تصادف

در اکتبر 1987 ، یک تصادف بازار سهام جهان را لرزاند. هیچ جا سخت تر از نیوزیلند نبود. سی سال در اقتصاد ما هنوز زخم ها را تحمل می کند.

کلمات لیام دن ، طراحی پل اسلاتر ، گرافیک حرکت توسط فیل ولچ.

"ما بیش از یک هفته سیگنال های عصبی داشتیم اما این روز متفاوت بود ،"

راب کامرون ، جانباز بانکداری سرمایه گذاری می گوید.

در سال 1987 ، کامرون ، که پس از بحران مالی جهانی سال 2008 ، به دنبال اصلاح بازارهای سرمایه نیوزلند خواهد بود ، به تازگی از شرکت کارگزار ولینگتون Jarden & Co برای کمک به راه اندازی بازوی بانکی سرمایه گذاری در Fay ، Richwhite تغییر کرده است.

او می گوید: "من نه چندان دور از میز تجارت نشسته بودم."وی گفت: "من به یاد می آورم که گوش دادن به اپراتور ما در کف مبادله و سر و صدا و هرج و مرج و سطح هیجان او. او در حال انتقال این ایده بود که این خریدهای خارق العاده در حال آمدن بودند ، سپس از ما می خواست که فقط یک دقیقه را نگه داریم زیرا خریدها بهتر شده بود. "

او می گوید ، این لحظه ای بود که آشکار شد که همه چیز جدی است.

در ایالات متحده به عنوان دوشنبه سیاه-19 اکتبر 1987 ، بزرگترین سقوط یک روزه در تاریخ بورس اوراق بهادار شناخته می شود.

سی سال پیش در این ماه ، در عصر رونالد ریگان و مارگارت تاچر ، یوپی و بانکدار شیک ، دنیای مالی فرو ریخت.

اما برخلاف سال 2008 ، تاریخ سقوط 87 را به عنوان یک انحراف موقتی ثبت می کند ، یک ضربه چشمگیر در دهه بیش از حد.

به جز ، یعنی برای یک کشور کوچک اقیانوس آرام جنوبی در زمینه اصلاحات اساسی اقتصادی و مقررات زدایی.

در نیوزیلند ، این خسارت در روز سه شنبه 20 اکتبر انجام شد.

این کشور که در تب بازار آزاد دهه 1980 جارو شده بود ، از خواب بیدار شد تا متوجه شود که بخش اعظم ثروت جدیدی که ایجاد شده است یک توهم بود.

بازار ما در روز 15 درصد کاهش یافت ، اما این فقط شروع بود.

در حالی که سقوط 22 درصد وال استریت در روز دوشنبه سیاه جهان را شوکه کرد ، اما کوتاه مدت بود. سیستم مالی تصرف نکرد ، اقتصادهای بزرگ غربی متوقف نشدند.

حتی در حال حاضر ، هیچ اجماع روشنی در مورد آنچه باعث سقوط می شود وجود ندارد. افزایش سریع در وال استریت رخ داده بود که از اصول اقتصاد شروع به واگرایی کرده بود. در مورد افزایش تورم و نرخ بهره ، ترس های فزاینده ای وجود داشت. ممکن است تصحیح انجام شده باشد ، اما مقیاس بی سابقه بود.

ورود نسبتاً اخیر سیستم عامل های تجاری رایانه ای به دلیل تشدید پاییز بزرگ مقصر شناخته شده است.

نکته ای که شکی نیست این است که سخت تر از هر جای دیگر جهان به نیوزیلند ضربه زد.

بیشتر بازارهای مهم طی چند هفته شروع به تندرست کردند. اقتصاد ایالات متحده تا سال 1988 رشد کرد و وال استریت تا سال 1989 دوباره در سطح پیش از کراش برگشت.

اما تا پایان فوریه 1988 ، بازار نیوزیلند تقریباً 60 درصد از اوج خود کاهش یافته بود.

