برای کسب اطلاعات بیشتر ، صفحه ما را کشف کنید.

ساختارهای مصنوعی برای محافظت از خطر طول عمر در شهرکهای زندگی

الف - نمای کلی از بازار حل و فصل زندگی

تسویه حساب زندگی خرید بیمه نامه از صاحب سیاست با تخفیف به ارزش چهره این سیاست است. بر خلاف معاملات ویاتیک ، که شامل خرید یک بیمه نامه زندگی است که در آن بیمه شده از بیماری یا بیماری مزمن تهدید کننده ، ترمینال یا مزمن رنج می برد ، شهرکهای زندگی مربوط به خرید سیاستی است که بیمه شده معمولاً شصت و پنج سال یا بالاتر استو دارای اختلالات پزشکی است که به یک متخصص پزشکی حرفه ای اجازه می دهد تا امید به زندگی بیمه شده را پروژه کند.

دهه گذشته شاهد انفجار در رشد سرمایه گذاری در شهرکهای زندگی بوده است. با توجه به این واقعیت که تقریباً همه شرکت کنندگان در بازار حل و فصل زندگی متعلق به خصوصی هستند و عموماً تمایلی به به اشتراک گذاشتن داده های تجربه خرید خود ندارند ، به دست آوردن تعداد قطعی دشوار است. با این حال ، اعتقاد بر این است که اندازه بازار از تقریباً 1 میلیارد دلار ارزش اسمی در سال 1999 به بیش از 25 میلیارد دلار ارزش چهره در سال 2007 افزایش یافته است. این رشد سریع توسط سرمایه گذاران نهادی ، مانند بسته آلمان بسته شده است. صندوق ها ، صندوق های پرچین و بانک های سرمایه گذاری وال استریت. حتی برکشایر هاتاوی وارن بوفه در شهرک های زندگی سرمایه گذاری کرده است. Bestein C. Sanford & Co. ، LLC ، در 4 مارس 2005 "تماس تحقیقاتی" ، پیش بینی کرد که بازار ثانویه برای بیمه نامه های زندگی می تواند در دهه آینده به 160 میلیارد دلار برسد.

ب - اقتصاد شهرکهای زندگی

اقتصاد یک معامله حل و فصل زندگی ساده است. صاحب خط مشی قادر به تحقق ارزش فعلی یک بیمه نامه است که دیگر تحت تعقیب یا نیاز به آن نیست ، به جای تسلیم این سیاست برای ارزش نقدی خود (اغلب بخشی از ارزش فعلی بازار خود). صاحب خط مشی همچنین از بار پرداخت حق بیمه در حال انجام آزاد می شود.

سرمایه گذاران تسویه حساب عمر قیمت خرید مایل به پرداخت یک خط مشی هستند به طور معمول ارزش خالص فعلی سیاست است. ارزش فعلی خالص برابر با جریان های نقدی آینده پیش بینی شده بیش از امید به زندگی تخمین زده شده بیمه شده در عملکرد مورد نظر سرمایه گذار است. جریان نقدی پیش بینی شده شامل مزایای مرگ کمتر هزینه های اداری و حق بیمه آینده برای سررسید است. از دیدگاه سرمایه گذار ، آنها در حال سرمایه گذاری در دارایی هستند که همبستگی کمی یا بدون بازار وجود ندارد (یعنی اگر میانگین داو جونز در یک روز 1000 امتیاز کاهش دهد ، بر ارزش دارایی زیربنایی تأثیر نمی گذارد) و باید پول نقد ثابت را برگرداندبا گذشت زمان جریان می یابد. در اصل ، سرمایه گذار با فرض ریسک ماندگاری بیمه شده با پتانسیل عملکرد بیشتر در صورت تجربه این سیاست زودتر از بلوغ پیش بینی شده ، فرض می کند.

ج - بازار "پول نقد" در مقابل بازار "مصنوعی" برای ریسک ماندگاری

خرید یک تسویه حساب زندگی یک سرمایه گذاری در طول عمر است. سرمایه گذار شرط می بندد که بیمه شده برای مدت معینی زندگی خواهد کرد و این سیاست همانطور که پیش بینی شده بود بالغ می شود و به سرمایه گذار بازده پیش بینی شده می دهد. اگر بیمه شده امید به زندگی خود را فراتر بگذارد ، سرمایه گذار عملکرد مورد نظر را تحقق نمی بخشد. خطر ماندگاری از خطر مرگ و میر ناشی از صادرکنندگان بیمه نامه زندگی متمایز است. هرچه حق بیمه برای بیمه نامه عمر پرداخت شود ، سود بیشتری برای یک شرکت حمل کننده متوجه می شود. اگر یک بیمه شده زودتر از آنچه پیش بینی شده می میرد ، یا قبل از اینکه مالک تصمیم بگیرد سیاست را از بین ببرد ، شرکت حمل کننده سود پیش بینی شده را متوجه نمی شود. بنابراین ، حامل ها به جای خطر ماندگاری در معرض مرگ و میر قرار می گیرند.

