اهرم مالی چیست؟انواع و مثال

اهرم مالی به استفاده از بدهی برای سرمایه گذاری در گسترش پایه دارایی یک شرکت و تولید بازده سرمایه ریسک اشاره دارد. به زبان ساده ، این استفاده از وجوه وام گرفته شده برای خرید دارایی های بیشتر است. اهرم مالی یک استراتژی سرمایه گذاری برای استفاده از پول وام گرفته شده به طور خاص استفاده از ابزارهای مالی یا سرمایه وام گرفته شده به منظور افزایش بازده احتمالی سرمایه گذاری است.

می توانیم بگوییم که اهرم مالی وسیله ای است که از طریق آن افراد یا شرکت ها برای خرید دارایی به بدهی می روند. از اهرم مالی نیز برای افزایش بازده سهام استفاده می شود. اما اگر میزان اهرم مالی یک شرکت بیش از حد باشد ، خطر شکست افزایش می یابد زیرا بازپرداخت بدهی دشوارتر می شود.

یکی از فرمولهای اهرم مالی به عنوان نسبت بدهی کل به کل دارایی ها اندازه گیری می شود ، که به عنوان نسبت بدهی به دارایی نیز شناخته می شود. با افزایش نسبت بدهی به دارایی ها ، میزان اهرم مالی به همین ترتیب افزایش می یابد. اهرم مالی مطلوب می شود که یک شرکت می تواند بدهی را برای استفاده به گونه ای که بازده بیشتر از هزینه های بهره مرتبط با بدهی را ایجاد می کند ، قرار دهد. بسیاری از شرکت ها به جای به دست آوردن سرمایه سهام بیشتر از اهرم های مالی استفاده می کنند که می تواند باعث کاهش سود هر سهم سهامداران موجود شود.

هنگامی که یک شرکت برای انجام یک سرمایه گذاری یا پروژه از بدهی (سرمایه وام گرفته شده) استفاده می کند ، به آن اهرم مالی گفته می شود. در حالی که نتیجه این است که بازده احتمالی از پروژه را ضرب کنید ، اهرم در همان زمان ، در صورت عدم موفقیت سرمایه گذاری ، ریسک نزولی بالقوه را ضرب می کند. هنگامی که از یک شرکت ، ملک یا سرمایه گذاری به عنوان بسیار اهرمی یاد می شود ، این بدان معنی است که این کالا بدهی بیشتری نسبت به حقوق صاحبان سهام دارد.

مفهوم اهرم مالی توسط سرمایه گذاران و شرکت ها استفاده می شود. سرمایه گذاران برای افزایش چشمگیر بازده سرمایه گذاری از اهرم استفاده می کنند. آنها با استفاده از ابزارهای مختلفی که شامل گزینه ها ، معاملات آتی و حساب های حاشیه ای است ، سرمایه گذاری های خود را اعمال می کنند.

به جای صدور سهام برای جمع آوری سرمایه ، شرکت ها می توانند از تأمین اعتبار بدهی برای سرمایه گذاری در عملیات تجاری خود استفاده کنند تا در تلاش برای افزایش ارزش سهامدار باشند.

هر فرد یا شرکتی می تواند از اهرم مالی برای خرید دارایی که در غیر این صورت قادر به آن نبودند ، استفاده کند. یک خانواده یا خانواده ممکن است از اهرم مالی برای افزایش قدرت خرید دارایی خود و همچنین چند برابر بازده خود استفاده کنند.

هنگامی که بدهی قادر به تولید بازدهی بیشتر از هزینه های بهره وام باشد ، اهرم مالی سودمند است. به عنوان مثال ، اگر کارخانه خریداری شده توسط یک شرکت سود حاصل از بازپرداخت بدهی را تولید کند.

مثال اهرم مالی

ما می توانیم به یک شرکت فرضی نگاه کنیم که از 100000 دلار از پول نقد خود و وام 900000 دلار برای خرید یک کارخانه جدید استفاده کرده است که در کل 1 میلیون دلار ارزش دارد. این کارخانه سود سالانه 150،000 دلار با سرمایه گذاری نقدی 100000 دلاری ایجاد می کند. این بدان معنی است که بازده سرمایه گذاری که شرکت تولید کرده است 150 ٪ است.

