عملیات بازار آزاد

انجام OMO از رویه های خاص سفارش داده شده با هدف ارتقاء شفافیت بازار پیروی می کند.

اصطلاحات مرتبط:

• نرخ بهره
• سیاست های پولی
• نرخ نزول
• ذخایر ارز خارجی
• قیمت ارز
• اوراق بهادار دولتی
• نیاز ذخیره
• بانک مرکزی

زنگوله اطلاعات

درباره این صفحه

مسائل مربوط به سیاست جهانی سازی مالی چین

عملیات بازار آزاد

OMOS برای اولین بار در سال 1993 به عنوان یک ابزار پولی معرفی شد. از سال 1998 ، با اقدامات انجام شده توسط PBOC برای توسعه بازارهای اوراق بهادار بین بانکی ، OMOS ابزاری مهم برای انجام سیاست های پولی در چین را نشان داده است.

OMO به طور گسترده در اقتصادهای مبتنی بر بازار برای تأثیرگذاری بر نرخ بازار پول و بنابراین نرخ بهره به طور کلی استفاده می شود. با این حال ، به دلیل تعیین دولت از نرخ سپرده بانکی و وام ، این نرخ ها کاملاً تحت تأثیر OMOS قرار نمی گیرند. در عوض ، OMO نقش مهمی در مدیریت نقدینگی و تأثیرگذاری بر پایه پولی دارد. PBOC از توافق نامه های خرید مجدد ("repos") که شامل اوراق قرضه دولتی برای قراردادیدن به پایگاه پولی و توافق نامه های خرید مجدد معکوس ("repos معکوس") برای تزریق نقدینگی است ، استفاده می کند. علاوه بر این ، PBOC برای دستیابی به همان هدف ، قبض های بانک مرکزی را صادر می کند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123978745000063

چه ، چگونه و چرا واسطه های مالی

FCM و سیاست پولی

FCM به ما کمک می کند تا عناصر اساسی نحوه عملکرد سیاست پولی را درک کنیم. سه ابزار اصلی سیاست پولی وجود دارد: (من) عملیات بازار آزاد ، (ب) تغییرات نیاز به ذخیره ، و (iii) تغییر نرخ تخفیف. این سه ابزار در درجات مختلف برای تأثیرگذاری بر سهام پول و نرخ بهره استفاده می شود.

عملیات بازار آزاد فروش و خرید اوراق بهادار دولتی (خزانه داری) توسط کمیته ویژه فدرال رزرو است. این فروش و خریدها بر میزان ذخایر موجود در بانک ها تأثیر می گذارد و بنابراین ، همانطور که در زیر بخش های قبلی نشان داده شده است ، میزان وام را نشان می دهد. برای دیدن این موضوع ، فرض کنید فدرال رزرو 1000 دلار در اوراق بهادار خزانه داری از مردم غیر بانکی خریداری می کند. سپس ترازنامه عمومی غیر بانکی خواهد بود

و ترازنامه بانک A خواهد بود

اکنون 800 دلار برای وام در اختیار بانک A است. این بدان معناست که عملیات بازار آزاد اولیه خرید اوراق خزانه منجر به افزایش وام دهی بانک ها می شود. راه دیگری برای مشاهده این موضوع این است که دولت بدهی عمومی را کاهش داده (با بازخرید اوراق بهادار دولتی) و افزایش اعتبار خصوصی را تسهیل کرده است. عملیات بازار آزاد فروش اوراق بهادار دولتی نتیجه معکوس دارد.

بدیهی است که تغییر در ذخایر الزامی بر وام بانکی نیز تأثیر خواهد گذاشت. هر گونه افزایش در ذخایر الزامی، میزان سپرده های موجود برای اعطای وام را کاهش می دهد و هر گونه کاهش در ذخیره الزامی، میزان سپرده های موجود برای وام را افزایش می دهد. بنابراین، زمانی که فدرال رزرو بخواهد یک سیاست پولی انقباضی را اجرا کند (مثلاً برای کاهش تورم)، می تواند الزامات ذخیره را افزایش دهد. به طور مشابه، زمانی که بخواهد اقتصاد را تحریک کند، می تواند ذخایر مورد نیاز را کاهش دهد.

در نهایت، نرخ تنزیل، که نرخی است که فدرال رزرو از بانک های عضو برای استقراض کوتاه مدت از فدرال رزرو دریافت می کند، همچنین بر انبساط/انقباض پولی تأثیر می گذارد. فدرال رزرو با افزایش نرخ تنزیل، استقراض و ذخیره ذخایر را برای بانک ها هزینه برتر می کند و بنابراین به طور موثر ذخایر موجود در اختیار بانک ها را کاهش می دهد. این باعث کاهش وام می شود. به همین ترتیب، کاهش نرخ تنزیل افزایش وام دهی را تسهیل می کند.

این تحلیل بر این فرض "کلاسیک" استوار است که محدودیت الزام آور در وام بانکی، الزامات ذخیره است. اگر الزامات سرمایه e [معادله (3. 12) را به خاطر بیاورید] الزام آور بود، اثرات سیاست پولی می تواند در واقع بسیار متفاوت باشد، همانطور که در فصل 10 خواهیم دید.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9780124052086000036

