خطرات موجود در سرمایه گذاری ارزش

مرزی کارآمد ویلیام جی برنشتاین

آیا سهام ارزش از سهام رشد خطرناک تر است؟

یکی از سنگ بنای امور مالی مدرن ، رابطه بین بازده و خطر است. این دو ویژگی در لگن پیوسته اند ، شما به سادگی یکی را بدون دیگری دریافت نمی کنید. همچنین به خوبی پذیرفته است که سهام ارزش بازده بالاتری نسبت به سهام رشد دارد. این نه تنها از نظر تجربی چنین است (دهه های کار در بورس سهام ده ها کشور ، از جمله ایالات متحده آمریکا به سال 1927 ، نشان می دهد که شرکت های سگ سگ بازده بالاتری نسبت به شرکت های پر زرق و برق دارند) ، بلکه سهام ارزش باید بازده بالاتری داشته باشد زیرا آنها شرکت های خطرناک هستندبشر

و بنابراین ، بدون اینکه منطق هجوم گرایانه را به خود جلب کند ، نباید از این امر پیروی کند زیرا آنها بازده بالاتری دارند ، یک نمونه کارها از سهام ارزش باید واقعاً خطر بالاتری داشته باشد؟

مشکل این است که این خطر به راحتی آشکار نیست. بیایید با استفاده گسترده ترین اندازه گیری ریسک ، انحراف استاندارد (SD) شروع کنیم. با استفاده از شاخص های Fama-French (FF) و S& P ، در اینجا بازده سالانه و SDS برای داده های ماهانه از ژوئیه 1963 تا آوریل 2002 وجود دارد:

برگشت

S& P 500

جهان CRSP

FF رشد بزرگ

ff مقدار بزرگ

FF رشد کوچک

FF مقدار کوچک

در هر صورت ، به نظر می رسد که ارزش خطر کمتری نسبت به رشد دارد ، به خصوص برای سهام کوچک ، جایی که سهام رشد کوچک بیشترین خطرات و کمترین بازده هر مقطع را دارد. به قول بن گراهام ، "چرا مردمی این آشغال را خریداری می کنند؟"

AHA ، می گویند دانشگاهیان: ابعاد خطر وجود دارد که با انحراف استاندارد ساده اندازه گیری نمی شود. آنها به درستی خاطرنشان می كنند كه سهام ارزش "افراد فقیر" هستند. آنها "مضطرب" با سودآوری پایین و قدرت مالی تنش هستند."فقط به این شرکت ها نگاه کنید - بسیاری از آنها در یک نسیم قوی قرار می گیرند."درست است، واقعی. اما سوال اصلی این است که این خطر چقدر سیستماتیک است؟مثال KMART را بگیرید: فرض کنید 75 ٪ احتمال وجود دارد که طی یک سال ورشکسته شود. برای بازپرداخت سرمایه گذاران خود ، در صورت زنده ماندن به بیش از 300 ٪ بازپرداخت نیاز دارد. بگذارید به خاطر استدلال فرض کنیم که بازپرداخت آن 400 ٪ بوده است. بازده یک ساله مورد انتظار آن 25 ٪ خواهد بود.[0. 75 x-100 ٪ + 0. 25 x + 400 ٪.] بنابراین ، در یک نمونه کارها از 100 سهام از این دست ، برای از دست دادن پول ، 81 یا بیشتر شرکت مجبور به شکست می خورند. احتمال دوتایی به ما می گوید که شانس این اتفاق فقط 10 ٪ است.(خالص ها استدلال می کنند که ورشکستگی یک بعد ضروری برای ریسک نیست. موافقت می شود ، اما ورشکستگی یک الگوی مفید برای شگفتی درآمدهای منفی یا ادامه رشد ضعیف و تغییرات ریاضی است ، اما مفهوم اساسی این کار را نمی کند.)

الگوی فوق نیز به شدت خطر ارزش را بیش از حد نشان می دهد. بیشتر شرکت های با ارزش ، گرچه مضطرب هستند ، اما خطرات ورشکستگی نیستند و در واقع درآمد دارند. با این حال ، مثال فوق یک فرض قوی را ایجاد کرده است - این خطر هر شرکت مستقل است ، که شانس عدم موفقیت یک شرکت در مورد شانس عدم موفقیت شرکت دیگر به ما چیزی نمی گوید. بنابراین ، در مثال ما ، خطر تقریباً کاملاً متنوع است و بنابراین ، خطر واقعی برای نگهدارنده تعداد زیادی از اوراق بهادار نیست.