انواع اهرم مالی

1. سرمایه گذاری اهرم
2. اهرم برای امور مالی شخصی
3. اهرم در تجارت حرفه ای

سرمایه گذاری اهرم

سرمایه گذاران ممکن است در صورت تمایل به سرمایه گذاری بیشتر از آنچه که می توانند با پول نقد موجود خود سرمایه گذاری کنند ، از اهرم استفاده کنند. اصطلاح مورد استفاده برای این نوع اهرم ، خرید در حاشیه است که به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا بازده سرمایه گذاری خود را افزایش دهند. تولید بازده سرمایه گذاری فقط در صورتی امکان پذیر است که سرمایه گذاری های آنها بهتر از خود وام باشد. به عنوان مثال ، یک سرمایه گذار که در حاشیه خریداری می کند ، ممکن است بیش از 100000 دلار اوراق بهادار با 50،000 دلار پول خود را کنترل کند. سرمایه گذاران موظفند از طریق این استراتژی ضررها و دستاوردهای قابل توجهی را متحمل شوند ، با این حال ، سرمایه گذاران جدیدتر یا کمتر باتجربه در حاشیه خریداری می کنند.

اهرم برای امور مالی شخصی

افراد همچنین ممکن است از اهرم برای انجام خریدهای بزرگ و یک طرفه استفاده کنند. در این حالت ، آنها ممکن است وام برای خرید دارایی مانند وسیله نقلیه موتوری یا رشد سرمایه خود در آینده دریافت کنند. به عنوان مثال ، یک فرد ممکن است برای سرمایه گذاری در خانه ای که احتمال افزایش ارزش دارد ، به بدهی برود. آنها همچنین ممکن است وام را برای سرمایه گذاری در یک تجارت جانبی که پتانسیل تولید سود را دارد و همچنین به آنها سرمایه ای را که در غیر این صورت ممکن است به آنها بدهد ، بدهند.

اهرم در تجارت حرفه ای

این نوع اهرم مشابه خرید در حاشیه است، فقط به این دلیل که بازدهی قابل توجه و ریسک بالاتری را ارائه می دهد. این می تواند توانایی معامله گران را برای خرید سهام با اجازه دادن به آنها در سطوح بالاتری از وجوه قرض گرفته شده یا سرمایه افزایش دهد. سرمایه گذاران حرفه ای معمولاً محدودیت های بالاتری برای سرمایه ای دارند که وام می گیرند و الزاماتی که باید رعایت کنند ممکن است با غیر حرفه ای ها متفاوت باشد. دانش بالای دانش، عمق تجربه و پذیرش ریسک قابل توجه در این شکل از اهرم مورد نیاز است.

نسبت های اهرم مالی

1. نسبت بدهی به دارایی
2. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام
3. نسبت بدهی به EBITDA
4. ضریب حقوق صاحبان سهام
5. بازده حقوق صاحبان سهام (ROE)
6. بازده دارایی (ROA)
7. سود هر سهم

مجموعه کاملی از نسبت های اهرم مالی وجود دارد که برای محاسبه میزان بدهی یک شرکت در تلاش برای به حداکثر رساندن سود استفاده می شود. چندین نسبت اهرم مالی در بالا ذکر شده است و بیشتر توضیح داده خواهد شد.

نسبت بدهی به دارایی

نسبت بدهی به دارایی، نسبت اهرم مالی یک شرکت است که تعهدات بدهی شرکت، بدهی های کوتاه مدت و بلندمدت را با دارایی های شرکت مقایسه می کند. به عبارت دیگر، مقدار بدهی را نسبت به کل دارایی های متعلق به یک شرکت تعریف می کند. این به تحلیلگران، اعتباردهندگان و سرمایه گذاران در تعیین میزان توانمندی شرکت کمک می کند.

یک شرکت می تواند با نگاهی به اینکه چند درصد از دارایی هایش با استفاده از بدهی خریداری شده است، اهرم خود را تجزیه و تحلیل کند. به منظور یافتن نسبت حقوق صاحبان سهام به دارایی، یک شرکت می تواند نسبت بدهی به دارایی را 1 کم کند. اگر نسبت بدهی به دارایی بالا باشد، نشان دهنده آن است که شرکت برای تامین مالی دارایی های خود به اهرم اتکا کرده است..