چالش اقتصاد کلان ریسک نقدینگی برای بانکداری در کشورهای در حال توسعه

مزایای قابل توجه OMO

استفاده از OMO مزایای خاصی را برای مقامات ارائه می دهد. این انعطاف پذیر است - به بانک مرکزی اجازه می دهد تا ابتکار عمل را در کارگردانی رفتار بازار اعمال کند. عدم اجبار برای شرکت در عملیات منعکس کننده انعطاف پذیری بیشتر است. از طریق مانور سیاست ، بانک مرکزی می تواند ، همانطور که اوضاع می خواهد ، میزان و زمان مداخلات OMO خود را تغییر دهد. در برخی از کشورها ، عملیات به صورت هفتگی با حجم شناور معاملات انجام می شود. با OMO ، نیروهای بازار میزان بازده سرمایه گذاری ها را تعیین می کنند و مشارکت بانک ها در معاملات کاملاً داوطلبانه است. در نیجریه - مانند سایر کشورهای در حال توسعه - معاملات OMO به تعمیق بازارهای پول کمک کرده است. این سود اصلی توسعه OMO برای اقتصاد است. مزایای قابل توجه دیگری از OMO وجود دارد ، مانند سهم آن در ساخت و ساز و نهادینه کردن نظم و انضباط در بازار در تجارت اوراق بهادار کوتاه مدت. این مزیت مکمل تأثیر مثبت آن در افزایش سطح نقدینگی در بازارهای پول است. با توجه به اوراق بهادار تثبیت شده OMO در نیجریه - یا ابزار مشابه بازار پول مستقیم و مجازات در سایر کشورها - امروزه بانک ها نفس نفس می کشند.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780128054796000225

بحران بازار سهام ایالات متحده 1987

پاسخ فدرال رزرو

فدرال رزرو در تلاش برای مهار کاهش در بازارهای مالی و جلوگیری از هرگونه سرریز به اقتصاد واقعی ، اقدام به تأمین نقدینگی به سیستم مالی کرد و این کار را به روشی عمومی انجام داد که با هدف حمایت از اعتماد به نفس بازار انجام شد. یکی از برجسته ترین اقدامات فدرال رزرو ، صدور بیانیه ای در صبح سه شنبه (همانطور که در بالا ذکر شد) بود که نشان می دهد از نقدینگی بازار مطابق با نقش خود به عنوان وام دهنده آخرین راه حل پشتیبانی می کند. این بیانیه توسط یکی از شرکت کنندگان در بازار به عنوان "آرام ترین چیزی که گفته شد [سه شنبه] (وال استریت ژورنال ، دیوانگی بازار سهام ، گرینز فد فدرال را در موقعیت مهمی قرار داد ، 21 اکتبر 1987 ، ص 1)" و احتمالاً کمک کرده است. آن روز صبح به بازگشت.

فدرال رزرو با انجام عملیات بازار آزاد که نرخ وجوه فدرال را در روز سه شنبه از بیش از 7. 5 ٪ روز دوشنبه به حدود 7 ٪ کاهش داد ، این بیانیه را دنبال کرد (شکل 42. 4 را ببینید). این کار برای "فراهم آوردن نقدینگی قابل توجهی برای رفع آشفتگی و تنش در پی تحول بازار مالی انجام شد (رونوشت های FOMC ، جلسه 3 نوامبر 1987 ، نظرات پیتر استرنلایت ، ص 2). سایر نرخ بهره کوتاه مدت تحت تأثیر نرخ صندوق های فدرال قرار گرفت و پایین تر شد ، بنابراین هزینه وام گیرندگان را کاهش می دهد. برای چند هفته آینده ، فدرال رزرو همچنان به تزریق ذخایر به نقدینگی شناور در بازارهای مالی ادامه داد. عملیات بازار آزاد به ویژه منابع اوراق بهادار سیستم ذخیره فدرال را گسترش داد (به شکل 42. 5 مراجعه کنید) 14 ؛با این حال ، به نظر نمی رسد که فوق العاده سریع گسترش یابد.

به دنبال این بحران ، عملیات بازار آزاد به روش بالایی انجام شد تا به شرکت کنندگان در بازار نشان دهد که فدرال رزرو پشتیبانی نقدینگی را ارائه می دهد. عملیات بازار باز غالباً یک ساعت یا بیشتر قبل از دوره مداخله عادی در بازار انجام می شد. هنگام ورود به بازار زود ، میز تجارت در بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک در مورد بعد از ظهر قبل از فروشندگان مطلع می شود.

فدرال رزرو همچنین با بانک ها و شرکت های اوراق بهادار همکاری کرده است تا در دسترس بودن اعتبار برای حمایت از نیازهای نقدینگی و بودجه کارگزاران و فروشندگان را تشویق کند. همانطور که قبلاً اشاره شد ، تمدید اعتبار توسط بانک ها به شرکت های اوراق بهادار برای توانایی این بنگاه ها برای تحقق تعهدات پاکسازی و تسویه حساب و ادامه فعالیت در این بازارها مهم بود. در شهادت که در سال 1994 به کمیته بانکی سنا داده شد ، رئیس گرینسپان اظهار داشت که "تماس های الکترونیکی توسط مقامات بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک به مدیریت ارشد بانکهای بزرگ شهر نیویورک کمک کرده است تا اطمینان حاصل کند که به اطمینان از عرضه اعتبار ادامه می دهدبه اعضای Clearinghouse ، که این اعضا را قادر می سازد پرداخت های حاشیه ای لازم را انجام دهند (بیانیه و اظهارات آلن گرینسپان ، رئیس فدرال رزرو ، در ادغام نظارتی صنعت بانکی. کنگره ایالات متحده. سنا. کمیته بانکی ، مسکن و امور شهری. شنوایی ، 103 جلسه کنگره 2 ، واشنگتن: دفتر چاپ دولت). "مقالات روزنامه معاصر اطلاعات مشابهی را گزارش کرده است:

به نقل از جان اس. رید ، رئیس Citicorp ، گفته شده است كه وام بانك وی به بنگاههای اوراق بهادار در تاریخ 20 اکتبر به 1. 4 میلیارد دلار افزایش یافته است ، از سطح عادی تر 200 تا 400 میلیون دلار ، پس از دریافت تماس تلفنی از Eجرالد کوریگان ، رئیس بانک مرکزی فدرال رزرو نیویورک.(نیویورک تایمز ، شیرجه سهام منجر به نگاه به شبکه ایمنی ، 14 دسامبر ، ص A1)

فدرال رزرو با توجه به تماس های مربوط به بحران اعتباری در حال توسعه از آقای فلان [رئیس NYSE] و دیگران ، به شدت به بانکهای بزرگ نیویورک تکیه داد تا تقاضای افزایش اعتبار وال استریت را برآورده کند. آقای کوریگان و دستیار اصلی شخصاً با بانکداران برتر تماس گرفتند تا این پیام را دریافت کنند ... به بانک ها گفته شد که به تصویر بزرگ توجه کنند - سیستم مالی جهانی که تمام مشاغل آنها در نهایت بستگی دارد. یک بانکدار ارشد نیویورک می گوید پیام فدرال رزرو این بود ، ‘ما اینجا هستیم. هر آنچه شما نیاز دارید ، ما به شما می دهیم.

