نسبت های مالی واژه نامه

حساب های قابل پرداخت: درآمد کسب و کار: حساب های قابل پرداخت/درآمد سالانه کسب و کار ، اندازه گیری سرعتی که یک شرکت با فروشندگان نسبت به درآمد کسب و کار می پردازد. تعداد بالاتر از نسبت های صنعت معمولی نشان می دهد که این شرکت ممکن است از تأمین کنندگان برای عملیات شناور استفاده کند.

نسبت فعلی: این همان دارایی های فعلی/بدهی های جاری است ، اندازه گیری دارایی های فعلی برای پوشش بدهی های جاری ، آزمایشی از پرداخت حقوق نزدیک به مدت. این نسبت نشان می دهد که چه میزان پول نقد در دست و دارایی های یکبار مصرف برای پرداخت بدهی های مدت نزدیک کافی است. نسبت سریع به عنوان یک آزمایش دقیق تر اعمال می شود.

نسبت سریع: (حساب های نقدی به علاوه حساب های دریافتنی)/بدهی های جاری ، نشانگر دارایی های مایع در دسترس برای پوشش بدهی فعلی. همچنین به عنوان نسبت اسید شناخته می شود. این یک نسخه سخت تر از نسبت فعلی است که بدهی های کوتاه مدت در برابر ابزارهای نقدی و مایع را متعادل می کند.

روزهای پرداخت: 365/(هزینه فروش: نسبت حساب قابل پرداخت): میانگین تعداد روزها را برای هر پرداخت کننده قبل از پرداخت منعکس می کند.

بدهی های جاری: موجودی: بدهی های فعلی/موجودی: نسبت بالا ، نسبت به هنجارهای صنعت ، نشانگر اعتماد بیش از حد به کالاهای فروخته نشده به امور مالی است.

سرمایه در گردش خالص: درآمد کسب و کار: سرمایه در گردش خالص/درآمد کسب و کار. نشان می دهد که آیا یک شرکت نسبت به حجم درآمد کسب و کار خود سطح معقول نقدینگی را حفظ می کند. نسبت بالا نشانگر اعتماد بیش از حد محافظه کارانه به دارایی های مایع است ، در حالی که نسبت های پایین برعکس را نشان می دهد.

هزینه فروش: حساب های قابل پرداخت: تعداد دفعات پرداخت های پرداخت شده در طول سال را اندازه گیری می کند. اقدامات بالا ممکن است نگرانی های جریان نقدی را نشان دهد.

هزینه فروش: موجودی: منعکس کننده تعداد بارها موجودی در طول سال است. سطح بالا می تواند به معنای نقدینگی مناسب یا درآمد تجاری باشد ، یا کمبودی که نیاز به مدیریت بهتر دارد. سطح پایین ممکن است نشانگر جریان نقدی ضعیف یا بیش از حد باشد.

نسبت سودآوری

EBITDA: درآمد کسب و کار: درآمد قبل از بهره ، (درآمد) مالیات به دلیل ، استهلاک و استهلاک/درآمد کسب و کار. EBITDA: درآمد کسب و کار یک متریک نسبتاً بحث برانگیز (و اغلب مورد انتقاد) است که برای از بین بردن تأثیر تصمیمات مالی و حسابداری هنگام مقایسه شرکت ها و معیارهای صنعت طراحی شده است. اعتبارات مالیاتی و رویه های تعویق و مخارج غیر نقدی (استهلاک و استهلاک) مانند هزینه های بهره از معادله سود کسر نمی شوند.

بازده دارایی ها: قبل از مالیات یا پس از سود خالص مالیات/دارایی های کل ، یک شاخص مهم سودآوری. شرکت هایی که از دارایی های خود به طور مؤثر استفاده می کنند ، تمایل به نسبت بالاتر از هنجار صنعت نشان می دهند. این نسبت ممکن است برای مشاغل کوچک به دلیل تساوی جبران خسارت صاحب سود خالص به نظر برسد.