نسبت بدهی به دارایی از تقسیم کل بدهی یک شرکت بر کل دارایی آن محاسبه می شود. در فرمولی به صورت زیر نمایش داده می شود.

نسبت بدهی به دارایی = کل بدهی / کل دارایی ها

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام معیار دیگری است که برای ارزیابی اهرم مالی یک شرکت استفاده می شود. در امور مالی شرکتی استفاده می شود زیرا میزان تامین مالی یک شرکت عملیات خود را از طریق بدهی در برابر وجوه کاملاً متعلق به آن اندازه می گیرد. نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام نشان دهنده توانایی حقوق صاحبان سهام برای پوشش تمام بدهی های معوق در مواردی است که کسب و کار در حال تجربه رکود است.

به جای تمرکز بر آنچه که شرکت در اختیار دارد، یک شرکت می تواند اهرم مالی خود را با نگاه دقیق به نحوه تامین مالی دارایی ها اندازه گیری کند. با این کار، نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام، مبلغی را که شرکت وام گرفته است با آنچه که از سرمایه گذاران یا سهامداران خصوصی جمع آوری کرده است، مقایسه می کند.

وقتی نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام بیشتر از 1 باشد، به این معنی است که شرکت بدهی بیشتری نسبت به حقوق صاحبان سهام دارد. با این حال، این لزوما به این معنی نیست که شرکت دارای اهرم بالایی است. به طور معمول، هر شرکت و صنعت به روشی خاص عمل می کند که نسبت بالاتر یا پایین تر را تضمین می کند. برای مثال، شرکت های فناوری نوپا ممکن است برای تامین مالی مشکل داشته باشند و اغلب باید به سرمایه گذاران خصوصی مراجعه کنند. با این اوصاف، ممکن است همچنان نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام را 0. 5 در مقایسه با این صنعت بالا در نظر بگیریم.

فرمول محاسبه نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام:

نسبت بدهی به حقوق صاحبان سهام = کل بدهی / کل حقوق صاحبان سهام

نسبت بدهی به EBITDA

EBITDA مخفف درآمد قبل از بهره، مالیات، استهلاک و استهلاک است. نسبت بدهی به EBITDA یک معیار مالی است که میزان درآمد ایجاد شده و در دسترس برای پرداخت بدهی را قبل از پوشش سود، مالیات، استهلاک و هزینه های استهلاک اندازه گیری می کند. توانایی شرکت در پرداخت بدهی های متحمل شده خود را اندازه گیری می کند. زمانی که این نسبت بالا باشد، می تواند نشان دهنده این باشد که شرکت دارای بار بدهی بالایی است.

یک شرکت همچنین می تواند بدهی خود را با درآمدی که در یک دوره معین ایجاد می کند مقایسه کند. شرکت می خواهد بدهی را در رابطه با درآمد عملیاتی که قابل کنترل است بداند. با این کار، استفاده از EBITDA به جای درآمد خالص رایج است. شرکتی با نسبت بدهی به EBITDA بالا در مقایسه با آنچه که می سازد، وزن بالایی دارد. در اصل، هر چه نسبت بدهی به EBITDA بیشتر باشد، شرکت اهرم بیشتری دارد. در فرمولی به صورت زیر نمایش داده می شود.

بدهی به EBITDA = کل بدهی / سود قبل از بهره، مالیات، استهلاک و استهلاک

ضریب حقوق صاحبان سهام

چند برابر سهام یک شاخص ریسک است و بخشی از دارایی های یک شرکت را که توسط سهامداران سهامداران تأمین می شود و نه بدهی ، اندازه گیری می کند. اگرچه بدهی به طور مستقیم در ضرب سهام در نظر گرفته نشده است ، اما در کل دارایی ها و کل سهام درج شده است. هر یک از این عناصر رابطه مستقیمی با کل بدهی دارند. چند برابر سهام با تجزیه و تحلیل نحوه تأمین مالی دارایی ها تلاش می کند تا وزن مالکیت یک شرکت را درک کند. اگر یک شرکت چند برابر سهام کم داشته باشد ، نشان می دهد که بخش بزرگی از دارایی های خود را با حقوق صاحبان سهام تأمین کرده است. این همچنین بدان معنی است که شرکت به شدت اهرم نیست. فرمول DuPont از چند برابر سهام برای اندازه گیری اهرم مالی استفاده می کند.

