دو راه برای کسب درآمد با سهام

آیا تا به حال متوقف شده اید که به این فکر کنید که چرا یک واحد سهام به عنوان سهم خوانده می شود؟دقیقاً چه چیزی را به اشتراک می گذارید ، و با چه کسی آن را به اشتراک می گذارید؟

ممکن است به یاد بیاورید که سهام نماینده مالکیت در یک شرکت است. شما به عنوان یک مالک ، شما از کلیه حقوق و مسئولیت های یک صاحب مشاغل برخوردار هستید. در یک شرکت بازرگانی عمومی ، مسئولیت های شما محدود به تعهد مالی به شرکت است. مبلغی که برای سهام سهام خود پرداخت کرده اید. بدترین سناریوی شما این است که شرکت ورشکسته می شود و سهام شما بی ارزش می شود. گفته می شود که مسئولیت شما محدود است زیرا هیچ کس نمی تواند به دنبال دارایی های دیگر باشد که ممکن است مجبور شوید تعهد شرکت را پوشش دهید.

شما همچنین از حقوق خاصی برخوردار هستید. اولین حق رای دادن به هیئت مدیره است. سهامداران ، به عنوان یک کل ، هیئت مدیره را برای استخدام و هدایت تیم مدیریت اجرایی انتخاب می کنند. مدیران این شرکت مدیرانی را که برنامه ها و جهت تیم مدیریت اجرایی را انجام می دهند ، استخدام و نظارت می کنند. مدیران ، به نوبه خود ، کارمندانی را که وظایف عملکردی عملیات را انجام می دهند ، استخدام می کنند.

حق دوم که توسط سهامداران به اشتراک گذاشته شده است ، حق سهم متناسب آنها از سود است. همانطور که شرکت درآمد کسب می کند ، هیئت مدیره انتخابی را انتخاب می کند. آیا آنها سهم خود را از سود خود به دارندگان سهام می دهند یا با این انتظار که می توان سود بیشتری را در آینده ایجاد کرد ، سود خود را در تجارت حفظ می کنند؟اگر سود در تجارت حفظ شود ، حساب ها آنها را درآمد حفظ شده می نامند. سود توزیع شده به دارندگان سهام سود سهام خوانده می شود.

برخی از سرمایه گذاران سود سهام را ترجیح می دهند. شما این عبارت را شنیده اید "پرنده ای در دست ارزش دو بوته دارد". سود سهام معمولاً به صورت نقدی پرداخت می شود و سرمایه گذار نیز می تواند هر کاری را که می خواهد با سهم خود از درآمد شرکت انجام دهد. آنها می توانند صورتحساب خود را بپردازند ، در یک شرکت دیگر سرمایه گذاری کنند یا به سادگی پول نقد را پس انداز کنند. برخی از شرکت ها به سرمایه گذاران این فرصت را می دهند که از سود سهام خود برای خرید سهام بیشتر سهام بدون نیاز به پرداخت هزینه های تجاری منظم استفاده کنند. این برنامه ها به عنوان برنامه های سرمایه گذاری مجدد یا سود سهام شناخته می شوند. اما صرف نظر از کدام جهت دارنده سهام ، مرد مالیاتی را به دست می آورد. در سال 2013 ، حداکثر نرخ مالیات بر درآمد در سود سهام 20 ٪ است.

غالباً این مالیات است که باعث می شود سرمایه گذاران به سود سهام بپردازند. این سرمایه گذاران ترجیح می دهند که این شرکت درآمد خود را حفظ کرده و به خودی خود سرمایه گذاری مجدد کند. امید آنها این است که با افزایش ارزش شرکت ، قیمت سهام آنها نیز به همین ترتیب خواهد بود. با افزایش ارزش سهام ، ارزش سرمایه گذار نیز افزایش می یابد ، اما مالیات تا زمانی که سرمایه گذار در واقع سهام خود را بفروشد ، مسئله ای نیست. اگر سرمایه گذار سهام را برای بیش از آنچه که برای آن پرداخت کرده است بفروشد ، تفاوت سود سرمایه است. تا زمانی که سهام به مدت یک سال یا بیشتر نگهداری می شد ، در حال حاضر با همان نرخ سود سهام مالیات می گیرد. اگر سهام کمتر از یک سال نگه داشته شود ، نرخ مالیات بر درآمد عادی اعمال می شود.

بنابراین دو راه برای کسب درآمد با سهام سود سهام و سود سرمایه است.

سرمایه گذاران باید قبل از خرید سهام ، درک روشنی از استراتژی خود داشته باشند تا بهترین راه برای ارزیابی هرگونه خرید احتمالی سهام را بدانند.

شرایط کلیدی

• درآمد حفظ شده - سود حاصل از شرکتی که توسط این شرکت برای تأمین بودجه رشد و توسعه آینده نگهداری می شود.
• سود سهام - دارندگان سهام سهم سود شرکت را که به صورت نقدی توزیع می شوند.
• DRIP - برنامه سرمایه گذاری مجدد سود سهام. برنامه ای که به سهامداران اجازه می دهد از سود سهام خود برای خرید سهام اضافی در شرکت بدون پرداخت هزینه معاملات استفاده کنند.
• سود سرمایه - سود حاصل از فروش سهام برای بیش از یک سرمایه گذار که برای آن پرداخت کرده است.
• ضرر سرمایه - ضرر و زیان ناشی از یک سرمایه گذار در صورت فروش سهام خود برای کمتر از آنچه برای آن پرداخت می کند.