از نظر تاریخی ، تنها راه سرمایه گذاری در طول عمر ، خرید مستقیم بیمه نامه های زندگی در معاملات شهرک های زندگی بود. خرید مستقیم بیمه نامه های عمر به عنوان بازار "پول نقد" گفته می شود. در دو سال گذشته ، طبقه جدیدی از محصولات طول عمر "مصنوعی" بوجود آمده است که به سرمایه گذاران امکان قرار گرفتن در معرض خطر طول عمر را می دهد بدون خطرات مرتبط با داشتن دارایی زیربنایی.

بازار نقدی بازار سنتی تسویه حساب زندگی است که در آن یک سرمایه گذار با استفاده از واسطه هایی مانند کارگزاران و ارائه دهندگان زندگی شهرک زندگی ، مستقیماً در بیمه نامه زندگی سرمایه گذاری می کند. در بازار پول نقد ، سرمایه گذار به صاحب رکورد و ذینفع این سیاست تبدیل می شود. بازار نقدی مزایا و معایب خاصی را ارائه می دهد. این مزایا عبارتند از: کنترل ریسک توسط کارگردانی مستقیم. انتقال قانونی عنوان به دارایی ؛دید کامل برای نگهداری دارایی زیربنایی. و از آنجا که دارایی زیرین مستقیماً متعلق به آن است ، هیچ خطر پایه ای وجود ندارد. خطرات مرتبط با بازار نقدی عبارتند از: خطر قانونی و شهرت ؛خطر رمپ ؛ریسک علاقه بیمه ای ؛الزامات سرویس و نگهداری مداوم ؛عرضه محدود سیاست هایی که متناسب با پارامترهای هدف برای خرید است. و ، هزینه های بالای مرتبط با واسطه ها که به طور معمول در معاملات تسویه حساب دخیل هستند.

2. بازار مصنوعی

بر خلاف بازار نقدی ، بازار مصنوعی طول عمر بر مالکیت مستقیم یک دارایی اساسی پیش بینی نمی شود. در عوض ، معاملات مصنوعی "مرجع" یا بیمه نامه های زندگی یا شاخص هایی را که می تواند مبتنی بر زندگی هدفمند یا جمعیت گسترده باشد ، "مرجع" می کند. بازار مصنوعی به یک سرمایه گذار اجازه می دهد تا سرمایه را در یک دارایی مرتبط با طول عمر مستقر کند بدون اینکه بسیاری از خطرات مرتبط با بازار پول نقد باشد. به عنوان مثال ، زیرا سرمایه گذار دارای یک دارایی اساسی ، ریسک قانونی و شهرت ، ریسک شیب دار ، ریسک علاقه به بیمه ، ریسک های سرویس دهی و نگهداری و خطرات عرضه محدود تقریباً از بین نمی رود.

D. ساختارهای سرمایه گذاری طول عمر مصنوعی

ساختارهای مورد استفاده برای سرمایه گذاری های طول عمر مصنوعی اشکال مختلفی دارند ، اما دو ابزار اصلی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند مبادله و یادداشت هستند.

احزاب خصوصی ، یکی صاحب نمونه کارها از سیاست های قبلاً خریداری شده و دیگری علاقه مند به سرمایه گذاری در طول عمر بدون قرار گرفتن در معرض خطر داشتن دارایی اساسی ، گرد هم می آیند و یک "مبادله" طول عمر را ساختار می دهند. در یک معامله معمولی ، صاحب استخر سیاست ها ، در اصل ، اقتصاد نمونه کارها را برای یک دوره زمانی مشخص با صدور مبادله "فروش" می کند ، که ارزش آن می تواند از آن حاصل شودارزش نمونه کارها اساسی یا توافق شده بین همتایان بدون مراجعه به نمونه کارها.

در یک ساختار ، یک سرمایه گذار می تواند یک سبد مصنوعی خریداری کند که یک نمونه کارها موجود را کپی می کند. سرمایه گذار مبلغی را به صاحب نمونه کارها پرداخت می کند که معادل قیمت خرید برای نمونه کارها است. پس از آن ، سرمایه گذار پرداخت های برنامه ریزی شده ای را به صاحب نمونه کارها انجام می دهد که مشابه مبلغ حق بیمه ای است که به یک شرکت حمل کننده پرداخت می شود تا سیاست ها را در آن نگه دارد. از آنجا که سررسید در استخر زیرین رخ می دهد ، سرمایه گذار ارزش چهره معادل سیاست های اساسی را دریافت می کند. بنابراین ، سرمایه گذار قادر به سرمایه گذاری در طول عمر از طریق یک نمونه کارها مصنوعی بدون نیاز به فرض مبدا و خطرات مالکیت مستقیم در ارتباط با دارایی اساسی است

