حقوق بازگشت و پذیرش مشتری در ASC 606

بسیاری از نهادها به مشتریان اجازه می دهند کالاها را به هر دلیلی در یک بازه زمانی مشخص بازگردانند. می توان در ازای بازپرداخت کامل یا جزئی وجه، اعتبار فروشگاه، محصول دیگر یا ترکیبی از موارد فوق، بازپرداخت انجام داد. فروش با حق بازده مشکلات حسابداری ایجاد می کند زیرا میزان مابه التفاوتی که واحد تجاری در نهایت مستحق آن خواهد بود نامشخص است.

بسیاری از نهادها همچنین به مشتریان اجازه می دهند یک دوره آزمایشی یا توانایی پذیرش یا رد کالاهای تحویل شده بر اساس معیارهای ذهنی یا عینی را داشته باشند. این مقررات بازگشت به عنوان حقوق پذیرش مشتری نامیده می شود. اگرچه حقوق پذیرش مشتری شبیه به حق بازگشت به نظر می رسد، اما در ASC 606 با این دو مفهوم متفاوت رفتار می شود. حقوق بازگشت بر قیمت کل معامله که باید در بین تعهدات عملکرد در مرحله سه تخصیص داده شود، تأثیر می گذارد، در حالی که حقوق پذیرش مشتری، تعیین زمان را تغییر می دهد. کنترل در واقع در مرحله پنج به مشتری منتقل می شود.

حقوق Retu

ASC 606 ایجاب می کند که حقوق بازگشت به عنوان مالیات متغیر در نظر گرفته شود. پس از انتقال کنترل، واحدی که قراردادی با حق بازگشت منعقد کرده است، باید (1) درآمد را به میزان مبلغی که واحد تجاری انتظار دارد پس از انجام بازپرداخت دریافت کند، (2) یک بدهی بازپرداخت برای مبلغی که واحد تجاری دریافت می کند، شناسایی کند. انتظار دارد به مشتری بازگردد و (3) دارایی برای کالاهایی که واحد تجاری انتظار دارد از مشتری دریافت کند.

درآمد نباید برای بخشی از فروش که واحد تجاری انتظار دارد بازگردانده شود، ثبت شود. درعوض، این بخش باید به عنوان بدهی بازپرداخت منظور شود زیرا واحد تجاری انتظار دارد آن مبلغ را به مشتری بازپرداخت کند. دارایی بازپرداخت باید شناسایی شود تا منعکس کننده ارزش واقعی کالاهای مورد انتظار برای بازگرداندن پس از در نظر گرفتن هرگونه کاهش مورد انتظار در ارزش کالای برگشتی باشد. هزینه های موجودی کالا که بیش از این ارزش بازگشتی مورد انتظار موجودی است باید به عنوان بهای تمام شده کالای فروخته شده هزینه شود.

با این روش، درآمد شناسایی شده در نقطه فروش اصلی شامل مبالغی نمی شود که واحد تجاری انتظار ندارد حق دریافت آن را داشته باشد و دارایی بازپرداخت بیش از حد ارزش گذاری نشده است. پس از سپری شدن دوره زمانی که در آن بازگشت مجاز است، بدهی و دارایی بازپرداخت باقیمانده باید با ورود جبرانی به درآمد و بهای تمام شده کالای فروخته شده شناسایی شود.

اشخاص باید در هنگام حسابداری از حقوق بازده ، از جمله اعمال محدودیت ، کلیه راهنمایی ها را برای بررسی متغیر دنبال کنند. این لزوماً به معنای این نیست که یک شرکت باید یک فرآیند دو مرحله ای برای برآورد بازده و سپس استفاده از محدودیت را دنبال کند. همانطور که توسط FASB توضیح داده شده است ، یک نظر جداگانه از محدودیت لازم نیست "اگر محاسبه درآمد از درآمد تخمین زده شده شامل انتظارات نهاد از بازده در سطحی باشد که در آن احتمالاً میزان تجمعی درآمد شناخته شده منجر به یک نتیجه نمی شودمعکوس قابل توجه درآمد "(ASU 2014-09 BC215) (به توجه متغیر و محدودیت مراجعه کنید).

