تحریم های روسیه در یک سال

از زمان حمله روسیه به اوکراین در 24 فوریه 2022 ، بیش از 11،000 محدودیت جدید برای افراد ، شرکت ها ، محصولات و فناوری های روسی قرار گرفته است. در حالی که تعداد زیادی از این محدودیت ها چشمگیر است ، "تحریم های جهنم" تاکنون به همان اندازه جهنمی که در ابتدا انتظار می رفت ، تحویل نداده است. در طول سال 2022 ، اقتصاد روسیه به طور کلی از پیش بینی های آخرالزمانی سرپیچی می کرد.

آیا تحریم ها انجام می شود؟خیلی به هدف پیش بینی شده بستگی دارد. سوال واقعی این نیست که آیا تحریم ها منجر به فروپاشی کامل اقتصاد روسیه خواهد شد - بعید است که مسکو برای جنگ با جنگ از بین برود یا خیر ، اما اینکه آیا تحریم ها می توانند فشارهای اقتصادی ، اجتماعی و سیاسی کافی را برای محدود کردن تحمیل کنندگزینه های آن برای انجام جنگ و سوق دادن آن به سمت قطع خصومت ها.

در این مقاله مروری بر تأثیرات قابل شناسایی در حال حاضر رژیم تحریم های بین المللی تحمیل شده در اوایل سال 2022 به روسیه ارائه شده است. همچنین وضعیت فعلی روسیه را با دو اقتصاد تحریم شده دیگر مقایسه می کند: ایران معاصر و آپارتاید آفریقای جنوبی. در حالی که مقاومت نسبی اقتصاد روسیه نباید دست کم گرفته شود ، داده های موجود در حال حاضر نشان می دهد که تحریم ها تأثیر قابل توجهی بر توسعه اقتصادی کشور خواهد گذاشت. در موارد ایران و آفریقای جنوبی ، تحریم ها هرگز ضربه ای چشمگیر و بی تحرک به همراه نداشتند ، اما آنها آسیب پذیری های ساختاری موجود را در اقتصادهای کشورها تشدید کردند. تحریم ها کیفیت زندگی را برای یک شهروند متوسط تخریب کرد ، که جنبش های مخالف موجود توانستند در تلاش های خود برای سازماندهی نافرمانی گسترده مدنی به آن اشاره کنند. در آفریقای جنوبی ، تأثیرات تحریم ها به تضعیف رژیم آپارتاید کمک کرده است ، در حالی که در ایران آنها نارضایتی اجتماعی را به وجود آورده اند ، حتی اگر دولت تحریم شده در قدرت باقی بماند.

اگر اوضاع اقتصادی روسیه رو به وخامت باشد ، می تواند یک چرخه شرور برای کرملین ایجاد کند ، به موجب آن یک اقتصاد در حال تلاش باعث نارضایتی اجتماعی می شود و باعث سرکوب داخلی می شود که به نوبه خود منجر به بی ثباتی و نارضایتی اجتماعی می شود. این پویا بسیار مربوط به کرملین خواهد بود و می تواند محدودیت هایی در توانایی آن در پیگرد قانونی جنگ در اوکراین در طولانی مدت ایجاد کند. به طور کلی ، این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که دلایلی وجود دارد که نسبت به تحریم ها علیه روسیه نسبتاً خوش بین بمانیم.

تأثیر تحریم ها تا به امروز

تحریم های فردی

تحریم ها علیه افراد از آغاز جنگ 2022 به طور چشمگیری گسترش یافته است. ایالات متحده به تنهایی حدود 2600 فرد روسی، بلاروسی و اوکراینی را به دلیل مشارکت یا حمایت از جنگ تعیین کرده است. افراد تحریم شده از ورود به کشورهای منتخب منع شده اند و دارایی های آنها مسدود یا مسدود شده است. هدف از این محدودیت ها تعقیب گروه های خاصی از مردم به دلیل دخالت در تخلفات قانونی و ایجاد انگیزه برای توسعه جناح های داخلی در رژیم با ایجاد فاصله گیری نخبگان سیاسی و تجاری از رژیم و پس گیری از حمایت عمومی است.

