• مدل transtheoretical (مراحل تغییر)
• محدودیت های مدل transtheoretical

مدل transtheoretical (مراحل تغییر)

مدل transtheoretical (همچنین مراحل مدل تغییر نامیده می شود) ، که در اواخر دهه 1970 توسط Prochaska و Diclemente تهیه شده است ، از طریق مطالعاتی که تجربیات افراد سیگاری را که به تنهایی با کسانی که نیاز به معالجه بیشتری دارند ، برای درک اینکه چرا برخی از افراد قادر به ترک کردن هستند ، تکامل داد. به تنهاییمشخص شد که اگر مردم آماده این کار باشند ، مردم سیگار را ترک می کردند. بنابراین ، مدل transtheoretical (TTM) بر تصمیم گیری فرد متمرکز است و الگویی از تغییر عمدی است. TTM بر این فرض عمل می کند که مردم رفتارها را به سرعت و قاطع تغییر نمی دهند. در عوض ، تغییر در رفتار ، به ویژه رفتار عادت ، به طور مداوم از طریق یک فرآیند چرخه ای رخ می دهد. TTM یک تئوری نیست بلکه یک مدل است. تئوری ها و سازه های رفتاری مختلف می توانند در مراحل مختلف مدل که ممکن است مؤثرترین آنها باشد ، اعمال شود.

TTM تصریح می کند که افراد در طی شش مرحله از تغییر حرکت می کنند: پیشگویی ، تأمل ، آماده سازی ، عمل ، نگهداری و خاتمه. خاتمه بخشی از مدل اصلی نبود و کمتر در استفاده از مراحل تغییر برای رفتارهای مرتبط با سلامتی مورد استفاده قرار می گیرد. برای هر مرحله از تغییر ، استراتژی های مداخله ای مختلف در انتقال فرد به مرحله بعدی تغییر و متعاقباً از طریق مدل به نگهداری ، مرحله ایده آل رفتار مؤثر است.

1. پیشگویی - در این مرحله ، مردم قصد ندارند در آینده ای قابل پیش بینی اقدام کنند (در 6 ماه آینده تعریف شده است). مردم غالباً از این موضوع غافل هستند که رفتار آنها مشکل ساز است یا عواقب منفی به همراه دارد. افراد در این مرحله اغلب جوانب مثبت تغییر رفتار را دست کم می گیرند و بیش از حد بر منفی تغییر رفتار تأکید می کنند.
2. تأمل - در این مرحله ، مردم قصد دارند رفتار سالم را در آینده ای قابل پیش بینی شروع کنند (تعریف شده در 6 ماه آینده). مردم می دانند که رفتار آنها ممکن است مشکل ساز باشد ، و توجه به فکر و منفی تر از جوانب مثبت و منفی از تغییر رفتار صورت می گیرد ، با تأکید برابر بر هر دو. حتی با این شناخت ، افراد ممکن است هنوز هم نسبت به تغییر رفتار خود احساس دوجانبه کنند.
3. آماده سازی (تعیین) - در این مرحله ، مردم طی 30 روز آینده آماده اقدام هستند. مردم شروع به گام های کوچک در جهت تغییر رفتار می کنند و معتقدند تغییر رفتار آنها می تواند به یک زندگی سالم تر منجر شود.
4. اقدام - در این مرحله ، مردم اخیراً رفتار خود را تغییر داده اند (که در 6 ماه گذشته تعریف شده است) و قصد دارند با تغییر رفتار پیش بروند. افراد ممکن است با اصلاح رفتار مشکل خود یا دستیابی به رفتارهای جدید سالم ، این موضوع را نشان دهند.
5. تعمیر و نگهداری - در این مرحله ، مردم مدتی تغییر رفتار خود را تحمل کرده اند (بیش از 6 ماه تعریف شده است) و قصد دارند تغییر رفتار را به جلو حفظ کنند. افراد در این مرحله برای جلوگیری از عود در مراحل اولیه تلاش می کنند.
6. خاتمه - در این مرحله ، مردم هیچ تمایلی به بازگشت به رفتارهای ناسالم خود ندارند و مطمئن هستند که عود نمی کنند. از آنجا که این به ندرت حاصل می شود و مردم تمایل به ماندن در مرحله نگهداری دارند ، این مرحله اغلب در برنامه های ارتقاء سلامت مورد توجه قرار نمی گیرد.

