چرا تجزیه و تحلیل صورتهای مالی مهم است؟

تجزیه و تحلیل صورتهای مالی مهارتی است که معمولاً ذخیره حسابداران و متخصصان مالی است. با این حال ، درک این اسناد کلیدی که عکس فوری از سلامت مالی یک شرکت را ارائه می دهد ، یک مهارت مطلوب برای هر کس در تجارت از جمله مدیران ، کارآفرینان و سرمایه گذاران است.

توانایی خواندن و تجزیه و تحلیل صورتهای مالی برای باز کردن بینش در مورد عملکرد مالی و مجهز بودن برای انجام تصمیم گیری موفق مهم است.

انواع اصلی صورتهای مالی چیست؟

اظهارات اصلی که تحلیلگران مالی به آن نگاه می کنند ، ترازنامه ، بیانیه درآمد ، بیانیه جریان نقدی و گزارش سالانه است. با هم بخوانید ، آنها داستان کامل را در مورد عملکرد مالی یک شرکت ارائه می دهند.

این سند مالی درک فوری از دارایی ها ، بدهی های جاری و حقوق صاحبان صاحبان را ارائه می دهد. به عبارت دیگر ، آنچه شرکت متعلق به آن است ، مدیون و مبلغ سرمایه گذاری شده توسط سهامداران است. در انزوا ، ترازنامه چیزی غیر از خلاصه ای از عملکرد شرکت نشان نمی دهد. در کنار سایر اسناد مانند بیانیه جریان نقدی ، ترازنامه می تواند اطلاعات مالی بیشتری را ارائه دهد.

این همچنین به عنوان بیانیه سود و زیان (P& L) شناخته می شود و تأثیر تجمعی درآمد ، هزینه ، سود و معاملات ضرر را برای هر دوره معین خلاصه می کند. بر خلاف ترازنامه ، این بیانیه به تنهایی می تواند بینش در مورد روند مالی ، فعالیت های تجاری (درآمدها و هزینه ها) را به اشتراک بگذارد و داده های مقایسه ای را ارائه دهد. اطلاعات ارائه شده توسط صورت درآمد شامل درآمد ، هزینه ، هزینه کالاهای فروخته شده (COG) ، سود ناخالص ، درآمد عملیاتی ، درآمد قبل از مالیات ، درآمد خالص ، درآمد برای هر سهم (EPS) ، استهلاک و EBITDA (درآمد قبل از بهره ، مالیات ،استهلاک و استهلاک).

• بیانیه جریان نقدی

بیانیه جریان نقدی سابقه ای عمیق از آنچه در یک دوره حسابداری خاص برای یک تجارت یک تجارت رخ داده است ، که ممکن است کوتاه مدت یا بلند مدت باشد ، ارائه می دهد. این بیانیه جریان نقدی را به سه دسته تقسیم می کند: از فعالیت های عملیاتی ، از فعالیت های سرمایه گذاری و فعالیت های تأمین مالی. اگرچه جریان و سود نقدی ارقام مهمی است که باید در تحلیل مالی بدانند ، اما آنها یکسان نیستند. جریان نقدی به سادگی همان است - پولی که وارد شرکت می شود و آن را ترک می کند. سود همان چیزی است که پس از هزینه ها باقی مانده است. جریان نقدی مثبت نشانگر ثبات است و معمولاً نتیجه درآمد عملیاتی بیش از درآمد خالص است ، اما به طور خودکار با سودآوری برابر نیست.

اکثر مردم با گزارش سالانه آشنا هستند که یک سند عمومی است که گزارشگری عملیاتی و مالی را به سهامداران ، ذینفعان ، سرمایه گذاران و هر کس دیگری با علاقه به فعالیت های شرکت ارائه می دهد. گزارش های سالانه پس از تصادف بازار سهام در سال 1929 به یک الزام قانونی تبدیل شد. این اسناد به طور فزاینده ای در طراحی و محتوای آنها در نظر گرفته می شوند زیرا در نهایت باید در دسترس و آسان برای درک این افراد باشد. آنها همچنین اغلب شامل جزئیات مربوط به ابتکارات CSR شرکت (مسئولیت اجتماعی شرکت) و دستاوردهای پایداری هستند.

