بازار ثانویه |معنا ، تعریف ، ویژگی ها ، کارکردها ، انواع و روشهای تجارت و تسویه حساب

این یک بازار است که بسیار سازمان یافته است و خرید و فروش اوراق بهادار را جلب می کند. این به بازاری اشاره دارد که فعالیت های خرید و فروش E اوراق بهادار به روشی سیستماتیک و ساده مطابق دستورالعمل های SEBI انجام می شود. بورس اوراق بهادار/بازار ثانویه طبقه بندی بازار سرمایه است. همچنین ممکن است بورس اوراق بهادار به عنوان بورس یا بازار ثانویه نامیده شود.

تعریف بازار ثانویه/ بورس

طبق قانون قرارداد اوراق بهادار (آیین نامه) ، 1956:

"بورس اوراق بهادار/بازار ثانویه به معنای هر کسی یا اشخاصی است که در آن گنجانیده شده یا خیر ، به منظور کمک ، تنظیم یا کنترل تجارت خرید و فروش در اوراق بهادار تشکیل شده است".

ویژگی های بازار ثانویه

در زیر ویژگی های اصلی بازار ثانویه/بورس اوراق بهادار وجود دارد:

• آغاز امنیت از طریق این منبع یعنی بورس اوراق بهادار انجام نمی شود.
• بورس اوراق بهادار در اوراق بهادار که قبلاً صادر شده بود ، شرکت می کنند.
• بورس اوراق بهادار نقدینگی را به سرمایه گذاری ارائه می دهد و بازاریابی اوراق بهادار را افزایش می دهد.
• اوراق بهادار مستقیماً توسط شرکت به سرمایه گذاران اختصاص نمی یابد.
• اوراق بهادار توسط سرمایه گذاران فعلی به سایر سرمایه گذاران معامله می شود.
• خریدار و فروشنده پیشنهادی می تواند اوراق بهادار را از طریق کارگزاران خریداری و بفروشد.
• بورس سهام به عنوان منبع مستقیم تولید سرمایه در نظر گرفته نمی شود.
• بازار ثانویه به سادگی اوراق بهادار موجود بین خریداران و فروشندگان را منتقل می کند.

عملکرد بازار ثانویه

شکل زیر نقش ها و عملکردهای متنوع بازار ثانویه/بورس را نشان می دهد:

1) تولید پول نقد:

در بورس اوراق بهادار ، سهام و اوراق بهادار را می توان به آن تبدیل کرد. پول نقداین مکان در بازار است که خریداران بیشمار و فروشندگان در دسترس هستند و کسانی که می خواهند دارایی خود را بفروشند می توانند بدون زمان زیادی پردازش کنند و پول نقد آنها فوراً تولید می شود. این ویژگی کاملاً ضروری است ، در غیر این صورت سرمایه گذاران از سرمایه گذاری در بازار می ترسیدند و مازاد دراز با آنها بیکار می ماند.

2) در دسترس بودن اوراق بهادار:

برای اوراق بهادار ، بورس اوراق بهادار به عنوان وسیله ای برای بازار آماده است. در ابتدا ، هنگامی که اوراق بهادار تأیید ذکر شده را دریافت می کنند ، ممکن است به همان اندازه دست تغییر کند. هم خریداران و هم فروشندگان اوراق بهادار به راحتی در بورس سهام برای هدف تجارت در دسترس هستند.

3) تجزیه و تحلیل اوراق بهادار:

اوراق بهادار مختلف ممکن است در بورس های مختلف مختلف متفاوت باشد. بنابراین ، صاحب اوراق بهادار همیشه ایده ای در مورد قیمت ایده آل دارایی های وی دارد. قیمت امنیت در نتیجه تفاوت در تقاضا و عرضه امنیت متفاوت است. بورس اوراق بهادار تجزیه و تحلیل دقیق را برای هر یک از امنیت ذکر شده در آنجا ارائه می دهد.

4) بسیج بودجه مازاد:

بورس اوراق بهادار وسیله ای برای آماده سازی بازار است ، یعنی هر سرمایه گذار دارای هرگونه وجوه اضافی برای سرمایه گذاری در هر زمان و می تواند کوانتومی مورد نظر اوراق بهادار را خریداری کند. خرید و همچنین قیمت فروش در بورس اوراق بهادار نقل شده است و همین کار برای تجارت انجام می شود. این یکی از گزینه هایی است که برای سرمایه گذاری صندوق های مازاد در دسترس سرمایه گذاران است.

