچانوسکی ، برایان Cutsinger و توماس هوگان در مقاله اخیر ژورنال اقتصادی جنوبی استدلال می کنیم ، این کار را با خطر قابل توجهی برای استقلال سیاسی بلند مدت خود انجام داد.

با وجود عدم موفقیت فدرال رزرو در مدیریت دلار فیات ، احتمالاً بازگشت به طلا وجود ندارد. بازگشت به یک استاندارد طلا فاقد یک ائتلاف سیاسی مناسب است و بدیهی نیست که یک استاندارد طلا پس از 50 سال مدیریت فدرال رزرو به خوبی کار می کند. با این حال ، هنوز هم ارزش این را دارد که چگونه عرضه پول به طور خودکار بر روی استاندارد طلا تنظیم می شود ، که فدرال رزرو می تواند با اتخاذ یک قاعده پولی سختگیرانه برای ایجاد تغییرات در تقاضای پول ، تقلید کند.

Fiat Dollar که با مدیریت فدرال رزرو شده است ، از پتانسیل خود زندگی نکرده است. اما دروس گذشته می تواند سیستم فعلی را بهبود بخشد. توانبخشی شهرت Gold Standard اولین قدم مهم است.

ویلیام جی لوتر استادیار اقتصاد در دانشگاه آتلانتیک فلوریدا و مدیر پروژه پول سالم در انستیتوی تحقیقات اقتصادی آمریکا است.