آیا می توانیم به دلیل تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان ، تغییر در طوفان های اقیانوس اطلس را تشخیص دهیم؟

کریستوفر دبلیو لندسا رئیس شعبه تجزیه و تحلیل و پیش بینی گرمسیری در مرکز ملی طوفان سرویس هواشناسی (NWS) (NHC) در میامی ، فلوریدا است. تام ناتسون یک دانشمند ارشد آزمایشگاه دینامیک سیال ژئوفیزیکی NOAA (GDFL) در پرینستون ، نیویورک است. بحث زیر فقط نظرات نویسندگان را نشان می دهد و هیچ موقعیت رسمی NHC ، NWS ، GFDL یا NOAA را به طور کلی نشان نمی دهد. یک ایالت NOAA از برگه حقایق علمی در "طوفان های آتلانتیک و آب و هوا" ، که توسط NOAA بررسی شده است ، نیز موجود است.

تابستان گذشته ، یکی از ما (کریس) یک مرکز ملی طوفان را در پست وبلاگ چشم در مورد فصل طوفان 2020 نوشت و اینکه آیا واقعاً به نظر می رسید "رکورددار" بوده است. ما همچنین در مورد چگونگی دو برابر شدن آشکار در تعداد طوفان های گرمسیری آتلانتیک و طوفان ها در طول قرن گذشته صحبت کردیم ، به دلیل فناوری مشاهده بهتر نسبت به افزایش واقعی طوفان های ناشی از تغییرات آب و هوایی طبیعی یا انسان ساخته شده است.

آهنگ ها و شدت طوفان ها در فصل فوق العاده فعال طوفان آتلانتیک 2020. نقشه توسط کاربر WikiMedia Masterogarfield ، بر اساس داده های آهنگ طوفان NOAA.

به همین ترتیب ، ما فکر می کنیم که ردیابی بهتر طوفان نقش مهمی در افزایش شرایط متوسط یا "عادی" از 12 تا 14 طوفان به عنوان مرکز طوفان ملی دارد زیرا مرکز ملی طوفان از سال 1981 تا 2010 تا 1991-2020 شروع کرد. ماهواره ها و سایر پیشرفت های فن آوری به مرکز ملی طوفان اجازه می دهند تا طوفان های ضعیف و کوتاه مدت را که قبلاً انجام شده بود ، مشاهده و تشخیص دهند.

در این پست وبلاگ ، ما به این سؤال عمومی تر می پردازیم که آیا دانشمندان می توانند هرگونه تغییر قابل توجهی در فعالیت طوفان آتلانتیک مشاهده شده به دلیل تغییرات آب و هوایی ساخته شده توسط انسان را تشخیص دهند. این شامل تجزیه و تحلیل دقیق مشاهدات ، کیفیت داده ها و نتایج مدل سازی است.

تغییرات طولانی مدت در طوفان های اقیانوس اطلس مشاهده شده است

همانطور که در پست وبلاگ قبلی مورد بحث قرار گرفت ، هنگامی که به دنبال شواهدی از تغییرات آب و هوایی در سوابق گذشته طوفان ها و طوفان های گرمسیری هستید ، باید سیستم های گرمسیری "گمشده" را که در گذشته رخ داده است ، حساب کند اما به دلیل عدم وجود تصاویر ماهواره ای ثبت نشده است. به عنوان مثال ، شکل زیر - از یک مطالعه جدید توسط نویسندگان و همکارانش (Vecchi و همکاران در ارتباطات طبیعت در سال 2021) - بهترین تخمین را در مورد اینکه چه تعداد طوفان بر فراز اقیانوس اطلس شمالی ، دریای کارائیب و خلیج مکزیک به وجود آمده است ، ارائه می دهد. تا دهه 1850 ، از جمله تخمین طوفان های "گمشده".

(خط قرمز) برآوردی از تعداد سیکلون های گرمسیری در حوضه اقیانوس اطلس (میانگین 15 ساله در حال اجرا) که احتمالاً در اوایل سابقه تاریخی به دلیل مشاهدات پراکنده از دست رفته بودند.(خط آبی) تعداد کل طوفان های اقیانوس اطلس ، از جمله مواردی که ثبت شده و احتمالاً از دست رفته اند. تصویر اقتباس از Vecchi و همکاران ، 2021.