5) جمع آوری بودجه:

شرکت های موجود و جدید برای رشد و گسترش آنها به بودجه نیاز دارند. وجوه را می توان از طریق این نوع بازار بدست آورد زیرا بسیاری از سرمایه گذاران آماده خدمت به هدف هستند.

6) ایمنی در معاملات:

تمام معاملات انجام شده در بورس اوراق بهادار تحت قانون تنظیم مقررات قرارداد اوراق بهادار ، 1956 انجام می شود که مقررات و نحوه برخورد معاملات را تعیین می کند و از این طریق جایی برای دستکاری باقی نمی گذارد. طرفین قرارداد از نظر ذهنی آزاد هستند زیرا در مورد شفافیت اطمینان دارند.

7) لیست اوراق بهادار:

در بورس اوراق بهادار ، فقط با اوراق بهادار ذکر شده می تواند انجام شود. بنابراین ، اگر یک شرکت آرزو می کند امنیت آن برای خرید و فروش هدف در دسترس باشد ، باید همان لیست را در بورس اوراق بهادار دریافت کند که پس از بررسی دقیق مدیریت و پس از در نظر گرفتن ساختار سرمایه و چشم انداز آینده شرکت انجام می شود. بشر

8) تجارت بدهی عمومی:

در زمان های اخیر ، بورس اوراق بهادار به دلیل دخالت زیاد دولت به منبع مهمی برای افزایش بدهی های عمومی تبدیل شده است. بنابراین ، بدهی های عمومی.(اوراق بهادار دولتی) همچنین از طریق کارگزاران در بورس کالا معامله می شوند.

9) افشای اطلاعات تجاری:

در مورد شرکت ها ، که اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار ذکر شده است ، آنها باید به طور دوره ای اطلاعات مربوط به گزارش های سالانه ، صورتهای مالی و سایر صورتهای دیگر را که توسط بورس اوراق بهادار هدایت می شود ، ارائه دهند. براساس اطلاعات ارائه شده توسط بورس اوراق بهادار ، آنها در مورد سیاست های خود برای آینده تصمیم می گیرند.

انواع اوراق بهادار معامله شده در بورس/ بازار ثانویه

در زیر انواع مختلف اوراق بهادار که در بورس اوراق بهادار ذکر شده و معامله می شوند: 1) طبقه بندی بر اساس صادرکننده: من) اوراق بهادار صنعتی:

چنین اوراق بهادار توسط شرکتهای صنعتی هم بخش های عمومی و هم بخش خصوصی صادر می شود.

ب) اوراق بهادار دولت:

این اوراق بهادار توسط شرکت های دولتی صادر می شود. آنها معمولاً از نظر ماهیت بدون ریسک هستند و بنابراین بازده کم دارند.

iii) واسطه های مالی/اوراق بهادار:

در گذشته اخیر ، ظهور واسطه های مالی را می توان به تدریج مورد توجه قرار داد و برای حمایت از فعالیت ها ، اوراق بهادار نیز توسط آنها صادر می شود. این گروه شامل بانک ها و سایر موسسات مالی است. و خطر و پاداش در جایی بین اوراق بهادار صنعتی و دولت قرار دارد.

2) طبقه بندی اساس بلوغ: من) اوراق بهادار بازار کوتاه مدت یا پول: این شامل صورتحساب خزانه داری ، گواهی سپرده ها ، صورتحساب های تجاری ، مقالات تجاری و غیره است. ب) اوراق بهادار بازار بلند مدت یا سرمایه:

این شامل سهام سهام عدالت ، سهام ترجیحی ، اوراق قرضه ، بدهی ها و سایر ابزارهای بازار سرمایه است.

3) طبقه بندی بر اساس تسویه معاملات: من) اوراق بهادار رو به جلو:

هنگامی که تاریخ تسویه حساب برخی از اوراق بهادار را می توان با پرداخت برخی از اتهامات اضافی به عنوان اوراق بهادار رو به جلو به دوره تسویه حساب بعدی برساند. آنها همچنین به عنوان سهام بخش Forward ، سهام ، سهام مشخص شده شناخته می شوند.