چند برابر سهام با استفاده از کل دارایی های یک شرکت با ارزش کل سهام آن محاسبه می شود. در یک فرمول به عنوان نشان داده شده است.

چند برابر سهام = کل دارایی / کل سهام

بازگشت به سهام (ROE)

بازده سهام ، سودآوری یک شرکت را در رابطه با سهام خود اندازه گیری می کند. یک سرمایه گذار ممکن است از این رقم استفاده کند تا بتواند چگونه سرمایه سرمایه خود و میزان سرمایه ای را که وام می گیرد ، استفاده کند. به طور معمول ROE حدود 14 ٪ توسط شرکت ها قابل قبول در نظر گرفته می شود. این با تقسیم درآمد خالص و سهامداران یک شرکت محاسبه می شود.

roe = درآمد خالص / عدالت

بازده دارایی (ROA)

بازده دارایی یک متریک است که نشان می دهد یک شرکت در رابطه با کل دارایی های خود چقدر سودآور است. سرمایه گذاران ، تحلیلگران و مدیریت شرکت ها از ROA استفاده می کنند تا تعیین کنند که چگونه یک شرکت از دارایی های خود برای تولید سود استفاده می کند. بازده بالاتر دارایی دلالت بر این دارد که شرکت در مدیریت ترازنامه خود برای ایجاد سود کارآمدتر است. ROA به عنوان درآمد خالص تقسیم شده توسط کل دارایی ها محاسبه می شود ، یعنی ؛

ROA = درآمد خالص / کل دارایی

درآمد برای هر سهم (EPS)

درآمد هر سهم (EPS) ارزش پولی درآمد به ازای هر سهم برجسته سهام مشترک یک شرکت است. این می تواند ارزش یک شرکت را برای هر سهم از سهام خود نشان دهد ، ارزش شرکت را تخمین می زند. اگر یک شرکت EPS بالایی داشته باشد ، ارزش بیشتری را نشان می دهد. اگر سرمایه گذاران بر این باورند که این شرکت نسبت به قیمت سهم خود سود بالاتری دارد ، به احتمال زیاد آنها بیشتر برای سهام خود پرداخت می کنند. این به عنوان درآمد خالص تقسیم بر تعداد سهام ، یعنی ؛

EPS = درآمد خالص / تعداد سهام

عوامل مؤثر بر اهرم مالی

1. اهرم مرحله دوم
2. مسئولیت مالی
3. تصمیم گیری در زمینه تأمین مالی
4. نرخ بهره
5. ثبات
6. بازگشت دارایی
7. هزینه مالی ثابت

اهرم مرحله دوم

اهرم مالی به عنوان اهرم مرحله دوم دیده می شود زیرا بستگی به میزان اهرم عملیاتی دارد. اگر ریسک عملیاتی زیاد باشد ، شرکت برای اهرم مالی پایین برنامه ریزی می کند و اگر ریسک عملیاتی کم باشد ، شرکت برای اهرم مالی بالا برنامه ریزی خواهد کرد.

مسئولیت مالی

وام هایی که به شکل بدهی می شوند ، مسئولیت مالی را برای شرکت ایجاد می کند. میزان مسئولیت مالی میزان بدهی را که یک شرکت برای تأمین مالی دارایی های خود در نظر می گیرد ، تعیین می کند. بنگاه متحمل شده با مسئولیت مالی بالا نمی خواهد به مسئولیت خود بیفزاید.

تصمیم گیری در زمینه تأمین مالی

تصمیم اهرم مالی یک شرکت بخشی از استراتژی تأمین مالی آن است که توسط مدیران برنامه ریزی شده است.

نرخ بهره

مسلم است که وام ها معمولاً با بهره قابل پرداخت هستند که بسیار زیاد است. هرچه نرخ بهره بالاتر باشد ، یک شرکت کمتر می خواهد بدهی خود را برای تأمین مالی دارایی های خود بگیرد.

ثبات

موقعیت و ثبات یک شرکت مهمترین عواملی است که مدیریت هنگام تصمیم گیری در مورد تأمین مالی یک شرکت در نظر می گیرد. برای یک شرکت ناپایدار بسیار خطرناک تر است.