خط قرمز در شکل بالا تعداد تخمین زده شده طوفان های "از دست رفته" از Vecchi و همکاران است.(2021) مطالعه ، با سایه قرمز نشان دهنده عدم اطمینان در این تخمین ها است. خط آبی تعداد کل طوفان ها (هر دو مشاهده شده و تخمین زده می شود) در میانگین 15 ساله متمرکز ، حاصل از سالهای 1851-2019 ، با سایه آبی نشان دهنده عدم اطمینان است. سایه های خاکستری تیره و روشن قبل از سال 1900 احتیاط می کند که این رویکرد در طول قرن نوزدهم نسبت به قرن بیستم برای تخمین تعداد کل طوفان ها در سال نامشخص است.

این نمودار دوره های کاملاً شلوغ و ساکت را نشان می دهد: تعداد طوفان بالاتر در اواخر قرن نوزدهم ، اواسط قرن بیستم و از اواسط دهه 1990 به بعد ، اما تعداد کمتری در اوایل قرن بیستم و در دهه 1970 تا اوایل دهه 1990. همچنین شایان ذکر است که هیچ روند قابل توجهی در تعداد تخمین زده شده در کل طوفان ها وجود ندارد. کریس همچنین نشان داد (در سال 2015 بولتن انجمن هواشناسی آمریکا) که تعداد طوفان های تأثیرگذار در ایالات متحده (بدون تنظیم مورد نیاز) از سال 1900 روند قابل توجهی را نشان نمی دهد ، در توافق با Vecchi و همکاران. بازسازی های تخمین زده شده در حوضه و با به روزرسانی طوفان زمین در ایالات متحده و سریال های اصلی طوفان.

درک خوبی از شرایط محیطی وجود دارد که همراه با این نوسانات دهه به دهه در فعالیت طوفان است. به عنوان مثال ، تصویر زیر از مقاله 2007 در بولتن انجمن هواشناسی آمریکا توسط جیم کوسین و دن ویمونت شرایط طوفان "فعال" را در سمت چپ در مقابل "آرام" در سمت راست نشان می دهد. مکانهایی که سیکلون های گرمسیری شروع می شوند بر روی نقشه های اختلاف از میانگین دمای اقیانوس (رنگ) و برشی باد (خطوط) قرار گرفته اند. صلیب نقاط شروع را برای همه طوفان هایی که حداقل به قدرت طوفان گرمسیری رسیده اند ، نشان می دهد. صلیب های دایره ای نقاط شروع طوفان ها را نشان می دهند که به قدرت "طوفان بزرگ" رسیده اند ، با وزش باد اوج حداقل 111 مایل در ساعت (178 کیلومتر در ساعت).

می توان دریافت که فصول طوفان فعال با آبهای گرمتر (زرد سایه تا قرمز) و برشی باد کمتر (خطوط کانتور متراکم) از 5ن تا 25ن مطابقت دارد ، در حالی که سالهای آرام دارای شرایط مخالف در همان کمربند عرض جغرافیایی هستند. علاوه بر این ، فصول شلوغ همچنین فشار سطح و جو مرطوب تر و ناپایدار را برای رشد طوفان رعد و برق کاهش داده است. سالهای ساکت فشارهای بالاتر و فضای خشک تر و پایدار را نشان می دهد. همچنین به سایر مقالات مرتبط در مورد این موضوع توسط Phil Klotzbach و بیل گری در مجله آب و هوا و شوئو لی و همکاران در سال 2008 در مجله آب و هوا در سال 2021 مراجعه کنید.

مقایسه الگوهای دمای اقیانوس ، برشی باد و فعالیت طوفان در مرحله مثبت حالت نصف النهار اقیانوس اطلس (سمت چپ) و فاز منفی (سمت راست). فاز مثبت گرمتر از میانگین دمای سطح در آتلانتیک گرمسیری (نارنجی و قرمز) و پایین تر از متوسط برشی باد (خطوط کانتور متراکم) ، به نفع طوفان های نامگذاری شده بیشتر (مکان های شروع با علائم به علاوه) و طوفان های اصلی (علائم به علاوه علائم)بشرفاز منفی برعکس: دمای سطح خنک تر از متوسط ، بالاتر از متوسط برشی باد (خطوط کانتور جامد) و طوفان های کمتری. شکل اقتباس از Kossin و Vimont ، 2007.

