تعویض

مبادله یک توافق نامه قراردادی بین دو طرف است که در آن یک طرف می تواند نرخ بهره شناور/ ثابت ، ارزهای کشورهای مختلف و حتی تعهد به بازپرداخت وام برای طرف پیش فرض را که به عنوان مبادله پیش فرض اعتبار شناخته می شود ، مبادله کند. در مورد اصطلاح مبادله ها ، تلاقی کلمات "مبادله" و "گزینه" ، دقیقاً همان چیزی است که آنها دلالت دارند: آنها قراردادهایی هستند که از مبادله ها استفاده می کنند و به صاحبان خود حق می دهند به جای تعهد به ورود به مبادله های اساسی در یک معینی خاصقیمت برای یک دوره زمانی ثابت. مبادله ها در درجه اول توسط شرکت های بزرگ و موسسات مالی ، از جمله بانک های سرمایه گذاری ، بانک های تجاری و صندوق های تامینی به کار می روند و عمدتاً برای محافظت از نرخ بهره ثابت یا شناور استفاده می شوند. اگر حق قبل از خاتمه قرارداد انجام نشود ، سرمایه گذاران حق بیمه پرداخت شده برای خرید مبادله را از دست می دهند.

مکانیسم اساسی برای سودآوری از مبادله ها و مبادله ها یکسان است. تنها تفاوت این است که یک قرارداد مبادله یک توافق واقعی برای تجارت یک مشتق است ، در حالی که مبادله صرفاً یک قرارداد برای خرید حق ورود به یک قرارداد مبادله در مدت زمان مشخص است.

نکات کلیدی یادگیری

• مبادله گزینه ای است که به خریدار حق می دهد اما تعهدی برای ورود به قرارداد مبادله در تاریخ مشخص در آینده.
• مبادله ها گزینه مبادله ابزارهای مالی را به سرمایه گذاران می دهند ، جریان نقدی در پیش بینی نرخ بهره بالاتر که در آینده پرداخت یا دریافت می شود بسیار مفید است.
• در صورت عدم انصراف از مبادله ، تنها ضرر از حق بیمه پرداخت شده برای خرید قرارداد مبادله خواهد بود.

نوع تعویض

انواع مختلفی از تعویض وجود دارد. ما می توانیم مبادله ها را بر اساس آنچه دارنده دریافت می کند و دریافت می کند ، و نحوه اجرای آن طبقه بندی کنیم.

بر اساس پاهای درگیر در قرارداد مبادله پیش بینی کننده ، مبادله ها را می توان به مبادلات پرداخت کننده یا مبادله گیرنده تقسیم کرد.

مانند گزینه های ساده وانیلا ، قراردادهای مبادله با سبک های مختلف اعدام همراه هستند و می توانند به مبادله اروپایی ، تعویض آمریکایی و مبادله برمودان تقسیم شوند.

ویژگی های تعویض

• بر خلاف گزینه های سهام و قراردادهای آتی ، مبادله ها قراردادهای بدون نسخه (OTC) هستند و استاندارد نیستند.
• خریداران و فروشندگان باید در مورد شرایط توافق نامه مانند حق بیمه مبدل ، نرخ ثابت/شناور ، طول قرارداد گزینه ها و مبلغ مفهومی توافق کنند.
• بازیکنان اصلی در بازار مبادله به دلیل منابع گسترده مورد نیاز برای مدیریت نمونه کارها مبادله ، موسسات بزرگ مالی ، بانک ها یا صندوق های تامینی هستند.

مثال

مبادله ها کاربردهای بی شماری در صنعت سرمایه گذاری دارند و اغلب برای محافظت در برابر خطرات مختلف اقتصاد کلان مانند ریسک نرخ بهره مورد استفاده قرار می گیرند.

به عنوان مثال ، هنگامی که پیش بینی می شود نرخ ثابت بهره بالاتر از LIBOR یا بالعکس باشد ، از مبادله ها برای محافظت از خطر استفاده می شود. فرض کنید شرکت A در 6 ماه دارای یک تسهیلات استقراض است که نیاز به سرمایه گذاری مجدد دارد. شرکت A نگران این است که نرخ بهره ممکن است از نرخ فعلی بالا برود و در نتیجه مبادله را برای کاهش خطر انجام می دهد.

در آینده ، اگر نرخ بهره فراتر از نرخ مبادله توافق شده در هنگام تأمین اعتبار مجدد افزایش یابد ، شرکت A گزینه تعویض را برای جلوگیری از ضرر ناشی از افزایش نرخ اعمال می کند. از طرف دیگر ، اگر نرخ بهره در بازار افزایش نیافته باشد ، شرکت A مبادله ای را اعمال نمی کند و در عوض با نرخ بهره غالب وام می گیرد تا از سود از کاهش نرخ بهره (LIBOR) بهره مند شود.

نتیجه

مبادله اساساً گزینه یا تمدید هرگونه توافق مبادله است که معمولاً مربوط به مبادله نرخ بهره است. بازار مبادله معمولاً شامل دو طرف ، یعنی گیرنده ها و پرداخت کنندگان ، تاریخ انقضا ، انواع مختلف مبادله و قیمت از پیش تعیین شده است. مبادله ها به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا گزینه های گزینه را برای اوراق قرضه یا ریسک نرخ بهره محافظت کنند. گزینه های مبادله همچنین به شرکت های مالی کمک می کند تا مشخصات بازپرداخت خود را تغییر دهند ، به سرمایه گذاران اجازه دهند تا موقعیت های فعلی را تغییر دهند و تنور مبادله اساسی را تغییر دهند. بر اساس آنچه دارنده دریافت می کند و دریافت می کند ، دو نوع swpation وجود دارد - مبادله های پرداخت کننده یا مبادله گیرنده و سه نوع مبادله بر اساس نحوه اجرای آن - مبادله اروپایی ، تعویض آمریکایی و مبادله برمودان.

دانشتان را امتحان کنید

برای پاسخ پرونده های اکسل را بارگیری کنید