دامنه - تعریف AIF

تحت AIFMD ، یک صندوق سرمایه گذاری جایگزین یا "AIF":

هرگونه اقدام به سرمایه گذاری جمعی ، از جمله محفظه های سرمایه گذاری آن ، که با هدف سرمایه گذاری آن مطابق با یک سیاست سرمایه گذاری تعریف شده به نفع آن سرمایه گذاران ، سرمایه ای را از تعدادی از سرمایه گذاران جمع آوری می کند و مطابق دستورالعمل UCITS نیازی به مجوز ندارد.

هر دو وسیله نقلیه باز و بسته و وسایل نقلیه لیست شده و بدون لیست می توانند AIF برای اهداف AIFMD باشند. این تعریف طیف گسترده ای از وسایل نقلیه را ضبط می کند که به عنوان "وجوه" ، از جمله کلیه صندوق های سرمایه گذاری غیرقانونی ، در هر کجا که تعیین شده باشد ، در نظر گرفته می شود. این تعریف همچنین ممکن است ترتیباتی را که ممکن است به خودی خود در نظر گرفته نشود ، ضبط کند.

لطفاً برای مشاهده یک نمودار جریان ، اینجا را کلیک کنید تا مراحل تجزیه و تحلیل اینکه آیا یک تعهد AIF است. اگر هنوز برای دسترسی به پورتال دانش Linklaters ثبت نام نکرده اید ، لطفاً برای درخواست دسترسی به ما ایمیل بزنید.

استثناء

در حالی که تعریف اصلی AIF گسترده است ، AIFMD همچنین حاوی استثنائی برای ارائه وضوح در مورد موارد زیر است: (i) شرکت های نگهدارنده.(ب) مؤسسات تأمین بازنشستگی شغلی (مطابق دستورالعمل 2003/41/EC) ؛(iii) مؤسسات ملی فوق العاده مانند بانک جهانی و صندوق بین المللی پول.(IV) بانکهای مرکزی ملی ؛(v) دولت ها و نهادهای محلی محلی و منطقه ای که مدیریت بودجه پشتیبانی از برنامه های تأمین اجتماعی و بازنشستگی را مدیریت می کنند.(vi) مشارکت یا برنامه های صرفه جویی در کارمندان. و (vii) اشخاص هدف ویژه.

راهنمایی سطح اروپا

ESMA در دستورالعمل های خود که در تاریخ 13 اوت 2013 منتشر شد ، به دنبال تعریف عناصر کلیدی تعریف AIFMD از AIF بود و خاطرنشان کرد: یک موجود فقط یک AIF در نظر گرفته می شود که در آن همه عناصر موجود هستند. برای این منظور ، ESMA در نظر می گیرد که مفاهیم مختلف در تعریف AIFMD نیاز به راهنمایی بیشتر دارند. عناصر اصلی راهنمایی ESMA به شرح زیر است:

تعهد سرمایه گذاری جمعی - جمع بندی و سایر معیارها

اصطلاح "تعهد سرمایه گذاری جمعی" یا در AIFMD یا طبق قانون اروپا تعریف نشده است و به خودی خود مفهومی بسیار گسترده است. ESMA تصریح کرده است که یکی از ویژگی های یک شرکت سرمایه گذاری جمعی این است که "سرمایه جمع آوری شده از سرمایه گذاران به منظور سرمایه گذاری با هدف ایجاد بازده جمع شده برای آن سرمایه گذاران". ESMA خاطرنشان می کند که به منظور تعیین اینکه آیا بازده تلفیقی ایجاد می شود ، نباید به این موضوع توجه کرد که آیا سرمایه گذاران در چنین تعهد بازده های مختلفی دارند ، مانند تحت یک سیاست سود سهام متناسب.