دولت و به ویژه خزانه داری ایالات متحده ، اوراق بهادار اغلب به عنوان وثیقه در توافق نامه های خرید و سایر قراردادهای مالی مورد استفاده قرار می گیرد (و همچنین می توان قول داد که تماس های حاشیه ای را برآورده کند). تجارت و وام این اوراق بهادار منبع مهمی از نقدینگی بازار است. پس از سقوط بازار سهام ، بنا بر گزارش ها ، عدم تمایل دارندگان اوراق بهادار دولتی برای وام دادن به آنها به طور معمول به طور معمول ، احتمالاً به دلیل نگرانی در مورد ریسک طرف مقابل ، که منجر به کمبود برخی از اوراق بهادار و افزایش عدم تحویل شد ، وجود داشت. مشکلات تجارت اوراق بهادار دولت به طور بالقوه می تواند در بازارهای دیگر قرار بگیرد. برای پاسخ به این روند و تقویت نقدینگی در بازار اوراق بهادار دولت ، فدرال رزرو به طور موقت قوانین حاکم بر وام های اوراق بهادار از سبد سهام خود را با تعلیق در هر شماره و برای هر فروشنده محدودیت در میزان وام و همچنین الزام وام ها را آزاد کرد. برای تسهیل فروش کوتاه ساخته نشده است.

همچنین تلاشهای نظارتی متنوعی برای اطمینان از صداقت سیستم مالی وجود داشت. فدرال رزرو امتحان کنندگان را در موسسات مهم بانکی قرار داد و تحولات را تحت نظر داشت. این اقدام تا حدودی برای شناسایی دوره های بالقوه و همچنین ارزیابی میزان اعتبار صنعت بانکی در شرکت های اوراق بهادار از طریق وام ، تعهدات وام و نامه های اعتباری انجام شده است. نظارت بر تلاشهای فدرال رزرو فراتر از صنعت بانکی بود و شامل نظارت روزانه بر روی بازارهای اوراق بهادار دولتی و سلامت کارگزاران اصلی و کارگزاران بین المللی بود. این تلاش های اخیر همچنین شامل ارتباط نزدیکی با مقامات آژانس ها و مؤسساتی مانند SEC ، انجمن ملی فروشندگان اوراق بهادار ، NYSE و وزارت خزانه داری بود.

سرانجام ، در تلاش برای تسهیل تسویه حساب و پاکسازی معاملات و وام توسط بانکهای تسویه حساب به کارگزاران و فروشندگان ، فدرال رزرو در چندین نوبت ساعات فدراسیون را تمدید کرد.

به نظر می رسد که پاسخ فدرال رزرو و سایر تنظیم کننده ها به بهبود شرایط بازار کمک کرده است. منعکس کننده افزودنیهای ذخایر از طریق عملیات بازار آزاد و کاهش نرخ صندوق های فدرال ، سایر نرخ بهره کوتاه مدت کاهش یافته است. حمایت از نقدینگی احتمالاً به طور قابل توجهی در بازگشت به عملکرد عادی بازار نقش داشته است. در طی چند روز ، برخی از اقدامات عدم اطمینان بازار ، مانند نوسانات ضمنی در S& P 100 ، کاهش یافته است ، اگرچه در مقایسه با سطح قبل از شکاف بالا باقی مانده است (شکل 42. 6 را ببینید).

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123978745000142

فلزات و پول های گرانبها ، 1200-1800

نتیجه گیری

فرهنگ لغت ها به طور کلی اصطلاح "امور مالی" را به روشی تعریف می کنند که کالاهای پولی و ابزارهای اعتباری را در هم می آمیزد. در این فصل ، این تقاطع به چالش می کشد و در عوض اصرار دارد که مفاهیم پول و اعتباری متمایز نگه داشته می شوند. محتوای سکه از طریق استفاده از عوامل تولید ، مانند محتویات محصولات غیرعادی بی شماری از زمین حفر شد. سکه های بین المللی شناخته شده (غیر متعارف) تمایل به جاذبه به مکانهایی داشتند که (الف) تقاضای موجودی برای تولید حق بیمه قیمت کافی بود (تجارت داوری ، همانطور که در شکل 22. 2 ، پانل A) یا (ب) تقاضای موجودی در غیاب حق بیمه قیمت گسترش یافته است (تجارت غیر آربیتراژ ، همانطور که در شکل 22. 2 ، پانل (B) و 22. 3) نشان داده شده است.

