نرخ بهره به کجا می رود؟

در یکی از قسمت های اخیر «Planet Money»، دو اقتصاددان برجسته، لری سامرز و اولیویه بلانچارد، درباره آینده اقتصاد ما بحث می کنند. خیلی مهم است که کدام یک از آنها درست است. پاسخ می تواند پیامدهای بزرگی برای هزینه وام، ارزش خانه، صندوق بازنشستگی و آینده سیاست گذاری در آمریکا داشته باشد.

اولیویه بلانچارد، اقتصاددان ارشد سابق صندوق بین المللی پول (IMF) و استاد بازنشسته MIT است. او در حال حاضر عضو ارشد موسسه اقتصاد بین الملل پیترسون است.

لری سامرز وزیر سابق خزانه داری ایالات متحده، رئیس سابق شورای اقتصاد ملی در دوره ریاست جمهوری اوباما و رئیس سابق دانشگاه هاروارد است. او هنوز در آنجا استاد اقتصاد است.

بحث بین بلانچارد و سامرز را می توان به اختلاف نظر در مورد آینده نرخ بهره خلاصه کرد. آیا آنها به سطوح پایین بی سابقه ای که چند سال پیش شاهد بودیم باز خواهند گشت؟یا باید برای دوره جدیدی از نرخ های بهره بالاتر آماده شویم؟دورانی که به عبارتی وام گرفتن گران تر خواهد بود که می تواند پیامدهای بزرگی برای بازار مسکن، بورس و ظرفیت دولت برای استقراض و هزینه داشته باشد.

کاهش حماسی نرخ بهره

نرخ های بهره از سال 2020 بیش از دو برابر شده است. این دوره جدید افزایش نرخ ها یک انحراف چشمگیر از روند بلندمدت است. برای نزدیک به 40 سال، بین اوایل دهه 1980 و اوایل دهه 2020، نرخ بهره مدام در حال کاهش بود. نه تنها در ایالات متحده، بلکه در بسیاری از کشورهای صنعتی.

در سال 2013، لری سامرز تئوری تاثیرگذاری را مطرح کرد که به توضیح اینکه چرا نرخ بهره بسیار پایین آمده و چرا اقتصاد در تلاش برای بهبودی از بحران مالی است، کمک کرد. او گفت که اقتصاد ما در حال تجربه «رکود سکولار» است که نشانه های آن شامل نرخ های بهره پایین، تورم ضعیف و رشد اقتصادی متوسط است.(خبرنامه های گذشته ما در مورد رکود سکولار را اینجا و اینجا بخوانید).

این اصطلاح در دوران رکود بزرگ ابداع شد ، هنگامی که اقتصاد در یک تفریح مشابه با روشی بود که در سال 2010 دیدیم. و هنگامی که لری سامرز در سال 2013 این دوره را زنده کرد ، این یک نوع بزرگ بود. او می گفت که نظریه اصلی اقتصاد کلان در توضیح آنچه در اقتصاد اشتباه بوده است ، ناکام است. اینکه یک مسئله طولانی مدت و ساختاری با اقتصاد روبرو شده است: تقاضای ضعیف خصوصی ، که می تواند رشد را کند و نرخ بهره و تورم پایین نگه دارد ، مگر اینکه دولت با مداخله قابل توجهی (یعنی ، وام و هزینه بیشتر) قدم برداشت.

در توضیحات تابستان ، دلیل اینکه رکود سکولار منجر به نرخ بهره غیر طبیعی پایین می شود ، به این دلیل است که وقتی اقتصاد آن را تجربه می کند ، اتفاق بد بو در بازار وام گرفتن رخ می دهد.

آغازگر مختصر در مورد نرخ بهره. آنها اساساً فقط قیمت وام گرفتن پول هستند. و آنها از آنچه در بازار وام گرفتن اتفاق می افتد بسیار شکل گرفته اند. این بازار از وام گیرندگان و وام دهندگان تشکیل شده است.

وام گیرندگان به طور معمول برای سرمایه گذاری در امور ، مانند ایجاد مشاغل جدید ، گسترش مشاغل موجود و غیره وام می گیرند. سرمایه گذاری طرف تقاضا بازار وام است.

