بررسی سیاست کشاورزی کارت

قیمت نفت خام و صادرات محصولات زراعی ایالات متحده: بررسی پیوندهای ثانویه بین انرژی و بازارهای AG

چاد هارت و وندونگ ژانگ

با توسعه صنعت سوخت های زیستی ، بحث های زیادی در مورد ارتباط بین انرژی و بازارهای کشاورزی صورت گرفته است. رشد بخش های اتانول و بیودیزل باعث تقویت ارتباط بین بازارهای نفت ، گاز و محصول شد. از آنجا که سوختهای زیستی مبتنی بر محصول در بازار انرژی رقابت می کنند ، قیمت محصولات نه تنها با وضعیت نسبی سوخت های زیستی در سلسله مراتب سوخت ، بلکه با تغییر کلی در منابع و خواسته های انرژی نیز تحت تأثیر قرار می گیرد. با این حال ، روش مشخص دیگری وجود دارد که بازارهای انرژی می توانند بر بازارهای زراعی تأثیر بگذارند - بسیاری از شرکای تجارت بین المللی ایالات متحده به عنوان منبع اصلی درآمد به بخش انرژی متکی هستند. بنابراین ، نوسانات بازار انرژی می تواند به حرکات قابل توجهی درآمدی برای آن کشورها تبدیل شود و بر توانایی آنها در خرید محصولات کشاورزی ایالات متحده تأثیر بگذارد. در این مقاله ، ما استحکام درمان یک کالای کلیدی انرژی-نفت خرد-را به عنوان شاخصی برای درآمد برای آن کشورهای متناسب با نفت بررسی می کنیم و بررسی می کنیم که چگونه این امر بر تقاضای آنها برای صادرات محصولات زراعی ایالات متحده تأثیر می گذارد.

بازارهای جهانی انرژی در سالهای اخیر رکود حیرت انگیزی در قیمت ها را تجربه کرده اند. همانطور که در شکل 1 برجسته است ، قیمت نفت خام از بیش از 100 دلار در هر بشکه در اوایل سال 2014 به زیر 30 دلار در هر بشکه در اوایل سال 2016 کاهش یافته است. این کاهش قیمت نفت توسط چندین مؤلفه از جمله کاهش سرعت تقاضای انرژی هدایت شده است. ضعف در اقتصاد جهانی و همچنین شوکهای تولید مثبت ، بخشی از آن به دلیل فناوری جدید که باعث می شود استخراج نفت از منابع جدید (روغن شیل ، ماسه های نفتی و غیره) و افزایش رقابت از سوخت های زیستی باشد. همانطور که در شکل 1 نشان داده شده است ، پیش بینی قیمت های آینده نفت (گرفته شده از آینده نفت خام CME) نشان می دهد که قیمت ها برای مدتی بسیار پایین تر از اوج های اخیر خواهند بود.

در حالی که تمرکز بازار نفت خام به عنوان منابع جهانی و نقشی که اوپک در پایین آمدن قیمت نفت ایفا کرده است ، به نظر می رسد که سقوط اخیر در قیمت نفت به همان اندازه با تقاضای راکد ارتباط دارد. با این حال ، بازار نفت تنها بازار تحت فشار قیمت گذاری تا سال 2014 و 2015 نبود - بازارهای اقشار پدیده مشابهی را به نمایش گذاشتند. شکل 2 از ژوئن سال 2014 حرکات قیمت نسبی برای بازارهای نفتی ، ذرت و سویا را نشان می دهد. در حالی که نفت بیشترین افت قیمت را متحمل می شد ، 50 درصد قبل از سال 2015 ، قیمت ذرت و سویا نیز در نیمه دوم سال 2014 عقب نشینی کرد. از آنجاروغن همچنان به کار خود ادامه داده است ، در حالی که بازارهای محصول نسبتاً ثابت بوده است. بر اساس قیمت های آوریل 2016 ، بازار ذرت 20 درصد پایین تر از سطح قیمت قیمت ژوئن 2014 است ، در حالی که بازارهای سویا و نفت به ترتیب 40 و 60 درصد پایین تر هستند. قیمت کالاهای کشاورزی ، در حالی که پایین تر است ، تا آنجا که قیمت نفت کاهش نیافته است ، احتمالاً بر توانایی کشورهایی که به درآمد بازار انرژی متکی به درآمد بازار انرژی برای واردات محصولات ایالات متحده هستند ، تأثیر می گذارد.

با بررسی تقاضای صادرات زراعی از ژوئن سال 2014 ، تقاضای بین المللی ذرت و سویا نیز کاهش یافته است. همانطور که در شکل 2 نشان می دهد ، تقاضای کلی صادرات ذرت نسبت به سال گذشته تقریباً 13 درصد کاهش یافته است. تغییر بازار در ژاپن و مکزیک ، دو بازار بزرگ ، اساساً یکدیگر را جبران کرده اند. مکزیک بیشتر ذرت ایالات متحده را وارد کرده است زیرا این کشور صنعت دام خود را گسترش داده و سهام خوراک خود را بازسازی می کند. در همین حال ، ژاپن ذرت ایالات متحده کمتری را خریداری کرده است زیرا سایر کشورها قیمت های رقابتی تری را ارائه می دهند و از منابع خوراک داخلی استفاده می شود. به طور کلی ، روند کلی برای صادرات ذرت ایالات متحده کمتر بوده است ، و تقاضای صادرات سویا نیز همانطور که در شکل 3 و 4 نشان داده شده است ، پایین تر شده است. کاهش یافته است ، از جمله بسیاری از کشورهای تولید کننده نفت و نفت. برای شکل 3 و 4 ، دسته "ناشناخته" لیست صادراتی را که مقصد تحویل مشخص نشده است ، لیست می کند.