سودهای فوق العاده در مورد اول وجود داشت، در حالی که سود عادی در مورد دوم غالب بود. هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد اعتبار نقش برجسته تری در تعیین مکان های بازار نهایی برای سکه ها (یا شمش) نسبت به اعتباری که در تعیین مکان های بازار نهایی برای سایر محصولات بازی می کند، وجود ندارد. با این حال، آمیختگی مفاهیم پولی و بدهی منجر به این نتیجه اشتباه شده است که نقل و انتقالات بین منطقه ای مواد پولی را باید به عنوان اثرات موازنه اقلام، پاسخ های "مالی" منفعل به عدم تعادل های ناشی از بخش "واقعی" (به عنوان مثال، غیر پولی) در نظر گرفت. کسری تراز تجاری اروپا با آسیا قبل از انقلاب صنعتی در ادبیات مورد استناد قرار گرفته است. با ادعای تقاضای قدرتمند اروپا برای محصولات آسیایی همراه با تقاضای ناچیز آسیایی برای محصولات اروپایی، استدلال شده است که "فلزات گرانبها" باید از اروپا به آسیا سرازیر شوند تا بتوانند تعادل را حفظ کنند. با این حال، منطق این فرضیه عدم تعادل تجاری با حقایق پیرامون یک قرن چرخه نقره پوتوسی-ژاپن (1540-1640) در تضاد است، زیرا (الف) نقره (از جمله برخی به شکل پولی) همزمان با (نه از) اروپا به آسیا جریان یافت. جریان طلای آسیایی (باز هم مقداری به صورت پولی) به اروپا برگشت و (ب) ژاپن نیز نقره صادر کرد و همزمان طلا را وارد کرد. اولاً، فلزات گرانبها در سراسر بازارهای جهانی - از طریق تمام اقیانوس ها/دریاها، و همچنین خشکی های متصل به آن ها - جریان یافتند، بنابراین بیان این موضوع در اصطلاح اروپا-آسیا نامناسب است. دوم، نقره به طور عمده به بازارهای خاص چین سرازیر شد، نه به «آسیا» انتزاعی، و نقره ژاپنی را نمی توان از گفتگو حذف کرد. سوم، دو قرن عدم تعادل در بازارهای جهانی برای نقره و طلا باید به عنوان علل همسان جریان های دو فلزی تلقی شود، نه به عنوان واکنش به جریان های فلزات غیر گرانبها. همانطور که ابریشم، سرامیک و سایر صادرات چین به بازارهای سودآور در سراسر جهان جذب شد، فلزات بیش از حد گرانبها نیز جذب بازارهای جهانی مطلوب شدند. چهارم، شواهدی وجود ندارد که نشان دهد تجارت از راه دور نامتعادل بوده است، به این معنا که عدم تعادل حساب سرمایه (مالی) برای جبران عدم تعادل تجاری مورد نیاز است. چیزهایی که با چیزهایی مبادله می شوند. تجارت در طول دوره زمانی مورد بحث در این فصل متعادل بود. انواع جریان های سرمایه جهانی مبتنی بر بدهی که امروزه وجود دارند، در طول قرن ها که در این فصل مورد بحث قرار گرفت، وجود نداشتند. به اختصار،

دوگانگی متعارف "واقعی" در مقابل "پولی" برای دنیای کالاهای کالایی ، یعنی در طول هزاره های تاریخ بشر (تا زمان های اخیر) قابل استفاده نیست. کمبودهای حساب جاری/مازاد ملی امروزه وجود دارد ، البته ، از آنجا که کسری/مازاد حساب جاری امروز از طریق مازاد/کسری حساب سرمایه (وام بین المللی/وام) تأمین می شود. واردات خالص به یک ملت (یا منطقه) می تواند در هنگام تأمین مالی با وام از خارج از کشور تأمین شود ، اما باز هم این شرایط اخیر با بیشتر تاریخ جهانی طی 440 سال گذشته مطابقت ندارد.

پول در دنیای پول امروز فیات ، با وام های ناگسستنی با وام در هم تنیده است و از طریق عملیات بازار آزاد بانک مرکزی و از طریق سیستم های بانکی با وضوح کسری آغاز می شود. اما باز هم ، این ترتیبات نهادی فقط در زمان های اخیر حاکم شده است و نباید تصور کرد که قبلاً وجود داشته است. مؤسسات مرتبط با فعالیت های بازار آزاد بانک مرکزی نیز تحولات اخیر هستند. در طول بیشتر تاریخ جهانی ، در حالی که در بازارهای فاکتور با تولید کنندگان غیر کوئین رقابت می کنند ، نعناع سکه هایی تولید می کنند. از طرف دیگر ، بانکداری با وضوح کسری قرن ها بوده است ، اما این یک هنجار جهانی نبود و نه با نقل و انتقالات جهانی فلزات گرانبها مرتبط بود. قبض های مبادله ای از ابزارهای اعتباری به طور گسترده ای در دوره این مقاله استفاده می شدند ، اما قبض های مبادله با کاهش حرکات دو جهته همزمان فلزات گرانبها در فرم های شمش و سکه ، هزینه های حمل و نقل را کاهش می داد. از نظر یک فرد ، به نظر می رسید که فرد هنگام بازگشت سود ، پزو را از آسیا به اروپا منتقل می کند ، اما تسویه حساب لایحه پرداخت در اروپا در واقع به پزو اجازه می دهد تا در این مثال در اروپا باقی بمانند (نیاز به انتقالپزو از اروپا به آسیا ضمن انتقال همزمان پزو از آسیا به اروپا). 14 به عبارت دیگر ، لوایح مبادله به طور خاص برای کاهش نقل و انتقالات از راه دور فلزات گرانبها طراحی شده است ، نه اینکه آنها را افزایش دهد. فلزات گرانبها علی رغم چنین راندمان در زمینه اعتباری ، در سطح جهان جریان یافتند. چشم اندازهای جهانی در مورد فلزات گرانبها و تاریخ های پولی نیز با ادعاهای نظریه پردازان که اصرار دارند تمام پول ها از ابزارهای اعتباری سرچشمه گرفته اند ، مغایرت دارد. 15

پول به عنوان کالایی سرچشمه گرفته است و به دلیل تحولات خاص نهادی-مانند بانک های مرکزی و عملیات بازار آزاد آنها-فقط در قرن گذشته یا تقریباً با ابزارهای اعتباری در هم تنیده شده اند. نظریه پولی قوی باید در مورد پول کالاها و پول های مربوط به اعتبار به طور یکسان اعمال شود. به عبارت دیگر ، تئوری باید در طول تاریخ جهانی اعمال شود. به همین ترتیب ، نظریه اعتباری قوی باید در مورد بدهی هایی که از نظر پول و همچنین بدهی هایی که از نظر غیر مالی بیان می شوند ، اعمال شود.