در واقعیت ، البته این طور نیست: شرایط نامطلوب اقتصادی می تواند بر همه شرکت ها ، به ویژه شرکت های با ارزش تأثیر بگذارد. بنابراین ، نتیجه می گیرد که خطر سهام ارزش "ریسک چرخه تجارت" است-این احتمال وجود دارد که شرکت های ارزشمند به عنوان یک گروه به طور نامتناسب تحت تأثیر رکود اقتصادی قرار بگیرند. بنابراین ، پیش بینی می شود که در طول رکود اقتصادی ، رشد باید ارزش را کاهش دهد.

سابقه در این زمینه مخلوط است. در طول رکود بزرگ ، در واقع این مورد بود: از سپتامبر 1929 تا ژوئن 1932 ، داده های کن فرانسوی نشان می دهد که سهام رشد بزرگ 82 ٪ از کل بازده را در مقابل از دست دادن 89 ٪ برای ارزش بزرگ از دست داده است. به طور مشابه ، برای 12 ماه از اکتبر 1989 تا سپتامبر 1990 ، رشد و ارزش بزرگ به ترتیب 7 ٪ و 19 ٪ از دست داد.

از طرف دیگر ، از سال 1973 تا 1974 ، معکوس رخ داد ، با رشد بزرگ سهام 45 ٪ از دست می رود ، در مقابل تنها 26 ٪ برای ارزش. به طور مشابه ، از آوریل 2000 تا ژوئیه 2002 ، رشد بزرگ 44 ٪ در مقابل تنها 27 ٪ برای ارزش بزرگ از دست داد.

داده های دنیای واقعی نه تنها در مورد ماهیت ریسک ارزش مبهم هستند ، بلکه وقایع اخیر نشان می دهد که سهام رشد دارای ریسک تمام فروپاشی خود هستند. البته حباب در چشم بیننده است. نشانگرهای کارآمد فداکار در همان مفهوم ، طعنه می زنند: حباب ها وجود ندارند ، آنها در گذشته نگر مشهود هستند و همه چیز را شکست می دهند ، اگر وجود داشته باشند ، "منطقی" هستند ، هرچه معنی دارد.

اما مهم نیست که دین مالی شما چیست ، اگر صحنه اینترنت/فناوری اواخر دهه 1990 حباب نبود ، پس هیچ چیز هرگز نبود. و تقریباً با تعریف ، سهام رشد قلب و روح یک حباب است که در واقع می توان یک داستان قانع کننده را در اطراف یک شرکت پریشانی در یک صنعت خارج از خانه قرار داد. حباب ها ، با توجه به ماهیت خود ، حول محور رشد ظاهراً نامحدود فن آوری های تحول آمیز سن - اینترنت در اواخر دهه 1990 ، رایانه های اصلی و خطوط هوایی در دهه 1960 ، رادیو و برق در دهه 1920 و راه آهن انگلیس در راه آهن انگلیس در این زمینه می چرخند. 1840s. اگرچه این فناوری ها رونق گرفتند ، سرمایه گذاران پیراهن خود را با پرداخت هزینه های بیش از حد برای رشد خود از دست دادند.

سرانجام ، مسائل رفتاری درگیر است. حتی نشانگرهای کارآمد نیز اعتراف می کنند که به دلیل عدم تداوم رشد درآمد ، سهام رشد بالاتر از ارزش فعلی درآمد و سود سهام آینده آنها است. علاوه بر این ، به خوبی مشخص شده است که سودهای منفی باعث افزایش سهام رشد سهام در سهام ارزش می شود و در همین راستا ، شگفتی های مثبت سهام ارزش سهام را بیش از سهام رشد سود می برند.

بنابراین ، من اظهار می کنم که اگرچه سهام ارزش و رشد خطرات منحصر به فرد خود را دارند ، اما سهام رشد منظم تر و فراگیر تر است. در طی یک افسردگی ، شرکت های رشد ممکن است بهتر از شرکت های ارزشمند باشند ، اگرچه تاریخ نشان داده است که این یک پدیده غیرقابل اعتماد است. اما هنگامی که حباب ها پشت سر می گذارند ، می توانید به بانک بروید که رشد بیشتر از ارزش می شود. و تا زمانی که انسان وجود داشته باشد ، حباب وجود خواهد داشت.