با در نظر گرفتن این ملاحظات، تحریم های فردی تا کنون چه تاثیری داشته است؟در طول سال گذشته، بسیاری از سرمایه داران تحریم شده، که عمدتاً از گروهی لیبرال تر از دوران یلتسین می آیند، همواره از موقعیت اجتماعی از دست رفته خود شکایت کرده اند، مانند پتر آون، یک صنعت گر روسی و یکی از مالکان آلفا بانک، بانک این کشور. بزرگترین بانک خصوصیدر پی تهاجم، برخی از ثروتمندترین افراد روسیه حتی تلاش کردند علیه جنگ صحبت کنند. به عنوان مثال، اولگ تینکوف، بانکدار میلیاردر دیگر، در اینستاگرام "عملیات نظامی ویژه" را به عنوان "جنگ دیوانه" محکوم کرد، در حالی که الیگارشی دیگر، میخائیل فریدمن، تهاجم به اوکراین را "یک تراژدی" خواند. برخی از تحریم شدگان، از جمله آون و فریدمن، از زمان شروع جنگ خارج از روسیه می مانند، در حالی که برخی دیگر از جمله تینکوف، یوری میلنر و نیکولای استورونسکی تابعیت روسیه را رد کرده اند. چندین الیگارشی، از جمله مالک سابق باشگاه فوتبال چلسی، رومن آبراموویچ، کمک خود را - علنی یا پشت درهای بسته - در میانجی گری مذاکرات برای اوکراین و غرب در ازای اجتناب از تحریم ها ارائه کرده اند.

برخی از نشانه های کمتر آشکار ممکن است نشان دهنده تأثیر مؤثر تحریم های فردی باشد. به عنوان مثال، به نظر می رسد بسیاری از سلبریتی های روسی تا حدودی تمایلی به ارتباط علنی با رویدادهای مرتبط با جنگ ندارند. برای مثال، تیم سیاسی الکسی ناوالنی، سیاستمدار زندانی اپوزیسیون، در سپتامبر 2022 مشاهده کرد که تنها چند خواننده شناخته شده در کنسرتی که پوتین برای جشن الحاق چهار منطقه اوکراین برگزار کرد، شرکت کردند و ستاره های جوان تر و محبوب تر تصمیم گرفتند در این کنسرت اجرا نکنند. رویداد. این در تضاد با مشارکت قبلی اجراکنندگان معروف در کنسرت های سازماندهی شده توسط کرملین است که به الحاق کریمه اختصاص یافته است.

با این حال ، تحریم های فردی ، از این پس ، منجر به اختلافات اساسی در نخبگان روسیه نشده است. از زمان تحریم ها ، تعداد معدودی از نخبگان مرتبط با روسیه پوتین به طور جدی تلاش کرده اند تا خود را از این سیستم جدا کنند. در بهار ، آناتولی chubais از سمت خود در مورد فرستاده آب و هوا روسیه استعفا داد و از روسیه گریخت. اخیراً ، یک متحد دیرینه پوتین ، الکسی كودرین با احتیاط از سمت خود به عنوان رئیس اتاق حسابرسی این كشور برای رهبری غول فنی روسی یاندكس کناره گیری كرد. هر دو Chubais و Kudrin در کرملین نرم کننده هستند ، به اصطلاح "لیبرال های سیستم کرملین" که مواضع آنها به طور جدی تضعیف می شد زیرا هاردلین ها برای تسلط بر خط رسمی بودند. بنابراین ، خروج آنها از سیستم ممکن است رانندگان دیگری را فراتر از تحریم ها قرار دهد. اخیراً ، میلیاردر آلیشر عثمانف از عضویت خود در دفتر هیئت اتحادیه صنعتگران و کارآفرینان روسیه "به دلیل بازنشستگی از کار فعال" استعفا داد.