در نهایت با هزینه های مربوط به تولید ، اختیارات خرید کالاهای خاص (تازه اختراع شده) کالاها تعیین شد. سکه ها با گذشت زمان دچار سایش و پارگی (علاوه بر زناشویی عمدی) شدند ، با این حال ، از این طریق محتوای ذاتی را متفاوت برای یک سکه در مقابل پسر عموی های سکه خود کاهش می دهد. شرکت کنندگان در بازار تشخیص دادند که ارزش یک سکه خاص به میزان حفظ محتوای ذاتی در طول زمان بستگی دارد ، از جمله حوادثی که سکه ها پس از یکسان بودن در هنگام ذوب شدن یکسان شدند. هنگامی که قیمت شمش بالاتر از قیمت نعنا به اندازه کافی افزایش یافت ، سکه های محتوای با نفوذ بالا اولین کسانی بودند که به گلدان ذوب فرستاده شدند و به دنبال آن سکه ها بر اساس محتوای ذاتی در پی در پی پایین تر انتخاب شدند. حتی سکه هایی که در ابتدا به عنوان جایگزین های کامل درک می شوند ، هنگامی که تازه با گذشت زمان ، نرخ دیفرانسیل را با گذشت زمان تجربه می کنند. سکه های یکسان در ابتدا با قیمت های جداگانه در کالاهای مجزا قرار می گرفتند. علاوه بر این ، وفاداری برند مورد توجه مهمی برای خرید کنندگان نهایی قرار گرفت. به عنوان مثال ، شرکت کنندگان در بازار عادی در اواخر قرن هجدهم ، از پذیرش پرداخت در پزو مکزیکی (پول غالب چین) خودداری کردند ، مگر اینکه پزوهای با کیفیت بالا حاوی نشانه های خاص باشند. نکته اصلی این است: پیشرفت در تاریخ جهانی پولی نیاز به تفکیک پولی دارد. تجمع در بین پول های متنوع ، همانطور که هنجاری برای نظریه کلان اقتصادی معمولی است ، از درک عناصر کلیدی در تاریخ مالی جهانی و تاریخ پولی جهانی جلوگیری می کند. تقاضای موجودی در نهایت مکان های بازار نهایی را برای پول های خاص تعیین می کند-و هنوز هم تعیین می کند.

تاریخچه جهانی دو مورد فلز غیر قیمتی-سکه های مس و پوسته های گاو-حداقل مستحق ذکر مختصر است. سکه های "پول نقد مس" چینی به طور گسترده ای در سراسر آسیا پخش شد و به عنوان مثال پول غالب ژاپن در قرن سیزدهم تبدیل شد. ژاپن در اواخر قرن هفدهم به بزرگترین تولید کننده مس در جهان تبدیل شد (با این وجود شاید دو برابر خروجی سوئد) ، با این حال ، بدین ترتیب به یک صادرکننده مس فوق العاده تبدیل شد (بیشتر به چین ، اما در مقادیر بسیار کمتری نیز به اروپا ارسال می شود). یک بار دیگر ، تاریخچه پولی و غیرنه ای مس باید از تاریخ فلزات گرانبها جدا شود. همین نتیجه گیری برای چهارمین ماده پولی جهانی ، پوسته های گاو. بیشترین غلظت تولید گاو در جهان - نوعی آبزی پروری که به ویژگی های جغرافیایی ویژه ای نیاز داشت - با محوریت جزایر مالدی اقیانوس هند ، که لارین فارسی (ساخته شده از نقره آمریکا) به عنوان پول اصلی عمل می کرد. بیشتر تولید گاو برای بازارهای آسیا تعیین شده بود. با این وجود ، کشتی های اروپایی سالانه یک میلیون پوند گاو را در بالاست در سفرهای برگشتی به بنادر اروپایی حمل می کردند ، پول متعاقباً به دلیل دستاوردهای عظیم داوری در غرب آفریقا دوباره به بازاریابی مجدد در آفریقای غربی وارد می شوند (جانسون ، 1970 ، در فلین و ژیرالدز ، 19977 بازنویسی شد.). در اوج صادرات برده های آفریقایی در حدود سال 1720 ، ارزش واردات گاوهای آفریقایی تقریباً یک سوم ارزش تخمینی صادرات برده های آفریقایی (در این زمان ، به نظر می رسد نرخ ارز 1: 1 بوده است ، نشان می دهد که یک پوند مردبرده برای یک پوند گاو رد و بدل شد). 16 مشابه بازارهای جهانی برای نقره و طلا ، تجارت ناشی از داوری در نهایت باعث شد که مقادیر گاوچران در سطح جهانی برابر شوند (خالص هزینه حمل و نقل). تاریخ پولی در سطح جهانی هنگامی مبهم می شود که تحلیلگران پول های متنوعی از قبیل پوسته های گاو ، سکه های مس ، نقره و طلا را به دسته "پول آمورف" جمع می کنند. همتایان ، اما دستاورد نیاز به (الف) دیدگاه های جهانی دارد که (ب) اشکال ناسالم از جمع آوری مفهومی.

