سرمایه گذاری

سرمایه گذاری سرمایه گذاری نوعی سرمایه گذاری سهام خصوصی است که شامل سرمایه گذاری در مشاغل مرحله اولیه است که به سرمایه نیاز دارند. در عوض ، سرمایه گذار سهم سهام در تجارت را در قالب سهام دریافت می کند.

شرکت هایی که سرمایه گذاری سرمایه گذاری را افزایش می دهند ، به دلایل مختلف این کار را انجام می دهند ، از جمله مقیاس کسب و کار موجود یا پشتیبانی از توسعه محصولات و خدمات جدید. با توجه به ماهیت سرمایه گذاری در راه اندازی یک شرکت ، بسیاری از شرکت های تحت حمایت سرمایه گذاری سالها قبل از سودآوری با ضرر فعالیت می کنند.

غذای اصلی

• شرکت های سرمایه گذاری سرمایه گذاری در شرکتهای مختل کننده با بازده بالقوه بالا در یک افق طولانی مدت سرمایه گذاری می کنند.
• بسته به مرحله رشد و اهداف آنها ، مراحل مختلفی از تأمین اعتبار سرمایه گذاری برای شرکت ها وجود دارد.
• سرمایه گذاران در یک شرکت سرمایه گذاری سرمایه گذاری هنگامی که یک شرکت نمونه کارها یا توسط یک شرکت دیگر به دست می آید یا از طریق یک پیشنهاد عمومی عمومی (IPO) به دست می آیند ، بازده ایجاد می کنند.

سرمایه گذاری سرمایه گذاری چگونه کار می کند؟

سرمایه گذاری سهام خصوصی سرمایه گذاری های سهام عدالت است که در مبادلات عمومی معامله نمی شود (مانند بورس اوراق بهادار نیویورک).

سرمایه گذاران نهادی و فردی معمولاً از طریق توافق نامه های مشارکت محدود ، در سهام خصوصی سرمایه گذاری می کنند ، که به سرمایه گذاران این امکان را می دهد تا ضمن حفظ مسئولیت محدود (از سرمایه گذاری اولیه) در انواع پروژه های سرمایه گذاری سرمایه گذاری کنند.

صندوق های سرمایه گذاری به طور مشابه با صندوق های سهام خصوصی اداره می شوند ، جایی که نمونه کارها شرکت هایی که در آنها سرمایه گذاری می کنند به طور کلی در یک بخش خاص تخصص دارند. به عنوان مثال ، یک صندوق سرمایه گذاری متخصص در بخش مراقبت های بهداشتی ممکن است در یک نمونه کارها از ده شرکت متمرکز بر فن آوری ها و تجهیزات بهداشتی مختل کننده سرمایه گذاری کند.

ساختار یک شرکت سرمایه گذاری (صندوق)

صندوق سرمایه گذاری معمولاً به صورت مشارکت ساخته می شود ، جایی که شرکت سرمایه گذاری (و اصولگرایان آن) به عنوان شرکای عمومی و سرمایه گذاران به عنوان شرکای محدود فعالیت می کنند.

شرکای محدود ممکن است شامل شرکت های بیمه ، صندوق های بازنشستگی ، صندوق های موقوفات دانشگاه و افراد ثروتمند از جمله دیگران باشد. شرکای محدود سرمایه گذاران منفعل هستند.

همه شرکا در شرکت سرمایه گذاری سهام مالکیت دارند ، اما شرکای عمومی در واقع دست به دست هم می دهند. آنها حتی ممکن است به عنوان مدیر ، مشاوران یا نمایندگان هیئت مدیره شرکت هایی که در آن سرمایه گذاری می کنند خدمت کنند. این شرکت های نمونه کارها نامیده می شوند.

سود حاصل از واگذاری سرمایه گذاری های انجام شده در شرکت های پرتفوی مختلف بین شرکای تضامنی و شرکای با مسئولیت محدود تقسیم می شود. شرکای عمومی، که مدیران صندوق سرمایه گذاری خصوصی نیز هستند، معمولاً 20٪ از سود را به عنوان انگیزه عملکرد (که اغلب "حمل" نامیده می شود) دریافت می کنند. آنها همچنین ممکن است هزینه مدیریت سالانه حداکثر تا 2٪ از کل سرمایه سرمایه گذاری شده را دریافت کنند.

80 درصد دیگر هر سود به طور مساوی (به نسبت) بین شرکای محدودی که در صندوق سرمایه گذاری کرده اند تقسیم می شود.

مراحل تامین مالی با سرمایه خطرپذیر

1. سرمایه مرحله قبل از بذر / شتاب دهنده

مرحله Pre-Seed سرمایه ای است که به یک کارآفرین برای کمک به توسعه یک ایده ارائه می شود. بسیاری از کارآفرینان علاقه مند به جذب سرمایه های خطرپذیر وارد انکوباتورهای کسب و کار (شتاب دهنده ها) می شوند، که خدمات و منابع مختلفی را برای کارآفرینان فراهم می کند تا آنها را با شرکت ها و شبکه های خطرپذیر مرتبط کنند که به آنها کمک می کند تا ایده و محصول تجاری خود را توسعه دهند.