ب) اوراق بهادار عقب مانده:

آن اوراق بهادار که تاریخ تسویه حساب ثابت است و نمی توان آنها را تغییر داد یا به تعویق افتاد ، آنها به عنوان اوراق بهادار عقب مانده خوانده می شوند. آنها همچنین به عنوان بخش نقدی ، گروه سهام B و سهام غیر مشخص شناخته می شوند.

روش کار/تجارت و تسویه حساب در بورس اوراق بهادار

مکانیسم تجارت انجام شده در بورس/بازار ثانویه به شرح زیر است:

رویه تجارت

به منظور انجام معاملات در بورس اوراق بهادار ، سرمایه گذار موظف است دانش اساسی در مورد عملیات در بازار سهام داشته باشد. اوراق بهادار موجود یا جدید را می توان فقط از طریق اعضایی که در بورس اوراق بهادار هستند خریداری یا فروخته شود که ممکن است وضعیتی از یک فرد یا مشارکت داشته باشد. مگر اینکه سرمایه گذار برای انجام تجارت به تنهایی ثبت نام کند ، وی باید از خدمات هر یک از اعضا برای هدف تجارت استفاده کند. هرگونه معاملات تحت حیاط اجبارات قانونی تحمیل شده توسط بورس اوراق بهادار انجام می شود. اعضا نیز به عنوان کارگزاران گفته می شوند و فقط در اوراق بهادار ذکر شده برای تجارت مجاز هستند. سفارشات مشتری مربوط به خرید و فروش اجرا می شود و آنها در برابر خدمات ارائه شده توسط آنها کمیسیون دریافت می کنند. تقریبا 25 ٪ از کل اعضای بورس اوراق بهادار تخصص در ساخت بازار را دارند. برای ایجاد رابطه بین سرمایه گذار و کارگزار ، نیاز به معامله (یعنی فعالیت خرید و فروش اوراق بهادار) وجود دارد که از آن به عنوان تجارت نیز یاد می شود. قدرت انتخاب کارگزار با سرمایه گذار فردی قرار دارد. مراحل زیر روش تجارت در بورس را ذکر می کند:

1) یافتن کارگزار:

یک کارگزار به طور اجباری برای تجارت در بورس کالا مورد نیاز است. بنابراین ، تجارت در بورس با یافتن یک کارگزار ، که می تواند معاملات را از طرف سرمایه گذار انجام دهد ، آغاز می کند.

2) کارگزار را انتخاب کنید:

تعداد زیادی از کارگزاران برای انجام معاملات در دسترس هستند. این وظیفه سرمایه گذاران است که یک کارگزار را بر اساس قابلیت اعتبار خود انتخاب کنند. با این حال ، حیاط های زیر می توانند مفید باشند:

• خدمات تسهیل مانند وانت پرداخت و پرداخت اولیه.
• نرخ کارگزاری.
• سایر امکانات مانند تجارت آنلاین ، انتقال وجوه ، دسترسی آنلاین به حساب های Ledger.
• توابع مشاوره و توصیه ها.
• کارکنان توانمند و ماهر هستند.
• سهولت در نزدیک شدن و تماس.
• دانش در مورد بازار سرمایه و پیش بینی های آینده.

3) افتتاح حساب کارگزار:

پس از انجام انتخاب کارگزار ، مرحله بعدی افتتاح یک حساب کاربری با کارگزار است. برای چنین منظور ، اسناد مربوط به KYC مورد نیاز است که کارگزار حساب ارسال شود. افتتاح معاملات نشان می دهد که سرمایه گذار مجاز به خرید و فروش اوراق بهادار از طرف وی است. پس از باز شدن حساب معاملاتی ، به سرمایه گذار یک کد مشتری منحصر به فرد صادر می شود و در حین انجام هر یک از معاملات نیز لازم است که ذکر شود.

4) افتتاح حساب DEMAT:

از سال 2002 ، نگه داشتن همه اوراق بهادار به صورت demat ، یعنی فرم فیزیکی خاتمه یافته است. DEMAT نشانگر برگزاری الکترونیکی اوراق بهادار است. چنین حساب DEMAT را می توان با یک بانک یا یک شرکت کننده سپرده گذاری افتتاح کرد. تمام دارایی های سرمایه گذار به صورت الکترونیکی در حساب DEMAT نگهداری می شود. هر سهام فیزیکی که با سرمایه گذاران قرار دارد باید به حساب DEMAT تبدیل شود ، فقط در این صورت می توان آن را بیشتر فروخت. برای تبدیل ، همین مورد لازم است که از طریق کارگزار به ثبت کننده اعزام شود.