مسئولیت بازپرداخت خدمات در despegar.com ، Corp (رزرو سفر آنلاین)

مسئولیت بازپرداخت خدمات در despegar.com ، Corp (رزرو سفر آنلاین)

اگرچه حقوق بازده به راحتی برای کالاهای ملموس مفهومی می شود ، اما همین اصول در مورد خدمات قابل استرداد نیز اعمال می شود. Despegar توضیح داد که "برای معاملات قابل استرداد یا لغو ، این شرکت راهنمایی را در ASC 606-10-32-10 و ASC 606-10-55-22 از طریق 55-29 اعمال می کند. بنابراین ، شرکت وقتی مسافر رزرو را تکمیل می کند و مسئولیت بازپرداخت در برابر درآمد را تا زمان انقضاء دوره بازپرداخت تشخیص می دهد ، درآمد را تشخیص می دهد. تأمین بازپرداخت بر اساس تجربه تاریخی هدف گذشته تعیین می شود. این شرکت پس از مدت زمان رزرو ، این ماده را برای هرگونه بازپرداخت غیرقابل تصور معکوس می کند که معمولاً پس از تاریخ ورود به سیستم است که در آن زمان شرکت درآمد را ثبت می کند "(نامه سپتامبر 2019 به SEC).

ارائه بدهی های بازپرداخت و دارایی های بازپرداخت

در حالی که برخی ممکن است ارائه بدهی های بازپرداخت و بازپرداخت دارایی ها به صورت خالص ، آن را منطقی بدانند ، استاندارد به صراحت بیان می کند که این موارد باید به طور جداگانه ارائه شود. اگرچه به صراحت در استاندارد بیان نشده است ، برخی از شرکت های حسابداری استدلال کرده اند که دارایی های بازپرداخت نیز باید به طور جداگانه از موجودی ارائه شود (EY ، بخش 5. 4 ؛ KPMG ، بخش 5. 4. 20).

مثال A: حق بازگشت

فروشنده y در تاریخ 1 دسامبر با یک مشتری وارد یک قرارداد می شود تا 100 ویجت را برای در نظر گرفتن 1000 دلار در نظر بگیرد. شرایط قرارداد (که مطابق با شیوه های فروشنده Y است) بازده را به هر دلیلی برای 60 روز برای بازپرداخت کامل به صورت نقدی یا اعتبار فروشگاه امکان پذیر می کند. فروشنده Y تجربه تاریخی قابل توجهی با مشتریان از این نوع دارد و انتظار دارد که به طور متوسط 3 درصد از کل ابزارک ها برگردانده شود.

در تاریخ فروش ، فروشنده Y تعیین می کند که انتظار دارد برای 97 ویجت که انتظار نمی رود بازگردانده شود ، 970 دلار کامل داشته باشد. فروشنده y تعیین می کند که این احتمال وجود دارد که هیچ معکوس قابل توجهی درآمدی برای این مبلغ رخ ندهد. در این تاریخ ، فروشنده y ورودی های زیر را انجام می دهد (با فرض هزینه حمل برای هر ویجت 5 دلار است):

در تاریخ 31 دسامبر ، مشتری یکی از ابزارک ها را به صورت نقدی باز می گرداند و ورودی های ژورنال زیر نیز انجام می شود:

مشتری هیچ بازده دیگری نداده است و دوره بازگشت به پایان رسیده است ، بنابراین فروشنده y ورودی های ژورنال زیر را تهیه می کند:

حقوق پذیرش مشتری

پذیرش مشتری یکی از معیارهای تعیین انتقال کنترل در فرآیند تشخیص درآمد است. اگر این معیار رعایت نشود ، تشخیص درآمد باید به تعویق بیفتد. در قراردادهایی که دارای مقررات خاص پذیرش مشتری هستند ، این معیار نیاز به تجزیه و تحلیل دقیق دارد.