2. سرمایه مرحله اولیه

سرمایه مرحله اولیه سرمایه ای است که برای کمک به یک کارآفرین (یا کارآفرین بالقوه) ارائه می شود تا ایده خود را به محصولی در مراحل اولیه توسعه دهد. سرمایه مرحله اولیه معمولاً بودجه تحقیق و توسعه (R& D) محصولات و خدمات جدید و تحقیق در بازارهای آینده را تأمین می کند.

3. سرمایه در مراحل اولیه

سرمایه مرحله اولیه سرمایه خطرپذیری است که برای راه اندازی عملیات اولیه و تولید اولیه ارائه می شود. سرمایه اولیه از توسعه محصول، بازاریابی، تولید تجاری و فروش پشتیبانی می کند.

این نوع تأمین مالی معمولاً به صورت دور سری A یا سری B ارائه می شود.

4. سرمایه مرحله بعدی

سرمایه مرحله بعدی سرمایه ای است که پس از ایجاد درآمد توسط کسب و کار، اما قبل از عرضه عمومی اولیه (IPO) ارائه می شود.

این شامل سرمایه مورد نیاز برای توسعه اولیه (سرمایه مرحله دوم)، سرمایه مورد نیاز برای توسعه عمده، بهبود محصول، کمپین های بازاریابی عمده، ادغام و تملک (سرمایه مرحله سوم) و سرمایه مورد نیاز برای عمومی شدن (سرمایه میزانسن یا پل) است.

ویژگی های سرمایه خطرپذیر

1. غیر مایع

سرمایه گذاری های سرمایه گذاری خطرپذیر معمولاً سرمایه گذاری های بلندمدت هستند و در مقایسه با ابزارهای معامله شده در بازار (مانند سهام یا اوراق قرضه) نسبتاً نقدشونده نیستند. برخلاف اوراق بهادار قابل معامله عمومی، سرمایه گذاری های VC گزینه پرداخت کوتاه مدت را ارائه نمی دهند.

بازده بلندمدت از سرمایه گذاری های سرمایه گذاری خطرپذیر تا حد زیادی به موفقیت شرکت های پرتفوی شرکت بستگی دارد، که با خرید یا از طریق IPO بازده تولید می کنند.

2. افق سرمایه گذاری بلند مدت

سرمایه گذاری های مخاطره آمیز دارای یک فاصله زمانی ساختاری بین سرمایه گذاری اولیه و پرداخت نهایی هستند و معمولاً دارای افق زمانی 10 ساله هستند. تاخیر زمانی ساختاری ریسک نقدینگی را افزایش می دهد. بنابراین، سرمایه گذاری های VC تمایل دارند بازدهی بسیار بالایی (آینده نگر) را برای جبران این ریسک نقدینگی بالاتر از حد معمول ارائه دهند.

3. اختلاف زیاد بین ارزش گذاری خصوصی و ارزش گذاری عمومی (ارزش گذاری بازار)

برخلاف ابزارهای سرمایه گذاری استاندارد که در برخی بورس های سازمان یافته معامله می شوند، سرمایه گذاری های VC توسط صندوق های خصوصی نگهداری می شود. بنابراین، هیچ سرمایه گذاری فردی در بازار نمی تواند ارزش سرمایه گذاری را تعیین کند.

همچنین ممکن است صندوق سرمایه گذاری خطرپذیر به طور کامل درک نکند که بازار چگونه سرمایه گذاری(های) خود را ارزش گذاری می کند. این امر باعث می شود که عرضه اولیه سهام موضوع گمانه زنی های گسترده ای از طرف خرید و فروش باشد.

4. کارآفرینان فاقد اطلاعات کامل در مورد بازار هستند

اکثر سرمایه گذاری های سرمایه گذاری خطرپذیر در پروژه های نوآورانه ای است که هدف آنها ایجاد اختلال در بازار است. چنین پروژه هایی بازده بسیار بالایی را ارائه می دهند اما خطرات بسیار بالایی نیز دارند. به این ترتیب، کارآفرینان و سرمایه گذاران VC اغلب در تاریکی کار می کنند، زیرا هیچ کس دیگری کاری را که آنها می خواهند انجام دهند انجام نداده است.

5. عدم تطابق بین کارآفرینان و سرمایه گذاران VC

یک کارآفرین و یک سرمایه گذار ممکن است اهداف بسیار متفاوتی در مورد یک پروژه داشته باشند. کارآفرین ممکن است نگران فرآیند (یعنی ابزار) باشد، در حالی که سرمایه گذار ممکن است فقط نگران بازده (یعنی هدف) باشد.

این می تواند بحث ها و همکاری کلی بین کارآفرینان و سرمایه گذاران را چالش برانگیز کند، زیرا ممکن است اهداف متناقضی در مورد نحوه اداره شرکت داشته باشند.

مطالب مرتبط

از شما برای خواندن راهنمای CFI در مورد سرمایه خطرپذیر سپاسگزاریم. برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سرمایه گذاری و تامین مالی شرکتی، در اینجا برخی از منابع مفید CFI آورده شده است:

• سهام خصوصی در مقابل سرمایه خطرپذیر، فرشته/سرمایه گذاران بذر
• تامین مالی بذر
• اسب تک شاخ
• دوره بدهی خطرپذیر (انتخابی)
• تمام منابع بازار سرمایه را ببینید

• این مقاله را به اشتراک بگذارید