علل نوسانات چند جانبه طوفان آتلانتیک (50-80 سال)

این تغییرات چند دهه ای در طوفان ها و طوفان های گرمسیری اقیانوس اطلس با پدیده ای مرتبط است که در اصل تصور می شد منشأ اولیه آن طبیعی است، به نام تغییرپذیری چند دهه ای اقیانوس اطلس (AMV) 1 (به مقاله استن گلدنبرگ، کریس لندسی و همکارانش در علم 2001 مراجعه کنید). رونگ ژانگ، دانشمند آب و هوای NOAA، یک بررسی جامع اخیر (در بررسی های ژئوفیزیک 2019) از نقش گردش اقیانوس اطلس 2 بر روی AMV انجام داد. نویسندگان شواهدی را ذکر کردند که نشان می دهد گردش اقیانوس اطلس یک محرک مهم برای AMV است، از جمله نوسانات چند دهه ای در طوفان ها و سایر پدیده ها در اقیانوس اطلس و مناطق اطراف. گرافیک زیر از ژانگ و همکاران. مقاله بررسی 2019 سری زمانی مشاهده شده AMV (بالا) و الگوی دمای اقیانوس مرتبط (پایین) را نشان می دهد. می توان شباهت نزدیکی به سری زمانی طوفان بازسازی شده بالای 3 دید.

(بالا) وضعیت مشاهده شده از شاخص تغییرپذیری چند دهه ای اقیانوس اطلس (AMV) از سال 1870 تا 2017، با سال های مثبت رنگی قرمز و سال های منفی با رنگ آبی.(پایین) تفاوت با میانگین دمای سطح دریا در اقیانوس اطلس در طول فاز مثبت الگو، دمای گرمتر از میانگین را در شمال خط استوا و دمای سردتر از متوسط را در جنوب نشان می دهد. ناهنجاری های دما در طول فاز منفی معکوس می شوند. تصویر از ژانگ و همکاران، 2019.

با این حال، علت اصلی AMV در علم آب و هوا تا حدودی بحث برانگیز است. در مورد سهم نسبی انتشارات آئروسل های ساخته شده توسط انسان، فعالیت های آتشفشانی، و تنوع گردش طبیعی اقیانوس ها نسبت به AMV5 مشاهده شده، بین دانشمندان آب و هوا اختلاف نظر وجود دارد.

از نظر ذرات معلق در هوا، ایده این است که ذرات ریز و بسیار بازتابنده در آلودگی - از وسایل نقلیه، نیروگاه ها و صنعت - می توانند اقیانوس اطلس را خنک کنند و فعالیت طوفان ها را در اوایل تا اواسط قرن بیستم سرکوب کنند. با اعمال سیاست ها و قوانین کاهش آلودگی هوا در اروپای غربی، بریتانیا و ایالات متحده در دهه 1970، آلودگی هوا کاهش یافت و به فعالیت طوفان اقیانوس اطلس اجازه بازگشت.

پنجمین گزارش ارزیابی از پانل بین دولتی تغییرات آب و هوایی به این نتیجه رسید که اطمینان متوسطی وجود دارد که کاهش فشار هوا (به عبارت دیگر، آلودگی کمتر آئروسل) به افزایش مشاهده شده در فعالیت طوفان استوایی اقیانوس اطلس از دهه 1970 کمک کرده است، اما این گزارش تخمین نمی زند. چقدر ممکن است تاثیر آن بزرگ باشد

در سال 2020 ، یک همکار تام در GFDL ، هیرو موراکامی و سایرین از مدل ها برای کشف دلایل الگوی جهانی مشاهده تغییر در فرکانس طوفان گرمسیری از سال 1980 استفاده کردند (شکل 4 ، پانل برتر). مدل های آنها ، که شامل تأثیرات انسانی و طبیعی است ، نمایانگر نسبتاً خوبی از الگوی جهانی روند مشاهده شده است.

روند فعالیت سیکلون گرمسیری بین سالهای 1980-2018 طبق مشاهدات (TOP) و مدلهایی که شامل روند دنیای واقعی در گازهای گلخانه ای تولید شده توسط انسان و ذرات معلق در هوا (پایین) است. تصویر از موراکامی و همکاران ، 2020.

برای حوضه اقیانوس اطلس ، آنها نتیجه گرفتند که تأثیرات خارجی ، به ویژه در ذرات معلق در هوا و فوران های آتشفشانی کاهش می یابد ، احتمالاً از سال 1980 نقش مهمی در افزایش فرکانس طوفان گرمسیری داشته است. یافته مشابهی برای اقیانوس اطلس توسط Dunstone و همکاران گزارش شده است.(2013) با استفاده از یک مدل متفاوت.

مقایسه فرکانس سیکلون گرمسیری آتلانتیک مشاهده شده (سیاه) و مدل (قرمز). این مدل ها ، که شامل برآوردهای تاریخی فعالیت آتشفشانی و گازهای گلخانه ای تولید شده توسط انسان و ذرات معلق در هوا ، از نزدیک افزایش مشاهده شده در فعالیت از سال 1980-2020 است. تصویر از موراکامی و همکاران ، 2020.