وام دهندگان ، که معمولاً بانک هستند ، پس انداز ما را می گیرند و وام آنها را به مردم می دهند تا سرمایه گذاری کنند. پس انداز سمت عرضه این بازار برای وام گرفتن است.

پس انداز و سرمایه گذاری - یا عرضه و تقاضا در بازار وام گرفتن - نقش بسیار مهمی در میزان بالا یا چگونگی پایین بودن نرخ بهره ایفا می کند. و مطمئناً ، فدرال رزرو و سایر بانکهای مرکزی نیز نقش بسیار مهمی دارند. اما آنها در تعیین نرخ بهره قدرتمند نیستند. و حتی هنگامی که آنها را تنظیم می کنند ، آنها معمولاً در پاسخ به آنچه برای وام گرفتن در بازار اتفاق می افتد ، این کار را انجام می دهند. به عنوان مثال ، در رکود اقتصادی ، مردم می خواهند کمتر سرمایه گذاری کنند ، بنابراین نرخ بهره به طور طبیعی می خواهد سقوط کند. در زمان رونق ، مردم می خواهند سرمایه گذاری بیشتری کنند ، بنابراین نرخ بهره به طور طبیعی می خواهد افزایش یابد. فدرال رزرو بر این اساس تنظیم می کند (با توجه به دستورالعمل دوگانه خود برای اطمینان از ثبات قیمت و دستیابی به اشتغال کامل).

قبل از جهش اخیر در نرخ های بهره، آنها مدت زیادی را صرف پایین، پایین و پایین رفتن کردند. به عنوان مثال، نرخ صندوق های فدرال - نرخ بهره اصلی که فدرال رزرو برای تلاش برای تأثیرگذاری بر بسیاری دیگر از نرخ های بهره استفاده می کند - در سال 1981 به اوج خود رسید، زمانی که فدرال رزرو در تلاش بود تا تورم سرسام آور را کاهش دهد. در پایان دهه، این رقم کمی بالاتر از هشت درصد بود. و سه سال پس از آن، در سال 1993، به حدود سه درصد کاهش یافته بود. آخرین بار در اوایل دهه 1960 به این میزان پایین بود. اما رها کردن آن انجام نشد.

پس از بحران مالی سال 2008، نرخ صندوق های فدرال تقریباً به پایین ترین حد خود رسید و به حدی پایین آمد که یک مشکل جدی ایجاد کرد. به این دلیل که فدرال رزرو معمولا با کاهش نرخ بهره با رکود و بیکاری بالا مبارزه می کند. در رکود متوسط، نرخ بهره را حدود 5 درصد کاهش می دهد. اما هنگامی که فدرال رزرو آن را به صفر رساند، در سال 2008، آن سلاح معمولی قدرت خود را از دست داد. چیز عجیبی به وضوح در اقتصاد در حال وقوع بود، و این همان چیزی بود که اقتصاددانانی مانند لری سامرز و اولیویه بلانچارد را به سمت نظریه رکود سکولار سوق داد، که توضیح می داد چرا نرخ های بهره بسیار پایین آمده است.

نکته جانبی: فدرال رزرو می تواند نرخ بهره را به زیر صفر کاهش دهد، اما اساساً در جایی نزدیک به دیوار می زند، زیرا هیچ فرد منطقی قرار نیست مثلاً برای یک حساب پس انداز به بانک ها پول زیادی بپردازد (به طور معمول، بانک پرداخت می کند. شما برای آن!). نرخ های بهره منفی به طور موثر به این معنی است که شما پول زیادی را برای افراد دیگر می پردازید تا پول خود را نگه دارند. به جای انجام این کار، می توانید پول نقد نگه دارید و آن را زیر تشک یا چیزی دیگر قرار دهید. این طبقه برای تعیین نرخ بهره در اقتصاد کلان «کران پایین مؤثر» (که در اصل «کران پایین صفر» نامیده می شود) نامیده می شود. برای کسب اطلاعات بیشتر به قسمت ما در مورد نرخ بهره منفی از سال 2019 گوش دهید.

همان بازی؛قوانین جدید

روشی که سامرز به آن می دید، دلیل اینکه چرا نرخ های بهره بسیار پایین افتاد - در واقع آنقدر پایین که کتاب بازی سنتی سیاست های اقتصادی را به چالش می کشید - به دلیل انبوه پس انداز و کمبود سرمایه گذاری بود. عرضه زیاد و تقاضای محدود در بازار برای استقراض. این یک جنبه اصلی رکود سکولار است.