در یک ساختار جایگزین ، به افراد مرجع در استخر مقادیر مفهومی اختصاص داده می شود که مربوط به میزان واقعی پوشش موجود در زندگی آنها نیست. در حقیقت ، لازم نیست هر گونه پوشش در زندگی مرجع فردی لازم باشد اگر آنها توافق کنند که اجازه می دهند مرگ و میر آنها را ردیابی کند. در اصل ، مبلغ مفهومی همان ارزش چهره بیمه نامه زندگی است ، اما طرفین می توانند مبلغ مفهومی را در هر سطحی که می بینند مناسب برای دستیابی به اهداف ریسک/بازگشت خود تعیین کنند. همانطور که با ساختار توضیح داده شده در بالا ، پرداخت های برنامه ریزی شده انجام می شود و هنگامی که یک سررسید رخ می دهد ، به سرمایه گذار مبلغ مفهومی پرداخت می شود ، دقیقاً همانطور که یک سرمایه گذار در بازار نقدی سود مرگ یک سیاست را پس از سررسید دریافت می کند.

بازده کلی سرمایه گذاری که توسط یک سرمایه گذار در یک سبد مصنوعی تجربه می شود بسته به تجربه مرگ و میر استخر مرجع زیرین می تواند بالاتر یا پایین تر از بازده مورد انتظار باشد.

مشابه ساختار مورد استفاده برای مبادلات طول عمر مصنوعی ، از مجموعه ای از زندگی مرجع به عنوان پایه ای برای ردیابی پرداخت استفاده می شود. به هر عمر مرجع همان مقدار مفهومی ثابت یا ارزش چهره اختصاص داده می شود و جریانی از پرداختهای برنامه ریزی شده به هر فرد مرجع اختصاص می یابد. بر خلاف مبادلات مصنوعی ، که در آن سرمایه گذار مقدار مفهومی را با وقوع بلوغ دریافت می کند ، از یک شاخص برای ردیابی مقدار نت ها استفاده می شود. پرداخت های برنامه ریزی شده برای افراد زنده در پایان هر سه ماه به شاخص پرداخت می شود و با گذشت زندگی مرجع ، مبلغ مفهومی به این شاخص اعتبار می یابد. بنابراین ، مقدار یادداشت ها در بازخرید با عملکرد شاخص ، منوط به کلاه و یک کف مرتبط است. بازده کلی سرمایه گذاری در یادداشت ها به تجربه مرگ و میر استخر مرجع بستگی دارد.

E. نتیجه گیری

اگرچه معاملات مصنوعی در معرض خطر طول عمر هنوز در معرض خطر است ، اما با افزایش تعداد سرمایه گذاران علاقه مند به شرکت در این کلاس دارایی جایگزین ، رشد آن سریع بوده است. هر دو گلدمن ساکس و J. P. مورگان شاخص هایی را ایجاد کرده اند که برای ردیابی طول عمر/مرگ و میر گروه های هدفمند افراد استفاده می شود. گلدمن ساکس شاخص QXX را ایجاد کرده است ، که استخر افراد بیمه شده ایالات متحده را در سن 65 سال و بالاتر دنبال می کند ، که توسط AVS ، LLC نوشته شده است. گلدمن ساکس بازارهای روزانه دو طرفه را در 5 سال و 10 سال مبادله ای با اشاره به شاخص QXX انجام می دهد. J. P. Morgan ، از طریق بخش معیارهای زندگی خود ، شاخص هایی را ایجاد کرده است که طول عمر/مرگ و میر را در هلند ، آلمان ، انگلیس و ایالات متحده ردیابی می کند.

با توجه به اینکه محصولات طول عمر مصنوعی فقط برای مدت کوتاهی وجود داشته اند ، پتانسیل آنها برای انقلابی در طول عمر و خطر مرگ و میر فوق العاده است. هر سرمایه گذار در فضای حل و فصل زندگی ، و همچنین هر کسی که به عنوان بخشی از تجارت روزانه خود با طول عمر یا خطر مرگ و میر سر و کار داشته باشد ، باید در نظر بگیرد که آیا استفاده از ساختارهای طول عمر مصنوعی ابزاری مناسب برای مدیریت سبد ریسک کلی آنها است.

جیمز دبلیو مکسون مشاور مشاور در عمل بیمه شرکت و تمرین تسویه حساب زندگی شرکت است. آقای مکسون عمل خود را در امور شرکت و نظارتی برای صنعت حل و فصل زندگی و همچنین تمرکز بر ادغام و ادغام و معاملات اوراق بهادار متمرکز می کند. جیم لیسانس خود را از دانشگاه دنیسون و مدرک حقوق از دانشکده حقوق دانشگاه ایالتی اوهایو دریافت کرد.