به طور کلی ، کمپین تحریم های فردی در سال گذشته به نظر نمی رسد که ترک ها را در سیستم کرملین تحریک کند. به جای ترک سیستم ، سازماندهی علیه آن ، یا ابراز مخالفت خود با جنگ ، مهمترین تغییر قابل مشاهده این است که نخبگان تحریم شده اکنون در ترکیه ، امارات متحده عربی و دبی به جای اتحادیه اروپا ، تعطیلات را در ترکیه ، امارات متحده عربی و دبی قرار می دهند. اگر هرگونه ناراحتی ، نارضایتی و یا طرح ریزی توسط الیگارشی ناامید انجام شود ، در پشت درهای بسته و به خوبی از چشم عمومی انجام می شود. در حالی که به نظر نمی رسد که پوتین بیش از حد نگران چشم انداز الیگارشی ناراضی که رژیم او را تضعیف می کنند ، نگران نباشد ، وی در هفته های اول جنگ انجام داد و این نکته را برای صدور هشدار عمومی برای کسانی که دارای "ویلا در میامی یا Riviera فرانسه" هستند ، ایجاد کرد. این پس از آن صورت گرفت که تعدادی از الیگارشی علناً از جنگ انتقاد کردند.

دشواری تقسیم نخبگان از رژیم ممکن است به رژیم بسیار شخصی روسیه نسبت داده شود ، که در آن حتی کسانی که با خط رسمی مخالف هستند وحشت زده ، اتمی شده و جدا می شوند زیرا دیگران همچنان به پوتین باز می گردند. بنابراین مخالفان بالقوه توانایی سازماندهی و اعمال فشار بر پوتین را ندارند و حتی ممکن است توانایی ترک سیستم را نداشته باشند. در چنین شرایطی ، حداقل در حال حاضر ، به نظر می رسد که نارضایتی استراتژی غالب آنها است.

با این حال ، محدودیت های فردی ممکن است با تأثیرگذاری بر حساب نخبگان با رده پایین ، به روش های غیر منتظره ای کار کند (به همین دلیل تیم الکسی ناوالنی پیشنهاد کرده است که لیست افراد مجازات شده را تا 6000 گسترش دهد ، و ادعا می کند که افراد موجود در لیست گسترش یافته پیشنهادی فعال هستندحمله رئیس جمهور پوتین به اوکراین). مهمتر از همه ، این محدودیت ها به عنوان ابزاری مهم برای کاهش قدرت نرم کرملین در جامعه یورو-اقیانوس اطلس با مسدود کردن دسترسی الیگارشی با پوتین و دیگران به بازارهای غربی از طریق املاک و مستغلات ، آثار هنری ، سهام خصوصی و کمکهای مالی به سیاسی عمل می کنند. احزاب و غیرانتفاعی. علاوه بر این ، الیگارشی اغلب توسط سازمان های اطلاعاتی غربی به عنوان منابع بالقوه اطلاعات در مورد روسیه و کرملین مورد هدف قرار گرفته است. مشخص نیست که آیا تحریم های گسترده یا تهدید تحریم های اضافی باعث افزایش تمایل منابع بالقوه برای همکاری شده است.

اوضاع به طور مشابه در صنعت ماشین سازی وخیم است ، جایی که تنها حدود 30 درصد از ماشین آلات در روسیه ساخته شده است. طبق برخی پیش بینی ها ، پیش بینی می شد صنعت ماشین سازی در سال 2022 10 درصد کاهش یابد. تولید خودرو به ویژه تحت تأثیر قرار گرفته است. در نتیجه خروج از خودروسازان بزرگ خارجی به دنبال تحمیل تحریم ها و کنترل صادرات ، تولید خودروهای مسافربری روسیه در سه ماهه سوم سال 2022 حدود 50 درصد کاهش یافت. گزارش های رسانه ای اخیر ادعا می کنند که از آن زمان فقط حدود 450،000 اتومبیل در روسیه تولید شده استجنگ آغاز شد - کمترین تعداد از چند سال اول حکومت لئونید برژنوف. علاوه بر کاهش چشمگیر تولید ، آمار Autostat نشان می دهد که میانگین قیمت یک ماشین خانگی در حدود 20 تا 30 درصد افزایش یافته است ، در حالی که شواهد حکایتی به افزایش بسیار تندتر اشاره می کند ، با یک مدل زیر مجموعه استاندارد LADA سه برابر هزینه از زمان شروع جنگبشر

