تفاوت بین رمزنگاری و رمزنگاری

تفاوت بین رمزنگاری و دارایی های رمزنگاری یک دوگانگی یین یانگ یا نور نور نیست. این بیشتر شبیه خاکستری و سیاه است ، با یک smidgeon از هر یک در دیگری.

ارزهای رمزپایه ارزهای مجازی غیر متمرکز هستند که از فرآیندهای رمزنگاری برای انجام معاملات استفاده می کنند. آنها توسط یک مقام مرکزی کنترل نمی شوند. رمزنگاری یک ارز دیجیتالی یا مجازی است که توسط رمزنگاری تأمین می شود و بر روی یک blockchain ، یک شبکه همسالان غیر متمرکز یا دفترچه ساخته شده است.

این برنامه معمولاً به عنوان کد توسط تیم هایی ایجاد می شود که مکانیسم هایی برای صدور ایجاد می کنند ، که اغلب از طریق فرآیند معروف به معدن انجام می شود. cryptocurrency و crypto-assets از نظر حسابداری یکسان هستند. یک ارز رمزنگاری و یک دارایی رمزنگاری فقط دو طرف یک سکه است. می توانید از Bitiq برای تجارت رمزنگاری استفاده کنید.

یک رمزنگاری ، که به عنوان ارز رمزنگاری نیز شناخته می شود ، یک ارز دیجیتالی است که مانند فیات سنتی ، به عنوان فروشگاهی از ارزش ، یک واسطه مبادله و وسیله ای برای پرداخت کالا و خدمات خدمت می کند. رمزنگاری چیزی بیش از یک شکل پول نیست. با این حال ، هنگامی که خدمات Cryptocurrency شروع به ویژگی هایی مانند قراردادهای هوشمند ، دروازه پرداخت ، کسب درآمد از محتوا و غیره می کند ، عملکرد دارایی رمزنگاری را با هم ترکیب کرده است.

دارایی های رمزنگاری شبیه به ارزهای رمزپایه هستند که به عنوان یک فروشگاه ارزش و یک واسطه مبادله عمل می کنند ، اما لایه ای از قابلیت ها نیز دارند. Crypto-دارایی ها بر روی فناوری یا شبکه ای کار می کنند که امکان اجرای توابع و همچنین ایجاد قراردادهای هوشمند را فراهم می کند. ما شاهد تغییرات لرزه ای در بازارهای مالی در نتیجه دارایی های رمزنگاری هستیم. در نتیجه پیشرفت های تکنولوژیکی آنها ، در سیستم های مالی اختلال ایجاد شده است.

شبکه Ethereum ، جایی که اتر نشانه ای است که به عنوان ارز استفاده می شود ، شناخته شده ترین نمونه یک رمزنگاری است ، و ریپل ، جایی که Ripple X (XRP) نشانه ای است که به عنوان ارز استفاده می شود ، حتی با سایر سیستم های پرداخت سنتی رقابت می کند، تا جایی که SEC دادخواستی علیه آن تشکیل داد ، ادعای خود را به عنوان یک رمزنگاری مورد اختلاف قرار داد و اظهار داشت که این یک امنیت است (یک دارایی).

هر دو دارایی Cryptocurrency و Crypto دارایی در ترازنامه حسابداری دارایی رمزنگاری هستند. این قابل درک است زیرا پول نقد و دارایی هنوز دارایی در حسابداری سنتی در نظر گرفته می شود ، بنابراین ما می توانیم با آنها به عنوان دارایی های دیجیتال رفتار کنیم. اول پول است و دوم دارایی است.

تبلیغ

دارایی های رمزنگاری نه تنها ارزهای رمزنگاری ، بلکه دارایی های غیر ارز مانند نشانه های غیرقانونی ، نشانه های امنیتی و نشانه های ابزار را نیز شامل می شوند که همه در یک دفترچه توزیع شده ذخیره می شوند. نشانه های غیرقانونی آنهایی هستند که نمایانگر مالکیت یک شیء ملموس یا نامشهود مانند یک آهنگ ، فیلم یا قطعه لباس طراح هستند. نشانه های غیرقانونی مواردی هستند که نمی توانند برای یکدیگر معامله شوند. نشانه های امنیتی غالباً به عنوان بخشی از ارائه سکه اولیه (ICO) یا ارائه توکن اولیه (ITO) فروخته می شوند یا به حراج می روند ، که به مشاغل اجازه می دهد تا بودجه خود را برای تأمین اعتبار ایده یا الگوی تجاری جدید جمع کنند.

سهم در این پروژه یا حقوق اضافی ، مانند حق رأی ، اغلب با نشانه امنیتی گنجانده می شود. نشانه های امنیتی دیجیتالی ، قراردادهای مایع برای کسری از دارایی های موجود ، مانند املاک و مستغلات ، ماشین یا سهام شرکت ها هستند. هنگامی که سرمایه گذاران از نشانه های امنیتی استفاده می کنند ، می توانند انتظار داشته باشند که سهم مالکیت آنها در دفترچه blockchain حفظ شود.

Arca Labs 'Arcoin ، که در SEC ثبت شده است و سهام در صندوق خزانه داری ایالات متحده ARCA را نشان می دهد ، نمونه ای از یک نشانه امنیتی است. از طرف دیگر ، یک نشانه ابزار نوعی نشانه است که به سرمایه گذاری یا تأمین اعتبار پروژه ها برای نوپا ، مشاغل یا گروه های توسعه پروژه کمک می کند. به عنوان مثال نشانه ERC-20 بر اساس blockchain اتریوم است.

نشانه های امنیتی به شما در یک اکوسیستم مالکیت می دهند ، در حالی که نشانه های ابزار در آن استفاده می شوند.

جدا از اینکه وسیله ای برای پرداخت کالاها و خدمات باشد ، بیشتر ارزهای رمزنگاری کاربردهای دیگری دارند. با این حال ، برخی از ارزهای رمزنگاری شده و بدون ابزار ایجاد می شوند و این مدت طولانی در صدر باقی نمی ماند زیرا ارزهای رمزپایه مانند پول فیات ارزش اصلی ندارند ، جایی که صورتحساب 100 دلار یک لایحه 100 دلار است. ارزش درک شده آنها تا حد زیادی با عرضه و تقاضای بازار تعیین می شود.

دارایی های رمزنگاری را می توان برای سه هدف مختلف استفاده کرد: سرمایه گذاری ، مبادله و دسترسی به کالاها و خدمات.