5) قرار دادن سفارش:

هر وقت سرمایه گذار فرصتی را می بیند و می فهمد که سهام با قیمتی که از معیار وی بسیار پایین است معامله می شود ، وی از کارگزار می خواهد که اوراق بهادار را از طرف خود خریداری کند و قیمت آن در دوره تسویه حساب پرداخت می شود. باید هنگام قرار دادن دستور ذکر کد منحصر به فرد مشتری که قبلاً صادر شد ، مراقبت شود.

6) اجرای سفارش در بورس اوراق بهادار:

به طور کلی ، سرمایه گذار از قیمتی که او مایل به خرید است ، نقل می کند. پس از آن با فروشنده مایل که آماده فروش با آن قیمت تعیین شده است ، همسان است. اگر هر دو مطابقت داشته باشند ، تجارت صورت می گیرد. به عنوان مثال ، یک خریدار ضمن سفارش خرید ، 100 سهم از ABC Lid را نقل کرده است. در 160. همین سفارش در صف قرار خواهد گرفت. سپس یک فروشنده بوجود می آید که مایل به فروش 100 سهام ABC Ltd. در 60 سالگی است ، تجارت انجام می شود. در حال حاضر با فرض ، فروشنده قیمت بالاتری را نقل می کند ، سپس تجارت انجام نمی شود. بنابراین ، برای اینکه یک تجارت اتفاق بیفتد ، لازم است که قیمت سفارش داده شده و کمیت با مقدار فروشندگان و قیمت مطابقت داشته باشد.

نوع مختلف سفارشات: سفارشات را می توان به عنوان طبقه بندی کرد: من) سفارش بازار:

این نوع سفارش است که در آن کارگزار برای خرید یا فروش مقادیر مشخصی از سهام از طرف سرمایه گذار بلافاصله مورد استفاده قرار می گیرد. کارگزار در این مورد انتظار می رود که از دقت کافی و بهترین قیمت برای سرمایه گذار پیروی کند و هنگام قرار دادن سفارش انجام شود. هنگامی که سرمایه گذار سفارش را ارائه می دهد ، کاملاً مسلم است که سهام خریداری می شود اما می تواند تنوع جزئی در قیمت وجود داشته باشد. سفارشات بازار همچنین به سفارشات روز گفته می شود که به معنای اعتبار سفارشات فقط برای آن روز خاص است.

ب) سفارش محدود:

در این نوع ترتیب ، هنگامی که به عنوان سفارش توسط سرمایه گذار قرار می گیرد ، حد خاصی نیز با دستورالعمل هایی برای ایجاد قرارداد با قیمت مشخص شده یا حتی پایین تر از قیمت مشخص شده مشخص می شود. با این حال ، در صورت سفارش فروش ، محدودیت فروش اوراق بهادار AC قیمت مشخص شده یا بالاتر از آن قیمت است. بنابراین ، به نوعی ، هم در زمان خرید و هم در فروش ، محدودیتی برای اجرای معاملات مشخص شده است. در صورت ، قیمت مورد نظر هرگز رخ نمی دهد ، قرارداد اجرا نمی شود. بنابراین ، این یک قرارداد را تضمین نمی کند.

iii) سفارش را متوقف کنید:

در این حالت ، باید قیمت توقف توسط سرمایه گذار مشخص شود. اگر قرارداد برای فروش باشد ، در صورت خرید ، قیمت باید کمتر از قیمت بازار باشد: باید بالاتر از قیمت بازار باشد. در مرحله بعد ، اگر کسی با همان امنیت معامله کند و قیمت توقف حاصل شود ، قرارداد اجرا می شود. بنابراین ، متوقف کردن سفارش اساساً یک سفارش بازار را که مشروط است ، نشان می دهد.