نمودار فوق این فرضیه را پشتیبانی می کند که افزایش مشاهده شده در سیکلون های گرمسیری اقیانوس اطلس از حدود 1980-2020 (منحنی سیاه) بخشی از پاسخ به تأثیرات خارجی (منحنی قرمز) است. صعود موقت در منحنی قرمز (طوفان های مدل) در این دوره ناشی از اثرات کاهش ذرات معلق در هوا است. آئروسل ها تمایل به سرکوب فرکانس طوفان گرمسیری اقیانوس اطلس در مدل در طول قرن بیستم قبل از دهه 1980 داشتند ، اما فرکانس سیکلون گرمسیری به طور موقت از حدود 1980 تا 2020 در مدل موراکامی و همکاران به دلیل کاهش انتشار آئروسل بر روی آمریکای شمالی افزایش یافته است. و اروپادر همین حال ، هر دو موراکامی و همکاران. و دانستون و همکاران. دریابید که افزایش گازهای گلخانه ای منجر به کاهش تمایل به فرکانس طوفان گرمسیری اقیانوس اطلس در طول قرن بیستم در مدل آنها می شود که در بعضی مواقع با تأثیر افزایش ذرات معلق در هوا تقویت می شود.

این مطالعات نقش مهمی در بحث در مورد این موضوع دارند ، اما تغییرپذیری آب و هوا طبیعی تشخیص اطمینان از چنین تأثیرات مربوط به ذرات معلق در هوا را پیچیده می کند. ما نیاز به درک بهتر از سهم نسبی تنوع طبیعی ، ذرات معلق در هوا و افزایش گازهای گلخانه ای به AMV و افزایش معیارهای فعالیت طوفان از سال 1980 داریم.

چالش یافتن اثر انگشت انسانی

اهمیت این تمایز بین علل بالقوه AMV برای پیش بینی های طوفان آینده مشخص است: اگر اجبار قوی و اجباری آتشفشانی انسان ساخته شده ، مسئولیت بیشتر "دوره آرام" فعالیتهای بزرگ طوفان آتلانتیک از دهه 1970 تا اوایل دهه 1990 بود. سپس ممکن است بازگشت به این رژیم "آرام" تر در دهه های آینده رخ ندهد. اما اگر "دوره آرام" دهه 1970 تا اوایل دهه 1990 (و همچنین دوره آرام اولیه اوایل قرن بیستم) عمدتاً به دلیل تنوع آب و هوایی داخلی ایجاد شده است ، انتظار می رود در دهه های آینده به شرایط نسبتاً "آرام" برگرددهمانطور که آب و هوا بین دوره های طوفان آتلانتیک فعال تر و غیرفعال تر می چرخد. این یک سؤال مهم تحقیق است که هنوز پاسخ روشنی ندارد.

نتیجه مهم دیگر AMV مشاهده شده ، تأثیر آن در تشخیص و انتساب تأثیر انسان بر فعالیت طوفان آتلانتیک است. اول ، توجه داشته باشید که سری زمانی بازسازی طوفان که در بالا مورد بحث قرار گرفت ، افزایش روشنی را از سال 1980 به 2015 نشان می دهد ، اما روند طولانی مدت نسبت به قرن بیستم نسبتاً مسطح است. دمای سطح جهانی و دمای سطح دریای اقیانوس اطلس از سال 1900 افزایش یافته است (به ترتیب در حدود 1/1. 3 درجه سانتیگراد [+2. 3 ˚F] و +1. 0 ˚C [+1. 8 ˚F] ، برخلاف تعداد طوفان های بازسازی شده یا طوفان های سقوط ایالات متحدهبشرسرانجام ، تعدادی از مطالعات نشان داده اند که چندین معیار طوفان آتلانتیک ، از جمله حداکثر شدت طوفان ، تعداد طوفان ، تعداد عمده طوفان و انرژی سیکلون انباشته شده از حدود سال 1980 افزایش یافته است.

با این حال ، در یک ارزیابی تغییر چرخه ای گرمسیری در سال 2019 ، اکثر نویسندگان نتیجه گرفتند که افزایش فعالیت طوفان اخیر که در بالا ذکر شد ، به عنوان یک تأثیرات ساخت انسان قابل ردیابی شناخته نمی شود (معنی به وضوح از تنوع طبیعی قابل تشخیص است). یک متریک طوفان دیگر ، کسری از طوفان های آتلانتیک به سرعت در حال تشدید ، از حدود سال 1980 افزایش یافته است (Bhatia et al. 2019) ، و آنها دریافتند که این تغییر در مقایسه با تنوع طبیعی شبیه سازی شده از یک مدل آب و هوا بسیار غیرمعمول است ، در حالی که سازگار است. در علامت با تغییر مورد انتظار از اجبار ناشی از انسان. با این حال ، با این وجود ، اعتماد به نفس آنها با عدم اطمینان در چگونگی استفاده از مدل آب و هوای منفرد مورد استفاده ، نشان دهنده تنوع طبیعی در دنیای واقعی در منطقه اقیانوس اطلس بود.