برای کشف نقشی که قیمت انرژی پایین تر می تواند در تقاضای صادرات بازی کند ، ما تقاضای ذرت و سویا را از کشورهایی که سهم بیشتری از درآمد بازار نفت را به دست می آورند ، بررسی می کنیم. ما فرض می کنیم که قیمت نفت خام می تواند به عنوان یک پروکسی برای درآمد کشورهای وابسته به نفت عمل کند و افت های اخیر در قیمت نفت می تواند منجر به تقاضای واردات کمتر برای محصولات ایالات متحده شود. ما از "اجاره نفتی" ساخته شده توسط بانک جهانی استفاده می کنیم ، که درصد تولید ناخالص داخلی یک کشور (تولید ناخالص داخلی) را که می تواند مستقیماً به صنعت نفت نسبت داده شود ، اندازه گیری می کند تا مشخص کند که آیا یک کشور وابسته است. اجاره نفت به عنوان تفاوت بین ارزش و هزینه تولید نفت خام تقسیم شده توسط تولید ناخالص داخلی کشور محاسبه می شود. به عنوان مثال ، کویت در حال حاضر بیشترین کشور وابسته به نفت با اجاره نفتی 57 درصد است ، به این معنی که سود خالص یا اجاره نفت کویت 57 درصد از تولید ناخالص داخلی کشور را تشکیل می دهد. برای عربستان سعودی و ایالات متحده به ترتیب 44 و 1 درصد است. در سطح جهان ، اجاره نفت 3 درصد است.

برای تجزیه و تحلیل ما ، اگر یک اجاره نفتی بالاتر از میانگین جهانی 3 درصد داشته باشد ، کشور را به عنوان نفتی به خود اختصاص می دهیم. از 25 بازار بزرگ صادرات ذرت ایالات متحده ، 7 نفر وابسته به نفت هستند. تغییرات در تقاضای صادرات محصولات زراعی ایالات متحده از آن کشورها در جدول 1 نمایش داده شده است. به طور کلی ، کشورهای وابسته به نفت در واقع ذرت بیشتر ایالات متحده را وارد می کنند ، که نشان دهنده رشد 6 درصدی در مقابل 25 درصد کاهش از کشورهای غیر متناسب است. با این حال ، این به دلیل تأثیر مکزیک است که عوامل تقاضای آن به طور خلاصه زودتر به تفصیل شرح داده شده است. تقاضای ذرت از کشورهای عضو متعهد نفت اوپک (عربستان سعودی و ونزوئلا) مطابق با تقاضای کشورهای غیر متناسب است. بنابراین ، به نظر نمی رسد که اعتماد نفت تأثیر زیادی در تصویر فعلی صادرات ذرت داشته باشد.

در مورد سویا، داستان کمی متفاوت است - 11 کشور از 25 کشور بزرگ واردکننده سویا در ایالات متحده متکی به نفت هستند. کاهش تقاضا از سوی این کشورها بیشتر از کشورهای غیرمتکی است. به طور کلی، تقاضای سویا از کشورهای متکی به نفت 12 درصد کاهش یافته است، اما در کشورهای غیرمتکی تنها 7 درصد کاهش یافته است. با تمرکز بر اعضای اوپک، تقاضای سویا در واقع 36 درصد افزایش یافته است. اما به دلیل ورود ایران فریبنده است. به دلیل تحریم های اعمال شده علیه ایران به دلیل برنامه هسته ای اش، سویای آمریکا در سال بازاریابی 2014/15 وارد بازار ایران نشد. با لغو این تحریم ها، صادرات سویای آمریکا به ایران آغاز شد. با حذف ایران از محاسبات، تقاضای اعضای اوپک برای سویا 16 درصد کاهش یافته است.

مطالعه ما نتایج متفاوتی را نشان می دهد - برای بازار ذرت، الگوی صادرات به کشورهای وابسته به نفت تقریباً مشابه کشورهایی است که وابسته نیستند. با این حال، برای بازار سویا، کشورهای وابسته به نفت درصد کمتری از سویا را نسبت به کشورهای غیرمتکیه خریداری می کنند. اگر قیمت نفت پایین بماند، همانطور که در حال حاضر توسط قراردادهای آتی نشان داده شده است (شکل 1 را ببینید)، تأثیر درآمدهای نفتی کمتر می تواند تأثیر بیشتری بر تقاضای صادرات محصول ایالات متحده داشته باشد. اقتصادهای روسیه و ونزوئلا تحت فشار درآمدهای پایین تر در حال خم شدن هستند و این فشار احتمالاً به سایر کشورهای تولیدکننده نفت (اوپک یا غیراوپک) سرایت می کند. در حال حاضر، به نظر می رسد که عوامل بزرگ تری که بر تقاضای صادرات محصول ایالات متحده تأثیر می گذارد، رکورد اندازه تولید جهانی محصول طی دو سال گذشته و قدرت دلار آمریکا باشد. هر دوی این عوامل تقاضای محصول ایالات متحده را کاهش می دهند، خواه این کشور متکی به نفت باشد یا نباشد.