IV) ترتیب محدودیت را متوقف کنید:

این یک پیشرفت نسبت به ترتیب توقف است. سرمایه گذاران تحت این امر به طور خاص قیمت مرتبط را در کنار سفارش توقف ارائه می دهند. جدا از یک ، سرمایه گذار دو قیمت یعنی قیمت توقف و قیمت محدود مشخص شده است. به عنوان و هنگامی که برخی سرمایه گذار دیگر با قیمت توقف معامله می کنند یا به آن می رسند. یک سفارش محدود در کنار قیمت محدود ایجاد می شود. بنابراین ، می توان گفت که یک دستور توقف صرفاً یک ترتیب محدود با شرایط بیشتر است.

v) سفارش روز:

تحت این امر معمولاً سفارش برای خرید یا فروش با قیمت مشخص یا حتی بهتر از آن قیمت قرار می گیرد. اگر در طول روز قیمت حاصل نشود ، سفارش منقضی می شود. کلیه سفارشات با کارگزار. معمولاً ماهیت سفارش روز را اتخاذ می کند مگر اینکه به همان GTC دستور داده شود.

vi) سفارش خوب-کانکی (GTC) سفارش:

این شبیه به یک سفارش روزانه است ، اما تفاوت این است که همین امر تا زمان اجرای آن باز است یا توسط خود سرمایه گذار لغو می شود. این نوع سفارشات نیاز به تأیید نیمه سالانه دارند. با این حال ، تاریخ ها توسط بورس اوراق بهادار ابلاغ می شوند. این سفارشات همچنین به عنوان سفارشات باز گفته می شود.

vii) سفارش همه یا هیچ (AON):

در این نوع سفارش ، سرمایه گذار آرزو می کند که کل سفارش خرید یا فروش انجام شود. این امر مستلزم نظارت دقیق توسط کارگزار کف است تا مقدار دقیق با قیمت مورد نظر مشتری رزرو شود. چنین سفارشاتی به زمان زیادی برای اجرای نیاز دارند.

viii) فوری-یا کرک (IOC):

این نوع نظم نیاز به اجرای فوری دارد و حتی اگر اجرای جزئی باشد ، همان قابل قبول است. بخشی از نظمی که قابل اجرا نیست ، لغو می شود.

7) دریافت قرارداد یادداشت:

پس از اجرای تجارت ، مشتری از طریق اجرای یک یادداشت قرارداد در مورد تجارت آگاه می شود. این اساساً تأیید کتبی از تجارت است که از طرف مشتری در طول روز انجام می شود. این شامل کلیه جزئیات مورد نیاز مانند کد منحصر به فرد مشتری ، نام مشتری ، جزئیات معاملات ، وارد شده ، قیمت مؤثر ، کارگزاری و سایر هزینه های پرداخت شده و پرداخت مورد نیاز برای سرمایه گذار است.

دستورالعمل های قانونی برای تحویل یادداشت های قرارداد در طی 24 ساعت از تجارت روز لازم است. اگر همان مورد پس از آن رعایت نشود ، کارگزار توسط بورس اوراق بهادار مجازات می شود. با پیشرفت در فناوری ، در حال حاضر. زمان ، چنین یادداشت های قراردادی از طریق نامه الکترونیکی به سرمایه گذاران تحویل داده می شود.

8) پرداخت برای سهام خریداری شده یا لغزش دستورالعمل تحویل (DIS) برای سهام فروخته شده:

پس از دریافت یادداشت های قرارداد ، اکنون وظیفه است. سرمایه گذار برای انجام تعهدات با پرداخت اوراق بهادار خریداری شده تا روز بعد (با استفاده از مکانیسم تسویه T+1). هنگامی که کارگزار پرداخت را از سرمایه گذار جمع آوری کرد ، لازم است تا روز بعد با استفاده از مکانیسم T+2 به مبادله ارسال شود.

در صورتی که سهام توسط سرمایه گذار فروخته می شود ، همین امر باید به کارگزار تحویل داده شود تا اطمینان حاصل شود که همان به بورس اوراق بهادار منتقل می شود و در نحوه پرداخت تبدیل می شود. این سهام سپس از حساب DEMAT کاهش می یابد و DIS (لغزش دستورالعمل تحویل) توسط سرمایه گذار در T+1 روز به کارگزار داده می شود. DIS S شامل جزئیات کامل در مورد سهام است که به همراه کد مشتری کاهش می یابد. امضاها سپس در سوابق DP با آن مطابقت دارند. اگر همان صحیح باشد ، معامله نهایی می شود.