صنعت داروسازی نیز تحت تأثیر تحریم ها قرار گرفته است که نزدیک به 80 درصد از تولید داخلی به مواد اولیه وارداتی بستگی دارد. در طول سال 2022 ، روسیه به طور مداوم کمبود انواع مختلفی از تجهیزات پزشکی ، از جمله برخی از داروهای درمانی هورمونی و سرطان و انواع مختلف پروتز را تجربه کرد. قیمت آنتی بیوتیک ها و سایر داروهای حیاتی افزایش یافته است زیرا داروخانه ها تلاش کرده اند تا واردات از دست رفته را جایگزین کنند. در چندین منطقه روسیه ، جراحی های فشرده واردات ، مانند آرتروپلاستی زانو ، از برنامه های کمک رایگان حذف شده اند. به همین ترتیب ، برخی از کلینیک های عمومی ارائه جراحی های جایگزینی مشترک را متوقف کردند. این مشکل بیشتر توسط متخصصان پزشکی جوان تر و تأسیس شده تر که از کشور فرار می کنند تشدید می شود.

در صنعت دفاعی ، تحریم ها بر توانایی کرملین در دسترسی به الکترونیک دوتایی و مؤلفه های لازم برای تولید تجهیزات مهم نظامی روسیه تأثیر گذاشته است. در برخی موارد ، گزینه های پیچیده غربی با فناوری های دوران اتحاد جماهیر شوروی تولید شده در دهه 1960 و 1970 جایگزین شده است. با این حال ، در حالی که این ممکن است نشان دهد که کرملین از تجهیزات و فناوری های جدیدتر خارج شده است ، همچنین ممکن است که مسکو قبل از اینکه به ذخایر پیشرفته تر خود بپردازد ، ذخایر نظامی دوران اتحاد جماهیر شوروی خود را خسته می کند. محدودیت های صادرات متفقین در زمینه الکترونیک و مؤلفه های خارجی نیز هدف تأثیرگذاری بر توانایی روسیه در تولید وسایل نقلیه هوایی بدون سرنشین (پهپادها) است که نقش مهمی در میدان نبرد در اوکراین دارند. بسیاری از موشک ها و هواپیماهای بدون سرنشین که در روسیه تولید شده اند-مانند پهپاد Kub-Bla "Kamikaze" ، هواپیمای بدون سرنشین هدف E95M و پهپادهای ORLAN-10-به اجزای کلیدی غربی ، از جمله سیستم های ارتباطی ، ماژول های GPS ، متکی بودندو میکروچیپ ها ، که اکنون محدود شده اند. کنترل صادرات به تصمیم کرملین مبنی بر مراجعه به کشورهای پیشرفته فنی برای تجهیزات و تجهیزات نظامی ، از جمله ایران و کره شمالی کمک کرده است.

با این حال ، دلایلی وجود دارد که باور داشته باشیم که روسیه از طریق کانال های غیرقانونی یا بازار سیاه به کالاهای محدود غربی دسترسی دارد. در ماه آگوست ، گزارشی نشان داد که فناوری نظامی تولید شده توسط شرکتهای مستقر در ایالات متحده و سایر شرکتهای غربی هنوز در تجهیزات نظامی روسیه که در میدان نبرد در اوکراین یافت می شود ، فراوان است. برخی از شواهد حاکی از آن است که موشک های کروز که روسیه در اواخر ماه نوامبر در اوکراین مستقر شده بود ، می توانست ماهها پس از معرفی کنترل جدید صادرات تولید شود. در حالی که این ممکن است به دلیل ذخایر اجزای غربی و الکترونیک باشد که مسکو قبل از حمله سال 2022 انباشته شده بود ، کارشناسان همچنین از زنجیره های تأمین کننده تحریم های ظهور ، که در چین و کشورهای شوروی سابق اداره می شوند ، هشدار می دهند که اجزای محدود غربی را به روسیه تحویل می دهند.