بازگشت دارایی

برای یک شرکت لازم است که بازده خود را از دارایی ها تخمین بزند تا دریابد که آیا این شرکت قادر به ایجاد سود بالاتری خواهد بود یا خیر. در صورت عدم امکان سود بیشتر در سرمایه شاغل ، یک شرکت اهرمی با ریسک مالی روبرو خواهد شد.

هزینه مالی ثابت

بدهی های متحمل شده توسط یک شرکت ، بار مالی ثابت را در قالب بهره شرکت ایجاد می کند.

درجه اهرم مالی (DFL)

میزان اهرم مالی نسبتی است که اندازه گیری میزان سود شرکت در هر سهم به درآمد عملیاتی خود در نتیجه تغییراتی که در ساختار سرمایه آن رخ می دهد ، اندازه گیری می کند. این متریک مالی درصد تغییر درآمدهای هر سهم (EPS) را برای تغییر واحد درآمد عملیاتی که به عنوان درآمد قبل از بهره و مالیات (EBIT) نیز شناخته می شود ، اندازه گیری می کند.

این نسبت نشان می دهد که در صورت بالاتر بودن میزان اهرم مالی ، درآمد بی ثبات تر می شود. از آنجا که علاقه معمولاً یک هزینه ثابت است ، اهرم مالی باعث بازده و درآمد هر سهم می شود. این خوب است که افزایش درآمد عملیاتی وجود داشته باشد. از طرف دیگر ، هنگامی که درآمد عملیاتی تحت فشار است ، می تواند یک مشکل باشد.

درجه فرمول اهرم مالی

میزان اهرم مالی با تقسیم درصد تغییر در سود شرکت در هر سهم (EPS) با درصد تغییر درآمدهای خود قبل از بهره و مالیات (EBIT) در یک دوره خاص محاسبه می شود. هدف از این محاسبه درک حساسیت یک شرکت نسبت به سود هر سهم بر اساس تغییرات در درآمد عملیاتی است. DFL بالاتر نشانگر درجه بالاتری از اهرم مالی است و این همچنین بدان معنی است که شرکت احتمالاً درآمد بی ثبات بیشتری دارد.

درجه فرمول اهرم مالی به عنوان ارائه شده است.

dfl = ٪ تغییر در سود هر سهم / ٪ تغییر در EBIT

مزایای اهرم مالی

1. سود سهامداران را تقویت می کند
2. رتبه بندی اعتبار را بهبود می بخشد
3. اقتصاد مقیاس را ضبط می کند
4. افزایش نقدی رایگان

سود سهامداران را تقویت می کند

اگر دارایی ها و عملیات یک شرکت صرفاً توسط سهامداران سهامداران تأمین شود ، سودآوری آن به سهامداران متناسب با تغییر خود در سودآوری تغییر می کند. به عنوان مثال ، اگر سود 10 ٪ افزایش یابد ، سود سهام سهامداران یا ارزش سهم 10 ٪ افزایش می یابد. اگر شرکت از آن استفاده شود ، افزایش سودآوری این عملیات باعث افزایش در پرداخت های مورد نیاز برای ارائه بدهی نمی شود. سود اضافی سپس به سهامداران منتقل می شود و این امر لزوماً افزایش ارزش سهام یا سود سهام را تا حد بیشتری از افزایش سودآوری شرکت به همراه خواهد داشت.

رتبه بندی اعتبار را بهبود می بخشد

بنگاهی که در استفاده از اهرم موفق است می تواند خطرات مربوط به حمل بدهی را برطرف کند ، این امر می تواند در صورت نیاز به تأمین اعتبار اضافی به یک عامل مهم تبدیل شود. وام ها فقط در دسترس نخواهند بود بلکه با نرخ بهره جذاب تر در دسترس خواهند بود. درست مانند افراد ، شرکت هایی که دارای مالی محکم هستند اما سابقه اعتبار کمی گاهی اوقات در قانع کردن وام دهندگان که سزاوار نرخ خوب هستند ، مشکل دارند.