دارندگان واحد یا سهامداران این تعهد به عنوان یک گروه جمعی نباید اختیار روزانه یا کنترل بر روی تعهد داشته باشند. اختیار یا کنترل روزانه در گزارش نهایی ESMA به عنوان "نوعی قدرت تصمیم گیری مستقیم و مداوم-اعم از اعمال یا نه-در مورد امور عملیاتی مربوط به مدیریت روزانه دارایی های شرکتها تعریف می شود و گسترش می یابدبه طور قابل ملاحظه ای بیشتر از اعمال عادی تصمیم یا کنترل از طریق رأی دادن در جلسات سهامدار در مورد موضوعاتی مانند ادغام یا انحلال ، انتخاب نمایندگان سهامداران ، انتصاب مدیران یا حسابرسان یا تصویب حساب های سالانه. "براساس گزارش نهایی ESMA ، این واقعیت که یک یا چند نفر از دارندگان واحد یا سهامداران صلاحیت یا کنترل روزانه اعطا نمی شوند ، نباید نشان دهند که این شرکت یک سرمایه گذاری جمعی نیست.

ESMA خاطرنشان می کند که یک تعهد با یک هدف تجاری عمومی یا هدف صنعتی نباید یک شرکت سرمایه گذاری جمعی تلقی شود."هدف تجاری یا صنعتی عمومی" به عنوان "هدف از دنبال کردن یک استراتژی تجاری که شامل ویژگی هایی از قبیل اجرای عمدتا (i) یک فعالیت تجاری ، شامل خرید ، فروش و/یا مبادله کالا یا کالاها و/یا است ، تعریف شده است. عرضه خدمات غیر مالی ؛یا (ب) یک فعالیت صنعتی ، شامل تولید کالاها یا ساخت املاک. یا (iii) ترکیبی از آن ".

افزایش سرمایه

دستورالعمل های مندرج در گزارش نهایی ESMA تصریح می کند که معیار افزایش سرمایه در صورتی محقق می شود که اقدامات مستقیم یا غیرمستقیم توسط یک شرکت یا شخص یا نهادی که از طرف آن اقدام می کند برای انتقال یا تعهد سرمایه توسط یک یا چند نفر انجام شود. سرمایه گذاران به یک شرکت به منظور سرمایه گذاری در آن مطابق با یک سیاست سرمایه گذاری تعریف شده.

نباید توجه داشت که آیا چنین فعالیتی یک بار یا در چند نوبت به صورت مستمر انجام می شود یا اینکه انتقال یا تعهد سرمایه به شکل اشتراک نقدی یا غیر نقدی است.

همچنین خاطرنشان می شود که در جایی که یکی از اعضای یک گروه از قبل موجود در کنار سرمایه گذارانی که عضو یک گروه قبلی نیستند سرمایه گذاری می کند، معیار "افزایش سرمایه" همچنان می تواند برآورده شود.

تعداد سرمایه گذاران

طبق گزارش نهایی ESMA، باید با نگاهی به قوانین یا اسناد ادغام چنین تعهدی، قوانین ملی، یا هر ماده یا ترتیب دیگری که اثر قانونی الزام آور دارد، تعیین شود که آیا یک شرکت از تعدادی سرمایه گذار سرمایه جذب می کند یا خیر. اگر چنین مقرراتی حاوی تعهد قابل اجرائی نباشد که فروش واحدها/سهم ها را به یک سرمایه گذار محدود می کند، در این صورت چنین تعهدی باید به عنوان افزایش سرمایه از تعدادی سرمایه گذار در نظر گرفته شود، صرف نظر از اینکه آیا تعهد در واقع فقط یک سرمایه گذار دارد یا خیر.. ترتیبات نامزد، ساختارهای تغذیه کننده و صندوق وجوه باید به عنوان نماینده تعدادی از مالکان ذینفع اساسی در نظر گرفته شود که آنها خودشان بیش از یک سرمایه گذار داشته باشند.