برای بارش مربوط به طوفان ، جدیدترین گزارش از پانل بین دولتی در مورد تغییرات آب و هوا (IPCC AR6) نتیجه گرفت: "مطالعات انتساب رویداد و درک بدنی نشان می دهد که تغییرات آب و هوایی ناشی از انسان باعث افزایش بارش سنگین مرتبط با سیکلون های گرمسیری (اعتماد به نفس بالا) اما داده ها می شود. محدودیت ها تشخیص واضح روندهای گذشته در مقیاس جهانی را مهار می کند. "کل بارندگی شدید چند روزه طوفان هاروی یک مورد جالب برای حوضه اقیانوس اطلس بود ، با حداقل دو مطالعه (ون اولدنبورگ و همکاران 2017 ؛ ریسر و ونر 2017) نتیجه گرفتند که در شرق تگزاس ، شدید باران مشاهده شده به دلیل نفوذ انسان افزایش یافته استبشربا این حال ، تأثیر انسانی قابل تشخیص بر بارندگی مربوط به طوفان به طور خاص هنوز با اطمینان در سری زمانی طولانی مدت مشاهده شده به طور خاص از بارندگی طوفان مشخص نشده است. محاسبات مدل (به عنوان مثال ، پاتریکولا و Wehner 2018 ؛ رید و همکاران 2022) نشان می دهد که احتمالاً برخی از نفوذ انسان ها وجود دارد ، حتی اگر هنوز در مشاهدات بلند مدت تشخیص داده نشده باشد.

تخمین بارش باران از سرویس پیش بینی هیدرولوژیکی پیشرفته NOAA برای 25 تا 30 اوت 2017. طوفان هاروی بیش از 20 اینچ باران در یک منطقه بزرگ در تگزاس ساحلی کاهش یافته است ، در حالی که برخی از مناطق نزدیک به 50 اینچ باران را مشاهده می کنند. مطالعات نتیجه گرفتند که گرم شدن کره زمین به باران شدید کمک کرده است. NOAA COMOUTY. GOV تصویر با استفاده از داده های AHPS NOAA.

چرا تشخیص تأثیر انسان (به ویژه تأثیر گاز گلخانه ای) در معیارهای فعالیت طوفان آتلانتیک بسیار دشوار است؟این تا حدی به این دلیل است که سوابق قابل اعتماد برای تعدادی از معیارها-به ویژه معیارهای مربوط به شدت حوضه-نسبتاً کوتاه هستند ، که بسیاری از آنها فقط از سال 1980 فقط برای تجزیه و تحلیل روند در دسترس هستند و قابل اعتماد هستند. نشان داده شده است که از رفتار روند طولانی مدت نماینده نیست.

برای موارد معیارهایی که سوابق نسبتاً قابل اعتماد داریم ، تنوع چند مرحله ای قوی باعث تشخیص روند می شود. به عبارت دیگر ، تغییرپذیری چند جانبه آتلانتیک قوی-خواه به دلیل تغییرپذیری آب و هوا داخلی یا تغییر در ذرات معلق در هوا یا اجباری آتشفشانی-و جلوگیری از تشخیص واضح یک روند در مقیاس قرن از نوع مورد نظر ممکن است به دلیل گلخانه-گرم شدن گازدر همین حال ، همانطور که در بالا ذکر شد ، این علم هنوز هم از سهم نسبی تغییرات در ذرات معلق در هوا در مقابل تنوع طبیعی در روند صعودی اخیر در فعالیت طوفان در حوضه اقیانوس اطلس 6 ناآگاه نیست.

بنابراین ، به طور خلاصه ، ما هنوز نمی توانیم با اطمینان بگوییم که آیا تأثیر انسانی قابل تشخیص بر فعالیت طوفان آتلانتیک گذشته وجود دارد ، و این به ویژه در مورد هرگونه تغییر ناشی از گازهای گلخانه ای وجود دارد. یک دوره موقت کاهش انتشار آئروسل ساخته شده توسط انسان به احتمال زیاد ، همراه با تنوع طبیعی ، به افزایش فعالیت طوفان آتلانتیک از سال 1980 کمک کرده است ، اگرچه سهم نسبی آن نامشخص است.