اول ، سرمایه گذاری. وقتی اقتصاد زیاد در حال رشد نبود ، به این معنی بود که تقاضای کمتری برای سرمایه گذاری وجود داشت: از آنجا که اقتصاد در حال گسترش تعداد زیادی بود ، مشاغل جدید کمتری وجود داشت ، کمتر مشاغل موجود در ساختمانهای جدید ، ماشین آلات ، کارخانه ها و غیره سرمایه گذاری می کردندبر. سامرز می گوید تقاضای کمتری برای سرمایه گذاری نیز وجود داشته است زیرا فناوری باعث کاهش هزینه انجام کار می شود. به عنوان مثال ، در گذشته ، شرکت ها به ابر رایانه های عظیمی و ساختمانهای بزرگ پر از دبیران و کابینت های تشکیل پرونده نیاز داشتند تا آنچه را که اکنون فقط با یک لپ تاپ یا حتی یک تلفن هوشمند انجام می شود ، انجام دهند. خط پایین ، در عصر رکود سکولار ، تابستان ها اقتصادی را دید که با تقاضای محدود برای سرمایه گذاری جدید مشخص شده است.

اما در حالی که کمبود سرمایه گذاری وجود داشت ، پس انداز زیادی نیز وجود داشت. یکی از عوامل بزرگ ، هر دو تابستان و بلانچارد مشخص کردند: اقتصاد شاهد افزایش پس انداز بود زیرا مردم ، چه در داخل کشور و چه در سطح بین المللی ، ثروتمندتر می شدند. و افراد ثروتمند پس انداز می کنند. دوم ، بسیاری از افراد ، به ویژه بومرهای کودک ، برای بازنشستگی پس انداز می کردند.

بنابراین ما شاهد عرضه و تقاضای محدودی در بازار وام گرفتن بودیم و در این توضیح ، چیزی است که منجر به نرخ بهره غیر طبیعی پایین می شود.

در صورت تمایل ، لری سامرز ، رکودگر اصلی سکولار ، و در اواخر مارس 2020 ، وی پیشنهاد می کرد که رکود سکولار همچنان منجر به رشد آهسته ، تورم کم و نرخ بهره پایین برای آینده قابل پیش بینی شود.

با این حال ، رکود سکولار با همه گیر ناپدید شد. هر دو سامرز و بلانچارد می گویند که این امر به دلیل یک مقدار تاریخی از هزینه های دولت است ، که باعث افزایش تقاضای گسترده در اقتصاد می شود که در نهایت باعث مرگ و میر به مشکل اصلی تقاضای بی پروا شد که مدت طولانی اقتصاد را گرفتار کرد. اما ، هر دو تابستان و بلانچارد می گویند ، ما آن را بیش از حد کردیم. مطمئناً ، این هزینه ما را از رودخانه خارج کرد و در طی یک بحران بهداشت عمومی به مردم کمک کرد. اما ، آنها استدلال می كنند كه دولت بیش از حد هزینه كرده است ، و این تورم و نرخ بهره را به ضرب و شتم ارسال می كند. روشی که آنها آن را می بینند ، ما اساساً از اقتصادی رفتیم که به اقتصادی که بیش از حد مورد ضرب و شتم قرار گرفت ، تحت تأثیر قرار گرفت ، و هر دو اقتصاددانان موافق هستند که هیچ چیز خوبی نیست. آنها هر دو می خواهند "یک رسانه شاد" را برای هزینه ها ببینند ، به اندازه کافی برای شکست رکود سکولار اما نه آنقدر که منجر به یک اقتصاد ناپایدار با افزایش قیمت ها شود.