9) دریافت سهام یا بودجه در روز t+ 2:

مکانیسم حل و فصل T+2 روز در هند دنبال می شود. خریداران سهام در روز تجارت پس از 2 روز به سهام در حساب های DEMAT مربوطه اعتبار می یابد. به همین روش ، فروشنده سهام پس از انقضا 2 روز ، پرداخت را دریافت می کند. به عنوان مثال ، اگر معاملات روز دوشنبه انجام شود ، تسویه حساب در روز چهارشنبه برگزار می شود. این کل روند معاملات در بورس را کامل می کند.

روش تسویه حساب

تسویه حساب روشی است که در آن اوراق بهادار یا بهره اوراق بهادار فقط پس از دریافت پرداخت به آنها داده می شود تا تعهدات ناشی از قرارداد را انجام دهد. این امر مستلزم تحویل اوراق بهادار برای انجام تعهدات قراردادی است. علاوه بر این ، نیاز به پرداخت قیمت پرداخت نیز دارد. تجارت مستلزم خرید و فروش اوراق بهادار است که بیشتر منجر به تسویه حساب می شود.

تسویه حساب را می توان به عنوان "مبادله پول نقد یا دارایی در ازای سایر دارایی ها یا پول نقد و انتقال مالکیت آن دارایی ها و پول" تعریف کرد.

در حال حاضر ، روش تسویه حساب بسیار سریعتر از گذشته در برخی از بازارهای کشور دیگر اتفاق می افتد. تاخیر در تجارت و تسویه حساب تقریباً روز به روز از بین می رود. در صورت وجود سهام قابل فروش ، تسویه حساب معمولاً در 2 روز از اجرای تجارت و 1 روز در مورد اوراق بهادار دولتی و گزینه های ذکر شده انجام می شود. در دوره تسویه حساب ، ممکن است با چندین خطرات که توسط فرآیند پاکسازی مراقبت می شود ، مقابله کند. پاکسازی به اصلاح تعهدات قراردادی که باعث تسهیل در فرآیند تسویه حساب می شود ، یعنی Netting & Novation اشاره دارد.

روند تسویه حساب در هند

در ژانویه 2000 ، Rolling Settlement توسط SEBI معرفی شد و این بدان معنی است که معاملات باید روزانه تسویه شود. مفهوم "badla" یعنی حمل جلو ممنوع بود. پیش از این روش تسویه حساب که از 5 روز T+بود ، در ابتدا به 3 روز T+کاهش یافت و به T+2 روز.

روش تسویه حساب توسط خانه پاکسازی بورس اوراق بهادار انجام شد. شرکت ملی پاکسازی اوراق بهادار محدود (NSCCL) ، یک شرکت تابعه NSE با مسئولیت پاکسازی و تسویه حساب اختصاص یافته است. جنبه پاکسازی اساساً برای:

• اعضایی که قرار است تحویل بگیرند.
• اعضایی که قرار است در موعد مقرر دریافت کنند.

در طول دوره تسویه حساب ، هم وجوه و هم اوراق بهادار با یکدیگر تغییر می کنند.

NSCCL وظیفه دارد هزینه ها و آویز به سمت اعضا را به خود اختصاص دهد و بیشتر تضمین می کند که تعهدات با جدول زمانی مطابقت داشته باشد. برای تسهیل این امر ، خود به همسایگان برای تسویه تعهدات اعضای بازرگانی تبدیل می شود. به این Novation نیز گفته می شود.

روزی که خرید و فروش اوراق بهادار انجام می شود به روز تجارت معروف است. مشتری ها پس از روز تجارت او به کارگزاران خود پرداخت می کنند. T+1 روز و کارگزار این پرداخت را پس از 2 روز از تجارت به مبادله ارسال می کند ، یعنی T+2 روز و در صورت فروش اتفاق می افتداوراق بهادار نیزاین روند از طریق حساب های DEMAT (دریافت و فروش سهام) می رود. این تسویه حساب تجارت را تکمیل می کند.