بازده ارزش خالص: قبل از مالیات یا پس از سود خالص مالیات/ارزش خالص. این "اقدام نهایی" سودآوری برای ارزیابی بازده کلی است. این نسبت بازده نسبت به سرمایه گذاری را اندازه گیری می کند ، چقدر یک شرکت از سرمایه گذاری در آن استفاده می کند. ممکن است به دلیل تساوی جبران خسارت مالک به عنوان سود خالص ، برای مشاغل کوچک بالاتر ظاهر شود.

بازده درآمد کسب و کار: قبل از مالیات یا پس از سود خالص مالیات سود خالص/درآمد سالانه تجارت ، که نشان دهنده سطح سود از هر دلار درآمد کسب و کار است. این نسبت می تواند به عنوان پیش بینی کننده توانایی شرکت در مقاومت در برابر تغییرات در قیمت ها یا شرایط بازار استفاده شود. ممکن است به دلیل تساوی جبران خسارت مالک به عنوان سود خالص ، برای مشاغل کوچک بالاتر ظاهر شود.

سود مالک اختیاری: مبالغ مبالغ جبران خسارت ، استهلاک و هزینه های غیر نقدی مربوط به آن و سود خالص پس از مالیات های تجاری برای نشان دادن یک اقدام عملی از بازده کل به صاحبان. D. O. E. متریک عمدتاً برای مشاغل کوچک استفاده می شود.

سود/کارمند: سود خالص قبل از مالیات/کارمندان تمام وقت.

درآمد مالک/کارمند: درآمد مالک اختیاری (جبران خسارت افسران+استهلاک+پس از سود خالص مالیات)/کارمندان تمام وقت.

نسبت کارایی

دارایی ها: درآمد کسب و کار: کل دارایی/درآمد کسب و کار ، نشان می دهد که آیا یک شرکت در رابطه با سرمایه گذاری ، حجم درآمد کسب و کار بسیار بالایی دارد. درصد بسیار کمی نسبت به هنجارهای صنعت ممکن است حاکی از تلاش های فروش بیش از حد محافظه کارانه یا مدیریت ضعیف فروش باشد.

موجودی روزها: 365/(هزینه فروش: موجودی): میانگین تعداد روزهای موجودی موجودی.

روزهای دریافتنی روز: 365/(درآمد کسب و کار/مطالبات): تعداد روزهایی را که مطالبات قابل قبول است منعکس می کند. میانگین یا پایین هدف.

گردش مالی فعلی دارایی: درآمد کسب و کار/دارایی های فعلی. یک شاخص کلی از کارآیی استفاده از دارایی. هدف را در سطح یا کمی پایین تر از سطح صنعت قرار دهید.

گردش مالی دارایی ثابت: درآمد کسب و کار/دارایی های ثابت. شاخصی از کارآیی سرمایه گذاری در دارایی های ثابت مانند گیاه و تجهیزات. هدف را در سطح یا کمی پایین تر از سطح صنعت قرار دهید.

حاشیه ناخالص: درآمد کسب و کار: سود ناخالص قبل از مالیات/درآمد سالانه تجارت. این نسبت سود قبل از هزینه های درآمد محصول و تجارت و همچنین مالیات است. این نسبت می تواند "بازی" را در سایر هزینه ها نشان دهد که می تواند برای افزایش حاشیه سود خالص تنظیم شود.

فروش برای هر کارمند: درآمد کسب و کار/کارمندان FTE: یک معیار اساسی کارآیی که در خارج از صورت رسمی مالی تهیه شده است ، که اغلب منعکس کننده ارزش افزودنی نسبی است. بالاتر معمولاً بهتر است.

گردش مالی موجودی: درآمد کسب و کار/موجودی. این نسبت تصویری از چگونگی چرخش سریع موجودی را ارائه می دهد. نسبت های زیر هنجار صنعت سطح بالایی از موجودی را نشان می دهد. نسبت های بالا می تواند سطح محصول را برای برآورده کردن تقاضا به موقع نشان دهد. هدف: در یا کمی بالاتر از سطح صنعت.

گردش مالی مطالبات: درآمد کسب و کار/مطالبات. نشانگر چگونگی جمع آوری فروش کارآمد است. هدف را در سطح یا کمی بالاتر از سطح صنعت قرار دهید.

گردش مالی کل: درآمد کسب و کار/کل دارایی. هدف: در سطح یا کمی پایین تر از سطح صنعت.