با گذشت زمان ، روسیه به احتمال زیاد راه هایی برای دور زدن تحریم ها پیدا می کند ، حتی اگر این به معنای خرید تجهیزات از فروشندگان ناشناخته یا خرید محصولات با کیفیت پایین باشد. به عنوان مثال ، در حالی که عرضه محدود نیمه هادی های روسیه به عنوان موفقیت در کنترل صادرات مورد بحث قرار گرفته است ، گزارش های اخیر حاکی از آن است که روسیه واردات نیمه هادی های ترکیه ، چین و هنگ کنگ را افزایش داده است. مقاله جدیدی از بنیاد آزاد روسیه نشان داد که روسیه نه تنها در سال 2022 به واردات نیمه هادی ها و مدارهای الکترونیکی یکپارچه ادامه داد بلکه چنین وارداتی را نیز به طرز چشمگیری گسترش داد.

با این حال ، اعتماد روسیه به بازار سیاه و زنجیره های عرضه غیرقانونی مستعد تأخیر و اختلال است که باعث افزایش زمان لازم برای تولید سیستم های جدید می شود و هزینه های کرملین را افزایش می دهد زیرا در تلاش است تا از فناوری حساس استفاده کند. علاوه بر این ، مسکو ممکن است مجبور شود برنامه های نظامی چنین مواردی را در مورد استفاده های غیرنظامی در اولویت قرار دهد. به عنوان مثال ، در آغاز فوریه 2023 ، پورتال رسمی خدمات دولتی روسیه ، Gosuslugi ، به طور موقت از پذیرش برنامه های گذرنامه های بیومتریک خارجی دست برداشته و شامل مشکل در تهیه میکروچیپ های لازم برای تولید گذرنامه های بیومتریک است.

برای مقابله با تأثیرات تحریم های انرژی ، روسیه محموله های نفتی خود را به آسیا افزایش داده است ، که با برخی تخمین ها اکنون حدود سه چهارم از آنچه قبلاً به اروپا ارسال می شد ، را تشکیل می دهد. به عنوان مثال ، در دوره قبل از تهاجم ژانویه 2021 تا فوریه 2022 ، واردات دریایی چین از روسیه به طور متوسط حدود 590،000 بشکه در روز (BPD) بود ، در حالی که در دوره پس از تهاجم تا دسامبر 2022 ، آنها به طور متوسط حدود 857،000 BPD را به دست آوردند ، یکافزایش 267،000 bpd یا حدود 45 درصد. با این وجود ، آسیا بعید است که به عنوان یک جایگزین کامل برای جلد هایی که روسیه برای حمل و نقل به اروپا استفاده می کرد ، خدمت کند. علاوه بر اینکه حمل و نقل بسیار طولانی تر است (حدود یک ماه برای حمل و نقل روغن به هند فقط دو روز به روتردام یا جنوا) ، تانکرها اکنون باید مجموعه ای از تنگناها را طی کنند - یعنی تنگه های دانمارکی ، تنگه جبل الطارق، تنگه بسفر ، کانال سوئز و تنگه باب المندب-در جایی که آنها خطر تاخیر را دارند. در نتیجه ، حمل و نقل روغن به آسیا ممکن است هزینه اضافی تخمین زده شده حداقل 10 دلار در هر بشکه ایجاد کند. بنابراین برخی از ناظران بر این باورند که خریدهای نفت خام چین و هند به احتمال زیاد از جبران نزول حمل و نقل به اروپا (که 75 درصد از صادرات گاز روسیه و 55 درصد از صادرات نفتی آن قبل از جنگ را تشکیل می دهند) کم نمی شود و باعث می شود که کرملین دیگر دیگری را از دست بدهد. نبرد در جنگ انرژی خود با غرب. تحریم اروپایی اخیراً در مورد محصولات نفتی تصفیه شده روسیه ممکن است این وضعیت را تشدید کند ، زیرا کشورهای آسیایی تقاضای زیادی برای این محصولات ندارند. برخی تخمین ها 15 درصدی کاهش محصولات نفتی تصفیه شده روسیه در سال 2023 را انجام می دهند. براساس برآوردهای الكساندر ایساكوف ، اقتصاددان اقتصاد بلومبرگ ، از دست دادن نیمی از صادرات فعلی محصولات نفتی اتحادیه اروپا ممکن است حدود 8 میلیارد دلار در سال برای روسیه هزینه کند. [1]

7. رشد سرکوب یک شمشیر دو لبه برای رژیم پوتین است.