سالها طول کشید تا بهبود یابد. در حقیقت ، بر اساس شاخص سرمایه - بدون فاکتورسازی در سود سهام - بورس محلی هرگز در اوج سال 1987 خود قرار نگرفته است.

این اقتصاد در سال 1988 به رکود اقتصادی رفت و شاید از همه به همه آسیب برساند ، نسلی از سرمایه گذاران - Baby Boomers - از بازارهای سرمایه دور شدند و پس انداز خود را در شرکت های دارایی متمرکز بر دارایی و دارایی قرار دادند.

کامرون می گوید: "این دوره تحولات اجتماعی بزرگی بود.""و در بازارها سرخوشی وجود داشت."

سر رابرت مالدون

سر راجر داگلاس

در سال 1984 ، دولت کار جدید از دوره ای از مقررات - کنترل ارز ، مجوزهای واردات ، روزهای بدون ماشین ، دستمزد و یخ زدگی ، نیوزیلند را از بین برد.

تحولات فرهنگی و اجتماعی در نیوزیلند همزمان با یکی از مسابقات بزرگ بازار سهام جهانی بود. در وال استریت ، شاخص صنعتی داو-جونز بین سالهای 1982 و اکتبر 1987 282 درصد افزایش یافت.

تیم هازلین ، استاد اقتصاد اوکلند می گوید: "من فکر می کنم آنها [دهه 80] احتمالاً عجیب ترین دهه هستند ، نه فقط برای مو و لباس و موسیقی بلکه برای سیاست های اقتصادی در نیوزیلند."وی گفت: "ما با مولدون مسئول شروع کردیم و او کارهای احمقانه خود را انجام داد و سپس Rogeomics داشتیم.

"بنابراین ما یک اقتصاد اصلاح شده داشتیم و هیچ کس واقعاً نمی دانست که چگونه آن را برنامه ریزی کند ، فکر نمی کنم. آنها اوقات ناپایدار بودند. "

سر رابرت مالدون

در فضای سه سال ، کشور ارز خود را شناور کرد و تعرفه واردات و یارانه های کشاورز را حذف کرد. بالاترین نرخ مالیات بریده شد و بازارهای مالی مقرر شد.

در نتیجه ، سرمایه به کشور ریخت اما بسیاری از مشاغل داخلی تلاش کردند تا سودآور باشند.

شرکت های سرمایه گذاری متخصص در تصاحب و بازسازی به بورس اوراق بهادار پریدند و برای خرید شرکت های مبارز ، از جمله شرکت های دولتی که دولت تقریباً ورشکسته برای فروش در حال فروش بود ، از طرف مردم جمع آوری کرد.

سر راجر داگلاس

بیش از 200 شرکت از سال 1983 تا پایان سال 1987 در مبادله شناور شدند.

در مقایسه ، از سال 2012 فقط 34 پیشنهاد عمومی اولیه (IPO) در NZX وجود داشته است.

"این همه خیلی سریع اتفاق افتاد ،"

دس هانت ، یک سرمایه گذار دیرینه و عضو موسس انجمن سهامداران NZ می گوید.

هانت در آن زمان برای تولید کننده آن زمان در لیست Tru-Test کار می کرد. او علی رغم اینکه در آن زمان تعجب می کرد که آیا این احمق بوده است ، وارد اعتیاد به مواد مخدره نشد.

"اولین خاطره من این بود که ما کار می کردیم و از صادر کردن و ایجاد یک تجارت و تفکر استفاده می کردیم: چگونه همه این افراد می توانند اینقدر پول داشته باشند؟"او می گوید."من نمی توانستم سرم را به ارزیابی ها برسانم."

او به یاد می آورد افرادی که سعی در فروش سهام خود با ارزش 50 یا 60 برابر درآمد دارند. این تضاد آشکار با مشاغل تولید زمین در زمین بود ، که او به یاد می آورد که فقط 5 تا هفت برابر درآمد ارزش داشته است.