مبادلات اصلی سهام در هند

خرید و فروش سهام و اوراق بهادار در بورس اوراق بهادار انجام می شود و این به معنای بازاری است که خریداران و فروشندگان اوراق بهادار خود را می گیرند. بورس اوراق بهادار به عنوان یک شرکت بدنه یا به عنوان سازمان متقابل که در تجارت تجارت در اوراق بهادار تخصص دارد ، شناور می شوند. اوراق بهادار مختلف عمومی و بخش خصوصی در بورس اوراق بهادار ذکر شده است و کلیه فعالیت های بورس اوراق بهادار توسط SEBI کنترل و کنترل می شود. در هند ، دو بورس سهام اصلی/ نوع بازار ثانویه عبارتند از:

بورس اوراق بهادار ملی (NSE)

از نظر تعداد معاملات ، NSE (بورس اوراق بهادار ملی) بزرگترین بورس اوراق بهادار هند است. به معامله گران و سرمایه گذاران خدمات تجارت در اوراق بهادار متعدد ارائه می شود که شامل بدهی و حقوق صاحبان سهام است که توسط دولت مرکزی یا ایالتی صادر می شود. جدا از این ، تجارت نیز می تواند در مقالات تجاری ، صورتحساب تجاری ، گواهی سپرده و غیره انجام شود. حدود 1000 عضو در NSE ذکر شده اند و مبادله متعلق به بیش از 20 موسسه مالی و بیمه است. اساسا. سرمایه گذاران برای معامله در 3 نوع بخش یعنی بازارهای سرمایه ، F& O ، بدهی عمده فروشی به NSE نزدیک می شوند. عملیات NSE در سال 1994 آغاز شد.

بورس اوراق بهادار به عنوان یک شرکت سهام مشترک طبق قانون شرکت ها ، 1956 ارتقا یافت و در ابتدا توسط ICICI ، IDBI ، IFCI ، LIC ، GIC ، SBI ، SBI Capital Market Ltd. ، IL & FS ، SHCIL ارتقا یافت. در سال 1993 ، در ابتدا به مدت 5 سال توسط دولت هند IDBI به عنوان مروج اصلی NSE منصوب شد. IDBI همچنین یک شرکت مشاوره مستقر در هنگ کنگ را به نام M/S Inteational Consulting Securities Ltd. برای توسعه زیرساخت های مورد نیاز برای عملیات در NSE منصوب کرد.

ویژگی های NSE

بورس اوراق بهادار دارای ویژگی های زیر است:

• NSE نزدیک به 66 ٪ از کل گردش مالی در هند را تشکیل می دهد و بیشترین شبکه پایانه ها را در کشور دارد که توسط BSE با 33. 4 ٪ دنبال می شود.
• NSE از نظر سرمایه گذاری در بازار دومین مبادله بزرگ در سطح جهان است.
• مفهوم تجارت مبتنی بر صفحه نمایش. تجارت آنلاین برای اولین بار توسط NSE به تصویب رسید.
• در تاریخ 3 نوامبر 1994 ، این عملیات را در بخش بازار سرمایه آغاز کرد.
• NSE دارای سرمایه سهام 25 کروس است.
• NSE به طور مشترک توسط SHCIL و IL & FS ارتقا یافت.
• NSE NSCCL را به عنوان یک شرکت تابعه برای مراقبت از پاکسازی و عملیات تسویه حساب که از آوریل 1996 شروع به کار کرد ، نگه می دارد.
• NSE مبلغ 300 کروس در صندوق ضمانت تسویه حساب را برای اطمینان از انجام شهرک ها به صورت صاف و بدون وقفه در اختیار دارد و از پیش فرض ها مراقبت می شود.
• NSDL توسط NSE برای رسیدگی به فعالیت های Demnat ارتقا یافت.
• دفتر مرکزی بورس اوراق بهادار در بمبئی واقع شده است و چنای دارای دفتر عقب است.
• NSE اساساً به صورت حرفه ای اداره می شود که با سایر بورس اوراق بهادار وجود ندارد و مدیریت برای کارگزاران متفاوت است.
• از آنجا که NSE یک شرکت سهام مشترک است ، مالیات نیز پرداخت می کند.
• در صورت تمایل به لیست در NSE ، یک شرکت باید دارای 10 کرور و سرمایه گذاری در بازار 25 کرور باشد ، اگر در مورد برخی دیگر از بورس اوراق بهادار نیز ذکر شده باشد.
• در بورس اوراق بهادار ملی ، هنجارهای بسیار سخت برای لیست و افشای آن دنبال می شود. دستکاری ، تقلب قیمت معاملات خودی نسبتاً کمتر است.

مزایای NSE

بورس اوراق بهادار ملی مزایای زیر را دارد: 1) دسترسی گسترده تر:

فناوری VSAT در NSE برای اهداف تجاری استفاده می شود. تمام رایانه های رایانه ای از طریق کانال ارتباطی ماهواره ای و معاملات در زمان واقعی انجام می شود.