روشهای اصلی تجزیه و تحلیل صورتهای مالی چیست؟

روشهای مختلف تجزیه و تحلیل صورتهای مالی وجود دارد که بسته به اینکه اطلاعاتی مفیدتر است ، می تواند در سناریوهای مختلف اعمال شود. سه مورد از متداول ترین روش های تجزیه و تحلیل عبارتند از:

تجزیه و تحلیل افقی

در تجزیه و تحلیل افقی ، یک دوره زمانی با یک یا چند مورد دیگر مقایسه می شود. به عنوان مثال ، این می تواند سالهای مالی شرکت برای تجزیه و تحلیل افزایش یا کاهش سال به سال باشد. تحلیلگران همچنین غالباً یک چهارم سال تقویم را با یک سه ماهه متوالی یا یک سه ماهه خاص از یک سال به سال دیگر مقایسه می کنند. به آن تجزیه و تحلیل افقی گفته می شود زیرا زمان به طور کلی به عنوان خط اندازه گیری شده در محور افقی نشان داده می شود.

تجزیه و تحلیل عمودی

تجزیه و تحلیل عمودی موارد خط را با یکدیگر مقایسه می کند ، بنابراین ورودی ها در دفترچه در امتداد یک محور عمودی. هر مورد را می توان به عنوان بخشی از یک مورد خط برجسته تر بیان کرد. به عنوان مثال ، یک مورد را می توان به عنوان درصدی از کل دارایی های موجود در ترازنامه محاسبه کرد. یا یک مورد خط می تواند درصدی از درآمد یا فروش در صورت درآمد را نشان دهد. این درصد ها را می توان با سالهای گذشته برای شناسایی الگوهای و روندها مقایسه کرد. معیارهای کلیدی که می توانند به عنوان درصد درآمد در تجزیه و تحلیل عمودی اندازه گیری شوند عبارتند از:

• هزینه کالاهای فروخته شده (COGS)
• سود ناخالص
• استهلاک
• فروش عمومی و اداری (SG& A)
• علاقه
• درآمد قبل از مالیات (EBT)
• مالیات
• درآمد خالص

نسبت تجزیه و تحلیل

تجزیه و تحلیل نسبت یکی از محبوب ترین روشهای تجزیه و تحلیل صورتهای مالی است. انواع مختلف نسبت به مدیران و تحلیلگران کمک می کند تا به داده های مالی بپردازند و اطلاعات معنی دار را کشف کنند.

شش دسته اصلی از نسبت های مالی وجود دارد:

• نسبت سودآوری - از جمله نسبت بازده سهام (ROE) و تجزیه و تحلیل DuPont.

اینها طبقه ای از معیارهایی هستند که توانایی یک تجارت در ایجاد درآمد نسبت به درآمد ، هزینه های عملیاتی ، دارایی ترازنامه یا سهامداران سهامداران را با گذشت زمان با استفاده از داده های یک دوره حسابداری خاص ارزیابی می کنند. نسبت سودآوری را می توان با نسبت فعالیت مقایسه کرد ، که در نظر می گیرد که یک شرکت از دارایی های خود در داخل برای تولید درآمد استفاده می کند. مفیدترین روش برای استفاده از نسبت سودآوری در مقایسه با شرکت های مشابه ، با دوره حسابداری در تاریخ خود شرکت یا با نسبت متوسط برای بخش شرکت است.

• نسبت نقدینگی - از جمله نسبت سریع ، نسبت فعلی و نسبت سرمایه خالص در گردش.

این معیارهای مالی برای تشخیص توانایی بدهی در پرداخت تعهدات بدهی فعلی با استفاده از سرمایه در گردش بدون نیاز به جمع آوری سرمایه خارجی استفاده می شود. نسبت نقدینگی اندازه گیری می کند که آیا یک شرکت قادر به پرداخت بدهی خواهد بود و حاشیه ایمنی آن چیست. به طور خاص ، نقدینگی توانایی تبدیل دارایی ها به سریع و ارزان است. مانند نسبت سودآوری ، نسبت نقدینگی در مقایسه با داده های داخلی یا خارجی بیشتر مفید است.