تعریف سیاست سرمایه گذاری

ESMA معتقد است که یک سیاست سرمایه گذاری تعریف شده باید به عنوان «سیاستی درباره نحوه مدیریت سرمایه ادغام شده در تعهد برای ایجاد بازده جمعی برای سرمایه گذارانی که از آنها جمع آوری شده است» درک شود. ESMA عوامل زیر را در پیش نویس دستورالعمل های خود بیان می کند که نشان دهنده یک سیاست سرمایه گذاری تعریف شده است، و خاطرنشان می کند که عدم وجود همه یا یکی از آنها به طور قطعی نشان نمی دهد که چنین سیاستی وجود ندارد:

• سیاست سرمایه گذاری حداکثر تا زمانی که تعهدات سرمایه گذاران در قبال تعهد برای آنها الزام آور شود، تعیین و ثابت می شود.
• سیاست سرمایه گذاری در سندی تنظیم می شود که بخشی از قوانین یا اسناد ادغام تعهد می شود یا به آن اشاره می شود.
• تعهد یا شخص حقوقی که مدیریت تعهد را انجام می دهد تعهدی (هرچند که بوجود می آید) برای سرمایه گذاران ، که از نظر قانونی توسط آنها قابل اجرا است ، پیروی از سیاست سرمایه گذاری ، از جمله همه تغییرات در آن ،
• سیاست سرمایه گذاری با اشاره به معیارهایی از جمله موارد زیر ، دستورالعمل های سرمایه گذاری را مشخص می کند:
• برای سرمایه گذاری در دسته های خاصی از دارایی ها ، یا مطابقت با محدودیت های تخصیص دارایی.
• برای دنبال کردن استراتژی های خاص ؛
• سرمایه گذاری در مناطق جغرافیایی خاص ؛
• برای مطابقت با محدودیت های اهرم ؛
• برای مطابقت با حداقل دوره های برگزاری ؛یا
• برای مطابقت با سایر محدودیت های طراحی شده برای ارائه تنوع ریسک.

اجرای بریتانیا

در حالی که تلاشی برای هماهنگی تعریف AIF در سراسر اتحادیه اروپا صورت گرفته است ، تعریف AIF ممکن است بسته به نحوه اجرای AIFMD در هر حوزه قضایی خاص و چه راهنمایی هایی در مورد تعریف AIF توسط تنظیم کننده در تنظیم کننده در این کشور متفاوت باشد. صلاحیت مربوطهبا توجه به این نکته ، این امکان وجود دارد که یک تعهد به عنوان یک AIF در یک کشور در نظر گرفته شود و در عین حال خارج از تعریف AIF در کشور دیگری قرار بگیرد.

به طور گسترده در انگلستان تعریف AIF انگلیس را مستقیماً از AIFMD منتقل کرده است. با این حال ، علاوه بر راهنمایی ESMA ، FCA راهنمایی های گسترده ای در مورد اجرای AIFMD در انگلستان ارائه داده است ، از جمله تفسیر در مورد:

1. تعریف AIF ؛
2. عواملی که در نظر می گیرد در هنگام تعیین آنچه در AIF وجود دارد ، مناسب باشد.
3. نمونه هایی از رایج ترین انواع AIF ؛وت
4. نمونه هایی از طرح هایی که احتمالاً AIF نیستند.

این راهنمایی های اضافی به ویژه در تجزیه و تحلیل مناطق خاکستری و در نظر گرفتن استدلال در مورد اینکه چرا برخی از تعهدات ممکن است خارج از تعریف AIF باشد که در انگلستان اجرا شده است ، مفید است. این مناطق خاکستری شامل: وسایل نقلیه با علاقه حمل شده ، وسایل نقلیه خرید ، سرمایه گذاری های مشترک ، سازه های سرمایه گذاری و اعتماد به نفس سرمایه گذاری در املاک و مستغلات ("REITS") است. می توان استدلال های خاصی را تشخیص داد که ممکن است در نتیجه گیری از ساختار خاص AIF مفید باشد. لطفاً در این زمینه به موارد زیر مراجعه کنید. با این حال ، توجه به این نکته حائز اهمیت است که هر الگوی واقعیت خاص باید بر اساس شایستگی های خود مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد.