وی می گوید: "آنچه من را شگفت زده کرد و من را وحشت کرد این بود که همه فکر می کردند که درآمدزایی آسان است ، بنابراین آنها با این فرض که به طور خودکار بالا می روند ، با تحقیقات اندک ، سهام می خریدند."

وی گفت: "در بعضی موارد هیچ چیز در پشت مشاغل وجود نداشت. من فکر می کنم بانک ها ، کارگزاران ، همه سخت فشار می آوردند. آنها فقط می گفتند شما نمی توانید از دست بدهید. "

اما این اشتباه است که بگوییم هیچ کس نمی تواند تصادف را در سال 1987 تصور کند.

سال 1986 بخش تجارت هرالد در بررسی ، صعودی بی سابقه ای را در بین سرمایه گذاران محلی توصیف کرد. این نکته خاطرنشان كرد كه "گرمای سفید" در بازار برخی از بدبین ها را پیش بینی می كنند كه تصادف را پیش بینی می كنند ، اما این تصادف اتفاق نیفتاده است و "خوش بین تر وام برای سرمایه گذاری بیشتر بود."

"تا سال 1986 ، بازار سهم به یک سرگرمی ملی تبدیل شد." مقاله مورخ 2 ژانویه 1987 می گوید: "بسیاری از شهروندان متوسط به امید گرفتن سود قبل از از بین رفتن ، به برگه جدید جایگزین خارج از دوره می روند."مقاله تا حدودی نبوی ذکر شده است.

تا فوریه 1987 ، بورس اوراق بهادار نیوزیلند تخمین زد که بین 12 تا 15 درصد از جمعیت سرمایه گذاران سهم ، پیش از استرالیا با 8 درصد است.

مدیر حرفه ای لیندا رابرتسون به تازگی در سال 1987 از OE خود بازگشت و در زمان تصادف در یک اتاق معامله ارز کار می کرد.

"من به یاد می آورم که برگشتم و همه در مورد سهام صحبت می کردند."

وی گفت: "همه از معاملات سهم ناراحت بودند ، باشگاه های سهم وجود داشتند. این همه بسیار جدید بود. "در اتاق معامله ، او به یاد می آورد که این تصادف ناشی از اخبار بیرون آمدن از نیویورک است.

ما از چند صفحه رویترز بهره مند شدیم. بنابراین ما کاملاً آگاه بودیم و می توانستیم آنچه را که اتفاق می افتد تماشا کنیم. بشربشرما CNN نداریم ، ما کانال های خبری مالی نداریم ، اینترنت وجود ندارد. "- لیندا رابرتسون

او می گوید ، و بسیاری از فروشندگان باتجربه در اطراف وجود نداشتند.

وی گفت: "ما یک اقتصاد به رهبری بازار داشتیم که برای NZ جدید بود. بسیاری از ما مستقیم از Varsity بودیم و همه ما به یکدیگر نگاه می کردیم - خدای من ". تا آنجا که می توانید بسیار بهتر یاد بگیرید و بهترین کاری را که می توانید انجام دهید.

او می گوید: "ما انواع کنترل و چک و تعادل را که امروزه داریم نداریم."

ما الزامات افشای مداوم را نداریم. تجارت خودی حتی در آن روزها حتی غیرقانونی نبود [قوانین در سال 1988 تصویب شد]. این واقعاً خریدار بود. "

کامرون با عقب نشینی ، افزایش و سقوط اغراق آمیز بازار نیوزیلند را به دو عامل اصلی کاهش می دهد.

وی می گوید: "ما با یک بخش شرکتی به پایان رسیدیم که به طور متوسط نسبت به سایر اقتصادهای غربی خطرات تجاری بالاتری را در بر می گرفت."وی گفت: "از آنجا که آزادسازی اقتصاد به این معنی بود که منابع زیادی به تغییر منابع در اطراف اقتصاد هدایت می شدند. این تمایل به فعالیت خطرناک است. "

"بخش دوم آن این است که ما نسبت اهرم بسیار بالاتر از اقتصادهای قابل مقایسه جمع کرده بودیم. احتمالاً در سطح خصوصی اما مطمئناً در سطح شرکت ها. "

در مقایسه با آنچه نیوزیلندی ها در طول محیط بانکی تنظیم شده سالهای مالدون مورد استفاده قرار می گرفتند ، وام گرفتن ناگهان آسان بود ، اما این بدان معنی نیست که ارزان بود.