2) معاملات مبتنی بر صفحه:

قیمت های خرید و فروش در پایانه های رایانه نمایش داده می شود. تمام سوابق Oder نیز در داخل رایانه وجود دارد و بدون نیاز به زمان زیادی که نیازهای مشتریان را برآورده می کند.

3) عدم افشای هویت: اطمینان حاصل می شود که هویت معامله گران به دیگران نمایش داده نمی شود. 4) تجارت شفاف:

NSE مفهوم شفافیت کامل را دنبال می کند. زمان و نرخ اعتصاب معامله ، سایر هزینه های مرتبط مانند کارگزاری ، وظیفه تمبر و غیره به سرمایه گذاران نمایش داده می شود.

5) تطبیق سفارشات:

هنگامی که یک سفارش خرید در داخل سیستم انجام می شود ، سپس به جستجوی سفارش فروش مربوطه می پردازد. هر دو سفارش سپس با هم مرتبط هستند و معامله با اجازه سرمایه گذار انجام می شود.

6) حل و فصل مؤثر:

در صورت سود پولی مانند بهره ، سود سهام ، مبلغ بازپرداخت ، هرگونه ادعای اعتراض شرکت ، ورودی های اعتباری مستقیماً در سبد مشتری انجام می شود.

7) تجارت به صورت مواد مخدر:

طبق دستورالعمل های SEBI ، اکنون تجارت به صورت DEMAT اجباری شده و تسویه حساب بر اساس سیستم (T+S) انجام می شود.

8) تسهیلات SGL:

NSE تسهیلات شرکت تابعه General Ledger (SGL) را فراهم می کند که در آن معاملات انجام شده توسط مشتریان خرده فروشی انجام می شود و Trusts از طریق نقل و انتقالات الکترونیکی کتاب تسویه می شود.

بورس اوراق بهادار بمبئی (BSE)

BSE (بورس بمبئی) اولین بورس اوراق بهادار بود که در آسیا تنظیم شد. در سال 1875 ، اساساً به عنوان "انجمن کارگزاران سهم بومی و سهام" تشکیل شد. در طول سفر خود ، BSE مسئولیت رشد و توسعه اقتصاد هند و بخش شرکت ها را به شدت به عنوان دسترسی به درستی به مکانیسم جمع آوری صندوق ، بسیار مسئول بوده است.

در حال حاضر ، بیش از 6000 شرکت در BSE ذکر شده اند و این باعث می شود در هنگام بررسی اندازه ، بزرگترین بورس اوراق بهادار باشد. در حالی که در مورد حجم معاملات صحبت می کنید ، پنجمین کشور بزرگ جهان است. از نظر سرمایه گذاری در بازار شرکت های ذکر شده ، در 10 لیست برتر در سطح جهان قرار می گیرد. کل سرمایه بازار شرکتهای ذکر شده در BSE 1. 28 تریلیون در فوریه 2010 است.

اولین بورس اوراق بهادار در هند که صدور گواهینامه ISO 9001: 2000 BSE است و همچنین اولین کسی است که در کشور دریافت می کند (سیستم مدیریت امنیت اطلاعات). شاخص BSE Sensex است. در BSE ، تجارت در F& O نیز ارائه و تشخیص می شود.

ویژگی های BSE

بورس بمبئی ویژگی های زیر را دارد:

• BSE قدیمی ترین بورس هند است.
• بورس اوراق بهادار بمبئی پنجمین بورس بزرگ در سطح جهان است.
• بیش از 6000 شرکت در BSE ذکر شده اند.
• در هند ، BSE اولین بورس اوراق بهادار بود که مفهوم مشتقات سهام را معرفی کرد.
• BSE اولین کسی بود که تجارت اینترنتی ، تجارت USS در شاخص BSE و شاخص شناور رایگان را آغاز کرد.
• BSE اولین کسی بود که صدور گواهینامه ISO 9001: 2000 برای پاکسازی ، نظارت و تسویه حساب دریافت کرد.
• مفهوم آموزش مالی برای اولین بار توسط BSE به تصویب رسید.
• سیستم بولت (سیستم تجارت آنلاین BSE) توسط بورس اوراق بهادار بمبئی به تصویب رسید و یکی از بورس های محدود برای استفاده از سیستم بود.