سازماندهی شده توسط مرکز مالی ایران

CBI به عنوان مهمترین موسسه مالی در ایران ، از موقعیت ممتاز خود برای محافظت از منافع تجاری این کشور استفاده کرده است.

تحریم های تحمیل شده به بخش مالی ایران با گذشت زمان ایجاد شده است. یکی از ابزارهای اصلی مورد استفاده مخالفان تهران ، اختلال در دسترسی آن به سیستم مالی جهانی و ارزهای قابل تبدیل خارجی ، عمدتاً دلار آمریکا است که عمدتا در تجارت بین المللی ، فروش نفت از جمله استفاده می شود. هدف اصلی اقدامات محدود کننده در کل سطح بین المللی ، منطقه ای و ملی ، بانکهای تجاری ایران است که معاملات برای نهادهای دولتی مربوط به برنامه های موشکی هسته ای و بالستیک کشور را پردازش می کند. اوج در مارس 2012 بود که سوئیفت نهادهای مالی ایران را که توسط اتحادیه اروپا (EU) مجازات شد ، قطع کرد.

بانک مرکزی ایران (CBI) نیز نجات پیدا نکرد. این در سال 1960 تأسیس شد و از جمله مسئولیت های آن ، تدوین و تنظیم سیاست های ارزی و معاملات و معاملات ارز داخلی و طلا است. همچنین حساب های دولت ایران را نگه می دارد و وام و اعتبار به شرکت ها و آژانس های دولتی را اعطا می کند.

CBI به دلیل نقش اصلی آن در تأمین اعتبار فعالیت های سپاه گارد انقلابی اسلامی (IRGC) و عملیات نیروی Qods در خارج از کشور ، تحت اقدامات تنبیهی قرار گرفت. علاوه بر این ، CBI پول را به شرکای منطقه ای ایران مانند حزب الله لبنان ، حماس فلسطینی و سایر سازمان های خاورمیانه منتقل کرده است که توسط ایالات متحده و برخی از متحدین آن در منطقه "گروه های تروریستی" محسوب می شوند اما برای ملی ایرن مهم هستندمنافع امنیتییکی دیگر از دلایل تحریم CBI به این دلیل بود که به نمایندگی از نهادهای ایرانی که قبلاً در لیست سیاه قرار داشتند ، معاملات انجام می داد ، بنابراین به آنها کمک می کند تا محدودیت ها را دور بزنند.

اولین تحریم های ایالات متحده در مورد ایران در رابطه با بحران گروگان در سالهای 1979-81 اجرا شد. رئیس جمهور وقت جیمی کارتر دستورات اجرایی را صادر کرد که تقریباً تمام دارایی های ایرانی را در ایالات متحده مسدود کرد. به طور کلی ، ایران از دسترسی مستقیم به سیستم مالی ایالات متحده منع شده است. معاملات خاص از طریق بانک ها در کشورهای سوم و تحت رژیم های مختلف مجوز مجاز است. موسسات مالی غیر آمریکایی پردازش معاملات مربوط به موضوعات ایرانی نیز باید محدودیت هایی را رعایت کنند.

CBI به موجب دستور اجرایی ایالات متحده 13224 تعیین شد ، که در سپتامبر 2001 به تصویب رسید تا املاک را مسدود کند و معاملات را با افرادی که مرتکب ، تهدید به ارتکاب یا حمایت از تروریسم و دستور اجرایی 13599 می شوند ، که در فوریه 2012 در پاسخ به "فریب دهنده صادر شده است ، منع کند. شیوه های بانک مرکزی ایران و سایر بانکهای ایران برای پنهان کردن معاملات احزاب مجازات "، و اموال مستقر در ایالات متحده از دولت ایران و موسسات مالی ایران را مسدود می کند. علاوه بر این ، در نوامبر 2011 ، ایران طبق بند 311 قانون وطن پرست ایالات متحده ، "صلاحیت نگرانی اصلی پولشویی" اعلام شد ، که به مؤسسات مالی داخلی نیاز دارد تا اقدامات ویژه ای را علیه افراد ایرانی که مایل به دسترسی به سیستم مالی ایالات متحده هستند ، انجام دهند.