آنچه سامرز و بلانچارد با آن موافق نیستند این است که اتفاق بعدی رخ می دهد. از آنجا که بسته های نجات و همه گیر مربوط به همه گیر بیشتر در آینه عقب ما ناپدید می شوند ، یک سوال اصلی برای تابستان و بلانچارد بوجود می آید: آیا رکود سکولار مرده است؟یا آیا این فقط چرت زدن است - و قصد دارد خالی خود را از بین ببرد و دوباره به اقتصاد برسد؟

لری سامرز در سخنرانی اخیر به انجمن اقتصادی آمریکا ، پاسخ خود را داد: "حدس من این است که ما به دوره ای از رکود سکولار برنگشت."در عوض ، سامرز معتقد است ، ما به احتمال زیاد می خواهیم در دوره ای از نرخ بهره بالاتر بمانیم. او فکر می کند عوامل سیاسی و اقتصادی وجود دارد که باعث کاهش پس انداز و افزایش سرمایه گذاری می شود. این عوامل شامل بومرهای کودک در حال حاضر بازنشسته می شود (پس انداز کمتری) و سرمایه گذاری بیشتر در فناوری سبز (که باعث افزایش سرمایه گذاری می شود). اظهارات سامرز مبنی بر اینکه اقتصاد اکنون احتمالاً نیروهایی را که منجر به نرخ بهره بالاتر می شوند ، نوعی بمب از طرف کسی بود که تقریباً یک دهه را صرف توضیح داد که چرا برعکس این مورد خواهد بود.

الیویه بلانچارد مخالف است. او نیروهای عمیقی را که منجر به کاهش 40 ساله در نرخ بهره-از جمله صرفه جویی در صرفه جویی در جمعیت های ثروتمند ثروتمند برای بازنشستگی های طولانی تر و تقاضای کمرنگ برای سرمایه گذاری-به همان اندازه ناپدید می شود ، نمی بیند. او معتقد است که رکود سکولار از خواب خود بیدار خواهد شد و ما به زودی در اقتصادی خواهیم بود که به نظر می رسد مانند کسی که قبل از همه گیر دیدیم.

این بحث می تواند برای سرمایه گذاری های شما معنی داشته باشد

بحث بین تابستان و بلانچارد پیامدهای مهمی برای همه ما دارد.

به عنوان مثال ، سامرز می گوید ، هنگامی که ما با رکود سکولار روبرو شدیم ، این بدان معنی بود که پس انداز و عدم فرصت سرمایه گذاری جدید وجود دارد. در نتیجه ، او معتقد بود ، پس انداز به "دارایی های موجود" ، مانند خانه ها و سهام. این توضیح داد که چرا ، به عنوان مثال ، شرکت ها به جای سرمایه گذاری در ساختمانهای جدید ، ماشین آلات و سایر موارد (سرمایه) برای گسترش مشاغل خود ، سهام خود ("بازپرداخت سهام") را خریداری می کردند. همچنین توضیح داد که چرا در دهه 1990 و 2000 در بازارهای مسکن و بدهی حباب دارایی را دیدیم.

او می گوید ، بنابراین یک احتمال ، اگر رکود سکولار واقعاً مرده باشد ، این است که این امر منجر به "دوره کمتری برای بازار سهام می شود."همچنین ، نرخ بهره بالاتر برای مدت طولانی تر ، بدیهی است که برای افرادی که مایل به خرید خانه هستند ، عالی نخواهد بود و این می تواند قیمت خانه را کاهش دهد.

بنابراین دنیای بلانچارد با نرخ های بهره پایین ممکن است برای سرمایه گذاران بهتر باشد. همچنین برای دولت هایی که می خواهند وام بگیرند و خرج کنند (کسری هزینه) بهتر است. بلانچارد می گوید در حالی که ممکن است آنها فقط بر سر چند درصد در نرخ های بهره بحث کنند، این مقدار می تواند برای ظرفیت دولت ایالات متحده برای پرداخت بدهی هایش بسیار مهم باشد.

همچنین، اگر علاقه مند به مطالعه بیشتر هستید، در اینجا برخی از منابع تحقیقاتی برای این قسمت آورده شده است:

آیا ما وارد عصر رکود سکولار شده ایم؟، توسط لری سامرز، چهاردهمین کنفرانس تحقیقاتی سالانه صندوق بین المللی پول به افتخار استنلی فیشر، واشنگتن دی سی، 2015 (سخنرانی که در سال 2013 ارائه شد)

بازگشت به رکود سکولار؟، توسط لری سامرز، کنفرانس انجمن اقتصادی آمریکا، 2023

«رکود سکولار به پایان نرسیده است» نوشته اولیویه بلانچارد، موسسه اقتصاد بین الملل پیترسون، 2023