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780123978738000128

سیاست های پولی

2. 2. 1 عملیات بازار آزاد

متداول ترین روشی که توسط آن بانک های مرکزی یا عرضه برجسته ذخایر بانکی را افزایش یا کاهش می دهند ، از طریق "عملیات بازار آزاد" است - یعنی خرید یا فروش اوراق بهادار (به طور معمول تعهدات بدهی دولت خود بانک مرکزی) در بازار آزاد. هنگامی که یک بانک مرکزی اوراق بهادار را خریداری می کند ، با افزایش حساب ذخیره بانک فروشنده ، پرداخت را انجام می دهد. انجام این کار باعث افزایش حجم کل ذخایر سیستم بانکی می شود. هیچ بانکی و هیچ یک از شرکت کنندگان در بازار دیگر نمی توانند از کل حجم ذخایر که همه بانکها در کنار هم قرار دارند ، اضافه یا دور کند.

گسترش یا کاهش حجم کل ذخایر از این طریق اهمیت دارد زیرا بانک ها می توانند در ازای دارایی های دیگر ، ذخایر را در بین یکدیگر تجارت کنند. از آنجا که بانک مرکزی فقط در این توازن نرخ بهره کم (اغلب صفر) پرداخت می کند ، هر بانکی که ذخایر بیشتری داشته باشد از آنچه که به طور معمول نیاز دارد ، سعی خواهد کرد آنها را برای برخی از دارایی های دارای علاقه مبادله کند. اگر سیستم بانکی به طور کلی دارای ذخایر اضافی باشد ، با این وجود ، تعداد بیشتری از بانک ها به دنبال خرید چنین ابزاری از فروش آنها هستند ، در نتیجه قیمت این ابزارها را پیشنهاد می دهند و در نتیجه نرخ بهره را برای آنها کاهش می دهند. بازده پایین تر دارایی های دارای بهره به معنای کاهش هزینه فرصت برای نگهداری ذخایر با بهره صفر است. تنها هنگامی که نرخ بهره بازار به سطحی که در آن بانک ها به طور جمعی مایل به نگه داشتن تمام ذخایر موجود در بانک مرکزی هستند ، سیستم مالی به تعادل می رسد.

از این رو ، یک عملیات بازار آزاد "گسترش" (که در آن بانک مرکزی عرضه ذخایر را گسترش می دهد) فشار رو به پایین بر نرخ بهره کوتاه مدت ایجاد می کند نه تنها به این دلیل که بانک مرکزی خود یک خریدار در بازار اوراق بهادار است بلکه مهمتر از آن در کمی کمی است. شرایط ، زیرا این امر باعث می شود بانک ها نیز به خریدار اوراق بهادار تبدیل شوند. برعکس ، یک عملیات بازار آزاد "انقباضی" ، که در آن بانک مرکزی اوراق بهادار را می فروشد ، فشار رو به بالا بر نرخ بهره کوتاه مدت وارد می کند. در شرایط عادی ، یک بانک مرکزی با عملکرد خوب به دنبال این رویه ها می تواند برخی از نرخ بهره کوتاه مدت را انتخاب کند (در بسیاری از کشورها بانک مرکزی بر نرخ وام بین بانکی یک شبه تمرکز دارد) و آن نرخ را در هر سطحی که انتخاب می کند تعیین کند.

URL: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/b0080430767022579

دارایی

4. 2. 2 کانال وام بانکی انتقال سیاست پولی

همانطور که توسط برنانکه و بلیندر (1988) و استین (1998) توسعه یافته است، ایده پشت کانال وام دهی بانکی این است که عملیات بازار باز بانک مرکزی پیامدهای مستقلی برای عرضه وام توسط بانک ها و در نتیجه برای سرمایه گذاری افراد وابسته به بانک دارد. شرکت ها - فراتر از هر گونه تأثیری که به دلیل افزایش استاندارد «کانال پول» در نرخ های بهره بازار اوراق قرضه است. منطق به شرح زیر است. هنگامی که بانک مرکزی ذخایر را از سیستم بانکی تخلیه می کند، این امر به وضوح توانایی بانک ها را برای جمع آوری پول با منابع مالی قابل رزرو، مانند سپرده های بیمه شده، به خطر می اندازد. در دنیای مودیلیانی-میلر، این شوک به سمت بدهی ترازنامه بانک ها هیچ اثر مستقلی بر وام دهی نخواهد داشت، زیرا بانکی که یک دلار از سپرده های بیمه شده را از دست می دهد، می تواند به سادگی با افزایش یک دلار از بدهی های غیرقابل ذخیره بیمه شده، به عنوان مثال، آن را جبران کند. با انتشار اوراق تجاری یا اوراق میان مدت.

با این حال، اگر بانک ها در معرض مشکلات انتخاب نامطلوب قرار گیرند، در جایگزینی سپرده های بیمه شده با این اشکال دیگر تامین مالی بدهی های بیمه نشده مشکل خواهند داشت، زیرا سرمایه گذاران را در معرض خطر نکول قرار می دهند. در نتیجه، عملیات بازار باز انقباضی که پایه سپرده بانک ها را کوچک می کند، در نهایت به کاهش وام دهی بانکی و در نتیجه کاهش سرمایه گذاری آن دسته از شرکت های غیرمالی که به بانک ها وابسته هستند، تبدیل می شود.

شواهد متنوعی مطابق با این ایده ها توسط برنانکی و بلایندر (1992)، کاشیاپ، استین و ویلکاکس (1993)، کاشیاپ و استاین (1995، 2000)، لودویگسون (1998)، مورگان (1998) مستند شده است. و کیشان و اوپیلا (2000). بررسی های کامل تر شامل کاشیاپ و استین (1994)، برنانکه و گرتلر (1995)، سیچتی (1995) و هابارد (1995) است.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/S1574010203010069