برای سرکوب ناآرامی های رشد اجتماعی ، هم ایران و هم آفریقای جنوبی به شدت در سیاست های سرکوبگرانه و سیاست های اجتماعی سرمایه گذاری کرده اند. با این حال ، این هزینه بیشتر فشار بودجه را تشدید می کند و به جای حل مشکلات رژیم ها ، عمیق تر می شود.

ایران در سالهای اخیر فراتر از وسایل خود هزینه کرده است ، از جمله در مورد کمک های اجتماعی و دستگاه های امنیتی ، و کسری بودجه به مبلغ میلیاردها دلار ، از جمله تقریباً 16. 7 میلیارد دلار در سال 2021 و تخمین زده می شود 10 میلیارد دلار در سال مالی 2022. به همین ترتیب در آفریقای جنوبی، نگهداری و دفاع از آپارتاید دستگاه های عظیم بوروکراتیک و نظامی ایجاد کرد. به عنوان مثال ، پلیس آفریقای جنوبی از 35000 در اوایل دهه 1980 به 115،000 در سال 1993 افزایش یافت و بودجه نیروی دفاعی آفریقای جنوبی بین سالهای 1960 و 1985 ده برابر شد. برای تأمین بودجه این هزینه های هزینه ، دولت مجبور شد مالیات بر جمعیت را افزایش دهدو مشاغل ، که بیشتر فشار اقتصادی رژیم را شدت می بخشد. سرکوب روزافزون پاسخی بسیار مؤثر به بی ثباتی اجتماعی در ایران امروز نبوده و به طور مشابه در آپارتاید آفریقای جنوبی نیز ناکارآمد بوده است.

این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که تاکتیک های سرکوبگر تحت فشار جدی اقتصادی مشکلات رژیم تحریم شده را برطرف نمی کند. در روسیه روندهای مشابه در حال حاضر قابل مشاهده است. براساس پیش نویس بودجه در سال 2023 ، دولت روسیه به طور همزمان 58 درصد هزینه های اجرای قانون را افزایش داده است ، در حالی که هزینه های مربوط به سیاست های اجتماعی را نیز افزایش می دهد (از جمله کمک هزینه های خانواده های کم درآمد با فرزندان ، فهرست بندی حقوق بازنشستگی و سرمایه زایمان)حدود 14 درصد در مقایسه با سال 2022. [2]همانطور که در موارد تطبیقی ، این روندها احتمالاً می توانند پایداری مالی رژیم را در دراز مدت تضعیف کنند و بعید است که نارضایتی اجتماعی را به طور کامل کاهش دهد.

نتیجه

تحریم های تحمیل شده توسط جامعه بین المللی به دنبال حمله بی پروا به اوکراین تا به امروز تأثیر قابل توجهی داشته است. اما قوی ترین ضربه هنوز به وجود نیامده است. برای ارزیابی سناریوهای احتمالی مربوط به آینده روسیه ، در این مقاله موارد مقایسه ای رژیم های مجازات شده از ایران و آفریقای جنوبی بررسی شده است.

البته ، هر مقایسه محدودیت های خود را دارد. عوامل مختلفی وجود دارد که می تواند به مسکو کمک کند تا تحریم ها را دور بزند ، مانند روسیه که دارای اقتصاد نسبتاً بزرگتر است یا از افزایش قیمت انرژی بهره می برد. عوامل دیگری که در مبارزات آفریقای جنوبی و ایران نقش داشته است ، از جمله سنت تعیین شده اعتراض اجتماعی یا حساسیت رژیم به فشارهای بین المللی ، در مورد روسیه وجود ندارد. میانگین سن جمعیت ، که در دو دهه گذشته در روسیه افزایش یافته است ، همچنین تمایل به کاهش خطر بی ثباتی دارد. با این حال ، عوامل دیگر در برابر کرملین بازی می کنند ، مانند ادغام قوی تر آن در اقتصاد بین المللی ، و آن را در برابر شوک های خارجی آسیب پذیرتر می کند. عدم مشروعیت ایدئولوژیک رژیم ، توجیه هزینه های اقتصادی بر جامعه را سخت تر می کند. یا جنگ مداوم که باعث هزینه های بیشتر اقتصادی و انسانی می شود.