نرخ بهره در اواسط دهه 1980 افزایش یافت زیرا بانک ذخیره سعی در مقابله با تورم دو رقمی داشت.

در سه ماهه دوم سال 1987 ، تورم با 18. 9 درصد در حال کار بود. نرخ وام مسکن بیش از 20 درصد بود.

برخلاف سال 2008 ، هنگامی که بانک های مرکزی نرخ های احیای اقتصاد را کاهش دادند ، فضای کمی برای حرکت وجود داشت.

تا ژانویه 1988 ، نرخ وام هنوز بالاتر از 19 درصد بود. تا اکتبر همان سال آنها بالای 15 درصد باقی مانده بودند ، حتی اگر اقتصاد متوقف شده بود و تورم CPI به 5. 6 درصد کاهش یافته بود.

هزینه سرویس بدهی به دارایی هایی که ارزش خود را کاهش می دهند - یا در بعضی موارد بی ارزش - فلج کننده بود.

کامرون می گوید ، ما همیشه در سرمایه گذاری در املاک مشکلی داشته ایم. وی گفت: "اما آنچه از دیدگاه شخصی نگران کننده بود این بود که املاک به بستری تبدیل شد که مردم بتوانند به بازار سهام برسند و عده ای بودند که همه ثروت و معیشت خود را از دست دادند.

آنها خانه های خود را به کار بردند ، یا در بعضی موارد مزارع خود را به کار بردند. من یک حادثه را به یاد می آورم که در آن من یک قطعه به من زنگ زده بود - احتمالاً یک ماه قبل از تصادف - و او به من گفت که او دو مزرعه دارد که هر دو به شدت از آن استفاده می کردند و او در یک نمونه کارها متنوع سرمایه گذاری می کرد و وقتی از من پرسیدماو چه بودهمه آنها سهام Brierley بودند.

وی گفت: "من گفتم این یک ریسک بالا است که شما در نظر می گیرید - باید در مورد نحوه مدیریت آن فکر کنید - و او دائماً در حال بررسی این تصمیم بود و او گرفتار شد.

"پرونده وی بسیار معمولی تر از سایر اقتصادها بود."

کامرون می گوید ، در آن زمان تمرکز بسیار کمی روی بازارهای مالی با ارائه گزینه های با کیفیت بالا ، کشف قیمت مناسب ، داشتن وسایل نقلیه ای که سرمایه گذاران خرده فروشی معمولی می توانند با خیال راحت درک و شرکت کنند ، وجود داشت.

"من فکر می کنم مردم عناصر آن را به عنوان غرب وحشی توصیف کرده اند - و احتمالاً برخی از آن وجود دارد."

او می گوید ، اما همچنین یک عنصر بد برای نیوزیلند وجود داشت."به این معنا که ، اگر در آن زمان یک بازار جهانی گاو نر در جریان نبود ، تأثیر بر اقتصاد ما بسیار معتدل تر بود."

به گفته هازلین ، افرادی بودند که آماتور بودند که گرفتار شدند. وی گفت: "اما به یک معنا همه در آن زمان آماتور بودند زیرا کل بازی بزرگ خصوصی سازی ها و خرید های بزرگ نسبتاً جدید برای نیوزیلند بود.

"اما این یک بازی واقعی نبود ؛این یک بازی کاغذی بود. ورشکستگی ها و مواردی وجود داشت اما واقعاً کاری نبود که اقتصاد واقعی انجام می داد. این مانند GE نیست که شکسته شود - شرکت های بزرگ صنعتی مانند Fletcher Challenge ، آنها شکسته نمی شدند. "

به همین دلیل او متقاعد نشده است که مشکلات اقتصادی نیوزیلند پس از تصادف از بین رفت و همه ناشی از آن بود.