معیارهای ذهنی برای پذیرش مشتری

برخی از حقوق پذیرش مشتری براساس معیارهای ذهنی است. به عنوان مثال ، برخی از ترتیبات مشتری امکان دوره آزمایشی را فراهم می کند که در آن مشتری می تواند تعیین کند که آیا می خواهد محصول را بر اساس معیارهای ذهنی خود نگه دارد یا خیر. هنگامی که مشتری متعهد به پرداخت هرگونه ملاحظه ای نیست تا دوره آزمایشی پایان یابد ، درآمد باید به تعویق بیفتد تا زمانی که مشتری نشانگر پذیرش یا محدودیت زمانی برای مشتری باشد تا محصول را رد کند (به ASC 606-10-55-88 مراجعه کنید)بشر

معیارهای عینی برای پذیرش مشتری

در عوض ، حقوق پذیرش مشتری ممکن است مبتنی بر معیارهای عینی مانند اندازه ، وزن یا معیارهای عملکرد خاص باشد. اگر یک نهاد بتواند نشان دهد که یک محصول تحویل شده مشخصات عینی در قرارداد را رعایت می کند ، پس کنترل به طور موثری به مشتری منتقل شده است و نهاد باید درآمد را تشخیص دهد. در برخی موارد ، تعیین اینکه حقوق پذیرش عینی مشتری برآورده شده است ، یک تشریفات است زیرا این نهاد تجربه کافی با محصولات مشابه را با توجه به معیارهای عینی در قرارداد پذیرفته است. با این حال ، حتی بدون چنین سابقه ای ، یک نهاد هنوز هم می تواند به طور عینی تعیین کند که کنترل یک کالا یا خدمات مطابق با مشخصات موجود در قرارداد به مشتری منتقل شده است (به ASC 606-10-55-86 مراجعه کنید).

حقوق پذیرش مشتری در مواد کاربردی ، شرکت (تجهیزات الکترونیک ، خدمات و نرم افزار)

حقوق پذیرش مشتری در مواد کاربردی ، شرکت (تجهیزات الکترونیک ، خدمات و نرم افزار)

وی گفت: "برای کالاها یا خدمات ارائه شده به مشتری با مشخصات توافق شده در جایی که مشخصات قبلاً توسط مشتری تحویل داده شده و پذیرفته شده است ، یا بر اساس داده های قابل تکرار به دست آمده از آزمایشگاه های آزمایشی مشتری و/یا اعمال شده [مواد] نشان داده شده است. اعمال شده به طور معمول ، پذیرش فنی را تشریفاتی می داند که بر تعیین زمان کنترل مشتری یا خدمات ، تأثیر نمی گذارد. در جایی که کاربردی تجربه قبلی در مورد ملاقات با مشخصات توافق شده را ندارد (به عنوان مثال ، در مواردی از محصول جدید که سابقه ملاقات با مشخصات مشتری را ندارد) ، پذیرش فنی قبل از نتیجه گیری که مشتری کنترل خود را به دست آورده است ، یک الزام در نظر گرفته می شود. در ASC 606-10-55-87 و درآمد به رسمیت شناخته شده است. اکثر کالاها و خدمات ارائه شده توسط مشتریان خود شامل موقعیت هایی می شوند که اعمال شده در آن تجربه قبلی در مورد مشخصات توافق شده در یک قرارداد را داشته باشد ، همانطور که در ASC 606-10-55-86 شرح داده شده است ، و بنابراین اعمال می شود که به طور کلی درآمد را پس از تحویل می شناسد ، بلکه در عوض تحویل می شود. نسبت به پذیرش فنی مشتری ، از یک سرویس خوب یا خدمات بر اساس تجربه آن در مورد قراردادها برای کالاها یا خدمات مشابه همانطور که در بالا ذکر شد "(نامه فوریه 2020 به SEC).

نتیجه

تحت ASC 606 ، حقوق بازده به عنوان توجه متغیر رفتار می شود ، بنابراین درآمد فقط باید برای کالاهایی که انتظار نمی رود بازگردانده شود ، شناخته شود. یک مسئولیت بازپرداخت ، که به طور جداگانه از دارایی بازپرداخت مرتبط ارائه می شود ، باید برای کالاهایی که انتظار می رود بازگردانده شود ، شناخته شود.

اگر تمام معیارهای تشخیص درآمد دیگر برای قرارداد با حقوق پذیرش مشتری رعایت شده باشد ، یک نهاد باید درآمد را تشخیص دهد که مشتری نشانگر پذیرش کالا یا خدمات باشد ، دوره پذیرش پایان می یابد ، یا نهاد می تواند به طور عینی تعیین کند که مشخصات قرارداد بوده استملاقات کرد. فقط در این شرایط می توان نهاد نتیجه گرفت که کنترل به مشتری منتقل شده است.