• نسبت اهرم - از جمله نسبت بدهی به سهام (D/E) ، نسبت بدهی به دارایی (D/A) ، نسبت بدهی به سرمایه (D/C).

دسته نسبت اهرم مهم است زیرا شرکت ها به ترکیبی از حقوق صاحبان سهام و بدهی برای تأمین مالی متکی هستند. عوامل اصلی در نظر گرفته شده در نسبت اهرم بدهی ، عدالت ، دارایی و هزینه های بهره است. بدهی بیش از حد برای یک شرکت و سرمایه گذاران آن خطرناک تلقی می شود. با این وجود ، اگر عملکرد شرکت بتواند نرخ بازده بالاتری را نسبت به نرخ بهره وام های خود ایجاد کند ، بدهی ممکن است در واقع رشد را به وجود آورد. سطح بدهی غیرقابل کنترل می تواند خطوط اعتبار را تحت تأثیر قرار دهد ، اما بدهی های بسیار کمی نیز می توانند سؤالاتی را ایجاد کنند. عدم تمایل یا عدم توانایی وام گرفتن می تواند نشان دهد که حاشیه های عملیاتی محکم هستند و رشد محدود می شود.

• نسبت پوشش - از جمله نسبت پوشش بهره ، نسبت پوشش بدهی و نسبت پوشش دارایی.

از نسبت های پوشش برای کمک به شناسایی موقعیت های مالی بالقوه نگران کننده استفاده می شود. اظهارات متعدد برای تعیین این نسبت ها از جمله درآمد خالص ، هزینه بهره ، بدهی و کل دارایی ها استفاده می شود. از آنجا که نسبت های پایین به تنهایی همیشه نشانه ای از اشتباه نیست ، ارقام دیگر برای بررسی شامل نقدینگی و نسبت پرداخت هزینه هستند ، زیرا آنها توانایی یک شرکت در پرداخت بدهی کوتاه مدت را ارزیابی می کنند.

• نسبت فعالیت (همچنین به عنوان نسبت بهره وری نیز شناخته می شود) - از جمله نسبت گردش مالی موجودی ، نسبت گردش مالی دریافتنی ، نسبت گردش مالی قابل پرداخت.

فعالیت یا نسبت بهره وری نشان می دهد که یک شرکت چگونه دارای دارایی های موجود در ترازنامه خود برای تولید درآمدها و پول نقد است. تحلیلگران مالی به این نسبت ها می پردازند تا ارزیابی کنند که چقدر یک شرکت موجودی خود را مدیریت می کند ، که برای سیالیت عملیاتی و سلامت کلی فعالیت های مالی بسیار مهم است.

• نسبت ارزیابی - از جمله نسبت قیمت به درآمد (P/E) ، نسبت قیمت به فروش (P/S) ، نسبت قیمت به جریان نقدی (P/CF).

این نسبت ها اغلب در رسانه ها مورد استفاده قرار می گیرند زیرا آنها درک سریع از اینکه آیا ارزش سرمایه گذاری در یک شرکت را با در نظر گرفتن قیمت سهام معامله عمومی یک شرکت ارائه می دهد ، ارائه می دهند. به طور کلی ، هرچه میزان نسبت پایین تر باشد ، سرمایه گذاری جذاب تر در یک شرکت می شود.

طاقچه خود را با مدیریت MSC با پایداری پیدا کنید

هرچه مشاغل از نیاز به شفافیت در عملیات و معاملات خود آگاه تر می شوند ، گزارشگری مالی روشی ایده آل برای برقراری ارتباط با این امر است. صورتهای مالی یک شرکت اسناد کلیدی را برای سرمایه گذاران ، تنظیم کننده ها ، مشتریان و کارمندان فراهم می کند. یادگیری نحوه خواندن آنها ، عمق دانش را نشان می دهد که یک مزیت رقابتی فراتر از اطلاعات اساسی حسابداری ارائه می دهد.

اطلاعات بیشتر در مورد تجزیه و تحلیل صورتهای مالی با مدیریت MSC آنلاین با پایداری از دانشگاه Keele.