او می گوید ، بیش از حد اگزودر وجود دارد."اما باید به یاد داشته باشیم که حدود 100 سال قبل از آن یک بازار سهام با عملکرد خوب داشته ایم. ما یک کشور سوسیالیستی نبودیم. ما یک کشور سرمایه داری بودیم که کنترل های زیادی بر روی آن داشتیم.

"بنابراین اینگونه نیست که آنچه در روسیه اتحاد جماهیر شوروی و چیزهای دیگر اتفاق افتاد. توضیح آن کمی سخت تر می شود. "

با این وجود ، بازار مسکن متوقف شد. بیکاری افزایش یافت و اعتماد به نفس کاهش یافت. تولید ناخالص داخلی ، که در سال 1985 در سال 1985 1. 6 درصد رشد کرده و در سال 1986 2. 7 درصد ، 1987 با 0. 9 درصد به پایان رسید. در اواخر سال 1988 ، ما در رکود اقتصادی قرار گرفتیم و 0. 4 درصد کاهش داشت. رشد تا سال 1992 از بالای 1 درصد صعود نکرد.

آیا می توانیم دوباره تصادف آن مقیاس را ببینیم؟

هانت می گوید: "قطعاً". اگرچه من فکر می کنم بزرگترین خطر بازار مسکن است. بیایید بگوییم که نرخ بهره بالا می رود ، مردم شروع به بازگشت به استرالیا می کنند ، همانطور که در گذشته انجام داده اند ، مهاجرت کند می شود زیرا اوضاع به خوبی در خارج از کشور پیش می رود ، پس ناگهان خانه های زیادی را گرفتید.

وی گفت: "شما می توانید 20 درصد غرق شدن را به راحتی مشاهده کنید. مردم اساساً دوست دارند یک جگر آسان بسازند. و هیچ راهی برای انجام آن طولانی مدت وجود ندارد.

"مردم فقط باید مراقب باشند ، به همین دلیل تنوع بسیار مهم است. مردم باید بیشتر به Kiwisaver خود علاقه مند شوند. در چه صنایعی قرار دارد؟مدیران چقدر خوب هستند؟

"شما نمی توانید انتظار داشته باشید 15 - 20 درصد مانند 8 یا 9 سال گذشته داشته باشیم."هازلین می گوید: "من هرگز پیش بینی نمی کنم. فکر می کنم باید تعجب کنم زیرا صندوق بازنشستگی من نیز در این مورد است.

وی می گوید: "یک چیز که اکنون متفاوت است این است که سهام ما تمایل به سود سهام دارد.""نه سهام رشد ، بلکه سهام درآمد.

"در سال 87 فکر کردیم که بازار رشد سرمایه خواهیم داشت. آنها هرگز نمی خواستند سود سهام را بپردازند. آنها برای شروع کار زباله بودند. در حالی که من فکر نمی کنم شرکت هایی که اکنون در نیوزیلند داریم زباله هستند. "

برای کامرون - یکی از معماران سیستم نظارتی فعلی ، از جمله مرجع بازارهای مالی ما - شکی نیست.

"نگاه کنید ، تنها چیزی که می توانم با اطمینان به شما بگویم این است که یک بحران مالی دیگر وجود خواهد داشت. این در طبیعت انسان است. "

وی گفت: "ما تعصبات ما هستیم-احتمالاً بسیاری از آنها تکاملی-و آنها به دوره هایی منتهی می شوند که ما نسبت به قیمت دارایی بیش از حد خوش بین می شویم ، و ما روشهایی را پیدا خواهیم کرد که هنوز هیچ کس فکر نمی کند که هنوز نوآوری های مالی ایجاد کند که باعث سوخت می شودآی تی."

این چیزی است که باید به عنوان بازار گاو نر نه ساله ، هم در اینجا و هم در وال استریت ، به ارتفاعات رکورد جدید بپردازید.