برای پیشرفت در مراحل تغییر ، افراد فرآیندهای شناختی ، عاطفی و ارزیابی را اعمال می کنند. ده فرآیند تغییر با برخی از فرآیندها که بیشتر از سایر فرآیندها به یک مرحله خاص تغییر مربوط می شوند ، شناسایی شده اند. این فرایندها منجر به استراتژی هایی می شوند که به افراد کمک می کند تا تغییر را ایجاد و حفظ کنند.

1. افزایش آگاهی - افزایش آگاهی در مورد رفتار سالم.
2. تسکین دراماتیک - برانگیختگی عاطفی در مورد رفتارهای بهداشتی ، خواه برانگیختگی مثبت و منفی.
3. ارزیابی خودآزمایی - ارزیابی مجدد خود برای تحقق رفتار سالم بخشی از کسانی است که می خواهند باشند.
4. ارزیابی مجدد محیط زیست - ارزیابی مجدد اجتماعی برای درک اینکه چگونه رفتار ناسالم آنها بر دیگران تأثیر می گذارد.
5. رهایی اجتماعی - فرصت های زیست محیطی که برای نشان دادن جامعه وجود دارد ، از رفتار سالم حمایت می کند.
6. خود آزادی - تعهد به تغییر رفتار بر اساس این عقیده که دستیابی به رفتار سالم امکان پذیر است.
7. کمک به روابط - پیدا کردن روابط حمایتی که تغییر مطلوب را ترغیب می کند.
8. ضد تهویه - جایگزین رفتارها و افکار سالم برای رفتارها و افکار ناسالم.
9. مدیریت تقویت - پاداش رفتار مثبت و کاهش پاداش هایی که از رفتار منفی ناشی می شود.
10. کنترل محرک - مهندسی مجدد محیط برای داشتن یادآوری و نشانه هایی که از رفتار سالم پشتیبانی و تشویق می کند و مواردی را که باعث ترغیب رفتار ناسالم می شود ، حذف می کنند.

محدودیت های مدل transtheoretical

محدودیت های مختلفی از TTM وجود دارد که باید هنگام استفاده از این تئوری در بهداشت عمومی در نظر گرفته شود. محدودیت های مدل شامل موارد زیر است:

• این تئوری زمینه اجتماعی را که در آن تغییر می کند ، مانند SES و درآمد نادیده می گیرد.
• خطوط بین مراحل می تواند دلخواه باشد و هیچ معیار مشخصی برای تعیین مرحله تغییر شخص وجود ندارد. پرسشنامه هایی که برای اختصاص شخص به مرحله تغییر ایجاد شده اند ، همیشه استاندارد یا معتبر نیستند.
• هیچ حس روشنی برای میزان زمان لازم برای هر مرحله وجود ندارد ، یا اینکه چه مدت فرد می تواند در یک مرحله بماند.
• این مدل فرض می کند که افراد وقتی همیشه درست نیست ، در فرآیند تصمیم گیری خود برنامه های منسجم و منطقی می سازند.

مدل transtheoretical استراتژی های پیشنهادی را برای مداخلات بهداشت عمومی برای پرداختن به افراد در مراحل مختلف فرایند تصمیم گیری فراهم می کند. این می تواند منجر به مداخلات متناسب شود (یعنی یک پیام یا مؤلفه برنامه به طور خاص برای سطح دانش و انگیزه یک جمعیت هدف) ایجاد شده است. TTM ارزیابی مرحله فعلی تغییر فرد را تشویق می کند و عود در روند تصمیم گیری افراد را به خود اختصاص می دهد.

محتوا © 2022. کلیه حقوق محفوظ است. تاریخ آخرین اصلاح شده: 3 نوامبر 2022. دانشکده بهداشت عمومی دانشگاه بوستون

Wayne W. Lamorte ، MD ، PhD ، MPH