بیداد

• طوفان های آتلانتیک دوره های شلوغ و ساکت و متمایز را به نمایش می گذارند: طوفان های شلوغ دهه ها در اواخر قرن نوزدهم ، اواسط قرن بیستم و از اواسط دهه 1990 به بعد رخ داده است ، اما در اوایل قرن بیستم و در دهه 1970 تا اوایل دهه 1990 ساکت تر است.
• این تغییرات چند سده در طوفان های گرمسیری اقیانوس اطلس و طوفان ها با پدیده ای به نام تنوع چند جانبه اقیانوس اطلس مرتبط است که ممکن است در درجه اول تنوع داخلی طبیعی یا ذرات معلق در هوا باشد.
• تأثیر ناشی از گاز گلخانه ای قابل تشخیص بر طوفان گرمسیری آتلانتیک و رفتار طوفان تا به امروز به دلیل تنوع 50-80 ساله در فعالیت طوفان دشوار است.
• پاسخ خط پایین به سؤال در عنوان این است: خیر ، ما نمی توانیم با اطمینان امروز در فعالیت طوفان آتلانتیک مشاهده شده به دلیل تغییرات آب و هوایی ساخته شده توسط انسان (Greenhouse Gas- محور) روند را تشخیص دهیم. برخی از نفوذ انسان ها ممکن است وجود داشته باشد اگرچه هنوز در زیر آستانه تشخیص مطمئن است.

پانویسها و منابع

1. این پدیده در ابتدا به عنوان نوسان چند جانبه اقیانوس اطلس شناخته می شد. اما اخیراً در جامعه علوم آب و هوا به عنوان تنوع چند جانبه آتلانتیک (AMV) مورد ذکر قرار گرفته است ، و تشخیص می دهد که این یک نوسان خالص نیست. به گفته ژانگ و همکاران.(2019) ، گردش خون واژگون شدن نصف النهار اقیانوس اطلس (AMOC) شامل جریان شمالی آب اقیانوس نسبتاً شور در اقیانوس اطلس فوقانی و جریان جنوب از آب های عمیق تازه اقیانوس اطلس شمالی در آتلانتیک عمیق است. این منبع اصلی حمل و نقل گرمای شمالی در سراسر استوا در اقیانوس اطلس است و با تنوع چند جانبه اقیانوس اطلس (AMV) مرتبط است. یک مطالعه دیگر که نشان دهنده مقایسه مستقیم سری زمان آتلانتیک برای AMV ، برشی باد ، طوفان های بزرگ و گردش اقیانوس در مقاله ارتباطات طبیعت در یان ، ژانگ و ناتسون است. همانطور که در یک وضعیت NOAA از برگه حقایق علمی در مورد طوفان های اقیانوس اطلس و آب و هوا خلاصه شده است: آلودگی هوای سولفات ناشی از انسان تمایل به مسدود کردن نور خورشید ورودی به طور مشابه با فوران های آتشفشانی و گرد و غبار مواد معدنی دارد. آلودگی سولفات ناشی از انسان بر فراز اقیانوس اطلس دارای تنوع قابل توجهی در طول زمان است. پیش از اقدامات مختلف هوای پاک و اصلاحاتی که در دهه 1970 توسط ایالات متحده و کشورهای اروپایی ایجاد شده بود ، انتشار سولفات صنعتی بسیار کمتر تنظیم می شد و کیفیت هوا به تدریج بدتر می شد. از آنجا که غلظت آلودگی سولفات بر اقیانوس اطلس افزایش یافته است ، اعتقاد بر این است که اثرات گرم شدن غلظت گاز گلخانه ای حداقل تا حدی با اثرات خنک کننده آلودگی مسدود کننده نور خورشید ورودی جبران شده است. برخی از مطالعات نشان می دهد که کاهش آلودگی سولفات در طول و بعد از دهه 1970 باعث کاهش اثرات خنک کننده آئروسل شده و به اقیانوس اطلس شمالی اجازه می دهد سریعتر گرم شود زیرا غلظت گازهای گلخانه ای همچنان افزایش می یابد. برای اطلاعات بیشتر ، به برگه کامل واقعیت مراجعه کنید. برای خوانندگانی که می خواهند در مورد این بحث اطلاعات بیشتری کسب کنند ، در اینجا یک لیست مختصر (با پیوندها) از انتشارات مرتبط وجود دارد: مایکل مان و کری امانوئل در EOS 2006). بن غرفه و همکاران در طبیعت سال 2012;نیک دانستون و همکارانش در ژئوفیزیک طبیعت سال 2013 ؛امی کلمنت و همکاران در علم سال 2015;رونگ ژانگ و همکاران در مجله علوم جوی سال 2013 ، علوم 2016 و بررسی های ژئوفیزیک 2019 ؛گبه وچچی ، تام دلورث و بن بوثنمای کلی در ماهیت سال 2017 ،Xiaoqing Yan و همکاران در نامه های تحقیقاتی ژئوفیزیکی سال 2018 و نامه های تحقیقاتی ژئوفیزیکی 2019 ؛و مایکل مان و شرکت در علم سال 2021). توجه داشته باشید که ما در اینجا در مورد تغییرات اقیانوس اطلس بحث کرده ایم. اظهارات مربوط به تشخیص یا انتساب تغییرات در فعالیت سیکلون گرمسیری در سطح جهان یا سایر حوضه ها در سازمان جهان هواشناسی ارزیابی تغییر شکل سیکلون-آب و هوای گرمسیری و در پانل بین دولتی در مورد ارزیابی ششمین تغییر آب و هوا وجود دارد.