اقتصاد مقیاس را ضبط می کند

برخی از فعالیت ها در یک شرکت هنگام انجام در مقیاس بزرگتر ، کارآمدتر می شوند. چنین فعالیتی شامل تولید انبوه صنعتی است. به طور کلی ، تسهیلات تولید بزرگتر هزینه کمتری در هر واحد در تولید کالاها را متحمل می شود. از آنجا که این مزیت بسیار مهم برای شرکت برای ارائه کالاهای زیادی برای فروش و هم برای رقابت با ارائه قیمت پایین تر به مصرف کننده است ، امکانات بزرگتر اغلب ارجح است. اگر یک شرکت نتواند از یک مرکز تولید بزرگتر برخوردار باشد ، پس از آن وام ممکن است بهترین گزینه باشد.

افزایش نقدی رایگان

با وام گرفتن وجوه ، این شرکت بدهی را متحمل می شود که باید پرداخت شود. با این حال ، این شرکت این بدهی را به صورت اقساط طی یک دوره نسبتاً طولانی انجام می دهد. به این ترتیب ، وجوه برای استفاده فوری تر آزاد می شوند. به عنوان مثال ، اگر یک شرکت بتواند یک کارخانه جدید داشته باشد اما با پول نقد رایگان ناچیز باقی بماند ، ممکن است بهتر باشد اگر کارخانه را تأمین کند و پول نقد را در ورودی های فاکتور مانند نیروی کار خرج کند ، یا حتی بخش قابل توجهی را نیز در اختیار داشته باشد. ذخیره در برابر وقایع پیش بینی نشده.

مضرات اهرم مالی

1. افزایش ریسک مالی
2. برای یک شرکت گران تر است
3. عمل پیچیده

افزایش ریسک مالی

اگرچه بدهی منبع تأمین مالی است که می تواند به یک تجارت سریعتر کمک کند ، اما می تواند در هنگام افزایش اهرم از حد معمول ، در معرض خطر شرکت قرار بگیرد. به عبارت دیگر ، استفاده از اهرم می تواند خطر نزولی یک شرکت را افزایش دهد که ممکن است منجر به ضرر بیشتر از سرمایه گذاری اولیه سرمایه شود. علاوه بر آن ، کارگزاران و معامله گران قرارداد هزینه ، حق بیمه و نرخ حاشیه را پرداخت می کنند. حتی اگر یک شرکت تجارت خود را از دست بدهد ، باید هزینه های اضافی را بپردازد. یکی دیگر از ریسک های نزولی مرتبط با اهرم مالی این است که می تواند پیچیده باشد. سرمایه گذاران باید از وضعیت مالی خود و همچنین خطرات آنها هنگام ورود به موقعیت اهرمی آگاه باشند. این ممکن است توجه بیشتر به نمونه کارها و سهم سرمایه اضافی را در صورتی که حساب معاملات آنها مقدار کافی از حقوق صاحبان سهام در هر مورد نیاز کارگزار خود نداشته باشد ، خواستار توجه بیشتر باشد.

برای یک شرکت گران تر است

اهرم مالی برای یک شرکت گرانتر است به این معنا که محصولاتی مانند وام و اوراق بهادار با بازده بالا نرخ بهره بالاتری را برای جبران سرمایه گذاران به دلیل خطرات بیشتر پرداخت می کنند.

عمل پیچیده

ابزارهای مالی که در این پرونده نقش دارند مانند بدهی میانی فرعی پیچیده تر هستند. این پیچیدگی به زمان مدیریت اضافی نیاز دارد و همچنین شامل چندین خطرات است.

متداول

مثال اهرم مالی چیست؟

یک شرکت 100000 دلار پول نقد خود را داشت و برای خرید یک کارخانه جدید که ارزش آن در مجموع 1 میلیون دلار است ، وام 900000 دلار گرفت. سود سالانه حاصل از کارخانه 150،000 دلار با 100000 دلار سرمایه گذاری نقدی است. بازده سرمایه گذاری 150 ٪ است.

اهرم مالی خوب چیست؟

هنگامی که بنگاه بازده هایی را که بیشتر از هزینه بهره مربوط به بدهی است ، افزایش می یابد ، اهرم مالی خوب است. این امر به این دلیل است که حتی اگر سود افزایش یابد ، سود وام ثابت می شود. اگر از طرف دیگر ، هزینه بهره مرتبط با بدهی بیشتر از بازدهی است که یک شرکت تولید می کند ، شرکت با ریسک های مالی روبرو است.