به طور کلی ، این تجزیه و تحلیل نشان می دهد که دلایلی برای خوش بین بودن نسبت به تحریم ها وجود دارد. با گذشت زمان ، تحریم های اساسی که توسط جامعه بین المللی پذیرفته شده است ، چالش های اجتماعی چشمگیری را برای رژیم های ایران و آفریقای جنوبی ایجاد کرده و آنها را به سمت امتیازات به جامعه بین المللی و مخالفت داخلی سوق داده است. در هر سه مورد ، این تحریم ها ، مرگ و میر را که ممکن است در ابتدا انتظار می رفت ، تحویل نداد ، زیرا کشورهای هدفمند همچنان محدودیت ها و صادرات به بازارهای مختلف را دور می زنند. با این حال ، در ایران و آفریقای جنوبی ، تحریم ها پس از چندین سال درد اقتصادی بزرگی را به رژیم تحویل داد. اقتصاد رو به کاهش یا راکش کننده ، افزایش ناکارآمدی مالی و افزایش تورم سرانجام منجر به افزایش نارضایتی اجتماعی شد و حفظ وضع موجود برای رژیم سخت تر شد. در هر دو مورد ، مقامات تلاش کردند تا از طریق ترکیبی از سرکوب و هزینه های اجتماعی ، اعتراضات اجتماعی را خنثی کنند ، اما این راه حل ها فقط فشارهای موجود روی رژیم را تشدید می کنند. بنابراین ، این تجزیه و تحلیل باعث می شود تا نویسندگان نتیجه بگیرند که رژیم بین المللی تحریم ها سرانجام برای پوتین برای حفظ جنگ خود در اوکراین بسیار سخت تر خواهد شد.

ماریا اسناگویایا همکار ارشد برنامه اروپا ، روسیه و اوراسیا در مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی (CSIS) در واشنگتن ، D. C. تینا Dolbaia یک همکار تحقیقاتی برای برنامه اروپا ، روسیه و اوراسیا در CSIS است. نیک فنتون یک هماهنگ کننده برنامه و دستیار تحقیقاتی با برنامه اروپا ، روسیه و اوراسیا در CSIS است. ماکس برگمان مدیر برنامه اروپا ، روسیه و اوراسیا و مرکز استوارت در CSIS است.

این گزارش با حمایت سخاوتمندانه شرکت کارنگی نیویورک امکان پذیر است.

نویسندگان دوست دارند از دکتر سرگئی الکسااشنکو ، دکتر کلی رامسی و دکتر جان آلترمن و همچنین شرکت کنندگان در کارگروه تحریم روسیه تحت برنامه CSIS اروپا ، روسیه و اوراسیا بخاطر بازخورد در مورد این مقاله تشکر کنند. بشربا این حال ، تمام موقعیت ها و نتیجه گیری های بیان شده در مقاله فقط به نویسندگان تعلق دارد.

لطفاً برای منابع با PDF مشورت کنید.

این گزارش توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی (CSIS) ، یک موسسه خصوصی و معاف از مالیات با تمرکز بر موضوعات بین المللی سیاست های عمومی تهیه شده است. تحقیقات آن غیر حزبی و غیر اختصاصی است. CSIS مواضع سیاست خاصی را در پیش نمی گیرد. بر این اساس ، تمام دیدگاه ها ، مواضع و نتیجه گیری های بیان شده در این نشریه باید درک شود که صرفاً از نویسنده (ها) است.

© 2023 توسط مرکز مطالعات استراتژیک و بین المللی. کلیه حقوق محفوظ است.