پس از حملات هواپیماهای بدون سرنشین به تسهیلات نفتی آرامکو سعودی در سپتامبر 2019 ، که در آن ایران مظنون به درگیر شدن بود ، در همان ماه ، خزانه داری ایالات متحده به دلیل تسهیل در پرداخت کالاهای نظامی ، بانک مرکزی ایران و سایر نهادهای ایران را تحریم کرد. در اکتبر سال 2019 ، شبکه اجرای جرایم مالی (واحد اطلاعات مالی ایالات متحده) یک قانون نهایی را صادر کرد که ممنوعیت حساب های خبرنگار در ایالات متحده و به نمایندگی از موسسات مالی ایران است.

دسترسی CBI به خدمات مالی نیز در اتحادیه اروپا نیز محدود شد. در اکتبر سال 2010 ، اتحادیه اروپا مقررات شماره 961/2010 را به تصویب رساند که موسسات اعتباری و مالی اتحادیه اروپا را از افتتاح حساب بانکی جدید ، ایجاد یک رابطه بانکی خبرنگار یا یک سرمایه گذاری مشترک جدید با موسسات مالی که در ایران از جمله CBI یا اشخاص مستقر شده است ، ممنوع کرده است. کنترل شده توسط آنعلاوه بر این ، دومی از افتتاح دفتر نماینده ، شعبه یا شرکت تابعه در اتحادیه اروپا ممنوع شد. در ژانویه 2012 ، این شورا تصمیم 2012/35/CFSP را اتخاذ کرد ، که توسط آن CBI را به لیست تحریم اتحادیه اروپا به دلیل مشارکت خود در فعالیت هایی برای دور زدن تحریم ها اضافه کرد.

این اقدامات محدود کننده اتحادیه اروپا دیگر لازم نیست. با این حال ، اکثر تحریم های ایالات متحده همچنان در جای خود باقی مانده است ، که توضیح می دهد که چرا CBI در تلاش است تا راهی را در اطراف خود پیدا کند.

در فوریه 2008 ، وال استریت ژورنال گزارش داد كه CBI توسط وزارت خزانه داری آمریكا به دلیل كمك به سایر موسسات مالی ایران از تحریم های آمریكا تحقیق شده است. به طور خاص ، CBI معاملات دلار را به نمایندگی از بانکهای خصوصی ایران که قبلاً توسط مقامات آمریکایی در لیست سیاه قرار گرفته بودند ، انجام داد ، از جمله حمایت از نامه های اعتباری با ارزش دلار.

به منظور جابجایی ارز سخت به خارج از کشور و تأمین مالی فعالیت های qods IRGC و سازمان های همکار ایران در خاورمیانه ، CBI به رهبران ارشد خود که شخصاً درگیر برخی از معاملات بودند ، اعتماد کرد. به عنوان مثال ، در ماه مه سال 2018 ، OFAC سپس والی الله سیف ، فرماندار CBI و دستیار مدیر بخش بین المللی CBI ، علی تارزالی ، به لیست اتباع ویژه و افراد مسدود شده (لیست SDN) برای هدایت انتقال ده ها میلیون یورو اضافه کرد. از CBI تا عراق. دریافت کنندگان مبالغ وسیع نیروی qods IRGC و - در نهایت ، جنبش لبنان حزب الله ، که هر دو علیه منافع ایالات متحده در منطقه فعالیت می کنند. والی الله سیف و علی تارزالی نیز مشمول تحریم های ثانویه شدند.