بازارهای پول

موراد چودری، در بازارهای اوراق قرضه و پول، 2001

پذیرش بانکداران واجد شرایط

یک بانک پذیرنده که انتخاب می کند پذیرش بانکداران را در پرتفوی خود حفظ کند، ممکن است بتواند از آن به عنوان وثیقه برای وام دریافتی از بانک مرکزی در طول عملیات بازار آزاد استفاده کند، برای مثال بانک انگلستان در بریتانیا و فدرال رزرو در ایالات متحده.. همه قبولی ها واجد شرایط استفاده به عنوان وثیقه از این طریق نیستند، زیرا باید معیارهای خاصی را که توسط بانک مرکزی تعیین می شود، داشته باشند. شرط اصلی برای واجد شرایط بودن این است که پذیرش باید در محدوده سررسید معینی باشد (حداکثر شش ماه در ایالات متحده و سه ماه در بریتانیا)، و باید برای تأمین مالی یک معامله تجاری خود انحلال پذیر ایجاد شده باشد. در ایالات متحده واجد شرایط بودن نیز مهم است زیرا فدرال رزرو برای وجوه جمع آوری شده از طریق پذیرش بانکداران که واجد شرایط نیستند، یک ذخایر الزامی اعمال می کند. پذیرش های بانکی که توسط بانک پذیرنده فروخته می شود، بدهی های بالقوه بانک است، اما ذخیره محدودیتی را بر میزان پذیرش بانکداران واجد شرایطی که بانک ممکن است صادر کند، اعمال می کند. اسکناس های واجد شرایط برای سپرده گذاری در بانک مرکزی از نرخ مناسب تری نسبت به اسکناس های غیر واجد شرایط برخوردار هستند و همچنین معیاری برای قیمت ها در بازار ثانویه هستند.

آدرس اینترنتی: https://www. sciencedirect. com/science/article/pii/B9780750646772500371

مدل های ساختار ترم Affine

8. 1. سیاست های پولی

بیشتر بانکهای مرکزی در کشورهای صنعتی برخی از نرخ وام های بین بانکی یک شبه را هدف قرار می دهند. فدرال رزرو این کار را با تعیین نرخ هدف برای نرخ وجوه انجام می دهد ، که توسط فدرال نیویورک با استفاده از عملیات بازار آزاد اجرا می شود. روشی که فدرال رزرو هدف را تعیین می کند معمولاً با قوانین سیاست ، که نقشه هایی از متغیرهای کلان به هدف است ، توصیف می شود. طبق قانون تیلور ، به عنوان مثال ، فدرال رزرو هدف را در پاسخ به تورم و شکاف خروجی تعیین می کند. قوانین سیاست معادلات ساختاری هستند که می توانند از چند طریق شناسایی شوند (برای یک نظرسنجی ، به کریستینو و همکاران ، 1999 مراجعه کنید). طرح شناسایی ارائه شده توسط کریستینو و همکاران. در انتظار انتظارات مشروط است. ادبیات مربوط به شکستن ساختاری در قوانین سیاست و هموار سازی نرخ بهره توسط فدرال رزرو از این رو با بحث آماری در مورد پویایی نرخ کوتاه مرتبط است. رژیم های سیاست پولی معمولاً با روسای فدرال رزرو همراه است. نمونه ای از آزمایش پولی 1979-1982 تحت پل ولکر است. در این دوره زمانی ، فدرال رزرو هدف قرار دادن نرخ بهره کوتاه مدت را متوقف کرد و به جای آن هدف قرار دادن ذخایر غیرقانونی را آغاز کرد. اقتصاد در طی این آزمایش 3 ساله تحت دو رکورد قرار گرفت ، اما سرانجام تورم تحت کنترل بود. هنگامی که قوانین سیاست بر روی رژیم های مختلف تخمین زده می شود ، برآورد ضریب بسیار متفاوت است. Cogley and Sargent (2001 ، 2002) این مسئله را با یک مدل ضمیمه تصادفی می پردازند. سیمز (1999) و سیمز و ژا (2002) استدلال می كنند كه آنچه به نظر می رسد غیرخطی ها و وقفه های ساختاری در قوانین سیاست ممکن است به دلیل لحظات دوم متغیر باشد.

دانش در مورد روشهای عملیاتی فدرال رزرو می تواند برای مدل سازی منحنی عملکرد استفاده شود. مدل پیشنهادی Piazzesi (2001) صریحاً از تقویم جلسه FED برای تعیین انتهای کوتاه منحنی عملکرد استفاده می کند. فدرال رزرو سالانه هشت بار ملاقات می کند و نرخ کوتاه مدت خود را در جلسات از سال 1994 تغییر می دهد. نرخ کوتاه بازار در اطراف هدف نوسان دارد. بین جلسات ، نرخ کوتاه به احتمال زیاد نزدیک به سطح هدف قدیمی خواهد بود. هدف برای مدت طولانی ثابت است ، که می تواند با فرآیندهای شمارش برای حرکات بالا و پایین ضبط شود. مدل منحنی عملکرد ، به عنوان مثال ، واکنش بازده به شگفتی های سیاست پولی را پیش بینی می کند ، که به عنوان تفاوت بین هدف واقعی و قانون سیاست FED تعریف شده است. واکنش بازده به این شگفتی ها بسیار زیاد است. Cochrane و Piazzesi (2005) این یافته را در شرایطی تأیید می کنند که بدون هیچ گونه آربیتراژ را تحمیل نمی کند. مطالعات سنتی که در آن فدرال رزرو فقط به متغیرهای کلان اقتصادی واکنش نشان می دهد ، تمایل به یافتن واکنشهای اندک از بازده در شوک های سیاسی دارند (ایوانز و مارشال ، 1998 ، 2001). در حقیقت ، قانون سیاست تخمین زده شده با مدل منحنی بازده ، رفتار FED را بهتر با قوانین سنتی که منحصراً بر اساس متغیرهای کلان مبتنی بر آن است ، ضبط می کند. قانون برآورد شده دارای هموار سازی نرخ بهره (همبستگی در سطح) و هم بی تحرکی سیاست (همبستگی در تغییرات) است.