• وسایل نقلیه با علاقه حمل شده: یک وسیله نقلیه مورد علاقه حمل شده ممکن است به عنوان AIF در نظر گرفته نشود زیرا (i) به عنوان یک طرح مشارکت کارمندان طبقه بندی می شود یا (ب) این استدلال وجود دارد که سهم سرمایه ایجاد شده توسط شرکت کنندگان با علاقه حمل شده بسیار کوچک است که آنهانباید به منظور تعریف AIF "سرمایه گذاران" اصلی در نظر گرفته شود.
• وسایل نقلیه اکتسابی: یک وسیله نقلیه خرید ممکن است خارج از تعریف AIF قرار بگیرد زیرا وسیله نقلیه در حال افزایش سرمایه نیست بلکه صرفاً وسیله ای برای استقرار سرمایه ای است که قبلاً جمع آوری شده است
• سرمایه گذاری های مشترک: دو استدلال به ویژه شایع وجود دارد که ممکن است مورد استفاده قرار گیرد که نشان می دهد یک سرمایه گذاری مشترک AIF نیست ، یعنی (i) به دلیل مدل مدیریت سرمایه گذاری مشترک ، همه طرفین دارای اختیار و کنترل روزانه و کنترل برکسب و کار؛و (ب) هیچ سرمایه خارجی با این کار بر این اساس که خود طرفین سرمایه گذاری مشترک سرمایه را تأمین می کنند ، جمع آوری نمی شود ، به گونه ای که احزاب جمع آوری و تأمین سرمایه یکسان هستند.
• ساختارهای سرمایه گذاری مشترک: تجزیه و تحلیل با توجه به ساختارهای سرمایه گذاری ممکن است بسته به ماهیت وسایل نقلیه مورد نظر متفاوت باشد. به عنوان مثال ، سرمایه گذاری انجام شده توسط مدیریت ممکن است افزایش سرمایه "خارجی" را تشکیل ندهد. یک سرمایه گذاری مشترک که سرمایه های سرمایه گذاران شخص ثالث را جمع می کنند ممکن است به دلایل مشابه به نمونه های سرمایه گذاری مشترک که در بالا به آنها اشاره شد ، آزمایش AIF را شکست دهند.
• REITS: یک REIT ممکن است با تکیه بر (i) معافیت شرکت هلدینگ ، از طبقه بندی AIF خودداری کند ، (ب) این واقعیت که دارای یک هدف تجاری یا صنعتی عمومی یا (iii) است که دارای سیاست سرمایه گذاری مشخصی نیست.

برای دسترسی به راهنمایی FCA در قسمت 16. 2 ("چه نوع بودجه و مشاغل گرفتار شده است؟") اینجا را کلیک کنید. FCA همچنین در مورد موجوداتی که از تعریف AIF خارج شده اند ، راهنمایی در PERG 16. 6 را ارائه می دهد. لطفا برای اطلاعات بیشتر اینجا کلیک کنید.

پایان باز و بسته

برای اهداف خاص ، به ویژه در زمینه رژیم کوچک AIFM (اینجا را کلیک کنید) ، مهم است که "پایان باز" را از AIF های "بسته بسته" متمایز کنیم. کمیسیون اروپا در صدد روشن کردن آنچه در این شرایط در تنظیم خود در تعیین انواع مدیران صندوق سرمایه گذاری جایگزین منتشر شده در 17 دسامبر 2013 منتشر شده است.

کمیسیون در نظر دارد که عامل متمایز در تعیین اینکه آیا AIFM در حال مدیریت یک AIF باز یا بسته است ، باید باشد که در AIF باز ، AIF یک AIF است که Unitholders یا سهامداران حق خرید یا بازخرید واحدها یا سهام خود را دارنداز دارایی های AIF:

• بنا به درخواست هر یک از سهامداران یا Unitholders ؛
• قبل از شروع مرحله انحلال AIF یا باد پایین ؛وت
• با توجه به رویه ها و فرکانس مندرج در قوانین یا ابزارهای ادغام ، دفترچه یا ارائه اسناد.

بنابراین یک AIF بسته بسته باید هرگونه AIF باشد که در معیارهای ذکر شده در بالا قرار نگیرد. این کمیسیون در ادامه خاطرنشان می کند که هر AIF که سهام/واحدهای آن را می توان پس از یک دوره اولیه حداقل 5 سال خریداری یا بازخرید کرد و در طی آن حقوق رستگاری قابل استفاده نیست ، همچنین یک AIF بسته است.

این کمیسیون در این آیین نامه بیان می کند که یک AIF ممکن است بین پایان باز و بسته بسته شود در صورتی که سیاست بازخرید چنین AIF تغییر کند.