نظرات

درباره نظرات

همه نظرات قبل از انتشار در اعتدال قرار می گیرند و این صفحه به طور کلی خارج از ساعات کاری تعدیل نمی شود. نظرات باید از نظر موضوعی و عاری از حملات شخصی و کراهت باشد و آنها نمی توانند اطلاعاتی آب و هوا را تکرار کنند.

ارسال شده توسط Rebecca. Lindsey در چهارشنبه ، 05/11/2022 - 15:50

مطابقت با AMO

https://www. climate. gov/media/14516 یک مسابقه قابل توجه بین آن و https://climatedatablog. files. wordpress.com/2022/04/amo. jpeg نشان می دهد که سری داده های Amo دفع شده است. 15 سال پاس کم اعمال شد.

ارسال شده توسط RLH در جمعه ، 05/13/2022 - 04:40

تطبیق AMO

شکل AMV که نشان می دهیم از ژانگ و همکاران است.(2019) ، شکل 2. از آن مقاله زیرنویس آمده است: "شاخص AMV و الگوی SST مرتبط با AMV مشتق شده از مجموعه داده های دمای سطح یخ هادلی مرکز دریا (HADISST) مجموعه داده (Rayner et al. ، 2003)(الف) شاخص AMV مشاهده شده ، تعریف شده به عنوان میانگین وزن با وزن پایین با وزن کم از ناهنجاری های SST باقیمانده در اقیانوس اطلس شمالی (80 درجه W تا 0 درجه E ، 0-65 درجه سانتیگراد). SST باقیمانده SSTناهنجاری در هر نقطه شبکه با از بین بردن مؤلفه محلی رکود شده بر روی میانگین ناهنجاری SST جهانی محاسبه می شود. "

داده هایی که شکل شما به آن اشاره می کند عبارتند از: psl. noaa. gov/data/correlation/amon.us. long. data

این مبتنی بر بازسازی Kaplan SST است. رقمی که ما نشان می دهیم دارای فراز و نشیب های بیشتری در تغییرات شبه 70 ساله است زیرا از فیلتر کم گذر 10 ساله بر خلاف فیلتر 15 ساله اعمال شده در Vecchi و همکاران استفاده می کند. شکل طوفان های عمده یا صاف کردن 20 ساله در شکل شما اعمال می شود.

در دوره قبل از 1900 تفاوت هایی وجود دارد (بیشتر اوج در بازسازی طوفان و AMO مبتنی بر کاپلان) اما ناهنجاری های نسبتاً کوچک در ژانگ و همکاران. سری AMV. این دوره زمانی است که احتمالاً در برآورد بازسازی SST و طوفان عدم اطمینان ترین وجود دارد. برای دهه 1900 به بعد رفتار فرکانس بسیار پایین یا هر سه سری برای من نسبتاً سازگار به نظر می رسد.

ارسال شده توسط تام نویتسون در دوشنبه ، 05/23/2022 - 11:23

در پاسخ به مطابقت با AMO توسط RLH

مطابقت با AMO

علاوه بر این ، من اکنون می توانم AMO روند (داده های NOAA) را با سری ماهواره UAH مقایسه کنم ، هر دو با یک فیلتر ساده پاس Gaussian 12 ماهه استفاده می کنند ، و می فهمم که از سال 1980 یک مسابقه قابل توجه در هر دو سریال وجود دارد

ارسال شده توسط RLH در دوشنبه ، 05/23/2022 - 18:26

در پاسخ به تطبیق AMO توسط تام نویتسون

واکنش

پست بسیار جالببا تشکر برای قرار دادن آن با هم.