گردش مالی سرمایه در گردش: درآمد کسب و کار تقسیم شده توسط سرمایه در گردش خالص (دارایی های فعلی منهای بدهی های جاری). نسبت های بالاتر از هنجارهای صنعت ممکن است نشان دهنده فشار دارایی های مایع موجود باشد ، در حالی که نسبت های پایین ممکن است نقدینگی بیش از حد را نشان دهد. هدف: در سطح صنعت یا بالاتر.

روزهای سرمایه در گردش: 365/ (گردش سرمایه در گردش): پوشش تعداد روزهای سرمایه در گردش موجود را بیان می کند.

گردش مالی نقدی: درآمد کسب و کار/پول نقد. بهره وری در استفاده از پول نقد برای توسعه درآمد کسب و کار را نشان می دهد. نسبت دقیق تری نسبت به گردش سرمایه در گردش (در زیر). هدف را در سطح یا کمی پایین تر از سطح صنعت قرار دهید.

شاخص بهره وری: فروش هر کارمند/متوسط دستمزد سالانه کارمندان.

نسبت خطر بدهی

Interest Coverage : EBITDA/Interest Expense: Eaings before Interest, (income) Taxes due, Depreciation and Amortization divided by Interest expense. Assesses financial stability by examining whether a company is at least profitable enough to pay interest expense. A ratio>1. 00 نشان می دهد که است. احتیاط ها را در لیست برای EBITDA مشاهده کنید.

Current Liabilities: Net Worth : Total Current Liabilities/Net Worth, a measure of short-term debt coverage (>1 سال). این نسبت نشان دهنده سطح امنیت برای طلبکاران است. هرچه نسبت نسبت به هنجارهای صنعت بزرگتر باشد ، امنیت کمتری برای طلبکاران وجود دارد.

Long-Term Liabilities: Net Worth : Long-Term Liabilities/Net Worth, a measure of coverage of long-term debt (>1 سال).

وام/یادداشت های قابل پرداخت: ارزش خالص: وام/یادداشت های قابل پرداخت از بدهی های جاری تقسیم بر ارزش خالص ، معیار پوشش بدهی.

Z-Score اصلاح شده: یک شکل اصلاح شده از نمره Altman Z که خطر پیش فرض را ارزیابی می کند. نمره Z اصلاح شده سود صاحب اختیاری را برای سود خالص و ارزش خالص برای درآمد حفظ شده جایگزین می کند تا بهتر عملیات تجاری کوچک را بدست آورد. در همه موارد بالاتر (در سطح یا بالاتر از سطح صنعت) مورد نظر است. محاسبات-نمره Z اصلاح شده برای این صنعت عبارتند از:

برای صنایع تولیدی: ([سرمایه در گردش/کل دارایی]*0. 717) + (r [درآمد مالک اختیاری/کل دارایی]*0. 847) + ([درآمد عملیاتی/کل دارایی]*3. 107) + ([ارزش خالص/کل بدهی]*0. 420) + ([فروش/کل دارایی]*. 998)

برای همه صنایع غیر تولیدی: ([درآمد عملیاتی/کل دارایی]*6. 72) + ([ارزش خالص/کل بدهی]*1. 05) + ([سرمایه در گردش/کل دارایی]*6. 5) + ([درآمد مالک/کل اختیاری/کلدارایی]*3. 26)

بدهی های کل: ارزش خالص: کل بدهی ها/ارزش خالص ، اندازه گیری پوشش بدهی کل (کوتاه مدت و بلند مدت). طلبکاران نگران هستند تا حدی که سطح کل مسئولیت از ارزش خالص فراتر رود.

دارایی های ثابت: ارزش خالص: دارایی های ثابت/ارزش خالص. نسبت های بالای نسبت به صنعت می تواند نشانگر سرمایه در گردش پایین یا سطح بالای بدهی باشد.< Pan> برای صنایع تولید: ([سرمایه در گردش/کل دارایی]*0. 717) + ([درآمد مالک اختیاری/کل دارایی]*0. 847) + ([درآمد عملیاتی/کل دارایی]*3. 107) + ([ارزش خالص/کلبدهی]*0. 420) + ([فروش/کل دارایی]*. 998)