از بانک اسلامی عراق ال بیلاد برای انجام نقل و انتقالات به حزب الله استفاده شد و در لیست سیاه قرار داشت. این تعیین یک روش معمول دیگر که توسط CBI اتخاذ شده است - اتکا به بانک های "پاک" در کشورهای دوستانه برای انجام معاملات مشکوک یا به عنوان واسطه ای که دسترسی به سیستم مالی جهانی محدود نیست ، عمل می کند.

برای انتقال وجوه به خارج از کشور ، CBI همچنین از خانه های مبادله ای ، به ویژه قبل از اجرای برنامه جامع اقدام مشترک (JCPOA) استفاده کرده است. اینها مؤسساتی هستند که دارای مجوز برای معامله با ارزهای خارجی و انتقال وجوه به نمایندگی از افراد و مشاغل هستند. خانه های مبادله اغلب حساب های دلار آمریکا خود را ندارند و به حساب های خبرنگار بانکهای منطقه ای خود برای دسترسی به سیستم مالی ایالات متحده متوسل می شوند. بنابراین سرمایه گذاری چگونه کار می کند؟CBI ارز را به پیک هایی که آن را برای مبادله خانه های خارج از ایران تحویل می دهند ، آزاد می کند. پس از آن ، ارز به دلار آمریکا تبدیل می شود و به گیرنده نهایی خود ارسال می شود.

هنگام پردازش چنین معاملات ، خانه های مبادله معمولاً جزئیاتی را حذف می کنند که حاکی از درگیری موضوعات ایرانی ، مانند آدرس ها در نام شرکت ها و ایران و ایران است. این روش همچنین توسط بانکهای تجاری CBI و ایران اتخاذ شده است. هنگام تلاش برای دور زدن تحریم ها و انجام معاملات بین المللی ، آنها نام خود را از زمینه های فرستنده و ذینفع در اسناد همراه حذف می کنند تا سیستم های نظارتی انتقال و جلوگیری از انتقال را انجام ندهند. مؤسسات مالی ایالات متحده در هنگام تحریم ها فیلترهای مستعد دارند تا جایی که معاملات حتی برای مسابقات کاذب مثبت مسدود می شوند.

مقامات ارشد CBI علاوه بر اینکه در تهیه ارز خارجی به IRGC و بال خارجی آن مشارکت دارند ، با تنظیم طرح زیر نیز در فرار از محدودیت های صادرات نفتی که بر ایران اعمال می شود ، شرکت کرده اند - مقامات CBI وجوه را به یک شرکت دیگر ایرانی منتقل می کنند کهمتعاقباً آنها را به یک موسسه مالی در خارج از کشور منتقل می کند. پس از آن ، پرداخت ها به یک شرکت خارجی ارسال می شود که حمل و نقل نفت ایران را به کشورهایی مانند سوریه ترتیب می دهد. علاوه بر این ، نیروی QODS IRGC برای ترتیب بازپرداخت وجوه حاصل از فروش نفت ایران با استفاده از حساب های بانکی خارجی CBI ، که در دوره های مختلف ، بسته به شرایط ، حفظ کرده است ، به شرکت های جلو متکی است. چنین با بانکهای بزرگ بین المللی.

CBI که مهمترین موسسه مالی در ایران است ، از موقعیت ممتاز خود برای محافظت از منافع بانکهای تجاری این کشور استفاده کرده است و به همان اندازه نقش مهمی در حمایت از استراتژی امنیت ملی ایران با تهیه بودجه برای شرکای منطقه ای خود داشته است. مذاکرات مداوم برای بازگشت ایالات متحده به JCPOA ممکن است منجر به برکناری کامل یا جزئی تحریم ها در بخش مالی ایران به عنوان یک اقدام اعتماد به نفس شود. یک ژست دیگر حسن نیت به تهران ممکن است یخ زدگی صندوق های ایران ، از جمله دارایی های متعلق به بانک مرکزی باشد. تا زمانی که در این مورد وضوح وجود نداشته باشد ، CBI همچنان به دنبال راه هایی برای پیشبرد منافع ایران خواهد بود ، حتی اگر این به معنای عبور از خط باشد.