ارسال شده توسط M. E. در SAT ، 05/14/2022 - 10:21

Landsea و Knutson مقاله RE پیش بینی تأثیر انسان بر HUR

لطفاً روند نزولی شدید در تعداد TC آتلانتیک شمالی را در سالهای پس از حدود سال 2017 به تصویر کشیده شده در نقشه تولید شده از نیزه های تولید شده توسط آنچه که به عنوان Allforce نشان داده شده است ، توضیح دهید.

ارسال شده توسط توماس تارلتون در شنبه ، 05/14/2022 - 10:23

پاسخ: روند نزولی

به دلیل برنامه ریزی ضعیف از طرف من ، این پست زمانی منتشر شد که نویسندگان نتوانستند زبانه ها را نگه دارند و به نظرات پاسخ دهند. ویرایشگر بد!

با این حال ، آنها * در چند هفته آینده پاسخ خواهند داد. با تشکر از سوال شما!

ارسال شده توسط Rebecca. Lindsey در TUE ، 05/17/2022 - 07:22

توضیح روند نزولی بعد از سال 2017 در نیزه

اگرچه من کاملاً مطمئن نیستم ، می توانیم در کل دوره زمانی که نشان داده شده است ، منحنی قرمز (همه اجباری) را از نیزه یک روند نزولی به سمت پایین داشته باشیم. این برای اولین بار پاسخ به گرم شدن گازهای گلخانه ای است که در مدل نیزه ، فرکانس TC روند نزولی را بر روی حوضه اقیانوس اطلس تولید می کند. تنها استثناء روند نزولی ، دوره موقت افزایش روند ، از حدود 1980-2017 است که همزمان با کاهش خنک کننده آئروسل در مدل است. بنابراین من فکر می کنم آنچه اتفاق می افتد این است که فرکانس TC برای این دوره کوتاه در پاسخ به کاهش موقت خنک کننده ناشی از آئروسل افزایش می یابد. پس از کاهش اساساً "به پایان رسید" (زیرا شما فقط می توانید آن را کاهش دهید) ، کاهش ناشی از گرم شدن گلخانه واقعاً در مدل به دست می آید. رفتاری که شما در حدود سال 2017 ذکر می کنید در نقطه گذار است که در آن تغییر ناشی از آئروسل (افزایش فرکانس TC ، به دلیل کاهش اجبار ذرات معلق در هوا) توسط سیگنال کاهش گاز گلخانه ای جایگزین می شود. احتمالاً در دوره قبل از سال 1980 به دلیل کاهش (ضعیف تر) ناشی از گرم شدن گلخانه به همراه اثر تدریجی (همچنین کاهش فرکانس TC) از ساخت تدریجی بارگذاری آئروسل و کاهش تدریجی کاهش تدریجی در فرکانس TC در طول زمان وجود داشته است. خنک کننده در دوره قبل از دهه 1970.

ارسال شده توسط تام ناتسون در دوشنبه ، 05/23/2022 - 11:02

AMO (AMV)

تصویر AMO (AMV) شما با داده های NOAAS مطابقت ندارد.

این داده های AMO از NOAAS با فیلتر 15 ساله پاس استفاده شده است.

ارسال شده توسط RLH در Sun ، 05/15/2022 - 07:22

amo از بین رفته است؟

همانطور که در بالا ذکر کردم ، من کمی از برنامه ریزی برنامه ریزی کردم و موفق شدم این پست را در زمانی منتشر کنم که هیچ یک از تام یا کریس برای پیگیری نظرات و پاسخ دادن در دسترس نبودند. اما صبر داشته باشید و آنها طی دو هفته آینده به شما باز می گردند. با عرض پوزش برای این مشکل

ارسال شده توسط Rebecca. Lindsey در TUE ، 05/17/2022 - 07:25

در پاسخ به AMO (AMV) توسط RLH

AMO (AMV)

شاخص AMV که در وبلاگ تولید کردیم از ژانگ و همکاران گرفته شده است.(2019) مقاله مرور. شما باید پیوندی به منبعی ارائه دهید که با جزئیات بیشتر "داده های NOAAS" را توصیف می کند تا این دو سری با جزئیات بیشتری مقایسه شوند. به نظر می رسد تصویری که شما نشان می دهد دارای یک زمان صاف تر (با فرکانس پایین) است. همچنین نویسندگان مختلف گاهی اوقات از تعاریف مختلف برای ساخت فهرست و مجموعه داده های مختلف SST استفاده می کنند. در مقایسه اولیه من از دو تصویر ، از نظر اختلافات نگرانی زیادی نمی بینم. به نظر می رسد یک سری بسیار نرم تر از دیگری است (فیلتر متفاوت؟)