Mankiw and Miron (1986) دریافتند که حرکات کوتاه مدت از زمان ایجاد فدرال رزرو در سال 1914 بسیار کمتر قابل پیش بینی شده است. دلیل این امر این است که فدرال رزرو نرخ های کوتاه را کاهش می دهد (باعث افزایش همبستگی آنها در سطح می شود) ، که باعث تغییر در نرخ کوتاه می شودغیر قابل پیش بینی. Mankiw و Miron نتیجه می گیرند که رد EH ممکن است به دلیل شخصیت پیاده روی تصادفی ناشی از فدرال رزرو نرخ بهره باشد. این ایده را می توان برای ساخت یک مدل ساختار ترم با تخمین نرخ کوتاه و سپس محاسبه بازده های طولانی با EH استفاده کرد (Balduzzi et al. ، 1996). این توضیح ممکن است مطابق با این واقعیت باشد که به نظر می رسد پایداری نرخ های کوتاه در دهه 1990 افزایش یافته است (واتسون ، 1999) ، یک دهه که در طی آن EH به طرز چشمگیری شکست خورده است.

مدل های منحنی بازدهی که دارای هدفگذاری نرخ بهره توسط فدرال رزرو هستند می توانند برای یادگیری قوانین سیاست استفاده شوند. به عنوان مثال ، به نظر می رسد که واکنش بازده به شگفتی های کلان اقتصادی مانند تعداد حقوق و دستمزد غیرقانونی با قله های حدود 2-3 سال به شکل قله ای شکل دارد. این شواهد با یک مدل منحنی بازده سازگار نیست که در آن فدرال رزرو به متغیرهای کلان فعلی واکنش نشان می دهد (Piazzesi ، 2001). دلیل این امر این است که شگفتی های انتشار کلان اقتصادی ، که به عنوان تفاوت بین تعداد واقعی منتشر شده و پیش بینی تحلیلگران اندازه گیری می شود ، به نظر نمی رسد که متغیرهای کلان اقتصادی آینده را پیش بینی کند. از آنجا که تعداد اشتغال در آینده از تعجب بی تأثیر نیست ، احتمالاً فدرال رزرو نرخ کوتاه را در آینده جابجا نمی کند. این بدان معنی است که بازده های طولانی نباید واکنش نشان دهند تا شگفتی ها را آزاد کنند - اما آنها انجام می دهند. بنابراین به نظر می رسد که فدرال رزرو به جای متغیرهای کلان فعلی ، نسبت به میانگین متحرک شگفتی های انتشار گذشته واکنش نشان می دهد.

بانکهای مرکزی در کشورهای دیگر از روشهای مختلف عملیاتی استفاده می کنند. به عنوان مثال ، Bundesbank برای تصمیم گیری در مورد سیاست خود در جلسات دو هفته ای بدون اعلام یک هدف رسمی استفاده می شد. از مدل های منحنی عملکرد می توان برای یادگیری در مورد هدف نهفته استفاده کرد (Piazzesi ، 2002).

URL: https://www. scienceirect. com/science/article/pii/b9780444508973500158

بعد از آبگرفتگی؟

نرخ تورم ، نرخ بهره ، شیب منحنی عملکرد و گسترش اعتبار

تاکنون ، ما روی اثرات شوک های مختلف بر تغییر در جمع های اعتباری پولی و بانکی مورد نیاز برای بازگرداندن تعادل جدید متمرکز شده ایم. سپس ما در پاسخ به بحران مالی ، به تأثیر عملیات بازار آزاد فدرال رزرو و گسترش ترازنامه آن توجه کردیم. با این حال ، مقادیر تعادل تنها یک راه برای توصیف تعادل کلی است. راه دیگر تمرکز روی قیمت های پاکسازی بازار است. اگرچه معادل آن است ، این تجزیه و تحلیل دیدگاه کمی متفاوت را در اختیار ما قرار می دهد زیرا ما را وادار می کند تا روی بزرگی اثرات جایگزینی مرتبط در بین ابزارهای درآمد ثابت ایجاد شده توسط شوک ها و تغییر در قیمت های تعادل/بازده درآمد مختلف ثابت تمرکز کنیم. سازها

باز هم ، رابطه بین متغیرهای مختلف برای سازماندهی سیستم پولی ثابت نیست. این سازماندهی سیستم پولی است که نه تنها پاسخ فدرال رزرو به آشفتگی های اقتصادی ، بلکه همچنین نحوه انجام این کار را تعیین می کند. در شرایط عادی ، ما معتقدیم که فدرال رزرو انتهای کوتاه منحنی عملکرد را کنترل می کند ، منوط به وظیفه دوگانه است و نرخ تورم 2 ٪ را هدف قرار می دهد.

یکی از پیامدهای هدف تورم این است که مقدار پول MZM درون زا می شود. اگر نرخ تورم بیش از هدف باشد ، فدرال رزرو تعیین می کند که پول زیادی در سیستم وجود دارد. در نتیجه ، این عملیات بازار باز را برای کاهش مقدار بازپرداختهای در گردش اقتصاد انجام می دهد. نرخ تورم زیر هدف تورم روند را معکوس می کند. با انجام این کار ، فدرال رزرو به طور مؤثر قیمت پول را از نظر کالا ، یعنی قدرت خرید پول ، برطرف می کند. این باعث می شود قیمت دیگر پول به عنوان قیمت های پاکسازی بازار تنظیم شود که تعادل کلی را به وجود می آورد. این قیمت پول هزینه فرصت برای نگه داشتن پول غیر علاقه ، نرخ بهره کوتاه مدت است. شکل 39. 8 نرخ رشد MZM و سری زمانی را نشان می دهد. توجه کنید که قبل از بحران مالی ، سنبله ها تمایل به ارتباط منفی دارند. نتیجه ای مطابق با این دیدگاه که با افزایش هزینه فرصت برای نگه داشتن پول ، جذابیت نگه داشتن پول MZM کاهش می یابد ، از این رو همبستگی منفی.